2 Reis 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bữn muoi noaq cán cumai, cayac án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ; cán cumai ki pỡq ramóh Ê-li-sa cớp sễq neq: “Achuaih ơi! Cayac cứq khoiq cuchĩt chơ. Anhia dáng án yám noap Yiang Sursĩ; ma cũai ca hếq tu ễ ĩt bar náq con samiang hếq dŏq táq sũl culáh loah máh kia cayac cứq khoiq tu.”
1 A mulher de um dos filhos dos profetas clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu, e sabes que ele temia o Senhor. Ora, eis que veio o credor tomar os meus dois filhos para fazê-los seus escravos.
2 Ê-li-sa blớh cán cumai ki neq: “Ntrớu mới ễq cứq chuai? Mới bữn ntrớu tâng dống?”
2 Eliseu disse-lhe: Que posso eu fazer por ti? Dize-me: que tens em tua casa? Ela respondeu: Tua serva só tem em sua casa uma garrafa de óleo.
3 Ê-li-sa atỡng án neq: “Mới pỡq mian máh khang sarŏh tễ yớu mới, sa‑ữi maléq la o.
3 Vai, replicou Eliseu, pede emprestadas às tuas vizinhas ânforas vazias em grande quantidade.
4 Moâm ki, yỗn mới cớp máh con samiang mới mut tâng dống, catáih ngoah toong, chơ hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê ki chóq tâng khang yỗn poân; chơ achúh dŏq muoi coah.”
4 Depois entra, fecha a porta atrás de ti e de teus filhos, e enche com o óleo estas ânforas, pondo-as de lado à medida que estiverem cheias!
5 Ngkíq, cán cumai dững bar lám con samiang án mut tâng clống dống cớp catáih ngoah toong, chơ án hĩng dỡq nsễng tâng khang ca con án dững yỗn án.
5 Partiu a mulher e fechou a porta atrás de si e de seus filhos. Estes traziam-lhe as ânforas e ela as enchia.
6 Toâq dũ lám khang poân nheq chơ, án blớh con án neq: “Noâng bữn khang sarŏh tỡ?”
6 Tendo enchido as ânforas, disse ela ao seu filho: Dá-me mais uma ânfora. Não há mais, respondeu ele. E o óleo cessou de correr.
7 Cán cumai nâi pỡq ramóh loah Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Chơ Ê-li-sa atỡng án neq: “Cóq mới dững chếq máh dỡq nsễng o‑li‑vê nâi, chơ culáh tu; ma práq clữi tễ culáh tu, têq mới cớp bar náq con samiang mới ĩt tâc cha.”
7 A mulher foi e contou tudo ao homem de Deus. Este disse-lhe: Vai e vende esse óleo para pagar a tua dívida. Depois disso, tu e teus filhos vivereis do resto.
8 Bữn muoi tangái Ê-li-sa pỡq chu vil Sunêm; tâng vil nâi bữn mansễm sốc bữn lứq. Mansễm nâi mơi Ê-li-sa pỡq cha dỗi pỡ dống án. Noap tễ ki, dũ trỗ Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, án dốq pỡq cha dỗi pỡ dống mansễm ki.
8 Certo dia em que Eliseu atravessava Sunão, veio uma mulher rica do lugar e insistiu com ele para comer em sua casa. Depois disso, cada vez que ele passava por aquele lugar, dirigia-se à casa daquela mulher para tomar ali a sua refeição.
9 Mansễm ki atỡng cayac án neq: “Cứq dáng samoât lứq samiang ca dốq toâq pỡ dống hái la cũai khong Yiang Sursĩ.
9 Ela disse ao seu marido: Escuta: eu sei que esse homem, que passa sempre por nossa casa, é um santo homem de Deus.
10 Hâi! Hái táq muoi clống cớt tâng mpuol tapín, cớp chóq cachơng bếq, cachơng chi-cha, cachơng tacu, cớp chớp tớu dŏq tâng ki. Trỗ léq án toâq sa‑óh hái, yỗn án rlu tâng ntốq ki.”
10 Preparemos-lhe em cima um quarto, obra de pedreiro, onde poremos uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lâmpada; assim poderá acomodar-se ali quando vier à nossa casa.
