Êxodo 32
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Toâq máh cũai I-sarel hữm Môi-se ỡt tâng anũol cóh dũn lứq, ngkíq alới rôm muoi ntốq lavíng Arôn cớp pai chóq án neq: “Tỗp hái tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu toâq pỡ Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Sanua hếq sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.”
1 Mas vendo o povo que Moisés tardava em descer do monte, acercou-se de Arão, e disse-lhe: Levanta-te, faze-nos deuses, que vão adiante de nós; porque quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe sucedeu.
2 Arôn atỡng alới neq: “Cóq anhia pũot latai yễng tễ cutũr lacuoi, con samiang, cớp con mansễm anhia; chơ dững yỗn cứq.”
2 E Arão lhes disse: Arrancai os pendentes de ouro, que estão nas orelhas de vossas mulheres, e de vossos filhos, e de vossas filhas, e trazei-mos.
3 Ngkíq máh cũai I-sarel dũ náq pũot latai tễ cutũr alới, chơ yỗn pỡ Arôn.
3 Então todo o povo arrancou os pendentes de ouro, que estavam nas suas orelhas, e os trouxeram a Arão.
4 Arôn parỗm nheq máh latai yễng ki, chơ án tooc táq muoi lám rup ntroŏq tôl yỗn alới.
4 E ele os tomou das suas mãos, e trabalhou o ouro com um buril, e fez dele um bezerro de fundição. Então disseram: Este é teu deus, ó Israel, que te tirou da terra do Egito.
5 Chơ Arôn táq muoi lám prông sang yáng moat rup ntroŏq yễng ki, cớp atỡng neq: “Tâng tangái parnỡ, bữn ranáq cha bũi dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ.”
5 E Arão, vendo isto, edificou um altar diante dele; e apregoou Arão, e disse: Amanhã será festa ao Senhor.
6 Toâq poang tarưp, tỗp alới bốh charán chiau sang yỗn Yiang Sursĩ, cớp dững máh charán canŏ́h kiac cỡt crơng chiau sang dŏq cỡt ratoi. Máh cũai proai pruam tacu nguaiq cha bũi óh lứq, cớp bũl plêc dếh ayữn ayốq tanghang lứq.
6 E no dia seguinte madrugaram, e ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo assentou-se a comer e a beber; depois levantou-se a folgar.
7 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới sễng chái toâp, yuaq máh cũai proai mới dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô ntôm táq lôih toâr lứq chóq cứq.
7 Então disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste subir do Egito, se tem corrompido,
8 Chái lứq alới nguai chíq tễ ranáq cứq khoiq ớn alới táq. Alới ĩt yễng dững tooc táq rup ntroŏq tôl, cớp cucốh sang rup ki, dếh chiau sang crơng yỗn rup ki. Máh cũai proai pai neq: ‘Nheq tữh cũai I-sarel ơi! Nâi la yiang hái, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.’
8 E depressa se tem desviado do caminho que eu lhe tinha ordenado; eles fizeram para si um bezerro de fundição, e perante ele se inclinaram, e ofereceram-lhe sacrifícios, e disseram: Este é o teu deus, ó Israel, que te tirou da terra do Egito.
9 “Cứq dáng máh cũai nâi la ngian lứq.
9 Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho visto a este povo, e eis que é povo de dura cerviz.
10 Sanua alới catáng mứt pahỡm cứq tỡ yỗn cứq táq alới, cỗ tễ ŏ́c cutâu chóq alới. Cứq ễ pupứt táh nheq tỗp alới. Chơ cứq ễ táq yỗn mới ễn cớp tŏ́ng toiq mới cỡt cruang toâr lứq.”
10 Agora, pois, deixa-me, para que o meu furor se acenda contra ele, e o consuma; e eu farei de ti uma grande nação.
11 Ma Môi-se câu sễq tễ Yiang Sursĩ, Ncháu án neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia ma sâng cutâu mứt lứq chóq cũai proai anhia, cũai anhia dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô na chớc toâr lứq khong anhia?
11 Moisés, porém, suplicou ao Senhor seu Deus e disse: Ó Senhor, por que se acende o teu furor contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande força e com forte mão?
12 Cỗ nŏ́q ma táq yỗn cũai Ê-yip-tô pai neq: ‘Yiang Sursĩ dững cũai proai án loŏh, la cỗ án ễ cachĩt tỗp alới tâng cóh, na pupứt yỗn tỗp alới pứt nheq?’ Sễq anhia chỗi cutâu noâng chóq cũai proai anhia, cớp ralêq mứt tỡ bữn pupứt noâng tỗp alới.
