Deuteronômio 32

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Paloŏng ơi! Cóq mới pachêng cutũr tamứng santoiq cứq pai!
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Sễq yỗn santoiq cứq tĩeih atỡng cỡt samoât mia,
2 Caia como a chuva a minha doutrina; destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a erva e como chuvas sobre a relva.
3 Cứq ễ pau atỡng ramứh Yiang Sursĩ yỗn ralông casang!
3 Porque proclamarei o nome do Senhor; engrandecei o nosso Deus.
4 “Yiang Sursĩ cỡt ntốq parnoâng ca khâm níc;
4 Ele é a Rocha; suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são justos; Deus é fiel e sem iniqüidade; justo e reto é ele.
5 Ma anhia táq ranáq tỡ o chóq án;
5 Corromperam-se contra ele; não são seus filhos, e isso é a sua mancha; geração perversa e depravada é.
6 Máh cũai sacũl cớp ŏ́q sarnớm ơi!
6 É assim que recompensas ao Senhor, povo louco e insensato? não é ele teu pai, que te adquiriu, que te fez e te estabeleceu?
7 “Cóq anhia chanchớm loah tễ máh cumo ca khoiq vớt;
7 Lembra-te dos dias da antigüidade, atenta para os anos, geração por geração; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Yiang ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h khoiq yỗn máh cruang cũai bữn cutễq cỡt khong alới bữm;
8 Quando o Altíssimo dava às nações a sua herança, quando separava os filhos dos homens, estabeleceu os termos dos povos conforme o número dos filhos de Israel.
9 Ma ống cũai proai I-sarel cỡt pún Yiang Sursĩ;
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 “Án ramóh alới tâng ntốq aiq ngua parngeh,
10 Achou-o numa terra deserta, e num erma de solidão e horrendos uivos; cercou-o de proteção; cuidou dele, guardando-o como a menina do seu olho.
11 samoât muoi lám calang crức ca ntôm ỡt arĩen máh con án pâr,
11 Como a águia desperta o seu ninho, adeja sobre os seus filhos e, estendendo as suas asas, toma-os, e os leva sobre as suas asas,
12 Ống Yiang Sursĩ toâp ayông máh cũai proai án,
12 assim só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 “Án yỗn alới ndỡm cóh toâr sarỡih,
13 Ele o fez cavalgar sobre as alturas da terra, e comer os frutos do campo; também o fez chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 Alới bữn ntroŏq cớp mbễq sa‑ữi lứq ca têq pát ĩt dỡq tóh;
14 coalhada das vacas e leite das ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros de Basã, e dos bodes, com o mais fino trigo; e por vinho bebeste o sangue das uvas.
15 “Cũai I-sarel cỡt sốc bữn,
15 E Jesurum, engordando, recalcitrou {tu engordaste, tu te engrossaste e te cevaste}; então abandonou a Deus, que o fez, e desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Alới pỡq cucốh sang máh yiang canŏ́h,
16 Com deuses estranhos o moveram a zelos; com abominações o provocaram à ira:
17 Alới chiau sang crơng yỗn máh yiang ca tỡ cỡn Yiang Sursĩ,
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, não a Deus, a deuses que não haviam conhecido, deuses novos que apareceram há pouco, aos quais os vossos pais não temeram.
18 Alới nguai chíq tễ Yiang Sursĩ, la Yiang ca tễng alới;
18 Olvidaste a Rocha que te gerou, e te esqueceste do Deus que te formou.
19 “Toâq Yiang Sursĩ hữm ranáq nâi, án sâng cutâu mứt chóq alới,
19 Vendo isto, o Senhor os desprezou, por causa da provocação que lhe fizeram seus filhos e suas filhas;
20 Án pai neq: ‘Cứq tỡ ễq chuai noâng alới;
20 e disse: Esconderei deles o meu rosto, verei qual será o seu fim, porque geração perversa são eles, filhos em quem não há fidelidade.
