2 Samuel 12

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yiang Sursĩ ớn Nathan pỡq ramóh Davĩt cớp pai chóq án neq: “Tâng muoi vil bữn bar náq cũai, muoi noaq cũai sốc bữn, ma muoi noaq ễn cũai cadĩt.
1 E o Senhor enviou Natã a Davi; e, entrando ele a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Samiang sốc bữn ki, án bữn ntroŏq cớp cữu sa‑ữi.
2 O rico tinha muitíssimas ovelhas e vacas;
3 Ma samiang cadĩt ŏ́q ntrớu loâng. Án bữn ống muoi lám cữu cán cớt cớt sâng, án chỡng tễ cũai canŏ́h. Án bán cữu ki yỗn toâr achỗn muoi prớh cớp máh con tâng dống án. Cữu ki cha sana machớng án, cớp nguaiq dỡq muoi cachoc cớp án nguaiq. Toâq án bếq, án panoam cữu ki. Cữu ki cỡt riang con cumũr án.
3 mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; e ela havia crescido com ele e com seus filhos igualmente; do seu bocado comia, e do seu copo bebia, e dormia em seu regaço, e a tinha como filha.
4 Bữn muoi tangái, tamoi toâq sa‑óh cũai sốc; ma án tỡ ễq kiac charán án bữm yỗn tamoi cha. Chơ án ĩt cữu cũai cadĩt ki táq sana yỗn tamoi.”
4 E, vindo um viajante ao homem rico, deixou este de tomar das suas ovelhas e das suas vacas para guisar para o viajante que viera a ele; e tomou a cordeira do homem pobre e a preparou para o homem que viera a ele.
5 Ngkíq Davĩt sâng ũan lứq chóq cũai sốc ki, cớp án pai neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cũai ki cóq cuchĩt!
5 Então, o furor de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem, e disse a Natã: Vive o Senhor , que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Cóq án culáh cữu pỗn trỗ pláih loah cữu án khoiq ĩt, yuaq án ŏ́q mứt sarũiq.”
6 E pela cordeira tornará a dar o quadruplicado, porque fez tal coisa e porque não se compadeceu.
7 Chơ Nathan pai neq: “Samiang ki la anhia toâp! Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang pai tễ anhia neq: ‘Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel, cớp chuai dỡi tamoong mới yỗn vớt tễ talang atĩ Salơ rapuai cachĩt.
7 Então, disse Natã a Davi: Tu és este homem. Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel e eu te livrei das mãos de Saul;
8 Cứq khoiq chiau tâm cutễq cớp máh lacuoi Salơ yỗn mới. Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel cớp cũai Yuda. Khân máh ramứh nâi ma tỡ dũ yũah, ki cứq ễ yỗn mới bữn clữi nâi ễn.
8 e te dei a casa de teu senhor e as mulheres de teu senhor em teu seio e também te dei a casa de Israel e de Judá; e, se isto é pouco, mais te acrescentaria tais e tais coisas.
9 Cỗ nŏ́q mới mumat ŏ́c cứq patâp? Nŏ́q mới táq ranáq sâuq nneq? Mới yỗn tỗp Amôn cachĩt Uria tâng ntốq rachíl, chơ mới ĩt lacuoi án.
9 Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor , fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, feriste à espada, e a sua mulher tomaste por tua mulher; e a ele mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Sanua, cỗ mới mumat cứq, cớp ĩt lacuoi Uria tễ tỗp Hêt, ngkíq tŏ́ng toiq mới cu dỡi cóq bữn cũai cuchĩt na rachíl.
10 Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para que te seja por mulher.
11 Cứq pai samoât samơi lứq, cứq ễ yỗn muoi noaq cũai tễ dống sũ mới toâp dững ranáq túh arức lứq atoâq pỡ mới. Mới têq bữn hữm máh ranáq nâi, toâq cứq ĩt máh lacuoi mới yỗn samiang canŏ́h, cớp samiang ki parlưi lacuoi mới yỗn dũ náq cũai hữm.
11 Assim diz o Senhor : Eis que suscitarei da tua mesma casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres perante este sol.
12 Mới táq ranáq lôih tâng ntốq clỡp, ma cứq ễ táq yỗn ranáq nâi cỡt tâng ntốq mpáh, yỗn nheq tữh cũai I-sarel bữn hữm.’”
12 Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei este negócio perante todo o Israel e perante o sol.
13 Davĩt ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ chơ.”
13 Então, disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor . E disse Natã a Davi: Também o Senhor traspassou o teu pecado; não morrerás.
14 Ma cỗ mới saryễ Yiang Sursĩ ariang nâi, con samiang mới cóq cuchĩt.”
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar sobremaneira a que os inimigos do Senhor blasfemem, também o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Vớt Nathan chu, Yiang Sursĩ táq yỗn con Davĩt bữn tễ lacuoi Uria cỡt a‑ĩ ntâng lứq.
15 Então, Natã foi para sua casa. E o
16 Ngkíq Davĩt câu sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn chuai con án cỡt bán. Án tỡ bữn cha ntrớu. Cu sadâu toâq án mut tâng clống bếq, án bếq níc tâng tapang, án tỡ bữn bếq tâng cachơng.
16 E buscou Davi a Deus pela criança; e jejuou Davi, e entrou, e passou a noite prostrado sobre a terra.
17 Máh cũai ayững atĩ tâng dống puo mut ramóh án; alới rakiauq yỗn án yuor. Ma án tỡ ễq yuor, cớp tỡ ễq cha ntrớu cớp alới.
