2 Reis 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Bữn muoi noaq cán cumai, cayac án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ; cán cumai ki pỡq ramóh Ê-li-sa cớp sễq neq: “Achuaih ơi! Cayac cứq khoiq cuchĩt chơ. Anhia dáng án yám noap Yiang Sursĩ; ma cũai ca hếq tu ễ ĩt bar náq con samiang hếq dŏq táq sũl culáh loah máh kia cayac cứq khoiq tu.”
1 Ora, clamou ali uma certa mulher das esposas dos filhos dos profetas a Eliseu, dizendo: O teu servo, o meu marido, está morto; e tu sabes que o teu servo, verdadeiramente, temia o SENHOR; e o credor veio para levar consigo os meus dois filhos para serem servos.
2 Ê-li-sa blớh cán cumai ki neq: “Ntrớu mới ễq cứq chuai? Mới bữn ntrớu tâng dống?”
2 E Eliseu disse a ela: O que farei por ti? Conta-me, o que tens tu na tua casa? E ela disse: A tua criada não tem nada na casa, além de uma botija de azeite.
3 Ê-li-sa atỡng án neq: “Mới pỡq mian máh khang sarŏh tễ yớu mới, sa‑ữi maléq la o.
3 Então ele disse: Vai, pede para ti vasos emprestados, de todos os teus vizinhos, vasos vazios; não peças poucos.
4 Moâm ki, yỗn mới cớp máh con samiang mới mut tâng dống, catáih ngoah toong, chơ hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê ki chóq tâng khang yỗn poân; chơ achúh dŏq muoi coah.”
4 E, quando tu entrares, fecharás a porta diante de ti e diante dos teus filhos, e derramarás dentro de todos os vasos, e tu porás de lado aquele que estiver cheio.
5 Ngkíq, cán cumai dững bar lám con samiang án mut tâng clống dống cớp catáih ngoah toong, chơ án hĩng dỡq nsễng tâng khang ca con án dững yỗn án.
5 Assim, ela se foi diante dele, e fechou a porta diante de si e dos filhos que trouxeram os vasos para ela; e ela derramou.
6 Toâq dũ lám khang poân nheq chơ, án blớh con án neq: “Noâng bữn khang sarŏh tỡ?”
6 E sucedeu que, quando os vasos estavam cheios, ela disse ao seu filho: Traz mais um vaso. E ele lhe disse: Não há mais vaso. E o azeite parou.
7 Cán cumai nâi pỡq ramóh loah Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Chơ Ê-li-sa atỡng án neq: “Cóq mới dững chếq máh dỡq nsễng o‑li‑vê nâi, chơ culáh tu; ma práq clữi tễ culáh tu, têq mới cớp bar náq con samiang mới ĩt tâc cha.”
7 Então ela veio e disse ao homem de Deus. E ele disse: Vai, vende o azeite, e paga a tua dívida, e vive, tu e os teus filhos, do restante.
8 Bữn muoi tangái Ê-li-sa pỡq chu vil Sunêm; tâng vil nâi bữn mansễm sốc bữn lứq. Mansễm nâi mơi Ê-li-sa pỡq cha dỗi pỡ dống án. Noap tễ ki, dũ trỗ Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, án dốq pỡq cha dỗi pỡ dống mansễm ki.
8 E ocorreu, um dia, que Eliseu passou até Suném, onde estava uma mulher influente; e ela o constrangeu a comer pão. E assim foi, que, toda vez que ele por ali passava, ele para ali se desviava e entrava para comer pão.
9 Mansễm ki atỡng cayac án neq: “Cứq dáng samoât lứq samiang ca dốq toâq pỡ dống hái la cũai khong Yiang Sursĩ.
9 E ela disse ao seu marido: Eis que, agora, eu percebo que este é um homem santo de Deus, o qual sempre passa por nós.
10 Hâi! Hái táq muoi clống cớt tâng mpuol tapín, cớp chóq cachơng bếq, cachơng chi-cha, cachơng tacu, cớp chớp tớu dŏq tâng ki. Trỗ léq án toâq sa‑óh hái, yỗn án rlu tâng ntốq ki.”
10 Façamos uma pequena câmara, rogo-te, na parede; e coloquemos ali para ele uma cama, e uma mesa, e um banco, e um candelabro; e será, quando ele vier até nós, para que ele possa para ali se desviar.
