Êxodo 32

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Toâq máh cũai I-sarel hữm Môi-se ỡt tâng anũol cóh dũn lứq, ngkíq alới rôm muoi ntốq lavíng Arôn cớp pai chóq án neq: “Tỗp hái tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu toâq pỡ Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Sanua hếq sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.”
1 E quando o povo viu que Moisés demorava para descer do monte, o povo se reuniu com Arão, e lhe disse: Levanta-te, faze-nos deuses que vão adiante de nós, pois quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe sucedeu.
2 Arôn atỡng alới neq: “Cóq anhia pũot latai yễng tễ cutũr lacuoi, con samiang, cớp con mansễm anhia; chơ dững yỗn cứq.”
2 E Arão lhes disse: Arrancai os pendentes de ouro, que estão nas orelhas de vossas esposas, de vossos filhos e de vossas filhas, e trazei-os a mim.
3 Ngkíq máh cũai I-sarel dũ náq pũot latai tễ cutũr alới, chơ yỗn pỡ Arôn.
3 E todo o povo arrancou os pendentes de ouro que estavam nas suas orelhas, e os trouxeram a Arão.
4 Arôn parỗm nheq máh latai yễng ki, chơ án tooc táq muoi lám rup ntroŏq tôl yỗn alới.
4 E ele recebeu das suas mãos, e o formou com um buril, depois de o ter formado em bezerro de fundição, e eles disseram: Estes são teus deuses, ó Israel, que te tiraram da terra do Egito.
5 Chơ Arôn táq muoi lám prông sang yáng moat rup ntroŏq yễng ki, cớp atỡng neq: “Tâng tangái parnỡ, bữn ranáq cha bũi dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ.”
5 E quando Arão o viu, construiu um altar diante dele. E Arão fez uma proclamação e disse: Amanhã é a festa ao SENHOR.
6 Toâq poang tarưp, tỗp alới bốh charán chiau sang yỗn Yiang Sursĩ, cớp dững máh charán canŏ́h kiac cỡt crơng chiau sang dŏq cỡt ratoi. Máh cũai proai pruam tacu nguaiq cha bũi óh lứq, cớp bũl plêc dếh ayữn ayốq tanghang lứq.
6 E eles se levantaram cedo no dia seguinte, e ofereceram ofertas queimadas, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo assentou-se para comer e beber, e se levantou para festejar.
7 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới sễng chái toâp, yuaq máh cũai proai mới dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô ntôm táq lôih toâr lứq chóq cứq.
7 E disse o SENHOR a Moisés: Vai e desce, porque o teu povo, que tiraste da terra do Egito, se corrompeu.
8 Chái lứq alới nguai chíq tễ ranáq cứq khoiq ớn alới táq. Alới ĩt yễng dững tooc táq rup ntroŏq tôl, cớp cucốh sang rup ki, dếh chiau sang crơng yỗn rup ki. Máh cũai proai pai neq: ‘Nheq tữh cũai I-sarel ơi! Nâi la yiang hái, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.’
8 Depressa se desviaram do caminho que eu lhes ordenei. Fizeram para si um bezerro de fundição, e o adoraram, e lhe fizeram sacrifícios, e disseram: Estes são os teus deuses, ó Israel, que te tiraram da terra do Egito.
9 “Cứq dáng máh cũai nâi la ngian lứq.
9 E o SENHOR disse a Moisés: Tenho visto esse povo e, eis que é um povo obstinado.
10 Sanua alới catáng mứt pahỡm cứq tỡ yỗn cứq táq alới, cỗ tễ ŏ́c cutâu chóq alới. Cứq ễ pupứt táh nheq tỗp alới. Chơ cứq ễ táq yỗn mới ễn cớp tŏ́ng toiq mới cỡt cruang toâr lứq.”
10 Por isso, agora deixa-me só, para que minha ira se acenda contra eles, e para que eu os consuma; e farei de ti uma grande nação.
11 Ma Môi-se câu sễq tễ Yiang Sursĩ, Ncháu án neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia ma sâng cutâu mứt lứq chóq cũai proai anhia, cũai anhia dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô na chớc toâr lứq khong anhia?
11 E suplicou Moisés ao SENHOR seu Deus, e disse: SENHOR, por que a tua ira se acende contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande poder, e com mão forte?
12 Cỗ nŏ́q ma táq yỗn cũai Ê-yip-tô pai neq: ‘Yiang Sursĩ dững cũai proai án loŏh, la cỗ án ễ cachĩt tỗp alới tâng cóh, na pupứt yỗn tỗp alới pứt nheq?’ Sễq anhia chỗi cutâu noâng chóq cũai proai anhia, cớp ralêq mứt tỡ bữn pupứt noâng tỗp alới.