17 Então os anciãos da sua casa se levantaram e foram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis, e não comeu pão com eles.
18 Toâq tapul tangái ễn, con án cuchĩt; ma cũai ayững atĩ án tỡ khớn atỡng án. Tỗp alới chanchớm neq: “Bo carnễn ki noâng tamoong, án tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu hái táq ntỡng cớp án. Ma khân hái atỡng án pai con samiang án khoiq cuchĩt chơ, cŏh lơ án samũl mứt cớp táq tỡ o tỗ án bữm.”
18 E sucedeu que, ao sétimo dia, morreu a criança; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança era morta, porque diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança é morta? Porque mais mal lhe faria.
19 Toâq Davĩt hữm alới rachâp, án dáng raloaih la con án khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq án blớh alới: “Con cứq khoiq cuchĩt chơ, pĩeiq tỡ?”
19 Viu, porém, Davi que seus servos falavam baixo e entendeu Davi que a criança era morta, pelo que disse Davi a seus servos: É morta a criança? E eles disseram: É morta.
20 Davĩt yuor tễ tapang, chơ pỡq mpơi dỡq, atia nsễng tâng sóc, cớp thái tampâc tamái. Moâm ki án pỡq rôm sang toam Yiang Sursĩ tâng dống sang. Toâq án píh chu pỡ dống, án sễq crơng sana, chơ noau aloŏh yỗn án cha.
20 Então, Davi se levantou da terra, e se lavou, e se ungiu, e mudou de vestes, e entrou na Casa do Senhor , e adorou; então, veio a sua casa e pediu pão; e lhe puseram pão, e comeu.
21 Máh ayững atĩ án pai neq: “Tỗp hếq dớt tễ ranáq nâi. Bo carnễn ki noâng tamoong, anhia nhiam cớp ót sana; ma toâq án cuchĩt, anhia yuor cớp chi-cha!”
21 E disseram-lhe seus servos: Que é isso que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém, depois que morreu a criança, te levantaste e comeste pão.
22 Davĩt ta‑ỡi: “Pĩeiq! Cứq ót sana cớp nhiam bo án noâng tamoong. Cứq chanchớm, cŏh lơ Yiang Sursĩ sâng sarũiq táq cứq cớp tỡ bữn yỗn con cứq cuchĩt.
22 E disse ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se o Senhor se compadecerá de mim, e viva a criança?
23 Ma sanua, án khoiq cuchĩt chơ, bữn cứq ót sana táq ntrớu? Têq cứq táq yỗn án tamoong loah tỡ? Nỡ‑ra cứq pỡq ỡt ntốq án ỡt tê. Ma án tỡ têq píh loah chu cứq.”
23 Porém, agora que é morta, por que jejuaria eu agora? Poderei eu fazê-la mais voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.
24 Vớt ki, Davĩt aliam Bat-si-ba lacuoi án, cớp án bếq parnơi cớp Bat-si-ba. Chơ Bat-si-ba canỡt muoi lám con samiang, alới dŏq ramứh Sa-lamôn. Yiang Sursĩ ayooq Sa-lamôn,
24 Então, consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou a ela, e se deitou com ela; e teve ela um filho, e chamou o seu nome Salomão; e o Senhor o amou.
25 cớp Yiang Sursĩ ớn Nathan, la cũai tang bỗq án, yỗn amứh carnễn ki ramứh Yê-di-dia, yuaq Yiang Sursĩ ayooq án.
25 E o enviou pela mão do profeta Natã, e este chamou o seu nome Jedidias, por amor do Senhor .
26 Bo ki, Yô-ap ntôm chíl vil Raba, la vil toâr tỗp Amôn, cớp án cheng cheq ễ riap chơ.
26 Entretanto, pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Yô-ap ớn cũai dững parnai pỡq atỡng Davĩt neq: “Hếq khoiq chíl vil Raba, cớp khoiq ĩt ndỡm ntốq dỡq mec vil ki.
27 Então, mandou Joabe mensageiros a Davi e disse: Pelejei contra Rabá e também tomei a cidade das águas.
28 Sanua, sễq puo toâp parỗm máh tahan canŏ́h, chơ toâq chíl cớp cheng ĩt vil ki. Yuaq hếq tỡ ễq bữn ramứh ranoâng pai hếq chíl bữn vil nâi.”
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para que, tomando eu a cidade, não se aclame sobre ela o meu nome.
29 Ngkíq, Davĩt parỗm nheq tahan án; chơ loŏh chíl vil Raba cớp cheng bữn.
29 Então, ajuntou Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.
30 Án ĩt vuam yiang Mil-côm, la rup yiang tỗp Amôn. Vuam ki noau táq toâq yễng, ntâng mán pái chít la sỡng ki-lô, cớp bữn hỗt tiaq atớt tâng ki. Davĩt curŏh ĩt hỗt tiaq ki, chơ án chóq tâng vuam án ễn. Cớp án ĩt máh crơng tâng vil nâi sa‑ữi lứq.
30 E tirou a coroa da cabeça do seu rei, cujo peso era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta sobre a cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.
31 Davĩt pốh dững achu nheq máh cũai proai tâng vil ki, cớp yỗn alới ĩt canữo, cũoc, cớp achât dŏq táq ranáq. Án táq machớng ki tê chóq dũ vil tỗp Amôn. Chơ án dững nheq tữh tỗp tahan chu loah pỡ vil Yaru-salem.
31 E, trazendo o povo que havia nela, o pôs às serras, e às talhadeiras de ferro, e aos machados de ferro, e os fez passar por forno de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom. E voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.