11 Bữn muoi tangái, Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, cớp chỗn rlu tâng clống ki.
11 E ocorreu, um dia, que ele veio ali, e desviou-se para dentro da câmara, e ali se deitou.
12 Án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, pỡq arô mansễm ki toâq ramóh án. Tữ mansễm ki toâq,
12 E ele disse a Geazi, o seu servo: Chama essa sunamita. E quando ele a havia chamado, ela se pôs diante dele.
13 án pai chóq Kê-hasi neq: “Mới pỡq blớh mansễm nâi ntrớu án yoc cứq táq yỗn án, dŏq cứq culáh cóng án khoiq túh tál yỗn hái. Cŏh lơ án ễq cứq pỡq atỡng puo, tỡ la sốt tahan, dŏq chuai máh ranáq án ễ táq cống bữn.”
13 E ele lhe disse: Diz agora a ela: Eis que tu tens sido cuidadosa para conosco com todo este cuidado; o que há de ser feito por ti? Desejarias tu ser recomendada ao rei, ou ao capitão do exército? E ela respondeu: Eu habito no meio do meu próprio povo.
14 Ê-li-sa blớh Kê-hasi ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu mới chanchớm o cứq têq táq yỗn mansễm nâi?”
14 E ele disse: O que, então, há de ser feito por ela? E Geazi respondeu: Verdadeiramente, ela não tem filho, e o seu marido é velho.
15 Ê-li-sa ta‑ỡi: “Atỡng án toâq pỡ nâi.”
15 E ele disse: Chama-a. E quando ele a havia chamado, ela se pôs à porta.
16 Ê-li-sa pai neq: “Cumo kếq, toâq catữ nâi, mới lứq bữn ca‑ữ con samiang.”
16 E ele disse: Por volta deste tempo, segundo o tempo da vida, tu abraçarás um filho. E ela disse: Não, meu senhor, tu, homem de Deus, não mintas à tua criada.
17 Toâq cumo tamái, rapĩeiq ariang santoiq Ê-li-sa khoiq pai tễ nhũang, mansễm ki bữn canỡt muoi lám con samiang.
17 E a mulher concebeu e deu à luz um filho naquele tempo que Eliseu havia dito a ela, segundo o tempo da vida.
18 Tữ carnễn ki toâr achỗn, bữn muoi tangái catữ noau roaiq saro, carnễn ki pỡq chu mpoaq án tâng ntốq noau roaiq saro.
18 E, quando o filho estava crescido, ocorreu, um dia, que ele saiu até ao seu pai, aos ceifeiros.
19 Án atỡng mpoaq án neq: “Cứq sâng a‑ĩ plỡ! Cứq sâng a‑ĩ plỡ!”
19 E ele disse ao seu pai: Minha cabeça, minha cabeça! E ele disse a um moço: Carregai-o até a sua mãe.
20 Cũai táq ranáq ki ca‑ữ carnễn dững chu mpiq án. Mpiq án ca‑ữ con án toau toâq mandang toâng; chơ con án cuchĩt.
20 E, quando ele lhe havia levado, e trazido até a sua mãe, ele se assentou sobre os joelhos dela até o meio-dia, e, então, morreu.
21 Án ca‑ữ con án chỗn achúh dŏq tâng cachơng Ê-li-sa dốq bếq, chơ án catáih toong cớp loŏh tễ ki.
21 E ela subiu, e o deitou na cama do homem de Deus, e fechou a porta diante dele, e saiu.
22 Án arô cayac án cớp atỡng neq: “Ớn cũai táq ranáq hái dững muoi lám aséh dễn pỡ nâi. Cứq ễ pỡq ramóh Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ. Cứq pỡq chái, tỡ bữn dũn mŏ.”
22 E ela chamou o seu marido, e disse: Rogo-te que me envies um dos moços e um dos jumentos, para que eu possa correr até ao homem de Deus, e retornar.
23 Cayac án blớh: “Pỡq ramóh án táq ntrớu? Tangái nâi tỡ cỡn Tangái Rlu, tỡ la Casâi Loŏh Tamái.”
23 E ele disse: Por que irás a ele hoje? Não é nem lua nova, nem shabat. E ela disse: Isto será bom.
24 Chơ án ớn cũai táq ranáq chóq racu tâng cloong aséh dễn, cớp ớn neq hỡ: “Yỗn aséh dễn lúh chái; khân mới tỡ bữn sâng cứq ớn, chỗi yỗn án lúh ngcuai.”
24 Ela, então, selou um jumento, e disse ao seu servo: Conduz, e segue adiante; não detenhas a tua cavalgada por minha causa, exceto se eu to pedir.
