Gênesis 43
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Máh cũai tâng cruang Cana-an cỡt panhieih lứq ễn.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Toâq tangái alới khoiq cha nheq chơ máh crơng sana alới dững achu tễ cruang Ê-yip-tô, ki mpoaq alới ớn neq: “Cóq anhia pỡq chỡng loah crơng sana cha.”
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Ma Yuda ta‑ỡi mpoaq án neq: “Cũai sốt ki pai chóq hếq neq: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia tê, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele homem, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Ngkíq khân mpoaq tỡ bữn yỗn a‑ễm ralŏ́h pỡq nứng hếq, ki nŏ́q têq hếq sễng chỡng crơng sana yỗn mpoaq?
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Khân mpoaq tỡ yỗn án pỡq, ki hếq tỡ ễq pỡq; yuaq cũai sốt ki khoiq atỡng hếq chơ: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’”
5 Mas se não o enviares, não desceremos; porquanto aquele homem nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Chơ I-sarel blớh neq: “Nŏ́q anhia táq sâuq lứq chóq cứq, anhia atỡng yỗn cũai sốt ki dáng pai anhia bữn a‑ễm ralŏ́h?”
6 E disse Israel: Por que me fizeste tal mal, fazendo saber àquele homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Alới ta‑ỡi neq: “Yuaq cũai sốt ki blớh níc hếq tễ dống sũ. Án blớh neq: ‘Mpoaq anhia noâng tamoong tỡ? Anhia bữn sễm ai ễn tỡ?’ Ngkíq yuaq hếq ta‑ỡi án máh santoiq án khoiq blớh. Mŏ têq hếq dáng án atỡng hếq: ‘Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia sễng chu nâi tê’?”
7 E eles disseram: Aquele homem particularmente nos perguntou por nós, e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Chơ Yuda atỡng loah I-sarel mpoaq án neq: “Mpoaq yỗn carnễn nâi pỡq cớp cứq. Chơ hếq thrũan pỡq toâp. Ngkíq hái cớp nheq dống sũ hái tỡ bữn cuchĩt khlac.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos, e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Cứq parkhán tễ a‑ễm nâi ŏ́c ntrớu mpoaq ễ yỗn cứq parkhán. Khân cứq mŏ tỡ bữn dững achu a‑ễm ca ỡt choâng moat mpoaq sanua, ki cứq bũi roap tôt mantái níc tễ mpoaq.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não o trouxer, e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Khân hếq mŏ tỡ bữn acoan dũn nneq, ki hếq khoiq láp chu trỗ bar chơ tễ cruang Ê-yip-tô.”
10 E se não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Moâm Yuda pai ngkíq, I-sarel atỡng máh con án neq: “Khân ranáq nâi ma lứq ngkíq, ki cóq anhia táq neq: Dững crơng moat lứq tễ cruang nâi, chơ yỗn miat sâng cũai sốt ki. Cóq anhia dững trâm, dỡq khĩal, crơng phuom, siet aluang, cớp palâi aluang ĩn palâi al-mon.
11 Então disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos vasos, e levai ao homem um presente: um pouco do bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, terebinto e amêndoas;
12 Anhia ĩt práq dững sa‑ữi hỡn tễ trỗ nhũang, bar pún ễn. Cóq anhia culáh loah práq noau chóq tâng ngoah bau anhia. Anhia dững nheq máh práq nâi, cŏh lơ noau khlâp práq tâng bau.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro em dobro, e o dinheiro que voltou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia hỡ. Sanua anhia thrũan, chơ pỡq loah pỡ cũai sốt ki.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos e voltai àquele homem;
14 Cứq sễq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq tâng mứt pahỡm cũai sốt ki yỗn án sarũiq táq anhia, cớp culáh loah ai cớp a‑ễm ralŏ́h anhia. Tễ nhũang cứq ngua lứq pứt con, ma sanua ngcŏh cứq cỡt ngua hỡn tễ ki ễn.”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Ngkíq máh ai Yô-sep dững crơng mpon, cớp dững práq bar pún hỡn tễ nhũang. Alới dững Ben-yamin hỡ, chơ pỡq chái sễng chu cruang Ê-yip-tô. Chơ alới toâq ỡt choâng moat Yô-sep.
15 E os homens tomaram aquele presente, e dinheiro em dobro em suas mãos, e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante de José.
16 Tữ Yô-sep hữm Ben-yamin toâq nứng alới, án atỡng cũai sốt ranáq tâng dống án neq: “Anhia dững máh cũai nâi mut tâng dống cứq. Chơ kiac muoi lám charán, táq yỗn alới cha. Toâq mandang toâng yỗn alới cha muoi pêl cớp cứq.”
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes homens à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Cũai ki trĩh nheq máh parnai Yô-sep ớn. Án dững máh ai Yô-sep mut tâng dống Yô-sep.
