2 Samuel 13
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Ap-salôm con samiang Davĩt, bữn muoi lám a‑ễm cumũr, ramứh Tamar. Thán riang niang o la‑ĩat lứq; cớp niang tỡ yũah bữn cayac. Am-nôn la con samiang Davĩt tê, yoc ễ bữn niang Tamar.
1 Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita chamada Tamar. Amnom, outro filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Án ayooq niang toau cỡt rang‑ĩ loâng, yuaq án chanchớm nŏ́q la tỡ têq bữn niang. Niang cỡt cumũr plot; noau kháng tỡ yỗn án ramóh cớp samiang aléq.
2 Amnom ficou tão obcecado por Tamar que adoeceu. Ela era virgem, e Amnom imaginou que seria impossível possuí-la.
3 Am-nôn bữn yớu manoaq, ramứh Yô-nadap, con samiang Si-mia ai Davĩt. Yô-nadap la cũai khễuq aloŏh ngê.
3 Contudo, Amnom tinha um amigo muito astuto, seu primo Jonadabe. Ele era filho de Simeia, irmão de Davi.
4 Án pai chóq Am-nôn neq: “Mới la lứq con puo, ma cứq hữm mới bữn ŏ́c ngua cu rangái cu sadâu. Bữn ranáq ntrớu cỡt cớp mới?”
4 Certo dia, Jonadabe disse a Amnom: “Qual é o problema? Por que o filho do rei parece tão abatido todos os dias?”. Amnom lhe respondeu: “Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão”.
5 Yô-nadap pai chóq án neq: “Mới pỡq bếq, táq nan a‑ĩ. Toâq mpoaq mới toâq clơ, yỗn mới atỡng án neq: ‘Sễq mpoaq yỗn Tamar a‑ễm cumũr cứq toâq asiem cứq. Cứq ễq án toâq pỡ ntốq nâi dŏq táq crơng sana yỗn cứq hữm, cớp cứq ễq án toâp asiem cứq cha.’”
5 “Faça o seguinte”, disse Jonadabe. “Deite-se e finja que está doente. Quando seu pai o visitar, peça-lhe que deixe Tamar vir e preparar algo para você comer. Peça que ela prepare o alimento aqui mesmo, para que você a veja e ela o sirva.”
6 Ngkíq, Am-nôn táq nan a‑ĩ, chơ án mut bếq.
6 Então Amnom se deitou e fingiu que estava doente. Quando o rei foi vê-lo, Amnom lhe pediu: “Por favor, permita que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos aqui mesmo, para que eu a veja e ela os sirva para mim”.
7 Chơ Davĩt ớn cũai pỡq atỡng Tamar pỡ dống án neq: “Mới pỡq chu dống Am-nôn cớp táq sana yỗn án cha.”
7 Davi concordou e mandou Tamar ir à casa de Amnom preparar algo para ele comer.
8 Ngkíq Tamar pỡq, cớp án hữm Am-nôn bếq tâng cachơng. Án ĩt bỗt, chơ curáu cớp táq bễng pỡ ntốq ki yỗn Am-nôn hữm. Moâm ki án ĩt bễng pỡq sa-áp,
8 Quando Tamar chegou à casa de Amnom, foi até o lugar onde ele estava deitado, para que ele pudesse vê-la preparar a massa. Então ela assou os bolos, conforme ele tinha pedido.
9 chơ án ĩt aloŏh tễ adéh, dững yỗn Am-nôn, ma Am-nôn tỡ ễq cha.
9 Contudo, quando ela colocou a bandeja diante de Amnom, ele se recusou a comer. “Saiam todos daqui”, disse ele a seus servos. E todos saíram.
10 Moâm ki án pai chóq niang neq: “Ĩt bễng dững chu nâi, cớp asiem yỗn cứq cha tâng pỡng cachơng nâi.”
10 Então Amnom disse a Tamar: “Agora traga os bolos ao meu quarto e dê-me de comer”. Tamar fez conforme ele pediu.
11 Ma bo niang ntôm ĩt bễng, Am-nôn yống atĩ niang cớp pai neq: “Mới cóq bếq cớp cứq!”
11 Quando, porém, ela lhe ofereceu a comida, ele a agarrou e exigiu: “Venha para a cama comigo, minha irmã!”.
12 Niang ta‑ỡi: “Tỡ ễq! Sễq ai chỗi ễp cứq táq ranáq casiet ĩn nneq. Khân táq nneq tâng tỗp I-sarel la lôih ntâng lứq!
12 “Não, meu irmão! Não me violente!”, exclamou Tamar. “Isso não se faz em Israel! Não faça essa loucura!
