2 Reis 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Bữn muoi noaq cán cumai, cayac án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ; cán cumai ki pỡq ramóh Ê-li-sa cớp sễq neq: “Achuaih ơi! Cayac cứq khoiq cuchĩt chơ. Anhia dáng án yám noap Yiang Sursĩ; ma cũai ca hếq tu ễ ĩt bar náq con samiang hếq dŏq táq sũl culáh loah máh kia cayac cứq khoiq tu.”
1 Certa mulher, viúva de um dos discípulos dos profetas, clamou a Eliseu, dizendo: — O meu marido, seu servo, está morto, e o senhor sabe que esse seu servo temia o
2 Ê-li-sa blớh cán cumai ki neq: “Ntrớu mới ễq cứq chuai? Mới bữn ntrớu tâng dống?”
2 Eliseu perguntou à mulher: — O que posso fazer por você? Diga-me o que é que você tem em casa. Ela respondeu: — Esta sua serva não tem nada em casa, a não ser um jarro de azeite.
3 Ê-li-sa atỡng án neq: “Mới pỡq mian máh khang sarŏh tễ yớu mới, sa‑ữi maléq la o.
3 Então Eliseu disse: — Vá, peça emprestadas vasilhas a todos os seus vizinhos; vasilhas vazias, muitas vasilhas.
4 Moâm ki, yỗn mới cớp máh con samiang mới mut tâng dống, catáih ngoah toong, chơ hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê ki chóq tâng khang yỗn poân; chơ achúh dŏq muoi coah.”
4 Depois entre em casa, feche a porta atrás de você e dos seus filhos, e derrame o azeite em todas aquelas vasilhas. Ponha à parte as que forem ficando cheias.
5 Ngkíq, cán cumai dững bar lám con samiang án mut tâng clống dống cớp catáih ngoah toong, chơ án hĩng dỡq nsễng tâng khang ca con án dững yỗn án.
5 A mulher foi embora dali e fechou a porta atrás de si e dos seus filhos. Estes lhe passavam as vasilhas, e ela as enchia.
6 Toâq dũ lám khang poân nheq chơ, án blớh con án neq: “Noâng bữn khang sarŏh tỡ?”
6 Quando todas estavam cheias, ela disse a um dos filhos: — Traga-me mais uma vasilha. Mas ele respondeu: — Não há mais vasilha nenhuma. E o azeite parou.
7 Cán cumai nâi pỡq ramóh loah Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Chơ Ê-li-sa atỡng án neq: “Cóq mới dững chếq máh dỡq nsễng o‑li‑vê nâi, chơ culáh tu; ma práq clữi tễ culáh tu, têq mới cớp bar náq con samiang mới ĩt tâc cha.”
7 Então ela foi e contou ao homem de Deus. Ele disse: — Vá, venda o azeite e pague a sua dívida; e você e os seus filhos vivam do que sobrar.
8 Bữn muoi tangái Ê-li-sa pỡq chu vil Sunêm; tâng vil nâi bữn mansễm sốc bữn lứq. Mansễm nâi mơi Ê-li-sa pỡq cha dỗi pỡ dống án. Noap tễ ki, dũ trỗ Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, án dốq pỡq cha dỗi pỡ dống mansễm ki.
8 Certo dia, Eliseu passou por Suném, onde morava uma mulher rica, que insistiu para que ele ficasse para uma refeição. Assim, todas as vezes que passava por lá, entrava para fazer uma refeição.
9 Mansễm ki atỡng cayac án neq: “Cứq dáng samoât lứq samiang ca dốq toâq pỡ dống hái la cũai khong Yiang Sursĩ.
9 Ela disse ao seu marido: — Vejo que este que passa sempre por aqui é um santo homem de Deus.
10 Hâi! Hái táq muoi clống cớt tâng mpuol tapín, cớp chóq cachơng bếq, cachơng chi-cha, cachơng tacu, cớp chớp tớu dŏq tâng ki. Trỗ léq án toâq sa‑óh hái, yỗn án rlu tâng ntốq ki.”
10 Vamos fazer um quarto pequeno no terraço da casa e colocar nele uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lamparina; assim, quando ele vier à nossa casa, poderá ficar ali.
