Apocalipse 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Vớt ki, cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ sễng tễ paloŏng. Án bữn chớc toâr lứq. Poang tễ roâp án claq chũop nheq cốc cutễq nâi.
1 Depois disso vi outro anjo descendo do céu. Ele tinha um grande poder, e o seu brilho iluminava toda a terra.
2 Án arô casang lứq neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Sanua noâng ống panoah cớp yiang sâuq ỡt tâng vil ki. Cớp bữn chớm lango ỡt ntốq ki tê.
2 E gritava com voz forte: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Agora quem vive ali são os demônios e todos os espíritos imundos. Todos os tipos de aves e feras imundas e nojentas vivem nela.
3 Yuaq dũ cruang cũai khoiq nguaiq blŏ́ng án. Blŏ́ng ki sacâm tễ máh ranáq sâuq cũai táq tâng vil ki. Máh puo ỡt tâng dũ cruang pruam cớp vil ki dŏq táq ranáq sâuq. Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cutễq, alới cỡt sốc lứq cỗ vil ki tâc cha sáh sai.”
3 Pois todas as nações beberam do seu vinho, o vinho forte do seu desejo imoral. Os reis do mundo inteiro cometeram imoralidade sexual com ela, e os homens de negócio deste mundo se enriqueceram à custa das práticas sexuais sujas da prostituta.
4 Moâm ki, cứq sâng sưong canŏ́h tễ paloŏng pai neq: “Ơ máh cũai puai ngê cứq ơi! Cóq anhia loŏh tễ vil ki! Cóq anhia chỗi táq lôih riang án; cóq anhia viaq tễ máh ramứh túh coat ca toâq pỡ án!
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: — Saia dessa cidade, meu povo! Saiam todos dela para não tomarem parte nos seus pecados e para não participarem dos seus castigos!
5 Lôih vil ki la sa‑ữi lứq, samoât án acữn ŏ́c lôih toâq pỡ paloŏng. Yiang Sursĩ khoiq sanhữ máh ranáq sâuq vil ki táq.
5 Pois os seus pecados estão amontoados até o céu, e Deus lembra das suas maldades.
6 Cóq anhia táq chóq vil ki machớng án táq chóq anhia chơ. Cóq anhia carláh dỡq chóq vil ki bar trỗ ễn hỡn tễ ranáq án khoiq táq. Cóq anhia culáh ŏ́c tỗiq bap yỗn vil ki bar trỗ ễn, hỡn tễ án khoiq táq chóq cũai canŏ́h.
6 Deem a ela o mesmo que ela deu a vocês; paguem em dobro o que ela fez. Encham a taça dela com bebida duas vezes mais forte do que a bebida que ela preparou para vocês.
7 Án khoiq ỡt thrưong cớp ỗt la‑ỡq. Ngkíq, máh ki tê yỗn án roap ŏ́c ngua cớp ŏ́c túh coat. Mứt án chanchớm neq: ‘Cứq tacu nâi, cứq la mansễm puo! Cứq tỡ cỡn cán cumai. Cứq tỡ nai ramóh túh coat ntrớu!’
7 Deem a ela tanto sofrimento e tristeza quanto luxo e ela deu a si mesma. Porque ela pensa assim: “Estou sentada aqui como rainha! Não sou viúva e nunca mais vou sofrer!”
8 Ngkíq, máh ramứh túh coat nâi toâq pỡ án la muoi tarưp! Cũai tâng vil cuchĩt, alới nhiam u‑ỗi, alới panhieih khlac, cớp vil ki noau chŏ́ng nheq. Lứq Yiang Sursĩ la Ncháu ca sốt clữi tễ canŏ́h. Án toâp anoat tôt yỗn vil ki.”
8 Por isso num mesmo dia cairão sobre ela estas pragas: doenças, dor e fome, e ela será queimada no fogo. Pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso.
9 Máh puo tâng dũ cruang táq ranáq sâuq parnơi cớp vil ki, alới ỡt thrưong la‑ỡq cớp án, toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới nhiam cuclỗiq cucling.
9 Os reis do mundo inteiro que tomaram parte na imoralidade e na corrupção dela vão gritar e chorar quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Máh puo ki ỡt yơng tễ vil ki, yuaq alới ngcŏh alới ramóh túh coat ki tê. Cớp alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki, la vil Ba-bulôn! Yiang Sursĩ pupứt án muoi taláp sâng!”
10 Eles ficam de longe porque têm medo de tomar parte no castigo que ela vai sofrer e dizem: — Ai de você! Ai de você, Babilônia, grande e poderosa cidade! Em apenas uma hora você já foi castigada!
11 Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cốc cutễq nâi, alới nhiam tanúh yỗn vil ki, yuaq tỡ bữn noau ễ chỡng noâng crơng alới.
11 Os comerciantes do mundo inteiro também gritam e se lamentam por causa dela porque ninguém mais compra os produtos deles.
12 Tỡ bữn noau ễ chỡng noâng yễng, práq, tamáu moat, crơng ngoaih, sa‑ữi thữ aroâiq nêuq cớp moat lứq, crơng táq toâq aluang phuom, crơng táq toâq paluac achĩang, cớp crơng táq toâq aluang moat, sapoan, tac, cớp tamáu lêng lứq.
12 Ninguém compra o seu ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; nem o seu linho finíssimo, a sua púrpura , a sua seda e a sua lã vermelha; nem qualquer espécie de madeira rara ou qualquer tipo de objetos feitos de marfim e de madeira cara, de bronze, ferro e mármore;
13 Tỡ bữn noau ễ chỡng kễq, tỡ la crơng chóq tâng sana ễq yỗn ễm, crơng chŏ́ng yỗn phuom, trâm, siet phuom, blŏ́ng, dỡq nsễng o‑li‑vê, bỗt mi, saro, ntroŏq, cữu, aséh, sễ aséh, cũai sũl, cớp cũai noau cỗp.