11 Bữn muoi tangái, Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, cớp chỗn rlu tâng clống ki.
11 Ora, aconteceu que um dia, passando Eliseu por Sunão, retirou-se ao quarto de cima para dormir.
12 Án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, pỡq arô mansễm ki toâq ramóh án. Tữ mansễm ki toâq,
12 E disse a Giezi, seu servo: Chama essa sunamita. Giezi chamou-a e ela apresentou-se diante dele.
13 án pai chóq Kê-hasi neq: “Mới pỡq blớh mansễm nâi ntrớu án yoc cứq táq yỗn án, dŏq cứq culáh cóng án khoiq túh tál yỗn hái. Cŏh lơ án ễq cứq pỡq atỡng puo, tỡ la sốt tahan, dŏq chuai máh ranáq án ễ táq cống bữn.”
13 Pergunta-lhe, disse Eliseu, o que posso fazer por ela em reconhecimento do desvelo com que nos tem tratado. Talvez ela queira que se fale ao rei ou ao general do exército sobre algum negócio seu. Eu habito no meio de meu povo, respondeu ela.
14 Ê-li-sa blớh Kê-hasi ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu mới chanchớm o cứq têq táq yỗn mansễm nâi?”
14 Eliseu então disse: Que se pode fazer por ela? Ela não tem filhos, respondeu Giezi, e seu marido é idoso.
15 Ê-li-sa ta‑ỡi: “Atỡng án toâq pỡ nâi.”
15 Chama-a, disse Eliseu. Giezi chamou-a e ela apareceu à porta.
16 Ê-li-sa pai neq: “Cumo kếq, toâq catữ nâi, mới lứq bữn ca‑ữ con samiang.”
16 Eliseu disse-lhe: Por esse tempo, daqui a um ano, acariciarás um filho. Não, meu senhor, respondeu ela, não zombes de tua escrava, ó homem de Deus!
17 Toâq cumo tamái, rapĩeiq ariang santoiq Ê-li-sa khoiq pai tễ nhũang, mansễm ki bữn canỡt muoi lám con samiang.
17 E a mulher concebeu. No ano seguinte, à mesma época, como tinha predito Eliseu, ela deu à luz um filho.
18 Tữ carnễn ki toâr achỗn, bữn muoi tangái catữ noau roaiq saro, carnễn ki pỡq chu mpoaq án tâng ntốq noau roaiq saro.
18 O menino cresceu. Um dia em que ele fora ter com seu pai junto dos ceifadores,
19 Án atỡng mpoaq án neq: “Cứq sâng a‑ĩ plỡ! Cứq sâng a‑ĩ plỡ!”
19 disse-lhe: Oh, minha cabeça, minha cabeça! Leva-o à sua mãe, disse o pai a um escravo.
20 Cũai táq ranáq ki ca‑ữ carnễn dững chu mpiq án. Mpiq án ca‑ữ con án toau toâq mandang toâng; chơ con án cuchĩt.
20 Este levou-o e entregou-o à sua mãe. O menino ficou nos joelhos da mãe até meio-dia, e morreu.
21 Án ca‑ữ con án chỗn achúh dŏq tâng cachơng Ê-li-sa dốq bếq, chơ án catáih toong cớp loŏh tễ ki.
21 Ela subiu, colocou o menino na cama do homem de Deus, fechou a porta e saiu.
22 Án arô cayac án cớp atỡng neq: “Ớn cũai táq ranáq hái dững muoi lám aséh dễn pỡ nâi. Cứq ễ pỡq ramóh Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ. Cứq pỡq chái, tỡ bữn dũn mŏ.”
22 Chamou o marido e disse-lhe: Manda comigo um escravo e uma jumenta, para que eu vá à casa do homem de Deus e volte.
23 Cayac án blớh: “Pỡq ramóh án táq ntrớu? Tangái nâi tỡ cỡn Tangái Rlu, tỡ la Casâi Loŏh Tamái.”
23 Ele disse-lhe: Por que vais ter com ele hoje? Não é lua nova, nem sábado. Fica tranqüilo, respondeu ela.
24 Chơ án ớn cũai táq ranáq chóq racu tâng cloong aséh dễn, cớp ớn neq hỡ: “Yỗn aséh dễn lúh chái; khân mới tỡ bữn sâng cứq ớn, chỗi yỗn án lúh ngcuai.”