13 Nŏ́q khớn cứq nhêng chu cũai canŏ́h; dếh mới la cỡt casiet táq lứq cớp cũai I-sarel tỡ bữn yám noap noâng mới. Cóq mới pỡq sễq tễ puo; cứq noap samoât án lứq chiau cứq yỗn mới.”
13 Como eu poderia viver com tamanha vergonha? E você cairia em desgraça em Israel! Por favor, fale com o rei, e ele permitirá que você se case comigo!”
14 Ma Am-nôn tỡ bữn tamứng. Yuaq án rêng hỡn tễ niang, ngkíq án ễp niang bếq cớp án.
14 Mas Amnom não quis ouvi-la e, como era mais forte que ela, violentou-a.
15 Vớt ki, Am-nôn kêt lứq niang; án kêt niang clữi tễ án ayooq tễ nhũang. Chơ án tuih niang neq: “Mới loŏh toâp tễ ntốq nâi!”
15 Então a paixão de Amnom se transformou em profundo desprezo, e seu desprezo por ela foi mais intenso que a paixão que havia sentido. “Saia daqui!”, gritou para ela.
16 Niang ta‑ỡi án: “Tỡ ễq! Mới tuih aloŏh cứq tễ ntốq nâi, la lôih hỡn tễ mới táq tỡ o chóq cứq.”
16 “Não, não!”, respondeu Tamar. “Mandar-me embora agora seria pior do que o mal que você me fez.” Amnom, porém, não quis ouvi-la.
17 Án arô cũai táq ranáq cớp ớn alới neq: “Anhia dững aloŏh mansễm nâi yỗn vớt chíq tễ moat cứq! Cutớl án aloŏh, chơ catáih chíq toong, cớp cláng raláng hỡ!”
17 Chamou seu servo e ordenou: “Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta!”.
18 Ngkíq cũai táq ranáq án cutớl niang cớp catáih ngoah toong, dếh cláng raláng.
18 O servo a pôs para fora e trancou a porta. Tamar vestia uma túnica longa, como era costume naqueles dias entre as filhas virgens do rei.
19 Niang apáh ŏ́c túh ngua na ĩt bŏ́h pức tâng plỡ, háq au tuar, ĩt atĩ cupât mieiq, cớp lúh nhiam hỡ.
19 Então rasgou sua túnica, jogou cinzas sobre a cabeça e, cobrindo o rosto com as mãos, foi embora chorando.
20 Toâq Ap-salôm ai án hữm ngkíq, án blớh neq: “Am-nôn táq tỡ o cớp a‑ễm, pĩeiq tỡ? A‑ễm ơi! Mới chỗi túh ngua luat ngư tễ ranáq nâi. Án la ai mới, ma mpha mpiq. Ngkíq chỗi yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ranáq nâi.”
20 Seu irmão Absalão a viu e perguntou: “É verdade que Amnom esteve com você? Bem, minha irmã, é melhor ficar quieta, pois Amnom é seu irmão. Não se aflija com isso”. Então Tamar, como uma mulher desolada, foi morar na casa de seu irmão Absalão.
21 Toâq puo Davĩt sâng tễ ranáq nâi, án sâng ũan lứq.
21 Quando o rei Davi soube o que havia acontecido, ficou furioso.
22 Ma Ap-salôm kêt lứq Am-nôn, toau án tỡ rơi táq ntỡng noâng cớp Am-nôn, la cỗ tian Am-nôn táq tỡ o chóq Tamar, amuaq án.
22 E, embora Absalão não tivesse dito nada a Amnom a esse respeito, odiou Amnom profundamente pelo que ele havia feito à sua irmã.
23 Toâq vớt bar cumo, Ap-salôm aloŏh ngê yỗn pỡq cứt sóc cữu án pỡ vil Ba-al Hasor ỡt cheq vil Ep-ra-im. Án mơi máh con samiang puo toâq rôm pỡ ntốq ki.
23 Dois anos depois, quando as ovelhas de Absalão estavam sendo tosquiadas em Baal-Hazor, perto de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para uma festa.
24 Án pỡq ramóh puo Davĩt cớp pai neq: “Mpoaq ơi! Cứq con ễ táq muoi pêl cha bũi bo cứt sóc cữu cứq. Mpoaq cớp máh cũai ayững atĩ mpoaq têq toâq rôm tê tỡ?”
24 Foi até o rei e disse: “Meus tosquiadores estão trabalhando. Gostaria que o rei e seus servos celebrassem essa ocasião comigo”.
25 Davĩt ta‑ỡi neq: “Con ơi! Cứq tỡ bữn pỡq mŏ! Khân hếq dũ náq pỡq, ki coat tê yỗn mới.”
25 Mas o rei respondeu: “Não, meu filho. Se todos nós fôssemos, seria um peso para você”. Embora Absalão insistisse, o rei se recusou a ir, mas abençoou Absalão.
