Êxodo 32
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Toâq máh cũai I-sarel hữm Môi-se ỡt tâng anũol cóh dũn lứq, ngkíq alới rôm muoi ntốq lavíng Arôn cớp pai chóq án neq: “Tỗp hái tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu toâq pỡ Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Sanua hếq sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.”
1 O povo viu que Moisés demorava para descer do monte. Então reuniu-se em volta de Arão e lhe disse: — Levante-se, faça para nós deuses que vão adiante de nós; pois, quanto a este Moisés, o homem que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
2 Arôn atỡng alới neq: “Cóq anhia pũot latai yễng tễ cutũr lacuoi, con samiang, cớp con mansễm anhia; chơ dững yỗn cứq.”
2 Arão respondeu: — Tirem as argolas de ouro das orelhas de suas mulheres, de seus filhos e de suas filhas e tragam para mim.
3 Ngkíq máh cũai I-sarel dũ náq pũot latai tễ cutũr alới, chơ yỗn pỡ Arôn.
3 Então todo o povo tirou das orelhas as argolas e as trouxe a Arão.
4 Arôn parỗm nheq máh latai yễng ki, chơ án tooc táq muoi lám rup ntroŏq tôl yỗn alới.
4 Este, recebendo-as das mãos deles, trabalhou o ouro com buril e fez dele um bezerro de metal fundido. Então disseram: — São estes, ó Israel, os seus deuses, que tiraram você da terra do Egito.
5 Chơ Arôn táq muoi lám prông sang yáng moat rup ntroŏq yễng ki, cớp atỡng neq: “Tâng tangái parnỡ, bữn ranáq cha bũi dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ.”
5 Arão, vendo isso, edificou um altar diante do bezerro e fez a seguinte proclamação: — Amanhã haverá festa ao
6 Toâq poang tarưp, tỗp alới bốh charán chiau sang yỗn Yiang Sursĩ, cớp dững máh charán canŏ́h kiac cỡt crơng chiau sang dŏq cỡt ratoi. Máh cũai proai pruam tacu nguaiq cha bũi óh lứq, cớp bũl plêc dếh ayữn ayốq tanghang lứq.
6 No dia seguinte, madrugaram, ofereceram holocaustos e trouxeram ofertas pacíficas. E o povo sentou-se para comer e beber e levantou-se para se divertir.
7 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới sễng chái toâp, yuaq máh cũai proai mới dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô ntôm táq lôih toâr lứq chóq cứq.
7 Então o Senhor disse a Moisés: — Vá, desça; porque o seu povo, o povo que você tirou do Egito, se corrompeu
8 Chái lứq alới nguai chíq tễ ranáq cứq khoiq ớn alới táq. Alới ĩt yễng dững tooc táq rup ntroŏq tôl, cớp cucốh sang rup ki, dếh chiau sang crơng yỗn rup ki. Máh cũai proai pai neq: ‘Nheq tữh cũai I-sarel ơi! Nâi la yiang hái, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.’
8 e depressa se desviou do caminho que eu lhe havia ordenado; fez para si um bezerro de metal fundido, o adorou e lhe ofereceu sacrifícios, dizendo: “São estes, ó Israel, os seus deuses, que tiraram você da terra do Egito.”
9 “Cứq dáng máh cũai nâi la ngian lứq.
9 O Senhor disse ainda a Moisés: — Tenho visto este povo, e eis que é povo teimoso.
10 Sanua alới catáng mứt pahỡm cứq tỡ yỗn cứq táq alới, cỗ tễ ŏ́c cutâu chóq alới. Cứq ễ pupứt táh nheq tỗp alới. Chơ cứq ễ táq yỗn mới ễn cớp tŏ́ng toiq mới cỡt cruang toâr lứq.”
10 Agora, pois, deixe-me, para que se acenda contra eles o meu furor, e eu os consuma; e de você farei uma grande nação.
11 Ma Môi-se câu sễq tễ Yiang Sursĩ, Ncháu án neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia ma sâng cutâu mứt lứq chóq cũai proai anhia, cũai anhia dững aloŏh tễ cruang Ê-yip-tô na chớc toâr lứq khong anhia?
11 Porém Moisés suplicou ao Senhor , seu Deus, dizendo: — Ó
12 Cỗ nŏ́q ma táq yỗn cũai Ê-yip-tô pai neq: ‘Yiang Sursĩ dững cũai proai án loŏh, la cỗ án ễ cachĩt tỗp alới tâng cóh, na pupứt yỗn tỗp alới pứt nheq?’ Sễq anhia chỗi cutâu noâng chóq cũai proai anhia, cớp ralêq mứt tỡ bữn pupứt noâng tỗp alới.