13 nem canela, cardamomo , incenso, mirra ou perfumes. Ninguém compra o seu vinho, azeite, farinha de trigo e trigo em grão; nem gado e ovelhas, cavalos e carruagens, nem escravos ou outros seres humanos.
14 Máh cũai chếq chỡng ễ pai chóq vil ki neq: “Máh ramứh o mới yoc ễ bữn, khoiq pứt nheq chơ. Cớp máh ramứh thrưong cớp nêuq mới cơi bữn khoiq pứt nheq tê. Mới tỡ nai ramóh noâng máh ramứh ki!”
14 Os comerciantes dizem à cidade: — Acabaram todas aquelas coisas boas que você tanto desejava, e você perdeu para sempre toda a riqueza e toda a fama que possuía e não as encontrará mais.
15 Máh cũai sốc cỗ alới chếq chỡng tâng vil ki, alới ỡt yơng tễ vil, yuaq alới ngcŏh ramóh túh coat ki tê. Cũai ki nhiam cuclỗiq cucling.
15 E os comerciantes, que se tornaram ricos negociando naquela cidade, ficarão de longe, com medo de serem castigados junto com ela. Eles vão gritar e lamentar assim:
16 Alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki! Tễ nhũang vil ki samoât mansễm sớp tampâc noau táq toâq aroâiq moat lứq, aroâiq santứm ễng, cớp cusâu phĩang. Án alễu tâng tampâc án máh crơng yễng, tamáu moat, cớp crơng ngoaih canŏ́h hỡ!
16 — Ai da grande cidade! Ai da cidade que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de lã vermelha e que se enfeitava com joias de ouro, com pedras preciosas e com pérolas!
17 Ma máh mun án la pứt nheq muoi taláp!”
17 Em somente uma hora ela perdeu toda a sua riqueza! Todos os capitães de navios e todos os passageiros, marinheiros e outros que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Cớp toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới pai casang lứq neq: “Tễ mbŏ́q toau sanua, tỡ nai bữn vil canŏ́h la ariang vil toâr nâi!”
18 Então, vendo a fumaça do incêndio da cidade, gritaram: — Nunca houve uma cidade igual a esta grande cidade!
19 Moâm ki alới bỗc phốn cutễq pức chóq tâng plỡ, táq tếc alới sâng ngua lứq. Cớp alới nhiam cuclỗiq cucling neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr nâi! Máh cũai bữn tuoc pỡq tâng dỡq mưt cỡt sốc nheq, cỗ vil nâi khoiq cỡt sốc tễ nhũang. Ma sanua án khoiq pứt muoi taláp.”
19 Em sinal de tristeza eles jogaram pó sobre a cabeça, choraram e gritaram assim: — Ai da grande cidade! Ai da cidade onde, à custa da sua grande riqueza, se enriqueceram todos os que tinham navios no mar! E em apenas uma hora ela perdeu tudo!
20 Ơ anhia ca ỡt tâng paloŏng ơi! Cóq anhia sâng bũi ỡn cỗ vil ki ralốh! Anhia ca puai ngê Yiang Sursĩ, anhia ca cỡt ayững atĩ Yê-su Crĩt, cớp anhia ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cóq nheq tữh anhia sâng bũi tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq carláh dỡq chóq vil ki, cỗ tian cũai tâng vil ki khoiq táq anhia tễ nhũang!
20 Alegrem-se, ó céus, por causa da destruição dessa cidade! Alegrem-se, povo de Deus, apóstolos e profetas ! Pois Deus a condenou pelo que ela fez a vocês!
21 Moâm ki, cứq hữm muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ ca bán rêng lứq. Án acŏ́q muoi cốc tamáu côl ntâng ariang muoi cỗc cỗng toâr lứq. Chơ án apŏ́ng tamáu ki tâng dỡq mưt, cớp án pai neq: “Vil Ba-bulôn la vil toâr lứq, ma noau ễ apŏ́ng vil ki rêng lứq, machớng cứq apŏ́ng tamáu nâi tê. Chơ tỡ bữn noau hữm noâng vil ki.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e a jogou no mar. E disse: — É assim que a grande cidade de Babilônia será jogada fora com violência e nunca mais será vista.
22 Noau tỡ nai sâng noâng sưong noau ũat, sưong achúng, sưong tarĩal, cớp sưong kên tâng vil ki. Máh cũai chiang tỡ bữn ỡt noâng tâng vil ki, cớp tỡ bữn sâng noâng sưong ralóh.
22 A música dos tocadores de harpa , de flauta e de trombeta e as vozes dos cantores nunca mais serão ouvidas em você, e em você nunca mais será encontrado nenhum trabalhador de qualquer ofício, e nunca mais se ouvirá em você o barulho das pedras de moinho!
23 Tỡ bữn noau tacât noâng chớp tớu tâng vil ki. Cớp tỡ bữn noau sâng noâng sưong bũi óh bo samiang pỡq racoâiq lacuoi. Tễ mbŏ́q máh cũai tâng dũ cruang yám noap cũai chếq chỡng tâng vil ki. Vil ki khoiq raphếq dũ cruang cũai, ariang cũai mo dốq raphếq!
23 Em você jamais brilhará a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você a voz dos noivos e das noivas. Os seus comerciantes foram os mais poderosos do mundo, e com feitiçaria você enganou todos os povos da terra.
24 Tâng vil ki, bữn moang aham cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, la cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ, cớp cũai noau khoiq cachĩt.”
24 A grande Babilônia foi castigada porque nela foi encontrado o sangue dos profetas, o sangue do povo de Deus e o de todos os que foram assassinados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.