Êxodo 32
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Toâq máh cũai I-sarel hữm Môi-se ỡt tâng anũol cóh dũn lứq, ngkíq alới rôm muoi ntốq lavíng Arôn cớp pai chóq án neq: “Tỗp hái tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu toâq pỡ Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Sanua hếq sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.”
1 Mas o povo, vendo que Moisés tardava em descer do monte, acercou-se de Arão, e lhe disse: Levanta-te, faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque, quanto a esse Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
2 Arôn atỡng alới neq: “Cóq anhia pũot latai yễng tễ cutũr lacuoi, con samiang, cớp con mansễm anhia; chơ dững yỗn cứq.”
2 E Arão lhes disse: Tirai os pendentes de ouro que estão nas orelhas de vossas mulheres, de vossos filhos e de vossas filhas, e trazei-mos.
3 Ngkíq máh cũai I-sarel dũ náq pũot latai tễ cutũr alới, chơ yỗn pỡ Arôn.
3 Então todo o povo, tirando os pendentes de ouro que estavam nas suas orelhas, os trouxe a Arão;
4 Arôn parỗm nheq máh latai yễng ki, chơ án tooc táq muoi lám rup ntroŏq tôl yỗn alới.
4 ele os recebeu de suas mãos, e com um buril deu forma ao ouro, e dele fez um bezerro de fundição. Então eles exclamaram: Eis aqui, ó Israel, o teu deus, que te tirou da terra do Egito.
5 Chơ Arôn táq muoi lám prông sang yáng moat rup ntroŏq yễng ki, cớp atỡng neq: “Tâng tangái parnỡ, bữn ranáq cha bũi dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ.”
5 E Arão, vendo isto, edificou um altar diante do bezerro e, fazendo uma proclamação, disse: Amanhã haverá festa ao Senhor.
6 Toâq poang tarưp, tỗp alới bốh charán chiau sang yỗn Yiang Sursĩ, cớp dững máh charán canŏ́h kiac cỡt crơng chiau sang dŏq cỡt ratoi. Máh cũai proai pruam tacu nguaiq cha bũi óh lứq, cớp bũl plêc dếh ayữn ayốq tanghang lứq.
6 No dia seguinte levantaram-se cedo, ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo sentou-se a comer e a beber; depois levantou-se para folgar.
7 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới sễng chái toâp, yuaq máh cũai proai mới dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô ntôm táq lôih toâr lứq chóq cứq.
7 Então disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste subir da terra do Egito, se corrompeu;
8 Chái lứq alới nguai chíq tễ ranáq cứq khoiq ớn alới táq. Alới ĩt yễng dững tooc táq rup ntroŏq tôl, cớp cucốh sang rup ki, dếh chiau sang crơng yỗn rup ki. Máh cũai proai pai neq: ‘Nheq tữh cũai I-sarel ơi! Nâi la yiang hái, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.’
8 depressa se desviou do caminho que eu lhe ordenei; eles fizeram para si um bezerro de fundição, e adoraram-no, e lhe ofereceram sacrifícios, e disseram: Eis aqui, ó Israel, o teu deus, que te tirou da terra do Egito.
9 “Cứq dáng máh cũai nâi la ngian lứq.
9 Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho observado este povo, e eis que é povo de dura cerviz.
10 Sanua alới catáng mứt pahỡm cứq tỡ yỗn cứq táq alới, cỗ tễ ŏ́c cutâu chóq alới. Cứq ễ pupứt táh nheq tỗp alới. Chơ cứq ễ táq yỗn mới ễn cớp tŏ́ng toiq mới cỡt cruang toâr lứq.”
10 Agora, pois, deixa-me, para que a minha ira se acenda contra eles, e eu os consuma; e eu farei de ti uma grande nação.
11 Ma Môi-se câu sễq tễ Yiang Sursĩ, Ncháu án neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia ma sâng cutâu mứt lứq chóq cũai proai anhia, cũai anhia dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô na chớc toâr lứq khong anhia?
11 Moisés, porém, suplicou ao Senhor seu Deus, e disse: Ó Senhor, por que se acende a tua ira contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande força e com forte mão?
12 Cỗ nŏ́q ma táq yỗn cũai Ê-yip-tô pai neq: ‘Yiang Sursĩ dững cũai proai án loŏh, la cỗ án ễ cachĩt tỗp alới tâng cóh, na pupứt yỗn tỗp alới pứt nheq?’ Sễq anhia chỗi cutâu noâng chóq cũai proai anhia, cớp ralêq mứt tỡ bữn pupứt noâng tỗp alới.
