Apocalipse 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Vớt ki, cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ sễng tễ paloŏng. Án bữn chớc toâr lứq. Poang tễ roâp án claq chũop nheq cốc cutễq nâi.
1 Depois disso, vi outro anjo descer do céu com grande autoridade, e a terra se iluminou com seu esplendor.
2 Án arô casang lứq neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Sanua noâng ống panoah cớp yiang sâuq ỡt tâng vil ki. Cớp bữn chớm lango ỡt ntốq ki tê.
2 Ele deu um forte grito: “Caiu a Babilônia! A grande cidade caiu! Tornou-se habitação de demônios, esconderijo de todo espírito impuro, covil de toda ave impura e de todo animal impuro e detestável.
3 Yuaq dũ cruang cũai khoiq nguaiq blŏ́ng án. Blŏ́ng ki sacâm tễ máh ranáq sâuq cũai táq tâng vil ki. Máh puo ỡt tâng dũ cruang pruam cớp vil ki dŏq táq ranáq sâuq. Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cutễq, alới cỡt sốc lứq cỗ vil ki tâc cha sáh sai.”
3 Porque todas as nações caíram por causa do Os reis da terra cometeram adultério com ela. Por ela tanto desejar luxo extravagante, os comerciantes da terra enriqueceram”.
4 Moâm ki, cứq sâng sưong canŏ́h tễ paloŏng pai neq: “Ơ máh cũai puai ngê cứq ơi! Cóq anhia loŏh tễ vil ki! Cóq anhia chỗi táq lôih riang án; cóq anhia viaq tễ máh ramứh túh coat ca toâq pỡ án!
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: “Saiam dela, meu povo! Não participem de seus pecados, ou serão castigados com ela.
5 Lôih vil ki la sa‑ữi lứq, samoât án acữn ŏ́c lôih toâq pỡ paloŏng. Yiang Sursĩ khoiq sanhữ máh ranáq sâuq vil ki táq.
5 Pois os pecados dela se amontoaram até o céu, e Deus se lembrou de seus atos perversos.
6 Cóq anhia táq chóq vil ki machớng án táq chóq anhia chơ. Cóq anhia carláh dỡq chóq vil ki bar trỗ ễn hỡn tễ ranáq án khoiq táq. Cóq anhia culáh ŏ́c tỗiq bap yỗn vil ki bar trỗ ễn, hỡn tễ án khoiq táq chóq cũai canŏ́h.
6 Façam com ela o que ela tem feito; deem-lhe em dobro o castigo por Ela preparou um cálice de terror para os outros, por isso preparem-lhe uma porção dobrada.
7 Án khoiq ỡt thrưong cớp ỗt la‑ỡq. Ngkíq, máh ki tê yỗn án roap ŏ́c ngua cớp ŏ́c túh coat. Mứt án chanchớm neq: ‘Cứq tacu nâi, cứq la mansễm puo! Cứq tỡ cỡn cán cumai. Cứq tỡ nai ramóh túh coat ntrớu!’
7 Glorificou a si mesma e viveu em luxo, agora retribuam com igual quantidade de tormento e tristeza. Ela se vangloriou em seu coração: ‘Sou rainha em meu trono. Não sou uma viúva desamparada, e não tenho motivo para me lamentar’.
8 Ngkíq, máh ramứh túh coat nâi toâq pỡ án la muoi tarưp! Cũai tâng vil cuchĩt, alới nhiam u‑ỗi, alới panhieih khlac, cớp vil ki noau chŏ́ng nheq. Lứq Yiang Sursĩ la Ncháu ca sốt clữi tễ canŏ́h. Án toâp anoat tôt yỗn vil ki.”
8 Por isso, estas pragas a alcançarão num só dia: morte, pranto e fome. O fogo a consumirá por completo, pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso”.
9 Máh puo tâng dũ cruang táq ranáq sâuq parnơi cớp vil ki, alới ỡt thrưong la‑ỡq cớp án, toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới nhiam cuclỗiq cucling.
9 Os reis da terra que cometeram adultério com ela e desfrutaram seu luxo lamentarão por ela quando virem subir a fumaça de seus restos carbonizados.
10 Máh puo ki ỡt yơng tễ vil ki, yuaq alới ngcŏh alới ramóh túh coat ki tê. Cớp alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki, la vil Ba-bulôn! Yiang Sursĩ pupứt án muoi taláp sâng!”
10 Ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento, e clamarão: “Que terrível, que terrível, ó Babilônia, grande cidade! Num só instante, o julgamento caiu sobre você!”.
11 Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cốc cutễq nâi, alới nhiam tanúh yỗn vil ki, yuaq tỡ bữn noau ễ chỡng noâng crơng alới.
11 Os comerciantes da terra chorarão e lamentarão por ela, pois não restou ninguém para comprar suas mercadorias.
12 Tỡ bữn noau ễ chỡng noâng yễng, práq, tamáu moat, crơng ngoaih, sa‑ữi thữ aroâiq nêuq cớp moat lứq, crơng táq toâq aluang phuom, crơng táq toâq paluac achĩang, cớp crơng táq toâq aluang moat, sapoan, tac, cớp tamáu lêng lứq.
12 Ela comprava grandes quantidades de ouro, prata, joias e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; produtos feitos de perfumada madeira de cedro, de marfim e de madeira preciosa; bronze, ferro e mármore.