11 Bữn muoi tangái, Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, cớp chỗn rlu tâng clống ki.
11 Um dia, vindo o profeta para ali, retirou-se para o quarto e se deitou.
12 Án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, pỡq arô mansễm ki toâq ramóh án. Tữ mansễm ki toâq,
12 Então disse ao seu servo Geazi: — Vá chamar esta sunamita. Ele a chamou, e ela se pôs diante do profeta.
13 án pai chóq Kê-hasi neq: “Mới pỡq blớh mansễm nâi ntrớu án yoc cứq táq yỗn án, dŏq cứq culáh cóng án khoiq túh tál yỗn hái. Cŏh lơ án ễq cứq pỡq atỡng puo, tỡ la sốt tahan, dŏq chuai máh ranáq án ễ táq cống bữn.”
13 Este tinha dito a Geazi que dissesse a ela: — A senhora nos tem tratado com muito cuidado. O que podemos fazer pela senhora? Podemos falar em seu favor junto ao rei ou ao comandante do exército? Ela havia respondido: — Eu estou bem, vivendo no meio do meu povo.
14 Ê-li-sa blớh Kê-hasi ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu mới chanchớm o cứq têq táq yỗn mansễm nâi?”
14 Então o profeta perguntou a Geazi: — O que se pode fazer por ela? Geazi respondeu: — Ora, ela não tem filhos, e o marido dela é velho.
15 Ê-li-sa ta‑ỡi: “Atỡng án toâq pỡ nâi.”
15 Eliseu disse: — Vá chamá-la. Ele a chamou, e ela se pôs à porta.
16 Ê-li-sa pai neq: “Cumo kếq, toâq catữ nâi, mới lứq bữn ca‑ữ con samiang.”
16 Então o profeta disse à mulher: — Por este tempo, daqui a um ano, você terá um filho nos braços. Ela disse: — Não, meu senhor, homem de Deus, não minta para esta sua serva.
17 Toâq cumo tamái, rapĩeiq ariang santoiq Ê-li-sa khoiq pai tễ nhũang, mansễm ki bữn canỡt muoi lám con samiang.
17 A mulher engravidou e, no ano seguinte, no tempo determinado, deu à luz um filho, como Eliseu tinha dito.
18 Tữ carnễn ki toâr achỗn, bữn muoi tangái catữ noau roaiq saro, carnễn ki pỡq chu mpoaq án tâng ntốq noau roaiq saro.
18 O menino cresceu e, certo dia, foi encontrar-se com o seu pai, que estava no campo com os ceifeiros.
19 Án atỡng mpoaq án neq: “Cứq sâng a‑ĩ plỡ! Cứq sâng a‑ĩ plỡ!”
19 De repente ele disse a seu pai: — Ai! A minha cabeça! A minha cabeça! Então o pai disse a um dos servos: — Leve-o para a mãe.
20 Cũai táq ranáq ki ca‑ữ carnễn dững chu mpiq án. Mpiq án ca‑ữ con án toau toâq mandang toâng; chơ con án cuchĩt.
20 Ele o tomou e o levou para a mãe. O menino ficou sentado no colo dela até o meio-dia, e então morreu.
21 Án ca‑ữ con án chỗn achúh dŏq tâng cachơng Ê-li-sa dốq bếq, chơ án catáih toong cớp loŏh tễ ki.
21 Ela subiu e o deitou sobre a cama do homem de Deus; fechou a porta e saiu.
22 Án arô cayac án cớp atỡng neq: “Ớn cũai táq ranáq hái dững muoi lám aséh dễn pỡ nâi. Cứq ễ pỡq ramóh Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ. Cứq pỡq chái, tỡ bữn dũn mŏ.”
22 Chamou o marido e lhe disse: — Mande-me um dos servos e uma das jumentas. Preciso ir depressa falar com o homem de Deus e voltar.
23 Cayac án blớh: “Pỡq ramóh án táq ntrớu? Tangái nâi tỡ cỡn Tangái Rlu, tỡ la Casâi Loŏh Tamái.”
23 O marido perguntou: — Por que você quer falar com ele hoje? Não é dia de Festa da Lua Nova nem sábado. Ela respondeu: — Não faz mal.
24 Chơ án ớn cũai táq ranáq chóq racu tâng cloong aséh dễn, cớp ớn neq hỡ: “Yỗn aséh dễn lúh chái; khân mới tỡ bữn sâng cứq ớn, chỗi yỗn án lúh ngcuai.”