12 Por que hão de falar os egípcios, dizendo: Para mal os tirou, para matá-los nos montes, e para destruí-los da face da terra?. Torna-te da tua ardente ira, e arrepende-te deste mal contra o teu povo.
13 Sễq anhia sanhữ cũai táq ranáq anhia, la A-praham, I-sac, cớp Yacốp. Sễq anhia sanhữ loah tễ máh santoiq anhia khoiq parkhán pai ễ yỗn alới bữn tŏ́ng toiq rứh rưong sa‑ữi lứq machớng mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia pai ễ yỗn tỗp alới bữn cutễq anhia khoiq par‑ữq yỗn cỡt cruang alới mantái níc.”
13 Lembra-te de Abraão, de Isaque, e de Israel, teus servos, aos quais por ti mesmo juraste, e lhes disseste: Multiplicarei os vossos descendentes como as estrelas do céu, e lhes darei toda esta terra de que tenho falado, e eles a possuirão por herança para sempre.
14 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ ma lêq loah mứt pahỡm, cớp tỡ bữn dững noâng ŏ́c cuchĩt pứt toâq pỡ cũai proai án, ariang án khoiq pai dŏq.
14 Então o Senhor se arrependeu do mal que dissera que havia de fazer ao seu povo.
15 Môi-se sễng tễ anũol cóh, cớp án dững asễng dếh bar khlễc tamáu Ncháu khoiq chĩc dŏq máh santoiq patâp tâng bar coah tamáu ki.
15 E virou-se Moisés, e desceu do monte com as duas tábuas do testemunho na mão, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.
16 Yiang Sursĩ toâp táq khlễc tamáu ki, cớp chĩc dŏq ŏ́c patâp tâng ki.
16 E aquelas tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.
17 Toâq Yô-sũa sâng cũai proai ntôm hễr cu‑ỗi casang lứq, án táq ntỡng cớp Môi-se neq: “Ariang pai cứq sâng sưong rachíl ratáq pỡ ntốq hái ỡt.”
17 Ora, ouvindo Josué a voz do povo que jubilava, disse a Moisés: Alarido de guerra há no arraial.
18 Môi-se ta‑ỡi neq: “Tỡ cỡn sưong alới triau cupo cỗ chíl riap, tỡ la sưong cuclỗiq cỗ pê, ma sưong ki la sưong ũat.”
18 Respondeu-lhe Moisés: Não é alarido dos vitoriosos, nem alarido dos vencidos, mas é a voz dos que cantam que eu ouço.
19 Tữ Môi-se toâq pỡ ntốq cũai proai ỡt cớp hữm rup ntroŏq yễng, dếh cũai proai ntôm ũat ayữn ayốq, ngkíq án sâng cutâu lứq. Án atáih chíq khlễc tamáu án yống bân yững cóh; chơ khlễc tamáu ki pacháh.
19 Chegando ele ao arraial e vendo o bezerro e as danças, acendeu-se-lhe a ira, e ele arremessou das mãos as tábuas, e as despedaçou ao pé do monte.
20 Án ĩt rup ntroŏq con ca cũai proai khoiq táq toâq yễng, chơ án sarpứt rup ki tâng ũih yỗn cat. Án ĩat yỗn mún nheq, cớp apŏ́ng tâng dỡq; chơ án ễp máh cũai I-sarel nguaiq.
20 Então tomou o bezerro que tinham feito, e queimou-o no fogo; e, moendo-o até que se tornou em pó, o espargiu sobre a água, e deu-o a beber aos filhos de Israel.
21 Án blớh Arôn neq: “Cũai proai nâi táq ntrớu chóq mới, ma mới dững alới táq lôih ntâng lứq?”
21 E perguntou Moisés a Arão: Que te fez este povo, que sobre ele trouxeste tamanho pecado?.
22 Arôn ta‑ỡi: “Sễq mới chỗi nhôp cứq. Mới dáng samoât chơ, cũai proai tỗp nâi yoc lứq ễ táq lôih.
22 Ao que respondeu Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu conheces o povo, como ele é inclinado ao mal.
23 Alới khoiq pai cớp cứq neq: ‘Hếq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu cỡt cớp Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yuaq ngkíq, sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.’
23 Pois eles me disseram: Faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque, quanto a esse Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
24 Cứq ớn alới dững máh crơng ra‑ỗt táq toâq yễng toâq pỡ cứq. Chơ alới ca bữn, ki pũot aloŏh toâp yỗn cứq. Cứq apŏ́ng máh crơng ra‑ỗt ki tâng ũih; tễ crơng ki cỡt muoi lám rup ntroŏq yễng nâi!”
