2 Samuel 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Yiang Sursĩ ớn Nathan pỡq ramóh Davĩt cớp pai chóq án neq: “Tâng muoi vil bữn bar náq cũai, muoi noaq cũai sốc bữn, ma muoi noaq ễn cũai cadĩt.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Samiang sốc bữn ki, án bữn ntroŏq cớp cữu sa‑ữi.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Ma samiang cadĩt ŏ́q ntrớu loâng. Án bữn ống muoi lám cữu cán cớt cớt sâng, án chỡng tễ cũai canŏ́h. Án bán cữu ki yỗn toâr achỗn muoi prớh cớp máh con tâng dống án. Cữu ki cha sana machớng án, cớp nguaiq dỡq muoi cachoc cớp án nguaiq. Toâq án bếq, án panoam cữu ki. Cữu ki cỡt riang con cumũr án.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 Bữn muoi tangái, tamoi toâq sa‑óh cũai sốc; ma án tỡ ễq kiac charán án bữm yỗn tamoi cha. Chơ án ĩt cữu cũai cadĩt ki táq sana yỗn tamoi.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Ngkíq Davĩt sâng ũan lứq chóq cũai sốc ki, cớp án pai neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cũai ki cóq cuchĩt!
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Cóq án culáh cữu pỗn trỗ pláih loah cữu án khoiq ĩt, yuaq án ŏ́q mứt sarũiq.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Chơ Nathan pai neq: “Samiang ki la anhia toâp! Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang pai tễ anhia neq: ‘Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel, cớp chuai dỡi tamoong mới yỗn vớt tễ talang atĩ Salơ rapuai cachĩt.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Cứq khoiq chiau tâm cutễq cớp máh lacuoi Salơ yỗn mới. Cứq chóh mới yỗn cỡt puo cũai I-sarel cớp cũai Yuda. Khân máh ramứh nâi ma tỡ dũ yũah, ki cứq ễ yỗn mới bữn clữi nâi ễn.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Cỗ nŏ́q mới mumat ŏ́c cứq patâp? Nŏ́q mới táq ranáq sâuq nneq? Mới yỗn tỗp Amôn cachĩt Uria tâng ntốq rachíl, chơ mới ĩt lacuoi án.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Sanua, cỗ mới mumat cứq, cớp ĩt lacuoi Uria tễ tỗp Hêt, ngkíq tŏ́ng toiq mới cu dỡi cóq bữn cũai cuchĩt na rachíl.
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 Cứq pai samoât samơi lứq, cứq ễ yỗn muoi noaq cũai tễ dống sũ mới toâp dững ranáq túh arức lứq atoâq pỡ mới. Mới têq bữn hữm máh ranáq nâi, toâq cứq ĩt máh lacuoi mới yỗn samiang canŏ́h, cớp samiang ki parlưi lacuoi mới yỗn dũ náq cũai hữm.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Mới táq ranáq lôih tâng ntốq clỡp, ma cứq ễ táq yỗn ranáq nâi cỡt tâng ntốq mpáh, yỗn nheq tữh cũai I-sarel bữn hữm.’”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Davĩt ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ chơ.”
