Gênesis 43

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Máh cũai tâng cruang Cana-an cỡt panhieih lứq ễn.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Toâq tangái alới khoiq cha nheq chơ máh crơng sana alới dững achu tễ cruang Ê-yip-tô, ki mpoaq alới ớn neq: “Cóq anhia pỡq chỡng loah crơng sana cha.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Ma Yuda ta‑ỡi mpoaq án neq: “Cũai sốt ki pai chóq hếq neq: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia tê, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Ngkíq khân mpoaq tỡ bữn yỗn a‑ễm ralŏ́h pỡq nứng hếq, ki nŏ́q têq hếq sễng chỡng crơng sana yỗn mpoaq?
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Khân mpoaq tỡ yỗn án pỡq, ki hếq tỡ ễq pỡq; yuaq cũai sốt ki khoiq atỡng hếq chơ: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Chơ I-sarel blớh neq: “Nŏ́q anhia táq sâuq lứq chóq cứq, anhia atỡng yỗn cũai sốt ki dáng pai anhia bữn a‑ễm ralŏ́h?”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Alới ta‑ỡi neq: “Yuaq cũai sốt ki blớh níc hếq tễ dống sũ. Án blớh neq: ‘Mpoaq anhia noâng tamoong tỡ? Anhia bữn sễm ai ễn tỡ?’ Ngkíq yuaq hếq ta‑ỡi án máh santoiq án khoiq blớh. Mŏ têq hếq dáng án atỡng hếq: ‘Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia sễng chu nâi tê’?”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Chơ Yuda atỡng loah I-sarel mpoaq án neq: “Mpoaq yỗn carnễn nâi pỡq cớp cứq. Chơ hếq thrũan pỡq toâp. Ngkíq hái cớp nheq dống sũ hái tỡ bữn cuchĩt khlac.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Cứq parkhán tễ a‑ễm nâi ŏ́c ntrớu mpoaq ễ yỗn cứq parkhán. Khân cứq mŏ tỡ bữn dững achu a‑ễm ca ỡt choâng moat mpoaq sanua, ki cứq bũi roap tôt mantái níc tễ mpoaq.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Khân hếq mŏ tỡ bữn acoan dũn nneq, ki hếq khoiq láp chu trỗ bar chơ tễ cruang Ê-yip-tô.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Moâm Yuda pai ngkíq, I-sarel atỡng máh con án neq: “Khân ranáq nâi ma lứq ngkíq, ki cóq anhia táq neq: Dững crơng moat lứq tễ cruang nâi, chơ yỗn miat sâng cũai sốt ki. Cóq anhia dững trâm, dỡq khĩal, crơng phuom, siet aluang, cớp palâi aluang ĩn palâi al-mon.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Anhia ĩt práq dững sa‑ữi hỡn tễ trỗ nhũang, bar pún ễn. Cóq anhia culáh loah práq noau chóq tâng ngoah bau anhia. Anhia dững nheq máh práq nâi, cŏh lơ noau khlâp práq tâng bau.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia hỡ. Sanua anhia thrũan, chơ pỡq loah pỡ cũai sốt ki.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Cứq sễq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq tâng mứt pahỡm cũai sốt ki yỗn án sarũiq táq anhia, cớp culáh loah ai cớp a‑ễm ralŏ́h anhia. Tễ nhũang cứq ngua lứq pứt con, ma sanua ngcŏh cứq cỡt ngua hỡn tễ ki ễn.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Ngkíq máh ai Yô-sep dững crơng mpon, cớp dững práq bar pún hỡn tễ nhũang. Alới dững Ben-yamin hỡ, chơ pỡq chái sễng chu cruang Ê-yip-tô. Chơ alới toâq ỡt choâng moat Yô-sep.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Tữ Yô-sep hữm Ben-yamin toâq nứng alới, án atỡng cũai sốt ranáq tâng dống án neq: “Anhia dững máh cũai nâi mut tâng dống cứq. Chơ kiac muoi lám charán, táq yỗn alới cha. Toâq mandang toâng yỗn alới cha muoi pêl cớp cứq.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Cũai ki trĩh nheq máh parnai Yô-sep ớn. Án dững máh ai Yô-sep mut tâng dống Yô-sep.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Sễm ai ki sâng croŏq lứq noau dững alới toâq pỡ dống Yô-sep; chơ manoaq pai chóq manoaq neq: “Cỗ tian práq noau dŏq tâng bau hái bo ki ma noau dững hái pỡ dống nâi. Cũai sốt nâi yoc ễ cauq, chơ cỗp hái. Moâm ki án yỗn hái cỡt cũai sũl, cớp án ndỡm nheq máh aséh dễn hái hỡ.”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Bo alới mbỡiq mut cheq ngoah toong Yô-sep, alới atỡng cũai sốt ranáq tâng dống Yô-sep neq:
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Sễq lôih achuaih! Hếq toâq pỡ nâi trỗ nhũang yoc ễ chỡng crơng sana.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Tữ hếq toâq pỡ ntốq rlu sadâu, hếq pớh bau, hữm dũ bau bữn cayớm práq; tỡ dáng noau chóq. Sanua hếq dững asuoi loah máh práq ki,
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 cớp dững dếh práq ễ chỡng loah crơng sana hỡ. Hếq tỡ bữn dáng noau chóq loah práq hếq tâng bau.”