12 Por que falariam os egípcios e diriam: Para mal os tirou, para matá-los nos montes, e para destruí-los da face da terra? Desvia-te da tua ardente ira, e arrepende-te deste mal contra o teu povo.
13 Sễq anhia sanhữ cũai táq ranáq anhia, la A-praham, I-sac, cớp Yacốp. Sễq anhia sanhữ loah tễ máh santoiq anhia khoiq parkhán pai ễ yỗn alới bữn tŏ́ng toiq rứh rưong sa‑ữi lứq machớng mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia pai ễ yỗn tỗp alới bữn cutễq anhia khoiq par‑ữq yỗn cỡt cruang alới mantái níc.”
13 Lembra-te de Abraão, Isaque e Israel, teus servos, aos quais juraste por ti mesmo e lhes disseste: Multiplicarei a vossa semente como as estrelas do céu, e toda esta terra de que falei darei à vossa semente, e eles a herdarão para sempre.
14 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ ma lêq loah mứt pahỡm, cớp tỡ bữn dững noâng ŏ́c cuchĩt pứt toâq pỡ cũai proai án, ariang án khoiq pai dŏq.
14 E o SENHOR desistiu do mal que tinha pensado fazer ao seu povo.
15 Môi-se sễng tễ anũol cóh, cớp án dững asễng dếh bar khlễc tamáu Ncháu khoiq chĩc dŏq máh santoiq patâp tâng bar coah tamáu ki.
15 E Moisés se virou e desceu do monte, e as duas tábuas do testemunho estavam em sua mão. As tábuas estavam escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.
16 Yiang Sursĩ toâp táq khlễc tamáu ki, cớp chĩc dŏq ŏ́c patâp tâng ki.
16 E as tábuas eram a obra de Deus, e a escrita era a escrita de Deus, gravada nas tábuas.
17 Toâq Yô-sũa sâng cũai proai ntôm hễr cu‑ỗi casang lứq, án táq ntỡng cớp Môi-se neq: “Ariang pai cứq sâng sưong rachíl ratáq pỡ ntốq hái ỡt.”
17 E quando Josué ouviu o som do povo que jubilava, disse a Moisés: Há alarido de guerra no acampamento.
18 Môi-se ta‑ỡi neq: “Tỡ cỡn sưong alới triau cupo cỗ chíl riap, tỡ la sưong cuclỗiq cỗ pê, ma sưong ki la sưong ũat.”
18 E ele disse: Não é voz dos que gritam por domínio, nem é a voz dos que entoam derrota, mas ouço um alarido dos que cantam.
19 Tữ Môi-se toâq pỡ ntốq cũai proai ỡt cớp hữm rup ntroŏq yễng, dếh cũai proai ntôm ũat ayữn ayốq, ngkíq án sâng cutâu lứq. Án atáih chíq khlễc tamáu án yống bân yững cóh; chơ khlễc tamáu ki pacháh.
19 E aconteceu, assim que ele se aproximou do acampamento, que viu o bezerro, e a dança, a ira de Moisés se acendeu, e ele lançou as tábuas da sua mão, e as quebrou ao pé do monte.
20 Án ĩt rup ntroŏq con ca cũai proai khoiq táq toâq yễng, chơ án sarpứt rup ki tâng ũih yỗn cat. Án ĩat yỗn mún nheq, cớp apŏ́ng tâng dỡq; chơ án ễp máh cũai I-sarel nguaiq.
20 E ele tomou o bezerro que eles tinham feito, e queimou-o no fogo; e o moeu até se tornar em pó, e o espalhou sobre a água, e fez os filhos de Israel beberem dela.
21 Án blớh Arôn neq: “Cũai proai nâi táq ntrớu chóq mới, ma mới dững alới táq lôih ntâng lứq?”
21 E disse Moisés a Arão: O que este povo fez a ti para que trouxesses tão grande pecado sobre eles?
22 Arôn ta‑ỡi: “Sễq mới chỗi nhôp cứq. Mới dáng samoât chơ, cũai proai tỗp nâi yoc lứq ễ táq lôih.
22 E disse Arão: Que a ira de meu senhor não se acenda; conheces o povo, que ele é inclinado para o mal.
23 Alới khoiq pai cớp cứq neq: ‘Hếq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu cỡt cớp Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yuaq ngkíq, sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.’
23 Porque me disseram: Faze-nos deuses, que irão adiante de nós, pois quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe sucedeu.
24 Cứq ớn alới dững máh crơng ra‑ỗt táq toâq yễng toâq pỡ cứq. Chơ alới ca bữn, ki pũot aloŏh toâp yỗn cứq. Cứq apŏ́ng máh crơng ra‑ỗt ki tâng ũih; tễ crơng ki cỡt muoi lám rup ntroŏq yễng nâi!”