26 Ap-salôm sễq neq: “Khân ngkíq, cứq sễq mpoaq yỗn Am-nôn ai cứq ễn pỡq, têq tỡ?”
26 “Está bem”, disse Absalão. “Se o senhor não pode vir, permita que meu irmão Amnom vá conosco.” “Por que Amnom?”, perguntou o rei.
27 Ap-salôm nhễt-panhễt rasễq níc toau Davĩt yỗn Am-nôn cớp máh con samiang án pỡq tê.
27 Mas Absalão continuou a insistir até que, finalmente, o rei concordou em deixar seus filhos, incluindo Amnom, irem à festa.
28 Án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Anhia tutuaiq Am-nôn toâq án bũl blŏ́ng chơ. Chơ toâq cứq atỡng anhia neq: ‘Cachĩt chíq án,’ yỗn nheq náq anhia pỡq cachĩt toâp! Chỗi ngcŏh ntrớu; cứq roap bữm tễ ranáq nâi. Cóq anhia sabớng cớp clŏ́q lứq.”
28 Absalão disse a seus homens: “Esperem até Amnom estar bêbado; então, quando eu ordenar, matem-no. Não tenham medo. A responsabilidade é minha. Sejam corajosos e valentes!”.
29 Ngkíq máh cũai táq ranáq án táq puai ariang án ớn; tỗp alới cachĩt Am-nôn. Chơ máh con samiang puo Davĩt canŏ́h ễn chỗn ỡt tâng aséh lai, alới lúh chu nheq.
29 Assim, quando Absalão deu o sinal, eles mataram Amnom. Os outros filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Bo tỗp alới ntôm píh chu, bữn cũai pỡq atỡng Davĩt neq: “Ap-salôm khoiq cachĩt nheq con samiang anhia! Tỡ bữn noau khlâiq noâng.”
30 Quando ainda estavam a caminho de Jerusalém, a notícia chegou a Davi: “Absalão matou todos os filhos do rei; não restou um sequer com vida!”.
31 Yóiq toâp puo Davĩt yuor tayứng! Cớp án háq tampâc án tâc, dếh pũp tâng cutễq táq tếc sâng ngua. Máh cũai táq ranáq tâng ntốq ki háq tê tampâc alới.
31 O rei se levantou, rasgou suas roupas e lançou-se no chão. Seus conselheiros também rasgaram suas roupas.
32 Ma ramon Davĩt, ramứh Yô-nadap con samiang Si-mia, toâq atỡng neq: “Puo hếq ơi! Án tỡ bữn cachĩt nheq mŏ con samiang anhia; án cachĩt ống Am-nôn sâng. Ranáq nâi Ap-salôm carláh dỡq chóq Am-nôn, yuaq án dadŏq ễ táq Am-nôn, noap tễ tangái Am-nôn táq tỡ o chóq Tamar a‑ễm án.
32 Nesse momento, Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, chegou e disse: “Não pense, meu senhor, que todos os filhos do rei foram mortos! Foi apenas Amnom! Absalão tramava isso desde que Amnom violentou sua irmã Tamar.
33 Anhia chỗi tamứng santoiq noau pai con samiang anhia khoiq cuchĩt nheq. Án cachĩt ống manoaq Am-nôn sâng.”
33 O meu senhor, o rei, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos! Apenas Amnom morreu”.
34 Ma bo ki tê Ap-salôm lúh.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Então a sentinela sobre o muro de Jerusalém viu muita gente descendo o monte pela estrada que vinha do oeste.
35 Yô-nadap atỡng puo Davĩt neq: “Nhêng tíh! Cũai ntôm sễng tễ cuar cóh ki la tỗp con samiang anhia, ariang hếq khoiq atỡng anhia chơ.”
35 E Jonadabe disse ao rei: “Veja! Lá estão eles! São os filhos do rei voltando, como eu tinha dito”.
36 Toâq án pai moâm, máh con samiang Davĩt toâq. Tỗp alới nhiam; chơ puo cớp máh ayững atĩ án nhiam tê, cỗ alới sâng ngua lứq.
36 Logo eles chegaram, chorando e soluçando, e o rei e todos os seus servos choraram amargamente com eles.
37 — ausente —
37 Davi chorou muitos dias por seu filho Amnom. Absalão fugiu para a terra de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur,
38 — ausente —
38 onde permaneceu por três anos.
39 Tữ ŏ́c ngua cỗ Am-nôn cuchĩt khoiq viei loah chơ, Davĩt sâng sanhữ lứq Ap-salôm.
39 E o rei Davi, conformado com a morte de Amnom, abandonou a ideia de perseguir Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.