21 Alới táq yỗn cứq cỡt cutâu mứt na rup alới cucốh sang,
21 A zelos me provocaram cem aquilo que não é Deus, com as suas vaidades me provocaram à ira; portanto eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo, com uma nação insensata os despertarei à ira.
22 Ŏ́c cứq cutâu cỡt samoât ũih cat;
22 Porque um fogo se acendeu na minha ira, e arde até o mais profundo do Seol, e devora a terra com o seu fruto, e abrasa os fundamentos dos montes.
23 “‘Cứq ễ dững atoâq pỡ alới máh ŏ́c rúng pứt tỡ nai tangứt,
23 Males amontoarei sobre eles, esgotarei contra eles as minhas setas.
24 Alới cuchĩt cỗ tian ŏ́c rang‑ĩ cớp ŏ́q sana;
24 Consumidos serão de fome, devorados de raios e de amarga destruição; e contra eles enviarei dentes de feras, juntamente com o veneno dos que se arrastam no pó.
25 Ranáq rachíl táq yỗn cũai cuchĩt yáq-yai tâng máh rana;
25 Por fora devastará a espada, e por dentro o pavor, tanto ao mancebo como à virgem, assim à criança de peito como ao homem encanecido.
26 Cứq ễ pupứt nheq tỗp alới,
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei, farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 ma cứq tỡ ễq cũai par‑ũal têq ỗt pai neq:
27 se eu não receasse a vexação da parte do inimigo, para que os seus adversários, iludindo-se, não dissessem: A nossa mão está exaltada; não foi o Senhor quem fez tudo isso.
28 “Máh cũai I-sarel cỡt tỗp ca ŏ́q sarnớm;
28 Porque são gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Alới tỡ bữn dáng cỗ tian ntrớu alới cỡt pê,
29 Se eles fossem sábios, entenderiam isso, e atentariam para o seu fim!
30 Cỗ nŏ́q ống muoi noaq ma têq riap muoi ngin náq?
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazer rugir dez mil, se a sua Rocha não os vendera, e o Senhor não os entregara?
31 Máh cũai par‑ũal anhia,
31 Porque a sua rocha não é como a nossa Rocha, sendo até os nossos inimigos juízes disso.
32 Máh cũai par‑ũal anhia la sâuq lứq,
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas venenosas, seus cachos são amargos.
33 Blŏ́ng nho alới cỡt samoât pih cusân;
33 O seu vinho é veneno de serpentes, e peçonha cruel de víboras.
34 “Yiang Sursĩ chữ máh ranáq cũai par‑ũal khoiq táq;
34 Não está isto encerrado comigo? selado nos meus tesouros?
35 Yiang Sursĩ lứq carláh dỡq cớp yỗn alới roap tôt.
35 Minha é a vingança e a recompensa, ao tempo em que resvalar o seu pé; porque o dia da sua ruína está próximo, e as coisas que lhes hão de suceder se apressam a chegar.
36 “Yiang Sursĩ ễ rablớh cớp chuai loah máh cũai proai án,
36 Porque o Senhor vindicará ao seu povo, e se arrependerá no tocante aos seus servos, quando vir que o poder deles já se foi, e que não resta nem escravo nem livre.
37 Chơ, Yiang Sursĩ blớh cũai proai án neq:
37 Então dirá: Onde estão os seus deuses, a rocha em que se refugiavam,
38 Anhia khoiq yỗn máh yiang ki cha nsễng tễ crơng anhia chiau sang,
38 os que comiam a gordura dos sacrifícios deles e bebiam o vinho das suas ofertas de libação? Levantem-se eles, e vos ajudem, a fim de que haja agora refúgio para vós.
39 “‘Ống cứq toâp lứq Yiang Sursĩ;
39 Vede agora que eu, eu o sou, e não há outro deus além de mim; eu faço morrer e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar da minha mão.
