Êxodo 32

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Toâq máh cũai I-sarel hữm Môi-se ỡt tâng anũol cóh dũn lứq, ngkíq alới rôm muoi ntốq lavíng Arôn cớp pai chóq án neq: “Tỗp hái tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu toâq pỡ Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Sanua hếq sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.”
1 Quando o povo viu que Moisés demorava a descer do monte, reuniu-se ao redor de Arão e disse: “Tome uma providência! Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá”.
2 Arôn atỡng alới neq: “Cóq anhia pũot latai yễng tễ cutũr lacuoi, con samiang, cớp con mansễm anhia; chơ dững yỗn cứq.”
2 Arão respondeu: “Tirem as argolas de ouro das orelhas de suas mulheres e de seus filhos e filhas e tragam-nas para mim”.
3 Ngkíq máh cũai I-sarel dũ náq pũot latai tễ cutũr alới, chơ yỗn pỡ Arôn.
3 Todos tiraram as argolas de ouro e as levaram a Arão.
4 Arôn parỗm nheq máh latai yễng ki, chơ án tooc táq muoi lám rup ntroŏq tôl yỗn alới.
4 Ele recebeu o ouro, derreteu-o e trabalhou nele, dando-lhe a forma de um bezerro. Quando o povo viu o bezerro, começou a exclamar: “Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!”.
5 Chơ Arôn táq muoi lám prông sang yáng moat rup ntroŏq yễng ki, cớp atỡng neq: “Tâng tangái parnỡ, bữn ranáq cha bũi dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ.”
5 Percebendo o entusiasmo do povo, Arão construiu um altar diante do bezerro e anunciou: “Amanhã haverá uma festa para o S enhor !”.
6 Toâq poang tarưp, tỗp alới bốh charán chiau sang yỗn Yiang Sursĩ, cớp dững máh charán canŏ́h kiac cỡt crơng chiau sang dŏq cỡt ratoi. Máh cũai proai pruam tacu nguaiq cha bũi óh lứq, cớp bũl plêc dếh ayữn ayốq tanghang lứq.
6 Na manhã seguinte, o povo se levantou cedo para apresentar holocaustos e ofertas de paz. Depois, todos comeram e beberam e se entregaram à farra.
7 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới sễng chái toâp, yuaq máh cũai proai mới dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô ntôm táq lôih toâr lứq chóq cứq.
7 O S enhor disse a Moisés: “Rápido! Desça do monte! Seu povo, que você tirou da terra do Egito, se corrompeu.
8 Chái lứq alới nguai chíq tễ ranáq cứq khoiq ớn alới táq. Alới ĩt yễng dững tooc táq rup ntroŏq tôl, cớp cucốh sang rup ki, dếh chiau sang crơng yỗn rup ki. Máh cũai proai pai neq: ‘Nheq tữh cũai I-sarel ơi! Nâi la yiang hái, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.’
8 Como se desviaram depressa do caminho que eu lhes havia ordenado! Derreteram ouro e fizeram um bezerro, curvaram-se diante dele e lhe ofereceram sacrifícios. Dizem: ‘Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!’”.
9 “Cứq dáng máh cũai nâi la ngian lứq.
9 Então o S enhor declarou: “Vi como este povo é teimoso e rebelde.
10 Sanua alới catáng mứt pahỡm cứq tỡ yỗn cứq táq alới, cỗ tễ ŏ́c cutâu chóq alới. Cứq ễ pupứt táh nheq tỗp alới. Chơ cứq ễ táq yỗn mới ễn cớp tŏ́ng toiq mới cỡt cruang toâr lứq.”
10 Agora fique de lado, e eu lançarei contra eles minha ira ardente e os destruirei. Depois, farei de você, Moisés, uma grande nação”.
11 Ma Môi-se câu sễq tễ Yiang Sursĩ, Ncháu án neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia ma sâng cutâu mứt lứq chóq cũai proai anhia, cũai anhia dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô na chớc toâr lứq khong anhia?
11 Moisés, porém, tentou apaziguar o S enhor , seu Deus. “Ó S enhor !”, exclamou ele. “Por que estás tão irado com teu próprio povo, que tiraste do Egito com tão grande poder e mão forte?
12 Cỗ nŏ́q ma táq yỗn cũai Ê-yip-tô pai neq: ‘Yiang Sursĩ dững cũai proai án loŏh, la cỗ án ễ cachĩt tỗp alới tâng cóh, na pupứt yỗn tỗp alới pứt nheq?’ Sễq anhia chỗi cutâu noâng chóq cũai proai anhia, cớp ralêq mứt tỡ bữn pupứt noâng tỗp alới.
