2 Reis 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bữn muoi noaq cán cumai, cayac án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ; cán cumai ki pỡq ramóh Ê-li-sa cớp sễq neq: “Achuaih ơi! Cayac cứq khoiq cuchĩt chơ. Anhia dáng án yám noap Yiang Sursĩ; ma cũai ca hếq tu ễ ĩt bar náq con samiang hếq dŏq táq sũl culáh loah máh kia cayac cứq khoiq tu.”
1 Ora uma dentre as mulheres dos filhos dos profetas clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que o teu servo temia ao Senhor. Agora acaba de chegar o credor para levar-me os meus dois filhos para serem escravos.
2 Ê-li-sa blớh cán cumai ki neq: “Ntrớu mới ễq cứq chuai? Mới bữn ntrớu tâng dống?”
2 Perguntou-lhe Eliseu: Que te hei de fazer? Dize-me o que tens em casa. E ela disse: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 Ê-li-sa atỡng án neq: “Mới pỡq mian máh khang sarŏh tễ yớu mới, sa‑ữi maléq la o.
3 Disse-lhe ele: Vai, pede emprestadas vasilhas a todos os teus vizinhos, vasilhas vazias, não poucas.
4 Moâm ki, yỗn mới cớp máh con samiang mới mut tâng dống, catáih ngoah toong, chơ hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê ki chóq tâng khang yỗn poân; chơ achúh dŏq muoi coah.”
4 Depois entra, e fecha a porta sobre ti e sobre teus filhos; deita azeite em todas essas vasilhas, e põe à parte a que estiver cheia.
5 Ngkíq, cán cumai dững bar lám con samiang án mut tâng clống dống cớp catáih ngoah toong, chơ án hĩng dỡq nsễng tâng khang ca con án dững yỗn án.
5 Então ela se apartou dele. Depois, fechada a porta sobre si e sobre seus filhos, estes lhe chegavam as vasilhas, e ela as enchia.
6 Toâq dũ lám khang poân nheq chơ, án blớh con án neq: “Noâng bữn khang sarŏh tỡ?”
6 Cheias que foram as vasilhas, disse a seu filho: Chega-me ainda uma vasilha. Mas ele respondeu: Não há mais vasilha nenhuma. Então o azeite parou.
7 Cán cumai nâi pỡq ramóh loah Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Chơ Ê-li-sa atỡng án neq: “Cóq mới dững chếq máh dỡq nsễng o‑li‑vê nâi, chơ culáh tu; ma práq clữi tễ culáh tu, têq mới cớp bar náq con samiang mới ĩt tâc cha.”
7 Veio ela, pois, e o fez saber ao homem de Deus. Disse-lhe ele: Vai, vende o azeite, e paga a tua dívida; e tu e teus filhos vivei do resto.
8 Bữn muoi tangái Ê-li-sa pỡq chu vil Sunêm; tâng vil nâi bữn mansễm sốc bữn lứq. Mansễm nâi mơi Ê-li-sa pỡq cha dỗi pỡ dống án. Noap tễ ki, dũ trỗ Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, án dốq pỡq cha dỗi pỡ dống mansễm ki.
8 Sucedeu também certo dia que Eliseu foi a Suném, onde havia uma mulher rica que o reteve para comer; e todas as vezes que ele passava por ali, lá se dirigia para comer.
9 Mansễm ki atỡng cayac án neq: “Cứq dáng samoât lứq samiang ca dốq toâq pỡ dống hái la cũai khong Yiang Sursĩ.
9 E ela disse a seu marido: Tenho observado que este que passa sempre por nós é um santo homem de Deus.
10 Hâi! Hái táq muoi clống cớt tâng mpuol tapín, cớp chóq cachơng bếq, cachơng chi-cha, cachơng tacu, cớp chớp tớu dŏq tâng ki. Trỗ léq án toâq sa‑óh hái, yỗn án rlu tâng ntốq ki.”
10 Façamos-lhe, pois, um pequeno quarto sobre o muro; e ponhamos-lhe ali uma cama, uma mesa, uma cadeira e um candeeiro; e há de ser que, quando ele vier a nós se recolherá ali.
