Apocalipse 18

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vớt ki, cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ sễng tễ paloŏng. Án bữn chớc toâr lứq. Poang tễ roâp án claq chũop nheq cốc cutễq nâi.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Án arô casang lứq neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Sanua noâng ống panoah cớp yiang sâuq ỡt tâng vil ki. Cớp bữn chớm lango ỡt ntốq ki tê.
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Yuaq dũ cruang cũai khoiq nguaiq blŏ́ng án. Blŏ́ng ki sacâm tễ máh ranáq sâuq cũai táq tâng vil ki. Máh puo ỡt tâng dũ cruang pruam cớp vil ki dŏq táq ranáq sâuq. Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cutễq, alới cỡt sốc lứq cỗ vil ki tâc cha sáh sai.”
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Moâm ki, cứq sâng sưong canŏ́h tễ paloŏng pai neq: “Ơ máh cũai puai ngê cứq ơi! Cóq anhia loŏh tễ vil ki! Cóq anhia chỗi táq lôih riang án; cóq anhia viaq tễ máh ramứh túh coat ca toâq pỡ án!
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Lôih vil ki la sa‑ữi lứq, samoât án acữn ŏ́c lôih toâq pỡ paloŏng. Yiang Sursĩ khoiq sanhữ máh ranáq sâuq vil ki táq.
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Cóq anhia táq chóq vil ki machớng án táq chóq anhia chơ. Cóq anhia carláh dỡq chóq vil ki bar trỗ ễn hỡn tễ ranáq án khoiq táq. Cóq anhia culáh ŏ́c tỗiq bap yỗn vil ki bar trỗ ễn, hỡn tễ án khoiq táq chóq cũai canŏ́h.
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Án khoiq ỡt thrưong cớp ỗt la‑ỡq. Ngkíq, máh ki tê yỗn án roap ŏ́c ngua cớp ŏ́c túh coat. Mứt án chanchớm neq: ‘Cứq tacu nâi, cứq la mansễm puo! Cứq tỡ cỡn cán cumai. Cứq tỡ nai ramóh túh coat ntrớu!’
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Ngkíq, máh ramứh túh coat nâi toâq pỡ án la muoi tarưp! Cũai tâng vil cuchĩt, alới nhiam u‑ỗi, alới panhieih khlac, cớp vil ki noau chŏ́ng nheq. Lứq Yiang Sursĩ la Ncháu ca sốt clữi tễ canŏ́h. Án toâp anoat tôt yỗn vil ki.”
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Máh puo tâng dũ cruang táq ranáq sâuq parnơi cớp vil ki, alới ỡt thrưong la‑ỡq cớp án, toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới nhiam cuclỗiq cucling.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Máh puo ki ỡt yơng tễ vil ki, yuaq alới ngcŏh alới ramóh túh coat ki tê. Cớp alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki, la vil Ba-bulôn! Yiang Sursĩ pupứt án muoi taláp sâng!”
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Cớp máh cũai chếq chỡng tâng cốc cutễq nâi, alới nhiam tanúh yỗn vil ki, yuaq tỡ bữn noau ễ chỡng noâng crơng alới.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Tỡ bữn noau ễ chỡng noâng yễng, práq, tamáu moat, crơng ngoaih, sa‑ữi thữ aroâiq nêuq cớp moat lứq, crơng táq toâq aluang phuom, crơng táq toâq paluac achĩang, cớp crơng táq toâq aluang moat, sapoan, tac, cớp tamáu lêng lứq.
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Tỡ bữn noau ễ chỡng kễq, tỡ la crơng chóq tâng sana ễq yỗn ễm, crơng chŏ́ng yỗn phuom, trâm, siet phuom, blŏ́ng, dỡq nsễng o‑li‑vê, bỗt mi, saro, ntroŏq, cữu, aséh, sễ aséh, cũai sũl, cớp cũai noau cỗp.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Máh cũai chếq chỡng ễ pai chóq vil ki neq: “Máh ramứh o mới yoc ễ bữn, khoiq pứt nheq chơ. Cớp máh ramứh thrưong cớp nêuq mới cơi bữn khoiq pứt nheq tê. Mới tỡ nai ramóh noâng máh ramứh ki!”
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Máh cũai sốc cỗ alới chếq chỡng tâng vil ki, alới ỡt yơng tễ vil, yuaq alới ngcŏh ramóh túh coat ki tê. Cũai ki nhiam cuclỗiq cucling.
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 Alới pai neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr ki! Tễ nhũang vil ki samoât mansễm sớp tampâc noau táq toâq aroâiq moat lứq, aroâiq santứm ễng, cớp cusâu phĩang. Án alễu tâng tampâc án máh crơng yễng, tamáu moat, cớp crơng ngoaih canŏ́h hỡ!
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Ma máh mun án la pứt nheq muoi taláp!”
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 Cớp toâq alới hữm phĩac chỗn tễ vil ki, alới pai casang lứq neq: “Tễ mbŏ́q toau sanua, tỡ nai bữn vil canŏ́h la ariang vil toâr nâi!”
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Moâm ki alới bỗc phốn cutễq pức chóq tâng plỡ, táq tếc alới sâng ngua lứq. Cớp alới nhiam cuclỗiq cucling neq: “Tỗiq bap lứq! Tỗiq bap lứq vil toâr nâi! Máh cũai bữn tuoc pỡq tâng dỡq mưt cỡt sốc nheq, cỗ vil nâi khoiq cỡt sốc tễ nhũang. Ma sanua án khoiq pứt muoi taláp.”
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Ơ anhia ca ỡt tâng paloŏng ơi! Cóq anhia sâng bũi ỡn cỗ vil ki ralốh! Anhia ca puai ngê Yiang Sursĩ, anhia ca cỡt ayững atĩ Yê-su Crĩt, cớp anhia ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cóq nheq tữh anhia sâng bũi tê, yuaq Yiang Sursĩ khoiq carláh dỡq chóq vil ki, cỗ tian cũai tâng vil ki khoiq táq anhia tễ nhũang!
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Moâm ki, cứq hữm muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ ca bán rêng lứq. Án acŏ́q muoi cốc tamáu côl ntâng ariang muoi cỗc cỗng toâr lứq. Chơ án apŏ́ng tamáu ki tâng dỡq mưt, cớp án pai neq: “Vil Ba-bulôn la vil toâr lứq, ma noau ễ apŏ́ng vil ki rêng lứq, machớng cứq apŏ́ng tamáu nâi tê. Chơ tỡ bữn noau hữm noâng vil ki.
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Noau tỡ nai sâng noâng sưong noau ũat, sưong achúng, sưong tarĩal, cớp sưong kên tâng vil ki. Máh cũai chiang tỡ bữn ỡt noâng tâng vil ki, cớp tỡ bữn sâng noâng sưong ralóh.
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 Tỡ bữn noau tacât noâng chớp tớu tâng vil ki. Cớp tỡ bữn noau sâng noâng sưong bũi óh bo samiang pỡq racoâiq lacuoi. Tễ mbŏ́q máh cũai tâng dũ cruang yám noap cũai chếq chỡng tâng vil ki. Vil ki khoiq raphếq dũ cruang cũai, ariang cũai mo dốq raphếq!
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Tâng vil ki, bữn moang aham cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, la cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ, cớp cũai noau khoiq cachĩt.”
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.