12 Por que deixar os egípcios dizerem: ‘O Deus deles os resgatou com a má intenção de exterminá-los nos montes e apagá-los da face da terra’? Deixa de lado tua ira ardente! Arrepende-te quanto a esta calamidade terrível que ameaçaste enviar sobre teu povo!
13 Sễq anhia sanhữ cũai táq ranáq anhia, la A-praham, I-sac, cớp Yacốp. Sễq anhia sanhữ loah tễ máh santoiq anhia khoiq parkhán pai ễ yỗn alới bữn tŏ́ng toiq rứh rưong sa‑ữi lứq machớng mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia pai ễ yỗn tỗp alới bữn cutễq anhia khoiq par‑ữq yỗn cỡt cruang alới mantái níc.”
13 Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Assumiste um compromisso com eles por meio de juramento, dizendo: ‘Tornarei seus descendentes tão numerosos quanto as estrelas do céu. Eu lhes darei toda esta terra que lhes prometi, e eles a possuirão para sempre’.”
14 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ ma lêq loah mứt pahỡm, cớp tỡ bữn dững noâng ŏ́c cuchĩt pứt toâq pỡ cũai proai án, ariang án khoiq pai dŏq.
14 Então o S enhor se arrependeu da calamidade terrível que havia ameaçado enviar sobre seu povo.
15 Môi-se sễng tễ anũol cóh, cớp án dững asễng dếh bar khlễc tamáu Ncháu khoiq chĩc dŏq máh santoiq patâp tâng bar coah tamáu ki.
15 Em seguida, Moisés se virou e desceu o monte. Trazia nas mãos as duas tábuas da aliança, que estavam escritas dos dois lados, frente e verso.
16 Yiang Sursĩ toâp táq khlễc tamáu ki, cớp chĩc dŏq ŏ́c patâp tâng ki.
16 As tábuas eram obra de Deus; cada palavra tinha sido gravada pelo próprio Deus.
17 Toâq Yô-sũa sâng cũai proai ntôm hễr cu‑ỗi casang lứq, án táq ntỡng cớp Môi-se neq: “Ariang pai cứq sâng sưong rachíl ratáq pỡ ntốq hái ỡt.”
17 Quando Josué ouviu o alvoroço do povo que gritava lá embaixo, disse a Moisés: “Parece que há guerra no acampamento!”.
18 Môi-se ta‑ỡi neq: “Tỡ cỡn sưong alới triau cupo cỗ chíl riap, tỡ la sưong cuclỗiq cỗ pê, ma sưong ki la sưong ũat.”
18 Moisés respondeu: “Não são gritos de vitória nem lamentos de derrota. Ouço barulho de festa”.
19 Tữ Môi-se toâq pỡ ntốq cũai proai ỡt cớp hữm rup ntroŏq yễng, dếh cũai proai ntôm ũat ayữn ayốq, ngkíq án sâng cutâu lứq. Án atáih chíq khlễc tamáu án yống bân yững cóh; chơ khlễc tamáu ki pacháh.
19 Quando se aproximaram do acampamento, Moisés viu o bezerro e as danças e ficou furioso. Jogou as tábuas de pedra no chão e as despedaçou ao pé do monte.
20 Án ĩt rup ntroŏq con ca cũai proai khoiq táq toâq yễng, chơ án sarpứt rup ki tâng ũih yỗn cat. Án ĩat yỗn mún nheq, cớp apŏ́ng tâng dỡq; chơ án ễp máh cũai I-sarel nguaiq.
20 Tomou o bezerro que haviam feito e o queimou. Moeu-o até virar pó, jogou-o na água e obrigou os israelitas a bebê-la.
21 Án blớh Arôn neq: “Cũai proai nâi táq ntrớu chóq mới, ma mới dững alới táq lôih ntâng lứq?”
21 Por fim, dirigiu-se a Arão e perguntou: “O que este povo lhe fez para que você os levasse a cometer tamanho pecado?”.
22 Arôn ta‑ỡi: “Sễq mới chỗi nhôp cứq. Mới dáng samoât chơ, cũai proai tỗp nâi yoc lứq ễ táq lôih.
22 “Não fique tão furioso comigo, meu senhor”, respondeu Arão. “Você sabe como este povo é mau.
23 Alới khoiq pai cớp cứq neq: ‘Hếq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu cỡt cớp Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yuaq ngkíq, sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.’
23 Eles me disseram: ‘Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá’.
24 Cứq ớn alới dững máh crơng ra‑ỗt táq toâq yễng toâq pỡ cứq. Chơ alới ca bữn, ki pũot aloŏh toâp yỗn cứq. Cứq apŏ́ng máh crơng ra‑ỗt ki tâng ũih; tễ crơng ki cỡt muoi lám rup ntroŏq yễng nâi!”
24 Então eu lhes disse: ‘Quem tiver joias de ouro, tire-as’. Quando eles as trouxeram para mim, simplesmente as joguei no fogo e saiu este bezerro!”