25 Án pỡq rana chỗn chu anũol cóh Car-mel, la ntốq Ê-li-sa ỡt. Ê-li-sa tapoang tễ yơng, chơ án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, neq: “Nhêng tíh! Mansễm tễ vil Sunêm toâq!
25 Assim, ela foi e chegou até ao homem de Deus no monte Carmelo. E sucedeu que, quando o homem de Deus a viu ao longe, ele disse a Geazi, o seu servo: Eis que acolá está aquela sunamita;
26 Mới loŏh chái, pỡq roap án cớp blớh neq: ‘Mới cớp cayac mới, dếh con mới bán sũan tỡ?’”
26 corre agora, rogo-te, para encontrá-la, e diz a ela: Está bem contigo? Está bem com o teu marido? Está bem com o filho? E ela respondeu: Está bem.
27 Tữ án toâq pỡ Ê-li-sa, án sacốh racớl cớp yống ayững Ê-li-sa. Kê-hasi ễ ti án aloŏh, ma Ê-li-sa pai: “Chỗi! Nŏ́q mới tỡ bữn hữm án bữn ŏ́c túh ngua tâng mứt án? Cớp Yiang Sursĩ tỡ bữn atỡng yỗn cứq dáng tễ ranáq nâi.”
27 E quando ela chegou até ao homem de Deus no outeiro, ela o agarrou pelos pés; mas Geazi se aproximou para afastá-la. E o homem de Deus disse: Deixa-a por si; porque a sua alma está atormentada dentro dela; e o SENHOR ocultou isso de mim, e não me contou.
28 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa neq: “Achuaih ơi! Cứq tỡ bữn sễq con samiang tễ achuaih, lứq tỡ? Cứq khoiq pai chơ tễ nhũang chỗi phếq cứq.”
28 Então, ela disse: Pedi eu um filho ao meu senhor? Não disse eu: Não me enganes?
29 Ê-li-sa nhêng chu Kê-hasi, cớp pai neq: “Táq chái! Mới ĩt ralỡng cứq, chơ pỡq. Khân mới ramóh cũai aléq, mới chỗi tangứt cớp chỗi cubán cusũan. Khân noau cubán mới, la mới chỗi ta‑ỡi; cóq mới pỡq tanoang chu dống án, cớp ĩt ralỡng cứq achúh tâng mieiq carnễn ki.”
29 Então, ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, e toma o meu bordão na tua mão, e vai pelo teu caminho; se tu encontrares qualquer homem, não o saúdes; e se algum te saudar, não o respondas de volta; e deita o meu bordão sobre a face da criança.
30 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa ễn neq: “Cứq sễq thễ dũan samoât lứq choâng moat Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cớp choâng moat anhia tê, cứq tỡ bữn pỡq tễ anhia.”
30 E a mãe da criança disse: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma; não te deixarei. E ele se levantou e a seguiu.
31 Kê-hasi loŏh pỡq nhũang, cớp án ĩt ralỡng Ê-li-sa achúh tâng mieiq carnễn, ma tỡ bữn sâng sưong ntrớu tễ carnễn ki. Moâm ki án píh chu loah pỡ Ê-li-sa cớp atỡng neq: “Carnễn ki tỡ bữn môih.”
31 E Geazi passou adiante deles, e pôs o bordão sobre a face da criança; porém não houve nem voz, nem audição. Porquanto ele foi, novamente, encontrá-lo e lhe contou, dizendo: O menino não está acordado.
32 Tữ Ê-li-sa toâq, án chỗn ống muoi noaq án sâng tâng clống bếq, án hữm carnễn ki cuchĩt tâng pỡng cachơng.
32 E, quando Eliseu, havia entrado na casa, eis que o menino estava morto, e deitado sobre a sua cama.
33 Ngkíq án catáih toong, cớp câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
33 Ele, portanto, entrou e fechou a porta diante de ambos, e orou ao SENHOR.
34 Moâm ki, án ũp tớt tâng tỗ carnễn ki, bỗq án amóh cớp bỗq carnễn, moat án amóh cớp moat carnễn, atĩ án amóh cớp atĩ carnễn. Bo án ũp anoang tâng tỗ carnễn ki, tỗ carnễn tabŏ́q cỡt cutâu loah.
34 E ele subiu, e deitou-se sobre a criança, e pôs a sua boca sobre boca dele, e os seus olhos sobre os olhos dele, e as suas mãos sobre as mãos dele; e estendeu-se sobre a criança; e a carne da criança ficou morna.