24 E eu lhes disse: Todo aquele que tiver algum ouro, que o arranque. Assim eles me deram. Então eu o lancei no fogo, e dele saiu este bezerro.
25 Môi-se dáng samoât lứq Arôn tỡ bữn catáng cũai proai cớp yỗn alới táq puai mứt sâng yoc. Táq ngkíq Arôn táq yỗn alới cỡt machớng cũai ŏ́q rit yáng moat máh cũai par‑ũal.
25 E quando Moisés viu que o povo estava nu (porque Arão os havia despido para vergonha entre os seus inimigos),
26 Ngkíq Môi-se loŏh tayứng choâng ngoah toong mut vil alới ỡt dỡ, cớp pai neq: “Cũai aléq ma ỡt coah Yiang Sursĩ, yỗn toâq pỡ nâi!”
26 então Moisés se colocou na porta do acampamento e disse: Quem está do lado do SENHOR? Que ele venha a mim. E todos os filhos de Levi se achegaram a ele.
27 cớp án atỡng neq: “Yiang Sursĩ, la Yiang tỗp I-sarel sang, án ớn tỗp anhia dũ náq cóq clễu dau, chơ mut tâng vil tễ coah nâi pỡq chu coah tíh, cớp cachĩt táh nheq máh sễm ai, yớu ratoi, cớp yớu ỡt cheq dống sũ anhia.”
27 E ele lhes disse: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Ponha cada homem sua espada sobre o seu lado, e entrai e saí de porta em porta em todo o acampamento, e mate cada homem o seu irmão, e cada homem o seu amigo, e cada homem o seu próximo.
28 Tỗp Lê-vi táq puai máh santoiq Môi-se atỡng alới; chơ alới cachĩt cũai ống muoi tangái sám pái ngin náq.
28 E os filhos de Levi fizeram conforme a palavra de Moisés, e caíram do povo naquele dia em torno de três mil homens.
29 Chơ Môi-se pai chóq alới neq: “Tangái nâi, tỗp anhia chiau tỗ chác yỗn cỡt cũai miar dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ na cachĩt máh con samiang cớp sễm ai anhia bữm. Ngkíq Yiang Sursĩ ễ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn.”
29 Porque Moisés havia dito: Consagrai-vos hoje ao SENHOR, cada homem contra o seu filho, e sobre o seu irmão, para que ele vos possa conceder bênção hoje.
30 Toâq tangái parnỡ ễn, Môi-se atỡng máh cũai proai neq: “Anhia khoiq táq lôih ntâng lứq. Ma sanua cứq ễ chỗn ramóh Yiang Sursĩ sĩa pỡ cóh ki, dŏq sễq án táh lôih yỗn anhia; cŏh lơ án táh lôih yỗn anhia cống bữn.”
30 E aconteceu que, no dia seguinte, Moisés disse ao povo: Vós pecastes com grande pecado, e agora subirei ao SENHOR; talvez possa fazer propiciação pelo vosso pecado.
31 Chơ Môi-se píh pỡq ramóh loah Yiang Sursĩ, cớp án atỡng neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Máh cũai proai nâi táq lôih ntâng lứq. Alới ĩt yễng tooc táq rup yiang, cớp alới cucốh sang rup ki.
31 E Moisés retornou ao SENHOR, e disse: Ó, este povo pecou com grande pecado, e fizeram deuses de ouro para si.
32 Sễq anhia táh lôih yỗn alới nứng! Khân tỡ bữn ngkíq, sễq anhia pupứt chíq ramứh cứq tễ pơ anhia khoiq chĩc máh ramứh cũai proai anhia!”
32 Agora, pois, perdoa o seu pecado; e se não, apaga-me, rogo-te, do teu livro que escreveste.
33 Ma Yiang Sursĩ ta‑ỡi án neq: “Cũai aléq táq lôih chóq cứq, ki cứq pupứt ramứh cũai ki tễ pơ cứq.
33 E disse o SENHOR a Moisés: Aquele que pecou contra mim, este apagarei do meu livro.
34 Ma sanua, cóq mới ayông máh cũai nâi yỗn pỡq toâq pỡ ntốq cứq khoiq atỡng mới chơ. Ma cóq mới sanhữ, ranễng cứq tễ paloŏng ễ ayông mới pỡq. Ma toâq ngư cứq khoiq anoat dŏq chơ, cứq ễ manrap cũai nâi cỗ tian lôih alới táq.”
34 Por isso, agora vai, leva o povo até o lugar de que te falei. Eis que meu Anjo irá adiante de ti; porém no dia da minha visitação, sobre eles visitarei o seu pecado.
35 Ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai proai cỡt rang‑ĩ tacóh, cỗ tian alới ễp Arôn yỗn táq rup ntroŏq yễng.
35 E o SENHOR afligiu o povo, por ter feito o bezerro que Arão fizera.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.