12 Por que hão de falar os egípcios, dizendo: Para mal os tirou, para matá-los nos montes, e para destruí-los da face da terra? Torna-te do furor da tua ira, e arrepende-te deste mal contra o teu povo.
13 Sễq anhia sanhữ cũai táq ranáq anhia, la A-praham, I-sac, cớp Yacốp. Sễq anhia sanhữ loah tễ máh santoiq anhia khoiq parkhán pai ễ yỗn alới bữn tŏ́ng toiq rứh rưong sa‑ữi lứq machớng mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia pai ễ yỗn tỗp alới bữn cutễq anhia khoiq par‑ữq yỗn cỡt cruang alới mantái níc.”
13 Lembra-te de Abraão, de Isaque, e de Israel, os teus servos, aos quais por ti mesmo tens jurado, e lhes disseste: Multiplicarei a vossa descendência como as estrelas dos céus, e darei à vossa descendência toda esta terra, de que tenho falado, para que a possuam por herança eternamente.
14 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ ma lêq loah mứt pahỡm, cớp tỡ bữn dững noâng ŏ́c cuchĩt pứt toâq pỡ cũai proai án, ariang án khoiq pai dŏq.
14 Então o Senhor arrependeu-se do mal que dissera que havia de fazer ao seu povo.
15 Môi-se sễng tễ anũol cóh, cớp án dững asễng dếh bar khlễc tamáu Ncháu khoiq chĩc dŏq máh santoiq patâp tâng bar coah tamáu ki.
15 E virou-se Moisés e desceu do monte com as duas tábuas do testemunho na mão, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.
16 Yiang Sursĩ toâp táq khlễc tamáu ki, cớp chĩc dŏq ŏ́c patâp tâng ki.
16 E aquelas tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.
17 Toâq Yô-sũa sâng cũai proai ntôm hễr cu‑ỗi casang lứq, án táq ntỡng cớp Môi-se neq: “Ariang pai cứq sâng sưong rachíl ratáq pỡ ntốq hái ỡt.”
17 E, ouvindo Josué a voz do povo que jubilava, disse a Moisés: Alarido de guerra há no arraial.
18 Môi-se ta‑ỡi neq: “Tỡ cỡn sưong alới triau cupo cỗ chíl riap, tỡ la sưong cuclỗiq cỗ pê, ma sưong ki la sưong ũat.”
18 Porém ele respondeu: Não é alarido dos vitoriosos, nem alarido dos vencidos, mas o alarido dos que cantam, eu ouço.
19 Tữ Môi-se toâq pỡ ntốq cũai proai ỡt cớp hữm rup ntroŏq yễng, dếh cũai proai ntôm ũat ayữn ayốq, ngkíq án sâng cutâu lứq. Án atáih chíq khlễc tamáu án yống bân yững cóh; chơ khlễc tamáu ki pacháh.
19 E aconteceu que, chegando Moisés ao arraial, e vendo o bezerro e as danças, acendeu-se-lhe o furor, e arremessou as tábuas das suas mãos, e quebrou-as ao pé do monte;
20 Án ĩt rup ntroŏq con ca cũai proai khoiq táq toâq yễng, chơ án sarpứt rup ki tâng ũih yỗn cat. Án ĩat yỗn mún nheq, cớp apŏ́ng tâng dỡq; chơ án ễp máh cũai I-sarel nguaiq.
20 E tomou o bezerro que tinham feito, e queimou-o no fogo, moendo-o até que se tornou em pó; e o espargiu sobre as águas, e deu-o a beber aos filhos de Israel.
21 Án blớh Arôn neq: “Cũai proai nâi táq ntrớu chóq mới, ma mới dững alới táq lôih ntâng lứq?”
21 E Moisés perguntou a Arão: Que te tem feito este povo, que sobre ele trouxeste tamanho pecado?
22 Arôn ta‑ỡi: “Sễq mới chỗi nhôp cứq. Mới dáng samoât chơ, cũai proai tỗp nâi yoc lứq ễ táq lôih.
22 Então respondeu Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu sabes que este povo é inclinado ao mal;
23 Alới khoiq pai cớp cứq neq: ‘Hếq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu cỡt cớp Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yuaq ngkíq, sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.’
23 E eles me disseram: Faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque não sabemos o que sucedeu a este Moisés, a este homem que nos tirou da terra do Egito.
24 Cứq ớn alới dững máh crơng ra‑ỗt táq toâq yễng toâq pỡ cứq. Chơ alới ca bữn, ki pũot aloŏh toâp yỗn cứq. Cứq apŏ́ng máh crơng ra‑ỗt ki tâng ũih; tễ crơng ki cỡt muoi lám rup ntroŏq yễng nâi!”