11 Bữn muoi tangái, Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, cớp chỗn rlu tâng clống ki.
11 Sucedeu que um dia ele chegou ali, recolheu-se àquele quarto e se deitou.
12 Án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, pỡq arô mansễm ki toâq ramóh án. Tữ mansễm ki toâq,
12 Então disse ao seu moço Geazi: Chama esta sunamita. Ele a chamou, e ela se apresentou perante ele.
13 án pai chóq Kê-hasi neq: “Mới pỡq blớh mansễm nâi ntrớu án yoc cứq táq yỗn án, dŏq cứq culáh cóng án khoiq túh tál yỗn hái. Cŏh lơ án ễq cứq pỡq atỡng puo, tỡ la sốt tahan, dŏq chuai máh ranáq án ễ táq cống bữn.”
13 Pois Eliseu havia dito a Geazi: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com todo o desvelo; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale por ti ao rei, ou ao chefe do exército? Ao que ela respondera: Eu habito no meio do meu povo.
14 Ê-li-sa blớh Kê-hasi ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu mới chanchớm o cứq têq táq yỗn mansễm nâi?”
14 Então dissera ele: Que se há de fazer, pois por ela? E Geazi dissera: Ora, ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Ê-li-sa ta‑ỡi: “Atỡng án toâq pỡ nâi.”
15 Pelo que disse ele: Chama-a. E ele a chamou, e ela se pôs à porta.
16 Ê-li-sa pai neq: “Cumo kếq, toâq catữ nâi, mới lứq bữn ca‑ữ con samiang.”
16 E Eliseu disse: Por este tempo, no ano próximo, abraçarás um filho. Respondeu ela: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Toâq cumo tamái, rapĩeiq ariang santoiq Ê-li-sa khoiq pai tễ nhũang, mansễm ki bữn canỡt muoi lám con samiang.
17 Mas a mulher concebeu, e deu à luz um filho, no tempo determinado, no ano seguinte como Eliseu lhe dissera.
18 Tữ carnễn ki toâr achỗn, bữn muoi tangái catữ noau roaiq saro, carnễn ki pỡq chu mpoaq án tâng ntốq noau roaiq saro.
18 Tendo o menino crescido, saiu um dia a ter com seu pai, que estava com os segadores.
19 Án atỡng mpoaq án neq: “Cứq sâng a‑ĩ plỡ! Cứq sâng a‑ĩ plỡ!”
19 Disse a seu pai: Minha cabeça! minha cabeça! Então ele disse a um moço: Leva-o a sua mãe.
20 Cũai táq ranáq ki ca‑ữ carnễn dững chu mpiq án. Mpiq án ca‑ữ con án toau toâq mandang toâng; chơ con án cuchĩt.
20 Este o tomou, e o levou a sua mãe; e o menino esteve sobre os joelhos dela até o meio-dia, e então morreu.
21 Án ca‑ữ con án chỗn achúh dŏq tâng cachơng Ê-li-sa dốq bếq, chơ án catáih toong cớp loŏh tễ ki.
21 Ela subiu, deitou-o sobre a cama do homem de Deus e, fechando sobre ele a porta, saiu.
22 Án arô cayac án cớp atỡng neq: “Ớn cũai táq ranáq hái dững muoi lám aséh dễn pỡ nâi. Cứq ễ pỡq ramóh Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ. Cứq pỡq chái, tỡ bữn dũn mŏ.”
22 Então chamou a seu marido, e disse: Manda-me, peço-te, um dos moços e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus e volte.
23 Cayac án blớh: “Pỡq ramóh án táq ntrớu? Tangái nâi tỡ cỡn Tangái Rlu, tỡ la Casâi Loŏh Tamái.”
23 Disse ele: Por que queres ir ter com ele hoje? Não é lua nova nem sábado. E ela disse: Tudo vai bem.
24 Chơ án ớn cũai táq ranáq chóq racu tâng cloong aséh dễn, cớp ớn neq hỡ: “Yỗn aséh dễn lúh chái; khân mới tỡ bữn sâng cứq ớn, chỗi yỗn án lúh ngcuai.”