24 Então ela mandou preparar a jumenta e disse ao servo: — Pegue as rédeas e vamos! Não diminua a marcha, a não ser quando eu disser.
25 Án pỡq rana chỗn chu anũol cóh Car-mel, la ntốq Ê-li-sa ỡt. Ê-li-sa tapoang tễ yơng, chơ án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, neq: “Nhêng tíh! Mansễm tễ vil Sunêm toâq!
25 E assim ela partiu e foi falar com o homem de Deus, no monte Carmelo. Ao vê-la de longe, o homem de Deus disse a Geazi, seu servo: — Veja! É a sunamita.
26 Mới loŏh chái, pỡq roap án cớp blớh neq: ‘Mới cớp cayac mới, dếh con mới bán sũan tỡ?’”
26 Corra ao seu encontro e pergunte a ela: “Vai tudo bem com você, com o seu marido, com o menino?” Ela respondeu: — Vai tudo bem.
27 Tữ án toâq pỡ Ê-li-sa, án sacốh racớl cớp yống ayững Ê-li-sa. Kê-hasi ễ ti án aloŏh, ma Ê-li-sa pai: “Chỗi! Nŏ́q mới tỡ bữn hữm án bữn ŏ́c túh ngua tâng mứt án? Cớp Yiang Sursĩ tỡ bữn atỡng yỗn cứq dáng tễ ranáq nâi.”
27 Quando ela chegou ao homem de Deus, no monte, agarrou-se aos pés dele. Geazi se aproximou para arrancá-la, mas o homem de Deus lhe disse: — Deixe-a, porque a sua alma está em amargura, e o
28 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa neq: “Achuaih ơi! Cứq tỡ bữn sễq con samiang tễ achuaih, lứq tỡ? Cứq khoiq pai chơ tễ nhũang chỗi phếq cứq.”
28 Então a mulher disse: — Por acaso eu pedi a meu senhor algum filho? Eu não lhe disse que não me enganasse?
29 Ê-li-sa nhêng chu Kê-hasi, cớp pai neq: “Táq chái! Mới ĩt ralỡng cứq, chơ pỡq. Khân mới ramóh cũai aléq, mới chỗi tangứt cớp chỗi cubán cusũan. Khân noau cubán mới, la mới chỗi ta‑ỡi; cóq mới pỡq tanoang chu dống án, cớp ĩt ralỡng cứq achúh tâng mieiq carnễn ki.”
29 Então o profeta disse a Geazi: — Cinja os lombos, pegue o meu bordão e vá. Se encontrar alguém, não o cumprimente; e, se alguém cumprimentar você, não responda. Ponha o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa ễn neq: “Cứq sễq thễ dũan samoât lứq choâng moat Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cớp choâng moat anhia tê, cứq tỡ bữn pỡq tễ anhia.”
30 Porém a mãe do menino disse: — Tão certo como vive o Então Eliseu se levantou e foi com ela.
31 Kê-hasi loŏh pỡq nhũang, cớp án ĩt ralỡng Ê-li-sa achúh tâng mieiq carnễn, ma tỡ bữn sâng sưong ntrớu tễ carnễn ki. Moâm ki án píh chu loah pỡ Ê-li-sa cớp atỡng neq: “Carnễn ki tỡ bữn môih.”
31 Geazi foi adiante deles e pôs o bordão sobre o rosto do menino. Porém não houve nele voz nem sinal de vida. Então voltou para encontrar-se com Eliseu e lhe disse: — O menino não acordou.
32 Tữ Ê-li-sa toâq, án chỗn ống muoi noaq án sâng tâng clống bếq, án hữm carnễn ki cuchĩt tâng pỡng cachơng.
32 Quando o profeta chegou à casa, eis que o menino estava morto sobre a cama.
33 Ngkíq án catáih toong, cớp câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
33 Então ele entrou, fechou a porta e orou ao Senhor .
34 Moâm ki, án ũp tớt tâng tỗ carnễn ki, bỗq án amóh cớp bỗq carnễn, moat án amóh cớp moat carnễn, atĩ án amóh cớp atĩ carnễn. Bo án ũp anoang tâng tỗ carnễn ki, tỗ carnễn tabŏ́q cỡt cutâu loah.