24 Mandou selar a jumenta e disse ao escravo: Conduze-me, apressa-te, não me detenhas em caminho sem que eu te diga.
25 Án pỡq rana chỗn chu anũol cóh Car-mel, la ntốq Ê-li-sa ỡt. Ê-li-sa tapoang tễ yơng, chơ án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, neq: “Nhêng tíh! Mansễm tễ vil Sunêm toâq!
25 Ela partiu e chegou aonde estava o homem de Deus, no monte Carmelo. O homem de Deus, vendo-a de longe, disse ao seu servo Giezi: Aí vem a sunamita;
26 Mới loŏh chái, pỡq roap án cớp blớh neq: ‘Mới cớp cayac mới, dếh con mới bán sũan tỡ?’”
26 corre-lhe ao encontro e pergunta-lhe se ela vai bem, como vai o seu marido e o seu filho. Ela respondeu: Tudo vai bem.
27 Tữ án toâq pỡ Ê-li-sa, án sacốh racớl cớp yống ayững Ê-li-sa. Kê-hasi ễ ti án aloŏh, ma Ê-li-sa pai: “Chỗi! Nŏ́q mới tỡ bữn hữm án bữn ŏ́c túh ngua tâng mứt án? Cớp Yiang Sursĩ tỡ bữn atỡng yỗn cứq dáng tễ ranáq nâi.”
27 Mas chegando junto do homem de Deus na montanha, pegou-lhe os pés. Giezi aproximou-se para afastá-la, mas o homem de Deus disse-lhe: Deixa-a; sua alma está cheia de amargura e o Senhor me oculta o motivo, nada me revelou.
28 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa neq: “Achuaih ơi! Cứq tỡ bữn sễq con samiang tễ achuaih, lứq tỡ? Cứq khoiq pai chơ tễ nhũang chỗi phếq cứq.”
28 A mulher disse: Pedi eu porventura um filho ao meu senhor? Não te disse que não zombasses de mim?
29 Ê-li-sa nhêng chu Kê-hasi, cớp pai neq: “Táq chái! Mới ĩt ralỡng cứq, chơ pỡq. Khân mới ramóh cũai aléq, mới chỗi tangứt cớp chỗi cubán cusũan. Khân noau cubán mới, la mới chỗi ta‑ỡi; cóq mới pỡq tanoang chu dống án, cớp ĩt ralỡng cứq achúh tâng mieiq carnễn ki.”
29 Eliseu disse a Giezi: Põe o teu cinto, toma na mão o meu bastão e parte. Se encontrares alguém, não o saúdes; e se alguém te saudar, não lhe respondas. Porás o meu bastão no rosto do menino.
30 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa ễn neq: “Cứq sễq thễ dũan samoât lứq choâng moat Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cớp choâng moat anhia tê, cứq tỡ bữn pỡq tễ anhia.”
30 A mãe do menino exclamou: Por Deus e pela tua vida, não te deixarei! Então Eliseu seguiu-a.
31 Kê-hasi loŏh pỡq nhũang, cớp án ĩt ralỡng Ê-li-sa achúh tâng mieiq carnễn, ma tỡ bữn sâng sưong ntrớu tễ carnễn ki. Moâm ki án píh chu loah pỡ Ê-li-sa cớp atỡng neq: “Carnễn ki tỡ bữn môih.”
31 Entretanto, Giezi, que os tinha precedido, pôs o bastão no rosto do menino; mas não houve voz, nem sinal de vida. Ele voltou a Eliseu e disse-lhe: O menino não despertou.
32 Tữ Ê-li-sa toâq, án chỗn ống muoi noaq án sâng tâng clống bếq, án hữm carnễn ki cuchĩt tâng pỡng cachơng.
32 Eliseu entrou na casa, onde estava o menino morto em cima da cama.
33 Ngkíq án catáih toong, cớp câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
33 Entrou, fechou a porta atrás de si e do morto, e orou ao Senhor.
34 Moâm ki, án ũp tớt tâng tỗ carnễn ki, bỗq án amóh cớp bỗq carnễn, moat án amóh cớp moat carnễn, atĩ án amóh cớp atĩ carnễn. Bo án ũp anoang tâng tỗ carnễn ki, tỗ carnễn tabŏ́q cỡt cutâu loah.
