Deuteronômio 32

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Paloŏng ơi! Cóq mới pachêng cutũr tamứng santoiq cứq pai!
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Sễq yỗn santoiq cứq tĩeih atỡng cỡt samoât mia,
2 Goteje a minha doutrina como a chuva, destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a relva e como gotas de água sobre a erva.
3 Cứq ễ pau atỡng ramứh Yiang Sursĩ yỗn ralông casang!
3 Porque proclamarei o nome do Senhor . Engrandecei o nosso Deus.
4 “Yiang Sursĩ cỡt ntốq parnoâng ca khâm níc;
4 Eis a Rocha! Suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são juízo; Deus é fidelidade, e não há nele injustiça; é justo e reto.
5 Ma anhia táq ranáq tỡ o chóq án;
5 Procederam corruptamente contra ele, já não são seus filhos, e sim suas manchas; é geração perversa e deformada.
6 Máh cũai sacũl cớp ŏ́q sarnớm ơi!
6 É assim que recompensas ao Senhor , povo louco e ignorante? Não é ele teu pai, que te adquiriu, te fez e te estabeleceu?
7 “Cóq anhia chanchớm loah tễ máh cumo ca khoiq vớt;
7 Lembra-te dos dias da antiguidade, atenta para os anos de gerações e gerações; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Yiang ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h khoiq yỗn máh cruang cũai bữn cutễq cỡt khong alới bữm;
8 Quando o Altíssimo distribuía as heranças às nações, quando separava os filhos dos homens uns dos outros, fixou os limites dos povos, segundo o número dos filhos de Israel.
9 Ma ống cũai proai I-sarel cỡt pún Yiang Sursĩ;
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 “Án ramóh alới tâng ntốq aiq ngua parngeh,
10 Achou-o numa terra deserta e num ermo solitário povoado de uivos; rodeou-o e cuidou dele, guardou-o como a menina dos olhos.
11 samoât muoi lám calang crức ca ntôm ỡt arĩen máh con án pâr,
11 Como a águia desperta a sua ninhada e voeja sobre os seus filhotes, estende as asas e, tomando-os, os leva sobre elas,
12 Ống Yiang Sursĩ toâp ayông máh cũai proai án,
12 assim, só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 “Án yỗn alới ndỡm cóh toâr sarỡih,
13 Ele o fez cavalgar sobre os altos da terra, comer as messes do campo, chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 Alới bữn ntroŏq cớp mbễq sa‑ữi lứq ca têq pát ĩt dỡq tóh;
14 coalhada de vacas e leite de ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros que pastam em Basã e dos bodes, com o mais escolhido trigo; e bebeste o sangue das uvas, o mosto.
15 “Cũai I-sarel cỡt sốc bữn,
15 Mas, engordando-se o meu amado, deu coices; engordou-se, engrossou-se, ficou nédio e abandonou a Deus, que o fez, desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Alới pỡq cucốh sang máh yiang canŏ́h,
16 Com deuses estranhos o provocaram a zelos, com abominações o irritaram.
17 Alới chiau sang crơng yỗn máh yiang ca tỡ cỡn Yiang Sursĩ,
17 Sacrifícios ofereceram aos demônios, não a Deus; a deuses que não conheceram, novos deuses que vieram há pouco, dos quais não se estremeceram seus pais.
18 Alới nguai chíq tễ Yiang Sursĩ, la Yiang ca tễng alới;
18 Olvidaste a Rocha que te gerou; e te esqueceste do Deus que te deu o ser.
19 “Toâq Yiang Sursĩ hữm ranáq nâi, án sâng cutâu mứt chóq alới,
19 Viu isto o Senhor e os desprezou, por causa da provocação de seus filhos e suas filhas;
20 Án pai neq: ‘Cứq tỡ ễq chuai noâng alới;
20 e disse: Esconderei deles o rosto, verei qual será o seu fim; porque são raça de perversidade, filhos em quem não há lealdade.
21 Alới táq yỗn cứq cỡt cutâu mứt na rup alới cucốh sang,
21 A zelos me provocaram com aquilo que não é Deus; com seus ídolos me provocaram à ira; portanto, eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo; com louca nação os despertarei à ira.
22 Ŏ́c cứq cutâu cỡt samoât ũih cat;
22 Porque um fogo se acendeu no meu furor e arderá até ao mais profundo do inferno, consumirá a terra e suas messes e abrasará os fundamentos dos montes.
23 “‘Cứq ễ dững atoâq pỡ alới máh ŏ́c rúng pứt tỡ nai tangứt,
23 Amontoarei males sobre eles; as minhas setas esgotarei contra eles.
24 Alới cuchĩt cỗ tian ŏ́c rang‑ĩ cớp ŏ́q sana;
24 Consumidos serão pela fome, devorados pela febre e peste violenta; e contra eles enviarei dentes de feras e ardente peçonha de serpentes do pó.
25 Ranáq rachíl táq yỗn cũai cuchĩt yáq-yai tâng máh rana;
25 Fora devastará a espada, em casa, o pavor, tanto ao jovem como à virgem, tanto à criança de peito como ao homem encanecido.
26 Cứq ễ pupứt nheq tỗp alới,
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei e farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 ma cứq tỡ ễq cũai par‑ũal têq ỗt pai neq:
27 se eu não tivesse receado a provocação do inimigo, para que os seus adversários não se iludam, para que não digam: A nossa mão tem prevalecido, e não foi o
28 “Máh cũai I-sarel cỡt tỗp ca ŏ́q sarnớm;
28 Porque o meu povo é gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Alới tỡ bữn dáng cỗ tian ntrớu alới cỡt pê,
29 Tomara fossem eles sábios! Então, entenderiam isto e atentariam para o seu fim.
30 Cỗ nŏ́q ống muoi noaq ma têq riap muoi ngin náq?
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazerem fugir dez mil, se a sua Rocha lhos não vendera, e o
31 Máh cũai par‑ũal anhia,
31 Porque a rocha deles não é como a nossa Rocha; e os próprios inimigos o atestam.
32 Máh cũai par‑ũal anhia la sâuq lứq,
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas de veneno, seus cachos, amargos;
33 Blŏ́ng nho alới cỡt samoât pih cusân;
33 o seu vinho é ardente veneno de répteis e peçonha terrível de víboras.