34 Subiu à cama, deitou-se sobre o menino e, pondo a sua boca sobre a boca dele, os seus olhos sobre os olhos dele e as suas mãos sobre as mãos dele, se estendeu sobre ele; e o corpo do menino aqueceu.
35 Ê-li-sa yuor tayứng, luloah pỡq tứng-tooc tâng clống ki, chơ án ũp sĩa tâng tỗ carnễn. Chơ carnễn ki choaih tapul taláp, cớp moat án culian loah.
35 Eliseu se levantou e andou no quarto de um lado para outro. Tornou a subir à cama, e se estendeu sobre o menino; este espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ê-li-sa ớn Kê-hasi pỡq coâiq mpiq carnễn ki. Tữ mpiq carnễn ki toâq, Ê-li-sa pai neq: “Nâi, con samiang mới.”
36 Então Eliseu chamou Geazi e disse: — Chame a sunamita. Ele a chamou. Quando ela chegou, Eliseu disse: — Pegue o seu filho.
37 Mansễm ki mut chu Ê-li-sa, cớp sacốh racớl cheq ayững Ê-li-sa, chơ án ca‑ữ aloŏh con samiang án.
37 Ela entrou, lançou-se aos pés de Eliseu e prostrou-se em terra; pegou o seu filho e saiu.
38 Bữn muoi trỗ ễn, chũop cruang ki cỡt panhieih khlac; Ê-li-sa píh chu pỡ vil Kil-cal. Bo án ỡt arĩen muoi tỗp cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án ớn muoi noaq cũai táq ranáq án pỡq ĩt muoi bễng adéh toâr, chơ táq raveh yỗn tỗp rien ki cha.
38 Eliseu voltou para Gilgal. Havia fome naquela terra. Quando os discípulos dos profetas estavam sentados diante dele, Eliseu disse ao seu servo: — Ponha a panela grande no fogo e faça um cozido para os discípulos dos profetas.
39 Bữn muoi noaq tễ tỗp alới pỡq chuaq bát tâng arưih, ma án tamóh muoi thữ voar bữn palâi ariang aluoi, chơ án ĩt palâi ki catúng chóq tâng au tuar cớp dững achu. Án cacat palâi ki chóq tâng raveh, ma án tỡ dáng palâi ntrớu.
39 Então um deles saiu para o campo a fim de apanhar ervas. Ele achou uma trepadeira silvestre e, colhendo os frutos, encheu a sua capa com eles. Voltou para casa, cortou os frutos em pedaços e os pôs na panela, mesmo sem saber o que eram.
40 Chơ án ŏh raveh yỗn tỗp alới cha; toâq alới chim, alới pai chóq Ê-li-sa neq: “Raveh nâi bữn crơng bũl!”
40 Depois, deram de comer aos homens. Enquanto comiam do cozido, gritaram: — Morte na panela, ó homem de Deus! E não puderam comer.
41 Ê-li-sa sễq bĩq bỗt, chơ án yữi tâng adéh raveh cớp pai neq: “Ŏh raveh nâi yỗn tỗp alới cha.”
41 Mas Eliseu disse: — Tragam farinha. Ele a colocou na panela e disse: — Sirva às pessoas para que comam. E já não havia mal nenhum na panela.
42 Muoi trỗ ễn, bữn muoi noaq samiang tễ vil Ba-al Sali-sa toâq, cớp dững yỗn Ê-li-sa bar chít lám bễng táq toâq bỗt racáu bali tamái cớp saro bali bỡiq sot. Chơ Ê-li-sa atỡng cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ cha;
42 Um homem veio de Baal-Salisa e trouxe ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada, e espigas verdes numa sacola. Eliseu disse: — Dê às pessoas para que comam.
43 ma cũai táq ranáq án ta‑ỡi neq: “Nŏ́q anhia chanchớm sana nâi dũ yỗn muoi culám náq cũai nâi cha tỡ?”
43 Porém o seu servo lhe disse: — Como vou pôr isto diante de cem homens? Eliseu tornou a dizer: — Dê às pessoas para que comam. Porque assim diz o
44 Yuaq ngkíq, cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn tỗp alới cha, táq puai santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai chơ neq: “Tỗp alới dũ náq bữn cha pasâi, cớp noâng clữi loah hỡ.”
44 Então o servo pôs a comida diante deles; comeram, e ainda sobrou, conforme a palavra do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.