34 Depois, subiu à cama, deitou-se em cima do menino, colocou seus olhos sobre os olhos dele, suas mãos sobre as mãos dele, e enquanto estava assim estendido, o corpo do menino aqueceu-se.
35 Ê-li-sa yuor tayứng, luloah pỡq tứng-tooc tâng clống ki, chơ án ũp sĩa tâng tỗ carnễn. Chơ carnễn ki choaih tapul taláp, cớp moat án culian loah.
35 Eliseu levantou-se, deu algumas voltas pelo quarto, tornou a subir e estendeu-se sobre o menino; este espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ê-li-sa ớn Kê-hasi pỡq coâiq mpiq carnễn ki. Tữ mpiq carnễn ki toâq, Ê-li-sa pai neq: “Nâi, con samiang mới.”
36 Eliseu chamou Giezi e disse-lhe: Chama a sunamita; o que ele fez. Ela entrou e Eliseu disse-lhe: Toma o teu filho.
37 Mansễm ki mut chu Ê-li-sa, cớp sacốh racớl cheq ayững Ê-li-sa, chơ án ca‑ữ aloŏh con samiang án.
37 Então ela veio e lançou-se aos pés de Eliseu, prostrando-se por terra. Em seguida tomou o filho e saiu.
38 Bữn muoi trỗ ễn, chũop cruang ki cỡt panhieih khlac; Ê-li-sa píh chu pỡ vil Kil-cal. Bo án ỡt arĩen muoi tỗp cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án ớn muoi noaq cũai táq ranáq án pỡq ĩt muoi bễng adéh toâr, chơ táq raveh yỗn tỗp rien ki cha.
38 Quando Eliseu voltou a Gálgala, a fome devastava a terra. Estando os filhos dos profetas sentados diante dele, disse ao seu servo: Toma uma panela grande e prepara uma sopa para os filhos dos profetas.
39 Bữn muoi noaq tễ tỗp alới pỡq chuaq bát tâng arưih, ma án tamóh muoi thữ voar bữn palâi ariang aluoi, chơ án ĩt palâi ki catúng chóq tâng au tuar cớp dững achu. Án cacat palâi ki chóq tâng raveh, ma án tỡ dáng palâi ntrớu.
39 Foi um deles ao campo para colher legumes, e encontrou uma planta silvestre; colheu dela coloquíntidas selvagens, encheu o manto, voltou para casa e cortou-as em pedaços dentro da panela da sopa, sem saber o que era.
40 Chơ án ŏh raveh yỗn tỗp alới cha; toâq alới chim, alới pai chóq Ê-li-sa neq: “Raveh nâi bữn crơng bũl!”
40 Serviu-se a refeição aos homens. Logo, porém, que provaram da sopa, puseram-se a gritar: Homem de Deus, a morte está na panela! E não puderam comer.
41 Ê-li-sa sễq bĩq bỗt, chơ án yữi tâng adéh raveh cớp pai neq: “Ŏh raveh nâi yỗn tỗp alới cha.”
41 Eliseu disse-lhes: Trazei-me farinha. Jogou farinha na panela e disse: Serve agora, para que todos comam. E não havia mais nada ruim na panela.
42 Muoi trỗ ễn, bữn muoi noaq samiang tễ vil Ba-al Sali-sa toâq, cớp dững yỗn Ê-li-sa bar chít lám bễng táq toâq bỗt racáu bali tamái cớp saro bali bỡiq sot. Chơ Ê-li-sa atỡng cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ cha;
42 Veio um homem de Baalsalisa, que trazia ao homem de Deus, à guisa de primícias, vinte pães de cevada e trigo novo no seu saco. Dá-os a esses homens, disse Eliseu, para que comam.
43 ma cũai táq ranáq án ta‑ỡi neq: “Nŏ́q anhia chanchớm sana nâi dũ yỗn muoi culám náq cũai nâi cha tỡ?”
43 Seu servo respondeu: Como poderei dar de comer a cem pessoas com isto? Dá-os a esses homens, repetiu Eliseu, para que comam. Eis o que diz o Senhor: Comerão e ainda sobrará.
44 Yuaq ngkíq, cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn tỗp alới cha, táq puai santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai chơ neq: “Tỗp alới dũ náq bữn cha pasâi, cớp noâng clữi loah hỡ.”
44 E deu-os ao povo. Comeram e ainda sobrou, como o Senhor tinha dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.