34 “Yiang Sursĩ chữ máh ranáq cũai par‑ũal khoiq táq;
34 Não está isto guardado comigo, selado nos meus tesouros?
35 Yiang Sursĩ lứq carláh dỡq cớp yỗn alới roap tôt.
35 A mim me pertence a vingança, a retribuição, a seu tempo, quando resvalar o seu pé; porque o dia da sua calamidade está próximo, e o seu destino se apressa em chegar.
36 “Yiang Sursĩ ễ rablớh cớp chuai loah máh cũai proai án,
36 Porque o Senhor fará justiça ao seu povo e se compadecerá dos seus servos, quando vir que o seu poder se foi, e já não há nem escravo nem livre.
37 Chơ, Yiang Sursĩ blớh cũai proai án neq:
37 Então, dirá: Onde estão os seus deuses? E a rocha em quem confiavam?
38 Anhia khoiq yỗn máh yiang ki cha nsễng tễ crơng anhia chiau sang,
38 Deuses que comiam a gordura de seus sacrifícios e bebiam o vinho de suas libações? Levantem-se eles e vos ajudem, para que haja esconderijo para vós outros!
39 “‘Ống cứq toâp lứq Yiang Sursĩ;
39 Vede, agora, que Eu Sou, Eu somente, e mais nenhum deus além de mim; eu mato e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar alguém da minha mão.
40 Cứq la Yiang Sursĩ, án ca tamoong mantái níc!
40 Levanto a mão aos céus e afirmo por minha vida eterna:
41 Cứq ễ kit dau yỗn bớc báiq bublưoq tháng;
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão exercitar o juízo, tomarei vingança contra os meus adversários e retribuirei aos que me odeiam.
42 Cứq ễ táq yỗn saráh cứq cỡt poân moang aham;
42 Embriagarei as minhas setas de sangue (a minha espada comerá carne), do sangue dos mortos e dos prisioneiros, das cabeças cabeludas do inimigo.
43 Môi-se pai ễn neq: “Máh cũai dũ cruang ơi!
43 Louvai, ó nações, o seu povo, porque o tomará vingança dos seus adversários e fará expiação pela terra do seu povo.
44 Môi-se cớp Yô-sũa con samiang Nun, alới ruaih cansái ũat nâi yỗn máh cũai proai tamứng.
44 Veio Moisés e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Josué, filho de Num.
45 Toâq moâm Môi-se ruaih máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp yỗn cũai proai tamứng,
45 Tendo Moisés falado todas estas palavras a todo o Israel,
46 chơ án pai neq: “Cóq anhia táq puai yỗn samoât máh ŏ́c patâp ca cứq khoiq chiau yỗn tỗp anhia tâng tangái nâi. Cóq anhia arĩen máh con châu anhia dŏq alới táq puai samoât samơi nheq tữh santoiq Yiang Sursĩ patâp.
46 disse-lhes: Aplicai o coração a todas as palavras que, hoje, testifico entre vós, para que ordeneis a vossos filhos que cuidem de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Santoiq tĩeih atỡng nâi lứq bữn kia, cỡt santoiq táq yỗn anhia têq bữn tamoong. Yuaq ngkíq, cóq anhia táq puai yỗn samoât samơi; chơ anhia bữn ỡt cóng tamoong dũn tâng cutễq yáng tooh crỗng Yôr-dan, la ntốq anhia ễ pỡq cheng ndỡm.”
47 Porque esta palavra não é para vós outros coisa vã; antes, é a vossa vida; e, por esta mesma palavra, prolongareis os dias na terra à qual, passando o Jordão, ides para a possuir. O Último Dia da Vida de Moisés
48 Tâng tangái ki toâp Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
48 Naquele mesmo dia, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 “Cóq mới chỗn tâng máh cóh Aba-rim pỡ cutễq Mô-ap choâng vil Yê-ri-cô; cóq mới chỗn pỡ anũol cóh Ni-bô, chơ tapoang nhêng chu cutễq Cana-an, la cutễq cứq ntôm ễ chiau yỗn máh cũai proai I-sarel bữn ndỡm.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que aos filhos de Israel dou em possessão.
50 Mới lứq cuchĩt tâng pỡng anũol cóh ki, samoât Arôn ai mới khoiq cuchĩt tâng anũol cóh Hor.
50 E morrerás no monte, ao qual terás subido, e te recolherás ao teu povo, como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor e se recolheu ao seu povo,
51 Yuaq anhia bar náq táq tỡ bữn tanoang tapứng chóq cứq choâng moat máh cũai proai I-sarel, bo anhia ỡt bân dỡq Mê-ri-ba cheq vil Cadet tâng ntốq aiq Sin; anhia tỡ bữn yám noap cứq.
51 porquanto prevaricastes contra mim no meio dos filhos de Israel, nas águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois me não santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Ngkíq mới bữn hữm cutễq ki tễ yơng, ma mới tỡ dáng bữn mut ỡt tâng cutễq ca cứq ntôm ễ chiau yỗn máh cũai proai I-sarel.”
52 Pelo que verás a terra defronte de ti, porém não entrarás nela, na terra que dou aos filhos de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.