13 Tỡ bữn noau ễ chỡng kễq, tỡ la crơng chóq tâng sana ễq yỗn ễm, crơng chŏ́ng yỗn phuom, trâm, siet phuom, blŏ́ng, dỡq nsễng o‑li‑vê, bỗt mi, saro, ntroŏq, cữu, aséh, sễ aséh, cũai sũl, cớp cũai noau cỗp.
13 Também comprava canela, especiarias, incenso, mirra, bálsamo, vinho, azeite de oliva, farinha fina, trigo, gado, ovelhas, cavalos, carroças, escravos e vidas humanas.
14 Máh cũai chếq chỡng ễ pai chóq vil ki neq: “Máh ramứh o mới yoc ễ bữn, khoiq pứt nheq chơ. Cớp máh ramứh thrưong cớp nêuq mới cơi bữn khoiq pứt nheq tê. Mới tỡ nai ramóh noâng máh ramứh ki!”
14 “Acabaram as coisas extravagantes de que você tanto gostava”, dizem eles. “Todo o seu luxo e esplendor se foram para sempre, e nunca mais serão seus.”
15 Máh cũai sốc cỗ alới chếq chỡng tâng vil ki, alới ỡt yơng tễ vil, yuaq alới ngcŏh ramóh túh coat ki tê. Cũai ki nhiam cuclỗiq cucling.
15 Os comerciantes que enriqueceram vendendo-lhe essas coisas ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento. Chorarão e clamarão:
16 Alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki! Tễ nhũang vil ki samoât mansễm sớp tampâc noau táq toâq aroâiq moat lứq, aroâiq santứm ễng, cớp cusâu phĩang. Án alễu tâng tampâc án máh crơng yễng, tamáu moat, cớp crơng ngoaih canŏ́h hỡ!
16 “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Ela se vestia da mais fina púrpura e de linho vermelho, adornada com ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 Ma máh mun án la pứt nheq muoi taláp!”
17 Num só instante, toda a sua riqueza se foi!”. E todos os capitães dos navios mercantes, e também seus passageiros, marinheiros e tripulantes, ficarão de longe.
18 Cớp toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới pai casang lứq neq: “Tễ mbŏ́q toau sanua, tỡ nai bữn vil canŏ́h la ariang vil toâr nâi!”
18 Quando virem subir a fumaça, gritarão e dirão: “Onde há outra cidade tão grande como essa?”.
19 Moâm ki alới bỗc phốn cutễq pức chóq tâng plỡ, táq tếc alới sâng ngua lứq. Cớp alới nhiam cuclỗiq cucling neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr nâi! Máh cũai bữn tuoc pỡq tâng dỡq mưt cỡt sốc nheq, cỗ vil nâi khoiq cỡt sốc tễ nhũang. Ma sanua án khoiq pứt muoi taláp.”
19 Chorarão, jogarão pó sobre a cabeça e clamarão: “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Os donos dos navios se enriqueceram, transportando pelos mares sua imensa riqueza. Num só instante, tudo se foi!”.
20 Ơ anhia ca ỡt tâng paloŏng ơi! Cóq anhia sâng bũi ỡn cỗ vil ki ralốh! Anhia ca puai ngê Yiang Sursĩ, anhia ca cỡt ayững atĩ Yê-su Crĩt, cớp anhia ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cóq nheq tữh anhia sâng bũi tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq carláh dỡq chóq vil ki, cỗ tian cũai tâng vil ki khoiq táq anhia tễ nhũang!
20 Alegrem-se com o destino dela, ó céus, ó povo santo, apóstolos e profetas! Porque finalmente Deus a julgou, por causa de vocês.
21 Moâm ki, cứq hữm muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ ca bán rêng lứq. Án acŏ́q muoi cốc tamáu côl ntâng ariang muoi cỗc cỗng toâr lứq. Chơ án apŏ́ng tamáu ki tâng dỡq mưt, cớp án pai neq: “Vil Ba-bulôn la vil toâr lứq, ma noau ễ apŏ́ng vil ki rêng lứq, machớng cứq apŏ́ng tamáu nâi tê. Chơ tỡ bữn noau hữm noâng vil ki.
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra enorme, do tamanho de uma grande pedra de moinho, a lançou no mar e gritou: “Assim, Babilônia, a grande cidade, será derrubada com violência e nunca mais será encontrada!
22 Noau tỡ nai sâng noâng sưong noau ũat, sưong achúng, sưong tarĩal, cớp sưong kên tâng vil ki. Máh cũai chiang tỡ bữn ỡt noâng tâng vil ki, cớp tỡ bữn sâng noâng sưong ralóh.
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpas, cantores, flautas e trombetas. Nunca mais se achará em seu meio qualquer artífice em algum ofício. Nunca mais se ouvirá em seu meio o som do moinho.
23 Tỡ bữn noau tacât noâng chớp tớu tâng vil ki. Cớp tỡ bữn noau sâng noâng sưong bũi óh bo samiang pỡq racoâiq lacuoi. Tễ mbŏ́q máh cũai tâng dũ cruang yám noap cũai chếq chỡng tâng vil ki. Vil ki khoiq raphếq dũ cruang cũai, ariang cũai mo dốq raphếq!
23 Nunca mais brilhará em seu meio a luz da lâmpada. Nunca mais se ouvirão em seu meio as vozes alegres de noivas e noivos. Pois seus comerciantes eram os poderosos do mundo, e suas feitiçarias enganavam nações.
24 Tâng vil ki, bữn moang aham cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, la cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ, cớp cũai noau khoiq cachĩt.”
24 Em suas ruas corria o sangue de profetas e do povo santo, e o sangue dos que no mundo inteiro foram mortos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.