24 Então eu lhes disse: Quem tem ouro, arranque-o. Assim mo deram; e eu o lancei no fogo, e saiu este bezerro.
25 Môi-se dáng samoât lứq Arôn tỡ bữn catáng cũai proai cớp yỗn alới táq puai mứt sâng yoc. Táq ngkíq Arôn táq yỗn alới cỡt machớng cũai ŏ́q rit yáng moat máh cũai par‑ũal.
25 Quando, pois, Moisés viu que o povo estava desenfreado {porque Arão o havia desenfreado, para escárnio entre os seus inimigos},
26 Ngkíq Môi-se loŏh tayứng choâng ngoah toong mut vil alới ỡt dỡ, cớp pai neq: “Cũai aléq ma ỡt coah Yiang Sursĩ, yỗn toâq pỡ nâi!”
26 pôs-se em pé à entrada do arraial, e disse: Quem está ao lado do Senhor, venha a mim. Ao que se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi.
27 cớp án atỡng neq: “Yiang Sursĩ, la Yiang tỗp I-sarel sang, án ớn tỗp anhia dũ náq cóq clễu dau, chơ mut tâng vil tễ coah nâi pỡq chu coah tíh, cớp cachĩt táh nheq máh sễm ai, yớu ratoi, cớp yớu ỡt cheq dống sũ anhia.”
27 Então ele lhes disse: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Cada um ponha a sua espada sobre a coxa; e passai e tornai pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, e cada um a seu amigo, e cada um a seu vizinho.
28 Tỗp Lê-vi táq puai máh santoiq Môi-se atỡng alới; chơ alới cachĩt cũai ống muoi tangái sám pái ngin náq.
28 E os filhos de Levi fizeram conforme a palavra de Moisés; e caíram do povo naquele dia cerca de três mil homens.
29 Chơ Môi-se pai chóq alới neq: “Tangái nâi, tỗp anhia chiau tỗ chác yỗn cỡt cũai miar dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ na cachĩt máh con samiang cớp sễm ai anhia bữm. Ngkíq Yiang Sursĩ ễ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn.”
29 Porquanto Moisés tinha dito: Consagrai-vos hoje ao Senhor; porque cada um será contra o seu filho, e contra o seu irmão; para que o Senhor vos conceda hoje uma bênção.
30 Toâq tangái parnỡ ễn, Môi-se atỡng máh cũai proai neq: “Anhia khoiq táq lôih ntâng lứq. Ma sanua cứq ễ chỗn ramóh Yiang Sursĩ sĩa pỡ cóh ki, dŏq sễq án táh lôih yỗn anhia; cŏh lơ án táh lôih yỗn anhia cống bữn.”
30 No dia seguinte disse Moisés ao povo Vós tendes cometido grande pecado; agora porém subirei ao Senhor; porventura farei expiação por vosso pecado.
31 Chơ Môi-se píh pỡq ramóh loah Yiang Sursĩ, cớp án atỡng neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Máh cũai proai nâi táq lôih ntâng lứq. Alới ĩt yễng tooc táq rup yiang, cớp alới cucốh sang rup ki.
31 Assim tornou Moisés ao Senhor, e disse: Oh! este povo cometeu um grande pecado, fazendo para si um deus de ouro.
32 Sễq anhia táh lôih yỗn alới nứng! Khân tỡ bữn ngkíq, sễq anhia pupứt chíq ramứh cứq tễ pơ anhia khoiq chĩc máh ramứh cũai proai anhia!”
32 Agora, pois, perdoa o seu pecado; ou se não, risca-me do teu livro, que tens escrito.
33 Ma Yiang Sursĩ ta‑ỡi án neq: “Cũai aléq táq lôih chóq cứq, ki cứq pupứt ramứh cũai ki tễ pơ cứq.
33 Então disse o Senhor a Moisés: Aquele que tiver pecado contra mim, a este riscarei do meu livro.
34 Ma sanua, cóq mới ayông máh cũai nâi yỗn pỡq toâq pỡ ntốq cứq khoiq atỡng mới chơ. Ma cóq mới sanhữ, ranễng cứq tễ paloŏng ễ ayông mới pỡq. Ma toâq ngư cứq khoiq anoat dŏq chơ, cứq ễ manrap cũai nâi cỗ tian lôih alới táq.”
34 Vai pois agora, conduze este povo para o lugar de que te hei dito; eis que o meu anjo irá adiante de ti; porém no dia da minha visitação, sobre eles visitarei o seu pecado.
35 Ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai proai cỡt rang‑ĩ tacóh, cỗ tian alới ễp Arôn yỗn táq rup ntroŏq yễng.
35 Feriu, pois, o Senhor ao povo, por ter feito o bezerro que Arão formara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.