Apocalipse 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Vớt ki, cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ sễng tễ paloŏng. Án bữn chớc toâr lứq. Poang tễ roâp án claq chũop nheq cốc cutễq nâi.
1 Depois disso vi outro anjo que descia do céu. Tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada por seu esplendor.
2 Án arô casang lứq neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Sanua noâng ống panoah cớp yiang sâuq ỡt tâng vil ki. Cớp bữn chớm lango ỡt ntốq ki tê.
2 E ele bradou com voz poderosa: "Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou habitação de demônios e antro de todo espírito imundo antro de toda ave impura e detestável,
3 Yuaq dũ cruang cũai khoiq nguaiq blŏ́ng án. Blŏ́ng ki sacâm tễ máh ranáq sâuq cũai táq tâng vil ki. Máh puo ỡt tâng dũ cruang pruam cớp vil ki dŏq táq ranáq sâuq. Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cutễq, alới cỡt sốc lứq cỗ vil ki tâc cha sáh sai.”
3 pois todas as nações beberam do vinho da fúria da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela; à custa do seu luxo excessivo os negociantes da terra se enriqueceram".
4 Moâm ki, cứq sâng sưong canŏ́h tễ paloŏng pai neq: “Ơ máh cũai puai ngê cứq ơi! Cóq anhia loŏh tễ vil ki! Cóq anhia chỗi táq lôih riang án; cóq anhia viaq tễ máh ramứh túh coat ca toâq pỡ án!
4 Então ouvi outra voz do céu que dizia: "Saiam dela, vocês, povo meu, para que vocês não participem dos seus pecados, para que as pragas que vão cair sobre ela não os atinjam!
5 Lôih vil ki la sa‑ữi lứq, samoât án acữn ŏ́c lôih toâq pỡ paloŏng. Yiang Sursĩ khoiq sanhữ máh ranáq sâuq vil ki táq.
5 Pois os pecados da Babilônia acumularam-se até o céu, e Deus se lembrou dos seus crimes.
6 Cóq anhia táq chóq vil ki machớng án táq chóq anhia chơ. Cóq anhia carláh dỡq chóq vil ki bar trỗ ễn hỡn tễ ranáq án khoiq táq. Cóq anhia culáh ŏ́c tỗiq bap yỗn vil ki bar trỗ ễn, hỡn tễ án khoiq táq chóq cũai canŏ́h.
6 Retribuam-lhe na mesma moeda; paguem-lhe em dobro pelo que fez; misturem para ela uma porção dupla no seu próprio cálice.
7 Án khoiq ỡt thrưong cớp ỗt la‑ỡq. Ngkíq, máh ki tê yỗn án roap ŏ́c ngua cớp ŏ́c túh coat. Mứt án chanchớm neq: ‘Cứq tacu nâi, cứq la mansễm puo! Cứq tỡ cỡn cán cumai. Cứq tỡ nai ramóh túh coat ntrớu!’
7 Façam-lhe sofrer tanto tormento e tanta aflição como a glória e o luxo a que ela se entregou. Em seu coração ela se vangloriava: ‘Estou sentada como rainha; não sou viúva e jamais terei tristeza’.
8 Ngkíq, máh ramứh túh coat nâi toâq pỡ án la muoi tarưp! Cũai tâng vil cuchĩt, alới nhiam u‑ỗi, alới panhieih khlac, cớp vil ki noau chŏ́ng nheq. Lứq Yiang Sursĩ la Ncháu ca sốt clữi tễ canŏ́h. Án toâp anoat tôt yỗn vil ki.”
8 Por isso num só dia as suas pragas a alcançarão: morte, tristeza e fome, e o fogo a consumirá, pois poderoso é o Senhor Deus que a julga.
9 Máh puo tâng dũ cruang táq ranáq sâuq parnơi cớp vil ki, alới ỡt thrưong la‑ỡq cớp án, toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới nhiam cuclỗiq cucling.
9 "Quando os reis da terra, que se prostituíram com ela e participaram do seu luxo, virem a fumaça do seu incêndio, chorarão e se lamentarão por ela.
10 Máh puo ki ỡt yơng tễ vil ki, yuaq alới ngcŏh alới ramóh túh coat ki tê. Cớp alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki, la vil Ba-bulôn! Yiang Sursĩ pupứt án muoi taláp sâng!”
10 Amedrontados por causa do tormento dela, ficarão de longe e gritarão: ‘Ai! A grande cidade! Babilônia, cidade poderosa! Em apenas uma hora chegou a sua condenação! ’
11 Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cốc cutễq nâi, alới nhiam tanúh yỗn vil ki, yuaq tỡ bữn noau ễ chỡng noâng crơng alới.
11 "Os negociantes da terra chorarão e se lamentarão por causa dela, porque ninguém mais compra a sua mercadoria:
12 Tỡ bữn noau ễ chỡng noâng yễng, práq, tamáu moat, crơng ngoaih, sa‑ữi thữ aroâiq nêuq cớp moat lứq, crơng táq toâq aluang phuom, crơng táq toâq paluac achĩang, cớp crơng táq toâq aluang moat, sapoan, tac, cớp tamáu lêng lứq.
12 artigos como ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; todo tipo de madeira de cedro e peças de marfim, madeira preciosa, bronze, ferro e mármore;
13 Tỡ bữn noau ễ chỡng kễq, tỡ la crơng chóq tâng sana ễq yỗn ễm, crơng chŏ́ng yỗn phuom, trâm, siet phuom, blŏ́ng, dỡq nsễng o‑li‑vê, bỗt mi, saro, ntroŏq, cữu, aséh, sễ aséh, cũai sũl, cớp cũai noau cỗp.