17 E o homem fez como José dissera, e levou-os à casa de José.
18 Sễm ai ki sâng croŏq lứq noau dững alới toâq pỡ dống Yô-sep; chơ manoaq pai chóq manoaq neq: “Cỗ tian práq noau dŏq tâng bau hái bo ki ma noau dững hái pỡ dống nâi. Cũai sốt nâi yoc ễ cauq, chơ cỗp hái. Moâm ki án yỗn hái cỡt cũai sũl, cớp án ndỡm nheq máh aséh dễn hái hỡ.”
18 Então temeram aqueles homens, porquanto foram levados à casa de José, e diziam: Por causa do dinheiro que dantes voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos incriminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, e a nossos jumentos.
19 Bo alới mbỡiq mut cheq ngoah toong Yô-sep, alới atỡng cũai sốt ranáq tâng dống Yô-sep neq:
19 Por isso chegaram-se ao homem que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Sễq lôih achuaih! Hếq toâq pỡ nâi trỗ nhũang yoc ễ chỡng crơng sana.
20 E disseram: Ai! senhor meu, certamente descemos dantes a comprar mantimento;
21 Tữ hếq toâq pỡ ntốq rlu sadâu, hếq pớh bau, hữm dũ bau bữn cayớm práq; tỡ dáng noau chóq. Sanua hếq dững asuoi loah máh práq ki,
21 E aconteceu que, chegando à estalagem, e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 cớp dững dếh práq ễ chỡng loah crơng sana hỡ. Hếq tỡ bữn dáng noau chóq loah práq hếq tâng bau.”
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Ma cũai táq ranáq ki atỡng loah alới neq: “Chỗi croŏq ntrớu tễ ŏ́c ki; anhia ỡt ien khễ. Yiang Sursĩ anhia cớp mpoaq anhia sang, lứq án toâp táq yỗn anhia bữn crơng moat tâng bau; práq anhia chỡng sana ki cứq khoiq roap chơ.”
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Chơ cũai ki dững máh sễm ai ki mut tâng dống Yô-sep. Án aloŏh dỡq yỗn alới ariau ayững atĩ, cớp yỗn crơng sana yỗn aséh alới cha hỡ.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Máh tỗp ai Yô-sep thrũan máh crơng mpon yỗn Yô-sep. Alới acoan toâq moat mandang toâng yỗn Yô-sep chu, yuaq alới sâng noau pai alới bữn cha parnơi cớp án.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Toâq Yô-sep chu pỡ dống, máh ai án chiau máh crơng mpon alới dững tễ dống yỗn án, cớp alới cucốh cucũoi choâng moat án.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que tinham em suas mãos; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Yô-sep cahan alới neq: “Nŏ́q anhia bán sũan tỡ?”
27 E ele lhes perguntou como estavam, e disse: Vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Alới ta‑ỡi: “Ơq! Mpoaq hếq, sũl anhia noâng tamoong, cớp án bán sũan.”
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Tữ Yô-sep nhêng Ben-yamin, a‑ễm án muoi mpiq, chơ án blớh neq: “Nâi la a‑ễm ralŏ́h anhia, riang anhia khoiq atỡng cứq tễ nhũang tỡ?”
29 E ele levantou os seus olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais novo de quem falastes? Depois ele disse: Deus te dê a sua graça, meu filho.
30 Moâm ki Yô-sep loŏh chái tễ ntốq ki. Yuaq bo án hữm a‑ễm án, án sâng sarũiq lứq tâng mứt. Ngkíq án mut clống án, chơ án nhiam manoaq.
30 E José apressou-se, porque as suas entranhas comoveram-se por causa do seu irmão, e procurou onde chorar; e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Moâm ki án culĩaq moat, chơ án píh loah pỡq ntốq ki sĩa. Án tỡ bữn yỗn alới dáng án nhiam. Chơ án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Dững amut crơng sana yỗn hếq cha.”
31 Depois lavou o seu rosto, e saiu; e conteve-se, e disse: Ponde pão.
32 Ngkíq, máh cũai táq ranáq tễng crơng sana aloŏh sana miar yỗn Yô-sep tễ máh sễm ai án. Cớp cũai Ê-yip-tô ca dốq cha tâng dống ki, alới cha miar, cỗ cũai Ê-yip-tô tỡ ễq cha parnơi cớp cũai Hê-brơ.
32 E serviram-lhe à parte, e a eles também à parte, e aos egípcios, que comiam com ele, à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Nheq tữh máh sễm ai Yô-sep tacu ỡt yáng moat án. Noau yỗn alới tacu puai cumo alới sễt, tễ ai clúng toau toâq a‑ễm ralŏ́h. Máh sễm ai Yô-sep manoaq cloân manoaq, cớp alới sâng dớt lứq tâng mứt noau yỗn alới tacu ngkíq.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Chơ Yô-sep ĩt crơng sana avơi yỗn máh sễm ai án. Ma crơng sana Ben-yamin, ki án yỗn sỡng pún hỡn tễ mu ai. Ngkíq alới nguaiq cha bũi óh lứq cớp Yô-sep.
34 E apresentou-lhes as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as porções deles todos. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.