12 Por que deixar que os egípcios digam: “Ele os tirou de lá com más intenções, para matá-los nos montes e para eliminá-los da face da terra”? Deixa de lado o furor da tua ira e muda de ideia quanto a este mal contra o teu povo.
13 Sễq anhia sanhữ cũai táq ranáq anhia, la A-praham, I-sac, cớp Yacốp. Sễq anhia sanhữ loah tễ máh santoiq anhia khoiq parkhán pai ễ yỗn alới bữn tŏ́ng toiq rứh rưong sa‑ữi lứq machớng mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia pai ễ yỗn tỗp alới bữn cutễq anhia khoiq par‑ữq yỗn cỡt cruang alới mantái níc.”
13 Lembra-te de Abraão, de Isaque e de Israel, teus servos, aos quais por ti mesmo juraste, dizendo: “Multiplicarei a descendência de vocês como as estrelas do céu, e toda esta terra de que tenho falado, eu a darei à sua descendência, para que a possuam por herança eternamente.”
14 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ ma lêq loah mứt pahỡm, cớp tỡ bữn dững noâng ŏ́c cuchĩt pứt toâq pỡ cũai proai án, ariang án khoiq pai dŏq.
14 Então o Senhor mudou de ideia quanto ao mal que ele tinha dito que traria sobre o povo.
15 Môi-se sễng tễ anũol cóh, cớp án dững asễng dếh bar khlễc tamáu Ncháu khoiq chĩc dŏq máh santoiq patâp tâng bar coah tamáu ki.
15 Moisés voltou-se e desceu do monte com as duas tábuas do testemunho nas mãos, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.
16 Yiang Sursĩ toâp táq khlễc tamáu ki, cớp chĩc dŏq ŏ́c patâp tâng ki.
16 As tábuas eram obra de Deus; também o que estava escrito tinha sido escrito pelo próprio Deus, esculpido nas tábuas.
17 Toâq Yô-sũa sâng cũai proai ntôm hễr cu‑ỗi casang lứq, án táq ntỡng cớp Môi-se neq: “Ariang pai cứq sâng sưong rachíl ratáq pỡ ntốq hái ỡt.”
17 Quando Josué ouviu a voz do povo que gritava, disse a Moisés: — Há um alarido de guerra no arraial.
18 Môi-se ta‑ỡi neq: “Tỡ cỡn sưong alới triau cupo cỗ chíl riap, tỡ la sưong cuclỗiq cỗ pê, ma sưong ki la sưong ũat.”
18 Moisés respondeu: — O que ouço não é alarido de vencedores nem de vencidos, mas o alarido de pessoas cantando.
19 Tữ Môi-se toâq pỡ ntốq cũai proai ỡt cớp hữm rup ntroŏq yễng, dếh cũai proai ntôm ũat ayữn ayốq, ngkíq án sâng cutâu lứq. Án atáih chíq khlễc tamáu án yống bân yững cóh; chơ khlễc tamáu ki pacháh.
19 Logo que se aproximou do arraial e viu o bezerro e as danças, Moisés ficou muito irado. Arremessou as tábuas de pedra das suas mãos e quebrou-as ao pé do monte.
20 Án ĩt rup ntroŏq con ca cũai proai khoiq táq toâq yễng, chơ án sarpứt rup ki tâng ũih yỗn cat. Án ĩat yỗn mún nheq, cớp apŏ́ng tâng dỡq; chơ án ễp máh cũai I-sarel nguaiq.
20 E, pegando o bezerro que tinham feito, queimou-o e o reduziu a pó, que espalhou sobre a água, e deu de beber aos filhos de Israel.
21 Án blớh Arôn neq: “Cũai proai nâi táq ntrớu chóq mới, ma mới dững alới táq lôih ntâng lứq?”
21 Depois, Moisés perguntou a Arão: — O que foi que esse povo fez a você, para que você trouxesse sobre ele tão grande pecado?
22 Arôn ta‑ỡi: “Sễq mới chỗi nhôp cứq. Mới dáng samoât chơ, cũai proai tỗp nâi yoc lứq ễ táq lôih.
22 Arão respondeu: — Não fique irado, meu senhor. Você sabe que este povo é propenso para o mal.
23 Alới khoiq pai cớp cứq neq: ‘Hếq tỡ bữn dáng ŏ́c ntrớu cỡt cớp Môi-se, án ca dững tỗp hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yuaq ngkíq, sễq mới táq yỗn hếq rup yiang dŏq ayông tỗp hếq.’
23 Pois me disseram: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; pois, quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
24 Cứq ớn alới dững máh crơng ra‑ỗt táq toâq yễng toâq pỡ cứq. Chơ alới ca bữn, ki pũot aloŏh toâp yỗn cứq. Cứq apŏ́ng máh crơng ra‑ỗt ki tâng ũih; tễ crơng ki cỡt muoi lám rup ntroŏq yễng nâi!”
