2 Samuel 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Yiang Sursĩ ớn Nathan pỡq ramóh Davĩt cớp pai chóq án neq: “Tâng muoi vil bữn bar náq cũai, muoi noaq cũai sốc bữn, ma muoi noaq ễn cũai cadĩt.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Samiang sốc bữn ki, án bữn ntroŏq cớp cữu sa‑ữi.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Ma samiang cadĩt ŏ́q ntrớu loâng. Án bữn ống muoi lám cữu cán cớt cớt sâng, án chỡng tễ cũai canŏ́h. Án bán cữu ki yỗn toâr achỗn muoi prớh cớp máh con tâng dống án. Cữu ki cha sana machớng án, cớp nguaiq dỡq muoi cachoc cớp án nguaiq. Toâq án bếq, án panoam cữu ki. Cữu ki cỡt riang con cumũr án.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 Bữn muoi tangái, tamoi toâq sa‑óh cũai sốc; ma án tỡ ễq kiac charán án bữm yỗn tamoi cha. Chơ án ĩt cữu cũai cadĩt ki táq sana yỗn tamoi.”
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Ngkíq Davĩt sâng ũan lứq chóq cũai sốc ki, cớp án pai neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cũai ki cóq cuchĩt!
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Cóq án culáh cữu pỗn trỗ pláih loah cữu án khoiq ĩt, yuaq án ŏ́q mứt sarũiq.”
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Chơ Nathan pai neq: “Samiang ki la anhia toâp! Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang pai tễ anhia neq: ‘Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel, cớp chuai dỡi tamoong mới yỗn vớt tễ talang atĩ Salơ rapuai cachĩt.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Cứq khoiq chiau tâm cutễq cớp máh lacuoi Salơ yỗn mới. Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel cớp cũai Yuda. Khân máh ramứh nâi ma tỡ dũ yũah, ki cứq ễ yỗn mới bữn clữi nâi ễn.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 Cỗ nŏ́q mới mumat ŏ́c cứq patâp? Nŏ́q mới táq ranáq sâuq nneq? Mới yỗn tỗp Amôn cachĩt Uria tâng ntốq rachíl, chơ mới ĩt lacuoi án.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Sanua, cỗ mới mumat cứq, cớp ĩt lacuoi Uria tễ tỗp Hêt, ngkíq tŏ́ng toiq mới cu dỡi cóq bữn cũai cuchĩt na rachíl.
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 Cứq pai samoât samơi lứq, cứq ễ yỗn muoi noaq cũai tễ dống sũ mới toâp dững ranáq túh arức lứq atoâq pỡ mới. Mới têq bữn hữm máh ranáq nâi, toâq cứq ĩt máh lacuoi mới yỗn samiang canŏ́h, cớp samiang ki parlưi lacuoi mới yỗn dũ náq cũai hữm.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Mới táq ranáq lôih tâng ntốq clỡp, ma cứq ễ táq yỗn ranáq nâi cỡt tâng ntốq mpáh, yỗn nheq tữh cũai I-sarel bữn hữm.’”
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Davĩt ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ chơ.”
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Ma cỗ mới saryễ Yiang Sursĩ ariang nâi, con samiang mới cóq cuchĩt.”
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 Vớt Nathan chu, Yiang Sursĩ táq yỗn con Davĩt bữn tễ lacuoi Uria cỡt a‑ĩ ntâng lứq.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Ngkíq Davĩt câu sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn chuai con án cỡt bán. Án tỡ bữn cha ntrớu. Cu sadâu toâq án mut tâng clống bếq, án bếq níc tâng tapang, án tỡ bữn bếq tâng cachơng.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Máh cũai ayững atĩ tâng dống puo mut ramóh án; alới rakiauq yỗn án yuor. Ma án tỡ ễq yuor, cớp tỡ ễq cha ntrớu cớp alới.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Toâq tapul tangái ễn, con án cuchĩt; ma cũai ayững atĩ án tỡ khớn atỡng án. Tỗp alới chanchớm neq: “Bo carnễn ki noâng tamoong, án tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu hái táq ntỡng cớp án. Ma khân hái atỡng án pai con samiang án khoiq cuchĩt chơ, cŏh lơ án samũl mứt cớp táq tỡ o tỗ án bữm.”
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Toâq Davĩt hữm alới rachâp, án dáng raloaih la con án khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq án blớh alới: “Con cứq khoiq cuchĩt chơ, pĩeiq tỡ?”
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Davĩt yuor tễ tapang, chơ pỡq mpơi dỡq, atia nsễng tâng sóc, cớp thái tampâc tamái. Moâm ki án pỡq rôm sang toam Yiang Sursĩ tâng dống sang. Toâq án píh chu pỡ dống, án sễq crơng sana, chơ noau aloŏh yỗn án cha.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Máh ayững atĩ án pai neq: “Tỗp hếq dớt tễ ranáq nâi. Bo carnễn ki noâng tamoong, anhia nhiam cớp ót sana; ma toâq án cuchĩt, anhia yuor cớp chi-cha!”
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Davĩt ta‑ỡi: “Pĩeiq! Cứq ót sana cớp nhiam bo án noâng tamoong. Cứq chanchớm, cŏh lơ Yiang Sursĩ sâng sarũiq táq cứq cớp tỡ bữn yỗn con cứq cuchĩt.
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Ma sanua, án khoiq cuchĩt chơ, bữn cứq ót sana táq ntrớu? Têq cứq táq yỗn án tamoong loah tỡ? Nỡ‑ra cứq pỡq ỡt ntốq án ỡt tê. Ma án tỡ têq píh loah chu cứq.”
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Vớt ki, Davĩt aliam Bat-si-ba lacuoi án, cớp án bếq parnơi cớp Bat-si-ba. Chơ Bat-si-ba canỡt muoi lám con samiang, alới dŏq ramứh Sa-lamôn. Yiang Sursĩ ayooq Sa-lamôn,
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 cớp Yiang Sursĩ ớn Nathan, la cũai tang bỗq án, yỗn amứh carnễn ki ramứh Yê-di-dia, yuaq Yiang Sursĩ ayooq án.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 Bo ki, Yô-ap ntôm chíl vil Raba, la vil toâr tỗp Amôn, cớp án cheng cheq ễ riap chơ.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 Yô-ap ớn cũai dững parnai pỡq atỡng Davĩt neq: “Hếq khoiq chíl vil Raba, cớp khoiq ĩt ndỡm ntốq dỡq mec vil ki.
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 Sanua, sễq puo toâp parỗm máh tahan canŏ́h, chơ toâq chíl cớp cheng ĩt vil ki. Yuaq hếq tỡ ễq bữn ramứh ranoâng pai hếq chíl bữn vil nâi.”
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 Ngkíq, Davĩt parỗm nheq tahan án; chơ loŏh chíl vil Raba cớp cheng bữn.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 Án ĩt vuam yiang Mil-côm, la rup yiang tỗp Amôn. Vuam ki noau táq toâq yễng, ntâng mán pái chít la sỡng ki-lô, cớp bữn hỗt tiaq atớt tâng ki. Davĩt curŏh ĩt hỗt tiaq ki, chơ án chóq tâng vuam án ễn. Cớp án ĩt máh crơng tâng vil nâi sa‑ữi lứq.
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 Davĩt pốh dững achu nheq máh cũai proai tâng vil ki, cớp yỗn alới ĩt canữo, cũoc, cớp achât dŏq táq ranáq. Án táq machớng ki tê chóq dũ vil tỗp Amôn. Chơ án dững nheq tữh tỗp tahan chu loah pỡ vil Yaru-salem.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.