13 canela e outras especiarias, incenso, mirra e perfumes, vinho e azeite de oliva; farinha fina e trigo, bois e ovelhas, cavalos e carruagens, e corpos e almas de seres humanos.
14 Máh cũai chếq chỡng ễ pai chóq vil ki neq: “Máh ramứh o mới yoc ễ bữn, khoiq pứt nheq chơ. Cớp máh ramứh thrưong cớp nêuq mới cơi bữn khoiq pứt nheq tê. Mới tỡ nai ramóh noâng máh ramứh ki!”
14 "Eles dirão: ‘Foram-se as frutas que tanto lhe apeteciam! Todas as suas riquezas e todo o seu esplendor se desvaneceram; nunca mais serão recuperados’.
15 Máh cũai sốc cỗ alới chếq chỡng tâng vil ki, alới ỡt yơng tễ vil, yuaq alới ngcŏh ramóh túh coat ki tê. Cũai ki nhiam cuclỗiq cucling.
15 Os negociantes dessas coisas, que enriqueceram à custa dela, ficarão de longe, amedrontados com o tormento dela, e chorarão e se lamentarão,
16 Alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki! Tễ nhũang vil ki samoât mansễm sớp tampâc noau táq toâq aroâiq moat lứq, aroâiq santứm ễng, cớp cusâu phĩang. Án alễu tâng tampâc án máh crơng yễng, tamáu moat, cớp crơng ngoaih canŏ́h hỡ!
16 gritando: ‘Ai! A grande cidade, vestida de linho fino, de roupas de púrpura e vestes vermelhas, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 Ma máh mun án la pứt nheq muoi taláp!”
17 Em apenas uma hora, tamanha riqueza foi arruinada! ’ "Todos os pilotos, todos os passageiros e marinheiros dos navios e todos os que ganham a vida no mar ficarão de longe.
18 Cớp toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới pai casang lứq neq: “Tễ mbŏ́q toau sanua, tỡ nai bữn vil canŏ́h la ariang vil toâr nâi!”
18 Ao verem a fumaça do incêndio dela, exclamarão: ‘Que outra cidade jamais se igualou a esta grande cidade? ’
19 Moâm ki alới bỗc phốn cutễq pức chóq tâng plỡ, táq tếc alới sâng ngua lứq. Cớp alới nhiam cuclỗiq cucling neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr nâi! Máh cũai bữn tuoc pỡq tâng dỡq mưt cỡt sốc nheq, cỗ vil nâi khoiq cỡt sốc tễ nhũang. Ma sanua án khoiq pứt muoi taláp.”
19 Lançarão pó sobre a cabeça, e lamentando-se e chorando, gritarão: ‘Ai! A grande cidade! Graças à sua riqueza, nela prosperaram todos os que tinham navios no mar! Em apenas uma hora ela ficou em ruínas!
20 Ơ anhia ca ỡt tâng paloŏng ơi! Cóq anhia sâng bũi ỡn cỗ vil ki ralốh! Anhia ca puai ngê Yiang Sursĩ, anhia ca cỡt ayững atĩ Yê-su Crĩt, cớp anhia ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cóq nheq tữh anhia sâng bũi tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq carláh dỡq chóq vil ki, cỗ tian cũai tâng vil ki khoiq táq anhia tễ nhũang!
20 Celebre o que se deu com ela, ó céus! Celebrem, ó santos, apóstolos e profetas! Deus a julgou, retribuindo-lhe o que ela fez a vocês ’ ".
21 Moâm ki, cứq hữm muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ ca bán rêng lứq. Án acŏ́q muoi cốc tamáu côl ntâng ariang muoi cỗc cỗng toâr lứq. Chơ án apŏ́ng tamáu ki tâng dỡq mưt, cớp án pai neq: “Vil Ba-bulôn la vil toâr lứq, ma noau ễ apŏ́ng vil ki rêng lứq, machớng cứq apŏ́ng tamáu nâi tê. Chơ tỡ bữn noau hữm noâng vil ki.
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho, lançou-a ao mar e disse: "Com igual violência será lançada por terra a grande cidade da Babilônia, para nunca mais ser encontrada.
22 Noau tỡ nai sâng noâng sưong noau ũat, sưong achúng, sưong tarĩal, cớp sưong kên tâng vil ki. Máh cũai chiang tỡ bữn ỡt noâng tâng vil ki, cớp tỡ bữn sâng noâng sưong ralóh.
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpistas, dos músicos, dos flautistas e dos tocadores de trombeta. Nunca mais se achará dentro de seus muros artífice algum, de qualquer profissão. Nunca mais se ouvirá em seu meio o ruído das pedras de moinho.
23 Tỡ bữn noau tacât noâng chớp tớu tâng vil ki. Cớp tỡ bữn noau sâng noâng sưong bũi óh bo samiang pỡq racoâiq lacuoi. Tễ mbŏ́q máh cũai tâng dũ cruang yám noap cũai chếq chỡng tâng vil ki. Vil ki khoiq raphếq dũ cruang cũai, ariang cũai mo dốq raphếq!
23 Nunca mais brilhará dentro de seus muros a luz da candeia. Nunca mais se ouvirá ali a voz do noivo e da noiva. Seus mercadores eram os grandes do mundo. Todas as nações foram seduzidas por suas feitiçarias.
24 Tâng vil ki, bữn moang aham cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, la cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ, cớp cũai noau khoiq cachĩt.”
24 Nela foi encontrado sangue de profetas e de santos, e de todos os que foram assassinados na terra".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.