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Ma cỗ mới saryễ Yiang Sursĩ ariang nâi, con samiang mới cóq cuchĩt.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Vớt Nathan chu, Yiang Sursĩ táq yỗn con Davĩt bữn tễ lacuoi Uria cỡt a‑ĩ ntâng lứq.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Ngkíq Davĩt câu sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn chuai con án cỡt bán. Án tỡ bữn cha ntrớu. Cu sadâu toâq án mut tâng clống bếq, án bếq níc tâng tapang, án tỡ bữn bếq tâng cachơng.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Máh cũai ayững atĩ tâng dống puo mut ramóh án; alới rakiauq yỗn án yuor. Ma án tỡ ễq yuor, cớp tỡ ễq cha ntrớu cớp alới.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Toâq tapul tangái ễn, con án cuchĩt; ma cũai ayững atĩ án tỡ khớn atỡng án. Tỗp alới chanchớm neq: “Bo carnễn ki noâng tamoong, án tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu hái táq ntỡng cớp án. Ma khân hái atỡng án pai con samiang án khoiq cuchĩt chơ, cŏh lơ án samũl mứt cớp táq tỡ o tỗ án bữm.”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Toâq Davĩt hữm alới rachâp, án dáng raloaih la con án khoiq cuchĩt chơ. Ngkíq án blớh alới: “Con cứq khoiq cuchĩt chơ, pĩeiq tỡ?”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Davĩt yuor tễ tapang, chơ pỡq mpơi dỡq, atia nsễng tâng sóc, cớp thái tampâc tamái. Moâm ki án pỡq rôm sang toam Yiang Sursĩ tâng dống sang. Toâq án píh chu pỡ dống, án sễq crơng sana, chơ noau aloŏh yỗn án cha.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Máh ayững atĩ án pai neq: “Tỗp hếq dớt tễ ranáq nâi. Bo carnễn ki noâng tamoong, anhia nhiam cớp ót sana; ma toâq án cuchĩt, anhia yuor cớp chi-cha!”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Davĩt ta‑ỡi: “Pĩeiq! Cứq ót sana cớp nhiam bo án noâng tamoong. Cứq chanchớm, cŏh lơ Yiang Sursĩ sâng sarũiq táq cứq cớp tỡ bữn yỗn con cứq cuchĩt.
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Ma sanua, án khoiq cuchĩt chơ, bữn cứq ót sana táq ntrớu? Têq cứq táq yỗn án tamoong loah tỡ? Nỡ‑ra cứq pỡq ỡt ntốq án ỡt tê. Ma án tỡ têq píh loah chu cứq.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Vớt ki, Davĩt aliam Bat-si-ba lacuoi án, cớp án bếq parnơi cớp Bat-si-ba. Chơ Bat-si-ba canỡt muoi lám con samiang, alới dŏq ramứh Sa-lamôn. Yiang Sursĩ ayooq Sa-lamôn,
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 cớp Yiang Sursĩ ớn Nathan, la cũai tang bỗq án, yỗn amứh carnễn ki ramứh Yê-di-dia, yuaq Yiang Sursĩ ayooq án.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 Bo ki, Yô-ap ntôm chíl vil Raba, la vil toâr tỗp Amôn, cớp án cheng cheq ễ riap chơ.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 Yô-ap ớn cũai dững parnai pỡq atỡng Davĩt neq: “Hếq khoiq chíl vil Raba, cớp khoiq ĩt ndỡm ntốq dỡq mec vil ki.
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 Sanua, sễq puo toâp parỗm máh tahan canŏ́h, chơ toâq chíl cớp cheng ĩt vil ki. Yuaq hếq tỡ ễq bữn ramứh ranoâng pai hếq chíl bữn vil nâi.”
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 Ngkíq, Davĩt parỗm nheq tahan án; chơ loŏh chíl vil Raba cớp cheng bữn.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Án ĩt vuam yiang Mil-côm, la rup yiang tỗp Amôn. Vuam ki noau táq toâq yễng, ntâng mán pái chít la sỡng ki-lô, cớp bữn hỗt tiaq atớt tâng ki. Davĩt curŏh ĩt hỗt tiaq ki, chơ án chóq tâng vuam án ễn. Cớp án ĩt máh crơng tâng vil nâi sa‑ữi lứq.
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 Davĩt pốh dững achu nheq máh cũai proai tâng vil ki, cớp yỗn alới ĩt canữo, cũoc, cớp achât dŏq táq ranáq. Án táq machớng ki tê chóq dũ vil tỗp Amôn. Chơ án dững nheq tữh tỗp tahan chu loah pỡ vil Yaru-salem.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.