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Ma cũai táq ranáq ki atỡng loah alới neq: “Chỗi croŏq ntrớu tễ ŏ́c ki; anhia ỡt ien khễ. Yiang Sursĩ anhia cớp mpoaq anhia sang, lứq án toâp táq yỗn anhia bữn crơng moat tâng bau; práq anhia chỡng sana ki cứq khoiq roap chơ.”
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Chơ cũai ki dững máh sễm ai ki mut tâng dống Yô-sep. Án aloŏh dỡq yỗn alới ariau ayững atĩ, cớp yỗn crơng sana yỗn aséh alới cha hỡ.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Máh tỗp ai Yô-sep thrũan máh crơng mpon yỗn Yô-sep. Alới acoan toâq moat mandang toâng yỗn Yô-sep chu, yuaq alới sâng noau pai alới bữn cha parnơi cớp án.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Toâq Yô-sep chu pỡ dống, máh ai án chiau máh crơng mpon alới dững tễ dống yỗn án, cớp alới cucốh cucũoi choâng moat án.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Yô-sep cahan alới neq: “Nŏ́q anhia bán sũan tỡ?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Alới ta‑ỡi: “Ơq! Mpoaq hếq, sũl anhia noâng tamoong, cớp án bán sũan.”
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Tữ Yô-sep nhêng Ben-yamin, a‑ễm án muoi mpiq, chơ án blớh neq: “Nâi la a‑ễm ralŏ́h anhia, riang anhia khoiq atỡng cứq tễ nhũang tỡ?”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Moâm ki Yô-sep loŏh chái tễ ntốq ki. Yuaq bo án hữm a‑ễm án, án sâng sarũiq lứq tâng mứt. Ngkíq án mut clống án, chơ án nhiam manoaq.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Moâm ki án culĩaq moat, chơ án píh loah pỡq ntốq ki sĩa. Án tỡ bữn yỗn alới dáng án nhiam. Chơ án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Dững amut crơng sana yỗn hếq cha.”
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Ngkíq, máh cũai táq ranáq tễng crơng sana aloŏh sana miar yỗn Yô-sep tễ máh sễm ai án. Cớp cũai Ê-yip-tô ca dốq cha tâng dống ki, alới cha miar, cỗ cũai Ê-yip-tô tỡ ễq cha parnơi cớp cũai Hê-brơ.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Nheq tữh máh sễm ai Yô-sep tacu ỡt yáng moat án. Noau yỗn alới tacu puai cumo alới sễt, tễ ai clúng toau toâq a‑ễm ralŏ́h. Máh sễm ai Yô-sep manoaq cloân manoaq, cớp alới sâng dớt lứq tâng mứt noau yỗn alới tacu ngkíq.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Chơ Yô-sep ĩt crơng sana avơi yỗn máh sễm ai án. Ma crơng sana Ben-yamin, ki án yỗn sỡng pún hỡn tễ mu ai. Ngkíq alới nguaiq cha bũi óh lứq cớp Yô-sep.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.