35 Ê-li-sa yuor tayứng, luloah pỡq tứng-tooc tâng clống ki, chơ án ũp sĩa tâng tỗ carnễn. Chơ carnễn ki choaih tapul taláp, cớp moat án culian loah.
35 Depois, ele retornou e andou de um lado para o outro dentro da casa; e subiu, e estendeu-se sobre ele; e a criança espirrou sete vezes, e a criança abriu os seus olhos.
36 Ê-li-sa ớn Kê-hasi pỡq coâiq mpiq carnễn ki. Tữ mpiq carnễn ki toâq, Ê-li-sa pai neq: “Nâi, con samiang mới.”
36 E ele chamou Geazi, e disse: Chama essa sunamita. Assim, ele a chamou. E, quando ela havia entrado diante dele, ele disse: Toma o teu filho.
37 Mansễm ki mut chu Ê-li-sa, cớp sacốh racớl cheq ayững Ê-li-sa, chơ án ca‑ữ aloŏh con samiang án.
37 Então, ela entrou, e caiu aos seus pés, e se curvou até ao chão, e tomou o seu filho, e saiu.
38 Bữn muoi trỗ ễn, chũop cruang ki cỡt panhieih khlac; Ê-li-sa píh chu pỡ vil Kil-cal. Bo án ỡt arĩen muoi tỗp cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án ớn muoi noaq cũai táq ranáq án pỡq ĩt muoi bễng adéh toâr, chơ táq raveh yỗn tỗp rien ki cha.
38 E Eliseu voltou, novamente, a Gilgal; e houve uma fome na terra; e os filhos dos profetas estavam assentados diante dele; e ele disse ao seu servo: Prepara a panela grande e cozinha uma sopa para os filhos dos profetas.
39 Bữn muoi noaq tễ tỗp alới pỡq chuaq bát tâng arưih, ma án tamóh muoi thữ voar bữn palâi ariang aluoi, chơ án ĩt palâi ki catúng chóq tâng au tuar cớp dững achu. Án cacat palâi ki chóq tâng raveh, ma án tỡ dáng palâi ntrớu.
39 E um saiu ao campo para colher ervas, e encontrou uma parra brava, e dela colheu cabaças bravas que encheram o seu regaço, e veio e as desfiou na panela de sopa; porque eles não as conheciam.
40 Chơ án ŏh raveh yỗn tỗp alới cha; toâq alới chim, alới pai chóq Ê-li-sa neq: “Raveh nâi bữn crơng bũl!”
40 Assim, eles derramaram para que os homens comessem. E sucedeu, enquanto eles estavam comendo a sopa, que eles gritaram e disseram: Ó tu homem de Deus, há morte na panela. E eles não puderam dela comer.
41 Ê-li-sa sễq bĩq bỗt, chơ án yữi tâng adéh raveh cớp pai neq: “Ŏh raveh nâi yỗn tỗp alới cha.”
41 Mas ele disse: Então, trazei comida. E ele a lançou na panela; e ele disse: Derramai para o povo, para que possam comer. E não havia mais mal na panela.
42 Muoi trỗ ễn, bữn muoi noaq samiang tễ vil Ba-al Sali-sa toâq, cớp dững yỗn Ê-li-sa bar chít lám bễng táq toâq bỗt racáu bali tamái cớp saro bali bỡiq sot. Chơ Ê-li-sa atỡng cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ cha;
42 E veio ali um homem de Baal-Salisa, e trouxe ao homem de Deus pão das primícias, vinte bolos de cevada, e espigas cheias de milho no seu alforje. E ele disse: Dá ao povo para que possa comer.
43 ma cũai táq ranáq án ta‑ỡi neq: “Nŏ́q anhia chanchớm sana nâi dũ yỗn muoi culám náq cũai nâi cha tỡ?”
43 E o seu servo disse: Como deverei eu pôr isto diante de uma centena de homens? Ele disse novamente: Dá ao povo, para que possa comer; porque assim diz o SENHOR: Eles comerão, e deixarão sobra.
44 Yuaq ngkíq, cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn tỗp alới cha, táq puai santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai chơ neq: “Tỗp alới dũ náq bữn cha pasâi, cớp noâng clữi loah hỡ.”
44 Assim, os pôs diante deles, e comeram, e deixaram sobra, segundo a palavra do SENHOR.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.