40 Cứq la Yiang Sursĩ, án ca tamoong mantái níc!
40 Pois levanto a minha mão ao céu, e digo: Como eu vivo para sempre,
41 Cứq ễ kit dau yỗn bớc báiq bublưoq tháng;
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão travar do juízo, então retribuirei vingança aos meus adversários, e recompensarei aos que me odeiam.
42 Cứq ễ táq yỗn saráh cứq cỡt poân moang aham;
42 De sangue embriagarei as minhas setas, e a minha espada devorará carne; do sangue dos mortes e dos cativos, das cabeças cabeludas dos inimigos
43 Môi-se pai ễn neq: “Máh cũai dũ cruang ơi!
43 Aclamai, ó nações, com alegria, o povo dele, porque ele vingará o sangue dos seus servos; aos seus adversários retribuirá vingança, e fará expiação pela sua terra e pelo seu povo.
44 Môi-se cớp Yô-sũa con samiang Nun, alới ruaih cansái ũat nâi yỗn máh cũai proai tamứng.
44 Veio, pois, Moisés, e proferiu todas as palavras deste cântico na presença do povo, ele e Oséias, filho de Num.
45 Toâq moâm Môi-se ruaih máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp yỗn cũai proai tamứng,
45 E, acabando Moisés de falar todas essas palavras a todo o Israel,
46 chơ án pai neq: “Cóq anhia táq puai yỗn samoât máh ŏ́c patâp ca cứq khoiq chiau yỗn tỗp anhia tâng tangái nâi. Cóq anhia arĩen máh con châu anhia dŏq alới táq puai samoât samơi nheq tữh santoiq Yiang Sursĩ patâp.
46 disse-lhes: Aplicai o vosso coração a todas as palavras que eu hoje vos testifico, as quais haveis de recomendar a vossos filhos, para que tenham cuidado de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Santoiq tĩeih atỡng nâi lứq bữn kia, cỡt santoiq táq yỗn anhia têq bữn tamoong. Yuaq ngkíq, cóq anhia táq puai yỗn samoât samơi; chơ anhia bữn ỡt cóng tamoong dũn tâng cutễq yáng tooh crỗng Yôr-dan, la ntốq anhia ễ pỡq cheng ndỡm.”
47 Porque esta palavra não vos é vã, mas é a vossa vida, e por esta mesma palavra prolongareis os dias na terra à qual ides, passando o Jordão, para a possuir.
48 Tâng tangái ki toâp Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
48 Naquele mesmo dia falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 “Cóq mới chỗn tâng máh cóh Aba-rim pỡ cutễq Mô-ap choâng vil Yê-ri-cô; cóq mới chỗn pỡ anũol cóh Ni-bô, chơ tapoang nhêng chu cutễq Cana-an, la cutễq cứq ntôm ễ chiau yỗn máh cũai proai I-sarel bữn ndỡm.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que eu dou aos filhos de Israel por possessão;
50 Mới lứq cuchĩt tâng pỡng anũol cóh ki, samoât Arôn ai mới khoiq cuchĩt tâng anũol cóh Hor.
50 e morre no monte a que vais subir, e recolhe-te ao teu povo; assim como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor, e se recolheu ao seu povo;
51 Yuaq anhia bar náq táq tỡ bữn tanoang tapứng chóq cứq choâng moat máh cũai proai I-sarel, bo anhia ỡt bân dỡq Mê-ri-ba cheq vil Cadet tâng ntốq aiq Sin; anhia tỡ bữn yám noap cứq.
51 porquanto pecastes contra mim no meio dos filhos de Israel, junto às águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois não me santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Ngkíq mới bữn hữm cutễq ki tễ yơng, ma mới tỡ dáng bữn mut ỡt tâng cutễq ca cứq ntôm ễ chiau yỗn máh cũai proai I-sarel.”
52 Pelo que verás a terra diante de ti, porém lá não entrarás, na terra que eu dou aos filhos de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.