24 Então ela fez albardar a jumenta, e disse ao seu moço: Guia e anda, e não me detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 Án pỡq rana chỗn chu anũol cóh Car-mel, la ntốq Ê-li-sa ỡt. Ê-li-sa tapoang tễ yơng, chơ án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, neq: “Nhêng tíh! Mansễm tễ vil Sunêm toâq!
25 Partiu pois, e foi ter com o homem de Deus, ao monte Carmelo; e sucedeu que, vendo-a de longe o homem de Deus, disse a Geazi, seu moço: Eis aí a sunamita;
26 Mới loŏh chái, pỡq roap án cớp blớh neq: ‘Mới cớp cayac mới, dếh con mới bán sũan tỡ?’”
26 corre-lhe ao encontro e pergunta-lhe: Vais bem? Vai bem teu marido? Vai bem teu filho? Ela respondeu: Vai bem.
27 Tữ án toâq pỡ Ê-li-sa, án sacốh racớl cớp yống ayững Ê-li-sa. Kê-hasi ễ ti án aloŏh, ma Ê-li-sa pai: “Chỗi! Nŏ́q mới tỡ bữn hữm án bữn ŏ́c túh ngua tâng mứt án? Cớp Yiang Sursĩ tỡ bữn atỡng yỗn cứq dáng tễ ranáq nâi.”
27 Chegando ela ao monte, à presença do homem de Deus, apegou-se-lhe aos pés. Chegou-se Geazi para a retirar, porém, o homem de Deus lhe disse: Deixa-a, porque a sua alma está em amargura, e o Senhor mo encobriu, e não mo manifestou.
28 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa neq: “Achuaih ơi! Cứq tỡ bữn sễq con samiang tễ achuaih, lứq tỡ? Cứq khoiq pai chơ tễ nhũang chỗi phếq cứq.”
28 Então disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 Ê-li-sa nhêng chu Kê-hasi, cớp pai neq: “Táq chái! Mới ĩt ralỡng cứq, chơ pỡq. Khân mới ramóh cũai aléq, mới chỗi tangứt cớp chỗi cubán cusũan. Khân noau cubán mới, la mới chỗi ta‑ỡi; cóq mới pỡq tanoang chu dống án, cớp ĩt ralỡng cứq achúh tâng mieiq carnễn ki.”
29 Ao que ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, toma o meu bordão na mão, e vai. Se encontrares alguém, não o saúdes; e se alguém te saudar, não lhe respondas; e põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa ễn neq: “Cứq sễq thễ dũan samoât lứq choâng moat Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cớp choâng moat anhia tê, cứq tỡ bữn pỡq tễ anhia.”
30 A mãe do menino, porém, disse: Vive o senhor, e vive a tua alma, que não te hei de deixar. Então ele se levantou, e a seguiu.
31 Kê-hasi loŏh pỡq nhũang, cớp án ĩt ralỡng Ê-li-sa achúh tâng mieiq carnễn, ma tỡ bữn sâng sưong ntrớu tễ carnễn ki. Moâm ki án píh chu loah pỡ Ê-li-sa cớp atỡng neq: “Carnễn ki tỡ bữn môih.”
31 Geazi foi adiante deles, e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não havia nele voz nem sentidos. Pelo que voltou a encontrar-se com Eliseu, e o informou, dizendo: O menino não despertou.
32 Tữ Ê-li-sa toâq, án chỗn ống muoi noaq án sâng tâng clống bếq, án hữm carnễn ki cuchĩt tâng pỡng cachơng.
32 Quando Eliseu chegou à casa, eis que o menino jazia morto sobre a sua cama.
33 Ngkíq án catáih toong, cớp câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
33 Então ele entrou, fechou a porta sobre eles ambos, e orou ao Senhor.
34 Moâm ki, án ũp tớt tâng tỗ carnễn ki, bỗq án amóh cớp bỗq carnễn, moat án amóh cớp moat carnễn, atĩ án amóh cớp atĩ carnễn. Bo án ũp anoang tâng tỗ carnễn ki, tỗ carnễn tabŏ́q cỡt cutâu loah.
34 Em seguida subiu na cama e deitou-se sobre o menino, pondo a boca sobre a boca do menino, os olhos sobre os seus olhos, e as mãos sobre as suas mãos, e ficou encurvado sobre ele até que a carne do menino aqueceu.
