2 Samuel 12

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yiang Sursĩ ớn Nathan pỡq ramóh Davĩt cớp pai chóq án neq: “Tâng muoi vil bữn bar náq cũai, muoi noaq cũai sốc bữn, ma muoi noaq ễn cũai cadĩt.
1 O Senhor, pois, enviou Natã a Davi. E, entrando ele a ter com Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Samiang sốc bữn ki, án bữn ntroŏq cớp cữu sa‑ữi.
2 O rico tinha rebanhos e manadas em grande número;
3 Ma samiang cadĩt ŏ́q ntrớu loâng. Án bữn ống muoi lám cữu cán cớt cớt sâng, án chỡng tễ cũai canŏ́h. Án bán cữu ki yỗn toâr achỗn muoi prớh cớp máh con tâng dống án. Cữu ki cha sana machớng án, cớp nguaiq dỡq muoi cachoc cớp án nguaiq. Toâq án bếq, án panoam cữu ki. Cữu ki cỡt riang con cumũr án.
3 mas o pobre não tinha coisa alguma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; ela crescera em companhia dele e de seus filhos; do seu bocado comia, do seu copo bebia, e dormia em seu regaço; e ele a tinha como filha.
4 Bữn muoi tangái, tamoi toâq sa‑óh cũai sốc; ma án tỡ ễq kiac charán án bữm yỗn tamoi cha. Chơ án ĩt cữu cũai cadĩt ki táq sana yỗn tamoi.”
4 Chegou um viajante à casa do rico; e este, não querendo tomar das suas ovelhas e do seu gado para guisar para o viajante que viera a ele, tomou a cordeira do pobre e a preparou para o seu hóspede.
5 Ngkíq Davĩt sâng ũan lứq chóq cũai sốc ki, cớp án pai neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cũai ki cóq cuchĩt!
5 Então a ira de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem; e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Cóq án culáh cữu pỗn trỗ pláih loah cữu án khoiq ĩt, yuaq án ŏ́q mứt sarũiq.”
6 Pela cordeira restituirá o quádruplo, porque fez tal coisa, e não teve compaixão.
7 Chơ Nathan pai neq: “Samiang ki la anhia toâp! Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang pai tễ anhia neq: ‘Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel, cớp chuai dỡi tamoong mới yỗn vớt tễ talang atĩ Salơ rapuai cachĩt.
7 Então disse Natã a Davi: Esse homem és tu! Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, livrei-te da mão de Saul,
8 Cứq khoiq chiau tâm cutễq cớp máh lacuoi Salơ yỗn mới. Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel cớp cũai Yuda. Khân máh ramứh nâi ma tỡ dũ yũah, ki cứq ễ yỗn mới bữn clữi nâi ễn.
8 e te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio; também te dei a casa de Israel e de Judá. E se isso fosse pouco, te acrescentaria outro tanto.
9 Cỗ nŏ́q mới mumat ŏ́c cứq patâp? Nŏ́q mới táq ranáq sâuq nneq? Mới yỗn tỗp Amôn cachĩt Uria tâng ntốq rachíl, chơ mới ĩt lacuoi án.
9 Por que desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, mataste à espada, e a sua mulher tomaste para ser tua mulher; sim, a ele mataste com a espada dos amonitas.
10 Sanua, cỗ mới mumat cứq, cớp ĩt lacuoi Uria tễ tỗp Hêt, ngkíq tŏ́ng toiq mới cu dỡi cóq bữn cũai cuchĩt na rachíl.
10 Agora, pois, a espada jamais se apartará da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Cứq pai samoât samơi lứq, cứq ễ yỗn muoi noaq cũai tễ dống sũ mới toâp dững ranáq túh arức lứq atoâq pỡ mới. Mới têq bữn hữm máh ranáq nâi, toâq cứq ĩt máh lacuoi mới yỗn samiang canŏ́h, cớp samiang ki parlưi lacuoi mới yỗn dũ náq cũai hữm.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres à luz deste sol.
12 Mới táq ranáq lôih tâng ntốq clỡp, ma cứq ễ táq yỗn ranáq nâi cỡt tâng ntốq mpáh, yỗn nheq tữh cũai I-sarel bữn hữm.’”
12 Pois tu o fizeste em oculto; mas eu farei este negócio perante todo o Israel e à luz do sol.
13 Davĩt ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ chơ.”
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. Tornou Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morreras.
14 Ma cỗ mới saryễ Yiang Sursĩ ariang nâi, con samiang mới cóq cuchĩt.”
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar a que os inimigos do Senhor blasfemem, o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Vớt Nathan chu, Yiang Sursĩ táq yỗn con Davĩt bữn tễ lacuoi Uria cỡt a‑ĩ ntâng lứq.
15 Então Natã foi para sua casa. Depois o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, de sorte que adoeceu gravemente.
16 Ngkíq Davĩt câu sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn chuai con án cỡt bán. Án tỡ bữn cha ntrớu. Cu sadâu toâq án mut tâng clống bếq, án bếq níc tâng tapang, án tỡ bữn bếq tâng cachơng.
16 Davi, pois, buscou a Deus pela criança, e observou rigoroso jejum e, recolhendo-se, passava a noite toda prostrado sobre a terra.
17 Máh cũai ayững atĩ tâng dống puo mut ramóh án; alới rakiauq yỗn án yuor. Ma án tỡ ễq yuor, cớp tỡ ễq cha ntrớu cớp alới.
17 Então os anciãos da sua casa se puseram ao lado dele para o fazerem levantar-se da terra; porém ele não quis, nem comeu com eles.