25 Môi-se dáng samoât lứq Arôn tỡ bữn catáng cũai proai cớp yỗn alới táq puai mứt sâng yoc. Táq ngkíq Arôn táq yỗn alới cỡt machớng cũai ŏ́q rit yáng moat máh cũai par‑ũal.
25 Moisés viu que Arão havia permitido que o povo se descontrolasse completamente, dando motivo de zombaria a seus inimigos.
26 Ngkíq Môi-se loŏh tayứng choâng ngoah toong mut vil alới ỡt dỡ, cớp pai neq: “Cũai aléq ma ỡt coah Yiang Sursĩ, yỗn toâq pỡ nâi!”
26 Portanto, colocou-se à entrada do acampamento e gritou: “Todos que estiverem do lado do S enhor , venham até aqui e juntem-se a mim!”. E todos os levitas se reuniram ao redor dele.
27 cớp án atỡng neq: “Yiang Sursĩ, la Yiang tỗp I-sarel sang, án ớn tỗp anhia dũ náq cóq clễu dau, chơ mut tâng vil tễ coah nâi pỡq chu coah tíh, cớp cachĩt táh nheq máh sễm ai, yớu ratoi, cớp yớu ỡt cheq dống sũ anhia.”
27 Moisés lhes disse: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Cada um de vocês pegue sua espada e vão e voltem de uma extremidade à outra do acampamento. Matem todos, até mesmo seus irmãos, amigos e vizinhos’”.
28 Tỗp Lê-vi táq puai máh santoiq Môi-se atỡng alới; chơ alới cachĩt cũai ống muoi tangái sám pái ngin náq.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés, e cerca de três mil pessoas morreram naquele dia.
29 Chơ Môi-se pai chóq alới neq: “Tangái nâi, tỗp anhia chiau tỗ chác yỗn cỡt cũai miar dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ na cachĩt máh con samiang cớp sễm ai anhia bữm. Ngkíq Yiang Sursĩ ễ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn.”
29 Então Moisés disse aos levitas: “Hoje vocês se consagraram para o serviço do S enhor , pois lhe obedeceram mesmo quando tiveram de matar seus próprios filhos e irmãos. Hoje vocês receberam dele uma bênção”.
30 Toâq tangái parnỡ ễn, Môi-se atỡng máh cũai proai neq: “Anhia khoiq táq lôih ntâng lứq. Ma sanua cứq ễ chỗn ramóh Yiang Sursĩ sĩa pỡ cóh ki, dŏq sễq án táh lôih yỗn anhia; cŏh lơ án táh lôih yỗn anhia cống bữn.”
30 No dia seguinte, Moisés disse ao povo: “Vocês cometeram um pecado terrível, mas eu subirei ao monte e me encontrarei com o S enhor outra vez. Talvez eu consiga fazer expiação por este pecado!”.
31 Chơ Môi-se píh pỡq ramóh loah Yiang Sursĩ, cớp án atỡng neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Máh cũai proai nâi táq lôih ntâng lứq. Alới ĩt yễng tooc táq rup yiang, cớp alới cucốh sang rup ki.
31 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Que pecado terrível este povo cometeu! Fizeram para si deuses de ouro.
32 Sễq anhia táh lôih yỗn alới nứng! Khân tỡ bữn ngkíq, sễq anhia pupứt chíq ramứh cứq tễ pơ anhia khoiq chĩc máh ramứh cũai proai anhia!”
32 Agora, porém, eu te suplico que lhes perdoes o pecado; do contrário, apaga meu nome do registro que escreveste!”.
33 Ma Yiang Sursĩ ta‑ỡi án neq: “Cũai aléq táq lôih chóq cứq, ki cứq pupứt ramứh cũai ki tễ pơ cứq.
33 O S enhor , porém, respondeu a Moisés: “Apagarei o nome de todos que pecaram contra mim.
34 Ma sanua, cóq mới ayông máh cũai nâi yỗn pỡq toâq pỡ ntốq cứq khoiq atỡng mới chơ. Ma cóq mới sanhữ, ranễng cứq tễ paloŏng ễ ayông mới pỡq. Ma toâq ngư cứq khoiq anoat dŏq chơ, cứq ễ manrap cũai nâi cỗ tian lôih alới táq.”
34 Agora vá e leve o povo ao lugar do qual eu lhe falei. Veja, meu anjo irá à sua frente. E, no dia do acerto de contas, certamente eu castigarei este povo pelo pecado que cometeram”.
35 Ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai proai cỡt rang‑ĩ tacóh, cỗ tian alới ễp Arôn yỗn táq rup ntroŏq yễng.
35 Então o S enhor castigou severamente o povo, por causa do que fizeram com o bezerro que Arão lhes tinha construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.