24 Então eu lhes disse: “Quem tem ouro, tire-o.” Eles o deram para mim, eu o lancei no fogo, e saiu este bezerro.
25 Môi-se dáng samoât lứq Arôn tỡ bữn catáng cũai proai cớp yỗn alới táq puai mứt sâng yoc. Táq ngkíq Arôn táq yỗn alới cỡt machớng cũai ŏ́q rit yáng moat máh cũai par‑ũal.
25 Quando Moisés viu que o povo estava sem controle, pois Arão o tinha deixado à solta para vergonha no meio dos seus inimigos,
26 Ngkíq Môi-se loŏh tayứng choâng ngoah toong mut vil alới ỡt dỡ, cớp pai neq: “Cũai aléq ma ỡt coah Yiang Sursĩ, yỗn toâq pỡ nâi!”
26 pôs-se em pé à entrada do arraial e disse: — Quem é do Então se juntaram a ele todos os filhos de Levi,
27 cớp án atỡng neq: “Yiang Sursĩ, la Yiang tỗp I-sarel sang, án ớn tỗp anhia dũ náq cóq clễu dau, chơ mut tâng vil tễ coah nâi pỡq chu coah tíh, cớp cachĩt táh nheq máh sễm ai, yớu ratoi, cớp yớu ỡt cheq dống sũ anhia.”
27 aos quais ele disse: — Assim diz o
28 Tỗp Lê-vi táq puai máh santoiq Môi-se atỡng alới; chơ alới cachĩt cũai ống muoi tangái sám pái ngin náq.
28 E os filhos de Levi fizeram segundo a palavra de Moisés e, naquele dia, morreram uns três mil homens.
29 Chơ Môi-se pai chóq alới neq: “Tangái nâi, tỗp anhia chiau tỗ chác yỗn cỡt cũai miar dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ na cachĩt máh con samiang cớp sễm ai anhia bữm. Ngkíq Yiang Sursĩ ễ yỗn anhia bữn ŏ́c bốn.”
29 Pois Moisés tinha dito: “Consagrem-se hoje ao Senhor , cada um contra o seu filho e contra o seu irmão, para que hoje Deus lhes conceda uma bênção.”
30 Toâq tangái parnỡ ễn, Môi-se atỡng máh cũai proai neq: “Anhia khoiq táq lôih ntâng lứq. Ma sanua cứq ễ chỗn ramóh Yiang Sursĩ sĩa pỡ cóh ki, dŏq sễq án táh lôih yỗn anhia; cŏh lơ án táh lôih yỗn anhia cống bữn.”
30 No dia seguinte, Moisés disse ao povo: — Vocês cometeram um grande pecado. Agora, porém, subirei ao
31 Chơ Môi-se píh pỡq ramóh loah Yiang Sursĩ, cớp án atỡng neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Máh cũai proai nâi táq lôih ntâng lứq. Alới ĩt yễng tooc táq rup yiang, cớp alới cucốh sang rup ki.
31 Moisés voltou ao Senhor e disse: — Ah! O povo cometeu grande pecado, fazendo para si deuses de ouro.
32 Sễq anhia táh lôih yỗn alới nứng! Khân tỡ bữn ngkíq, sễq anhia pupứt chíq ramứh cứq tễ pơ anhia khoiq chĩc máh ramứh cũai proai anhia!”
32 Agora, pois, perdoa-lhe o pecado; ou, se não, peço-te que me risques do livro que escreveste.
33 Ma Yiang Sursĩ ta‑ỡi án neq: “Cũai aléq táq lôih chóq cứq, ki cứq pupứt ramứh cũai ki tễ pơ cứq.
33 Então o Senhor disse a Moisés: — Riscarei do meu livro todo aquele que pecar contra mim.
34 Ma sanua, cóq mới ayông máh cũai nâi yỗn pỡq toâq pỡ ntốq cứq khoiq atỡng mới chơ. Ma cóq mới sanhữ, ranễng cứq tễ paloŏng ễ ayông mới pỡq. Ma toâq ngư cứq khoiq anoat dŏq chơ, cứq ễ manrap cũai nâi cỗ tian lôih alới táq.”
34 Vá, pois, agora, e conduza o povo para o lugar do qual falei a você. Eis que o meu Anjo irá adiante de você. Porém, no dia da minha visitação, eu os castigarei pelo pecado que cometeram.
35 Ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai proai cỡt rang‑ĩ tacóh, cỗ tian alới ễp Arôn yỗn táq rup ntroŏq yễng.
35 Assim, o Senhor feriu o povo, porque fizeram o bezerro — aquele que Arão tinha feito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.