Apocalipse 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Vớt ki, cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ sễng tễ paloŏng. Án bữn chớc toâr lứq. Poang tễ roâp án claq chũop nheq cốc cutễq nâi.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Án arô casang lứq neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Sanua noâng ống panoah cớp yiang sâuq ỡt tâng vil ki. Cớp bữn chớm lango ỡt ntốq ki tê.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Yuaq dũ cruang cũai khoiq nguaiq blŏ́ng án. Blŏ́ng ki sacâm tễ máh ranáq sâuq cũai táq tâng vil ki. Máh puo ỡt tâng dũ cruang pruam cớp vil ki dŏq táq ranáq sâuq. Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cutễq, alới cỡt sốc lứq cỗ vil ki tâc cha sáh sai.”
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Moâm ki, cứq sâng sưong canŏ́h tễ paloŏng pai neq: “Ơ máh cũai puai ngê cứq ơi! Cóq anhia loŏh tễ vil ki! Cóq anhia chỗi táq lôih riang án; cóq anhia viaq tễ máh ramứh túh coat ca toâq pỡ án!
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Lôih vil ki la sa‑ữi lứq, samoât án acữn ŏ́c lôih toâq pỡ paloŏng. Yiang Sursĩ khoiq sanhữ máh ranáq sâuq vil ki táq.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Cóq anhia táq chóq vil ki machớng án táq chóq anhia chơ. Cóq anhia carláh dỡq chóq vil ki bar trỗ ễn hỡn tễ ranáq án khoiq táq. Cóq anhia culáh ŏ́c tỗiq bap yỗn vil ki bar trỗ ễn, hỡn tễ án khoiq táq chóq cũai canŏ́h.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Án khoiq ỡt thrưong cớp ỗt la‑ỡq. Ngkíq, máh ki tê yỗn án roap ŏ́c ngua cớp ŏ́c túh coat. Mứt án chanchớm neq: ‘Cứq tacu nâi, cứq la mansễm puo! Cứq tỡ cỡn cán cumai. Cứq tỡ nai ramóh túh coat ntrớu!’
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Ngkíq, máh ramứh túh coat nâi toâq pỡ án la muoi tarưp! Cũai tâng vil cuchĩt, alới nhiam u‑ỗi, alới panhieih khlac, cớp vil ki noau chŏ́ng nheq. Lứq Yiang Sursĩ la Ncháu ca sốt clữi tễ canŏ́h. Án toâp anoat tôt yỗn vil ki.”
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Máh puo tâng dũ cruang táq ranáq sâuq parnơi cớp vil ki, alới ỡt thrưong la‑ỡq cớp án, toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới nhiam cuclỗiq cucling.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Máh puo ki ỡt yơng tễ vil ki, yuaq alới ngcŏh alới ramóh túh coat ki tê. Cớp alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki, la vil Ba-bulôn! Yiang Sursĩ pupứt án muoi taláp sâng!”
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cốc cutễq nâi, alới nhiam tanúh yỗn vil ki, yuaq tỡ bữn noau ễ chỡng noâng crơng alới.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Tỡ bữn noau ễ chỡng noâng yễng, práq, tamáu moat, crơng ngoaih, sa‑ữi thữ aroâiq nêuq cớp moat lứq, crơng táq toâq aluang phuom, crơng táq toâq paluac achĩang, cớp crơng táq toâq aluang moat, sapoan, tac, cớp tamáu lêng lứq.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Tỡ bữn noau ễ chỡng kễq, tỡ la crơng chóq tâng sana ễq yỗn ễm, crơng chŏ́ng yỗn phuom, trâm, siet phuom, blŏ́ng, dỡq nsễng o‑li‑vê, bỗt mi, saro, ntroŏq, cữu, aséh, sễ aséh, cũai sũl, cớp cũai noau cỗp.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Máh cũai chếq chỡng ễ pai chóq vil ki neq: “Máh ramứh o mới yoc ễ bữn, khoiq pứt nheq chơ. Cớp máh ramứh thrưong cớp nêuq mới cơi bữn khoiq pứt nheq tê. Mới tỡ nai ramóh noâng máh ramứh ki!”
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Máh cũai sốc cỗ alới chếq chỡng tâng vil ki, alới ỡt yơng tễ vil, yuaq alới ngcŏh ramóh túh coat ki tê. Cũai ki nhiam cuclỗiq cucling.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki! Tễ nhũang vil ki samoât mansễm sớp tampâc noau táq toâq aroâiq moat lứq, aroâiq santứm ễng, cớp cusâu phĩang. Án alễu tâng tampâc án máh crơng yễng, tamáu moat, cớp crơng ngoaih canŏ́h hỡ!
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Ma máh mun án la pứt nheq muoi taláp!”
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Cớp toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới pai casang lứq neq: “Tễ mbŏ́q toau sanua, tỡ nai bữn vil canŏ́h la ariang vil toâr nâi!”
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Moâm ki alới bỗc phốn cutễq pức chóq tâng plỡ, táq tếc alới sâng ngua lứq. Cớp alới nhiam cuclỗiq cucling neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr nâi! Máh cũai bữn tuoc pỡq tâng dỡq mưt cỡt sốc nheq, cỗ vil nâi khoiq cỡt sốc tễ nhũang. Ma sanua án khoiq pứt muoi taláp.”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Ơ anhia ca ỡt tâng paloŏng ơi! Cóq anhia sâng bũi ỡn cỗ vil ki ralốh! Anhia ca puai ngê Yiang Sursĩ, anhia ca cỡt ayững atĩ Yê-su Crĩt, cớp anhia ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cóq nheq tữh anhia sâng bũi tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq carláh dỡq chóq vil ki, cỗ tian cũai tâng vil ki khoiq táq anhia tễ nhũang!
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Moâm ki, cứq hữm muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ ca bán rêng lứq. Án acŏ́q muoi cốc tamáu côl ntâng ariang muoi cỗc cỗng toâr lứq. Chơ án apŏ́ng tamáu ki tâng dỡq mưt, cớp án pai neq: “Vil Ba-bulôn la vil toâr lứq, ma noau ễ apŏ́ng vil ki rêng lứq, machớng cứq apŏ́ng tamáu nâi tê. Chơ tỡ bữn noau hữm noâng vil ki.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Noau tỡ nai sâng noâng sưong noau ũat, sưong achúng, sưong tarĩal, cớp sưong kên tâng vil ki. Máh cũai chiang tỡ bữn ỡt noâng tâng vil ki, cớp tỡ bữn sâng noâng sưong ralóh.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Tỡ bữn noau tacât noâng chớp tớu tâng vil ki. Cớp tỡ bữn noau sâng noâng sưong bũi óh bo samiang pỡq racoâiq lacuoi. Tễ mbŏ́q máh cũai tâng dũ cruang yám noap cũai chếq chỡng tâng vil ki. Vil ki khoiq raphếq dũ cruang cũai, ariang cũai mo dốq raphếq!
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Tâng vil ki, bữn moang aham cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, la cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ, cớp cũai noau khoiq cachĩt.”
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.