18 Toâq tapul tangái ễn, con án cuchĩt; ma cũai ayững atĩ án tỡ khớn atỡng án. Tỗp alới chanchớm neq: “Bo carnễn ki noâng tamoong, án tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu hái táq ntỡng cớp án. Ma khân hái atỡng án pai con samiang án khoiq cuchĩt chơ, cŏh lơ án samũl mứt cớp táq tỡ o tỗ án bữm.”
18 Ao sétimo dia a criança morreu; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança tinha morrido; pois diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém ele não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança morreu? Poderá cometer um desatino.
19 Toâq Davĩt hữm alới rachâp, án dáng raloaih la con án khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq án blớh alới: “Con cứq khoiq cuchĩt chơ, pĩeiq tỡ?”
19 Davi, porém, percebeu que seus servos cochichavam entre si, e entendeu que a criança havia morrido; pelo que perguntou a seus servos: Morreu a criança? E eles responderam: Morreu.
20 Davĩt yuor tễ tapang, chơ pỡq mpơi dỡq, atia nsễng tâng sóc, cớp thái tampâc tamái. Moâm ki án pỡq rôm sang toam Yiang Sursĩ tâng dống sang. Toâq án píh chu pỡ dống, án sễq crơng sana, chơ noau aloŏh yỗn án cha.
20 Então Davi se levantou da terra, lavou-se, ungiu-se, e mudou de vestes; e, entrando na casa do Senhor, adorou. Depois veio a sua casa, e pediu o que comer; e lho deram, e ele comeu.
21 Máh ayững atĩ án pai neq: “Tỗp hếq dớt tễ ranáq nâi. Bo carnễn ki noâng tamoong, anhia nhiam cớp ót sana; ma toâq án cuchĩt, anhia yuor cớp chi-cha!”
21 Então os seus servos lhe disseram: Que é isso que fizeste? pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que a criança morreu te levantaste e comeste.
22 Davĩt ta‑ỡi: “Pĩeiq! Cứq ót sana cớp nhiam bo án noâng tamoong. Cứq chanchớm, cŏh lơ Yiang Sursĩ sâng sarũiq táq cứq cớp tỡ bữn yỗn con cứq cuchĩt.
22 Respondeu ele: Quando a criança ainda vivia, jejuei e chorei, pois dizia: Quem sabe se o Senhor não se compadecerá de mim, de modo que viva a criança?
23 Ma sanua, án khoiq cuchĩt chơ, bữn cứq ót sana táq ntrớu? Têq cứq táq yỗn án tamoong loah tỡ? Nỡ‑ra cứq pỡq ỡt ntốq án ỡt tê. Ma án tỡ têq píh loah chu cứq.”
23 Todavia, agora que é morta, por que ainda jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei para ela, porém ela não voltará para mim.
24 Vớt ki, Davĩt aliam Bat-si-ba lacuoi án, cớp án bếq parnơi cớp Bat-si-ba. Chơ Bat-si-ba canỡt muoi lám con samiang, alới dŏq ramứh Sa-lamôn. Yiang Sursĩ ayooq Sa-lamôn,
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou, e se deitou com ela. E teve ela um filho, e Davi lhe deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou;
25 cớp Yiang Sursĩ ớn Nathan, la cũai tang bỗq án, yỗn amứh carnễn ki ramứh Yê-di-dia, yuaq Yiang Sursĩ ayooq án.
25 e mandou, por intermédio do profeta Natã, dar-lhe o nome de Jedidias, por amor do Senhor.
26 Bo ki, Yô-ap ntôm chíl vil Raba, la vil toâr tỗp Amôn, cớp án cheng cheq ễ riap chơ.
26 Ora, pelejou Joabe contra Rabá, dos amonitas, e tomou a cidade real.
27 Yô-ap ớn cũai dững parnai pỡq atỡng Davĩt neq: “Hếq khoiq chíl vil Raba, cớp khoiq ĩt ndỡm ntốq dỡq mec vil ki.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e já tomei a cidade das águas.
28 Sanua, sễq puo toâp parỗm máh tahan canŏ́h, chơ toâq chíl cớp cheng ĩt vil ki. Yuaq hếq tỡ ễq bữn ramứh ranoâng pai hếq chíl bữn vil nâi.”
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, acampa contra a cidade e toma-a, para que eu não a tome e seja o meu nome aclamado sobre ela.
29 Ngkíq, Davĩt parỗm nheq tahan án; chơ loŏh chíl vil Raba cớp cheng bữn.
29 Então Davi ajuntou todo o povo, e marchou para Rabá; pelejou contra ela, e a tomou.
30 Án ĩt vuam yiang Mil-côm, la rup yiang tỗp Amôn. Vuam ki noau táq toâq yễng, ntâng mán pái chít la sỡng ki-lô, cớp bữn hỗt tiaq atớt tâng ki. Davĩt curŏh ĩt hỗt tiaq ki, chơ án chóq tâng vuam án ễn. Cớp án ĩt máh crơng tâng vil nâi sa‑ữi lứq.
30 Também tirou a coroa da cabeça do seu rei; e o peso dela era de um talento de ouro e havia nela uma pedra preciosa; e foi posta sobre a cabeça de Davi, que levou da cidade mui grande despojo.
31 Davĩt pốh dững achu nheq máh cũai proai tâng vil ki, cớp yỗn alới ĩt canữo, cũoc, cớp achât dŏq táq ranáq. Án táq machớng ki tê chóq dũ vil tỗp Amôn. Chơ án dững nheq tữh tỗp tahan chu loah pỡ vil Yaru-salem.
31 E, trazendo os seus habitantes, os pôs a trabalhar com serras, trilhos de ferro, machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos amonitas. Depois voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.