24 Então eu lhes disse: Quem tem ouro, arranque-o; e deram-mo, e lancei-o no fogo, e saiu este bezerro.
25 Môi-se dáng samoât lứq Arôn tỡ bữn catáng cũai proai cớp yỗn alới táq puai mứt sâng yoc. Táq ngkíq Arôn táq yỗn alới cỡt machớng cũai ŏ́q rit yáng moat máh cũai par‑ũal.
25 E, vendo Moisés que o povo estava despido, porque Arão o havia deixado despir-se para vergonha entre os seus inimigos,
26 Ngkíq Môi-se loŏh tayứng choâng ngoah toong mut vil alới ỡt dỡ, cớp pai neq: “Cũai aléq ma ỡt coah Yiang Sursĩ, yỗn toâq pỡ nâi!”
26 Pôs-se em pé Moisés na porta do arraial e disse: Quem é do Senhor, venha a mim. Então se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi.
27 cớp án atỡng neq: “Yiang Sursĩ, la Yiang tỗp I-sarel sang, án ớn tỗp anhia dũ náq cóq clễu dau, chơ mut tâng vil tễ coah nâi pỡq chu coah tíh, cớp cachĩt táh nheq máh sễm ai, yớu ratoi, cớp yớu ỡt cheq dống sũ anhia.”
27 E disse-lhes: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Cada um ponha a sua espada sobre a sua coxa; e passai e tornai pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, e cada um a seu amigo, e cada um a seu vizinho.
28 Tỗp Lê-vi táq puai máh santoiq Môi-se atỡng alới; chơ alới cachĩt cũai ống muoi tangái sám pái ngin náq.
28 E os filhos de Levi fizeram conforme à palavra de Moisés; e caíram do povo aquele dia uns três mil homens.
29 Chơ Môi-se pai chóq alới neq: “Tangái nâi, tỗp anhia chiau tỗ chác yỗn cỡt cũai miar dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ na cachĩt máh con samiang cớp sễm ai anhia bữm. Ngkíq Yiang Sursĩ ễ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn.”
29 Porquanto Moisés tinha dito: Consagrai hoje as vossas mãos ao Senhor; porquanto cada um será contra o seu filho e contra o seu irmão; e isto, para que ele vos conceda hoje uma bênção.
30 Toâq tangái parnỡ ễn, Môi-se atỡng máh cũai proai neq: “Anhia khoiq táq lôih ntâng lứq. Ma sanua cứq ễ chỗn ramóh Yiang Sursĩ sĩa pỡ cóh ki, dŏq sễq án táh lôih yỗn anhia; cŏh lơ án táh lôih yỗn anhia cống bữn.”
30 E aconteceu que no dia seguinte Moisés disse ao povo: Vós cometestes grande pecado. Agora, porém, subirei ao Senhor; porventura farei propiciação por vosso pecado.
31 Chơ Môi-se píh pỡq ramóh loah Yiang Sursĩ, cớp án atỡng neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Máh cũai proai nâi táq lôih ntâng lứq. Alới ĩt yễng tooc táq rup yiang, cớp alới cucốh sang rup ki.
31 Assim tornou-se Moisés ao Senhor, e disse: Ora, este povo cometeu grande pecado fazendo para si deuses de ouro.
32 Sễq anhia táh lôih yỗn alới nứng! Khân tỡ bữn ngkíq, sễq anhia pupứt chíq ramứh cứq tễ pơ anhia khoiq chĩc máh ramứh cũai proai anhia!”
32 Agora, pois, perdoa o seu pecado; se não, risca-me, peço-te, do teu livro, que tens escrito.
33 Ma Yiang Sursĩ ta‑ỡi án neq: “Cũai aléq táq lôih chóq cứq, ki cứq pupứt ramứh cũai ki tễ pơ cứq.
33 Então disse o Senhor a Moisés: Aquele que pecar contra mim, a este riscarei do meu livro.
34 Ma sanua, cóq mới ayông máh cũai nâi yỗn pỡq toâq pỡ ntốq cứq khoiq atỡng mới chơ. Ma cóq mới sanhữ, ranễng cứq tễ paloŏng ễ ayông mới pỡq. Ma toâq ngư cứq khoiq anoat dŏq chơ, cứq ễ manrap cũai nâi cỗ tian lôih alới táq.”
34 Vai, pois, agora, conduze este povo para onde te tenho dito; eis que o meu anjo irá adiante de ti; porém no dia da minha visitação visitarei neles o seu pecado.
35 Ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai proai cỡt rang‑ĩ tacóh, cỗ tian alới ễp Arôn yỗn táq rup ntroŏq yễng.
35 Assim feriu o Senhor o povo, por ter sido feito o bezerro que Arão tinha formado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.