35 Ê-li-sa yuor tayứng, luloah pỡq tứng-tooc tâng clống ki, chơ án ũp sĩa tâng tỗ carnễn. Chơ carnễn ki choaih tapul taláp, cớp moat án culian loah.
35 Depois desceu, andou pela casa duma parte para outra, tornou a subir, e se encurvou sobre ele; então o menino espirrou sete vezes, e abriu os olhos.
36 Ê-li-sa ớn Kê-hasi pỡq coâiq mpiq carnễn ki. Tữ mpiq carnễn ki toâq, Ê-li-sa pai neq: “Nâi, con samiang mới.”
36 Eliseu chamou a Geazi, e disse: Chama essa sunamita. E ele a chamou. Quando ela se lhe apresentou, disse ele: Toma o teu filho.
37 Mansễm ki mut chu Ê-li-sa, cớp sacốh racớl cheq ayững Ê-li-sa, chơ án ca‑ữ aloŏh con samiang án.
37 Então ela entrou, e prostrou-se a seus pés, inclinando-se à terra; e tomando seu filho, saiu.
38 Bữn muoi trỗ ễn, chũop cruang ki cỡt panhieih khlac; Ê-li-sa píh chu pỡ vil Kil-cal. Bo án ỡt arĩen muoi tỗp cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án ớn muoi noaq cũai táq ranáq án pỡq ĩt muoi bễng adéh toâr, chơ táq raveh yỗn tỗp rien ki cha.
38 Eliseu voltou a Gilgal. E havia fome na terra; e os filhos dos profetas estavam sentados na sua presença. E disse ao seu moço: Põe a panela grande ao lume, e faze um caldo de ervas para os filhos dos profetas.
39 Bữn muoi noaq tễ tỗp alới pỡq chuaq bát tâng arưih, ma án tamóh muoi thữ voar bữn palâi ariang aluoi, chơ án ĩt palâi ki catúng chóq tâng au tuar cớp dững achu. Án cacat palâi ki chóq tâng raveh, ma án tỡ dáng palâi ntrớu.
39 Então um deles saiu ao campo a fim de apanhar ervas, e achando uma parra brava, colheu dela a sua capa cheia de colocíntidas e, voltando, cortou-as na panela do caldo, não sabendo o que era.
40 Chơ án ŏh raveh yỗn tỗp alới cha; toâq alới chim, alới pai chóq Ê-li-sa neq: “Raveh nâi bữn crơng bũl!”
40 Assim tiraram de comer para os homens. E havendo eles provado o caldo, clamaram, dizendo: Ó homem de Deus, há morte na panela! E não puderam comer.
41 Ê-li-sa sễq bĩq bỗt, chơ án yữi tâng adéh raveh cớp pai neq: “Ŏh raveh nâi yỗn tỗp alới cha.”
41 Ele, porém, disse: Trazei farinha. E deitou-a na panela, e disse: Tirai para os homens, a fim de que comam. E já não havia mal nenhum na panela.
42 Muoi trỗ ễn, bữn muoi noaq samiang tễ vil Ba-al Sali-sa toâq, cớp dững yỗn Ê-li-sa bar chít lám bễng táq toâq bỗt racáu bali tamái cớp saro bali bỡiq sot. Chơ Ê-li-sa atỡng cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ cha;
42 Um homem veio de Baal-Salisa, trazendo ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada, e espigas verdes no seu alforje. Eliseu disse: Dá ao povo, para que coma.
43 ma cũai táq ranáq án ta‑ỡi neq: “Nŏ́q anhia chanchớm sana nâi dũ yỗn muoi culám náq cũai nâi cha tỡ?”
43 Disse, porém, seu servo: Como hei de pôr isto diante de cem homens? Ao que tornou Eliseu: Dá-o ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor: Comerão e sobejará.
44 Yuaq ngkíq, cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn tỗp alới cha, táq puai santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai chơ neq: “Tỗp alới dũ náq bữn cha pasâi, cớp noâng clữi loah hỡ.”
44 Então lhos pôs diante; e comeram, e ainda sobrou, conforme a palavra do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.