2 Reis 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bữn muoi noaq cán cumai, cayac án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ; cán cumai ki pỡq ramóh Ê-li-sa cớp sễq neq: “Achuaih ơi! Cayac cứq khoiq cuchĩt chơ. Anhia dáng án yám noap Yiang Sursĩ; ma cũai ca hếq tu ễ ĩt bar náq con samiang hếq dŏq táq sũl culáh loah máh kia cayac cứq khoiq tu.”
1 Certa mulher, que era viúva de um dos membros de um grupo de profetas , foi falar com Eliseu e disse: — O meu marido morreu. Como o senhor sabe, ele era um homem que
2 Ê-li-sa blớh cán cumai ki neq: “Ntrớu mới ễq cứq chuai? Mới bữn ntrớu tâng dống?”
2 Eliseu perguntou: — O que posso fazer por você? Diga! O que é que você tem em casa? — Não tenho nada, a não ser um jarro pequeno de azeite! — respondeu a mulher.
3 Ê-li-sa atỡng án neq: “Mới pỡq mian máh khang sarŏh tễ yớu mới, sa‑ữi maléq la o.
3 Eliseu disse: — Vá pedir que os seus vizinhos lhe emprestem muitas vasilhas vazias.
4 Moâm ki, yỗn mới cớp máh con samiang mới mut tâng dống, catáih ngoah toong, chơ hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê ki chóq tâng khang yỗn poân; chơ achúh dŏq muoi coah.”
4 Depois você e os seus filhos entrem em casa, fechem a porta e comecem a derramar azeite nas vasilhas. E vão pondo de lado as que forem ficando cheias.
5 Ngkíq, cán cumai dững bar lám con samiang án mut tâng clống dống cớp catáih ngoah toong, chơ án hĩng dỡq nsễng tâng khang ca con án dững yỗn án.
5 Então a mulher foi para casa com os filhos, fechou a porta, pegou o pequeno jarro de azeite e começou a derramar o azeite nas vasilhas, conforme os seus filhos iam trazendo.
6 Toâq dũ lám khang poân nheq chơ, án blớh con án neq: “Noâng bữn khang sarŏh tỡ?”
6 Quando todas as vasilhas estavam cheias, ela perguntou se havia mais alguma. — Essa foi a última! — respondeu um dos filhos. Então o azeite parou de correr.
7 Cán cumai nâi pỡq ramóh loah Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Chơ Ê-li-sa atỡng án neq: “Cóq mới dững chếq máh dỡq nsễng o‑li‑vê nâi, chơ culáh tu; ma práq clữi tễ culáh tu, têq mới cớp bar náq con samiang mới ĩt tâc cha.”
7 Ela foi e contou ao profeta Eliseu. Aí ele disse: — Venda o azeite e pague todas as suas dívidas. Ainda vai sobrar dinheiro para você e os seus filhos irem vivendo.
8 Bữn muoi tangái Ê-li-sa pỡq chu vil Sunêm; tâng vil nâi bữn mansễm sốc bữn lứq. Mansễm nâi mơi Ê-li-sa pỡq cha dỗi pỡ dống án. Noap tễ ki, dũ trỗ Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, án dốq pỡq cha dỗi pỡ dống mansễm ki.
8 Um dia Eliseu foi até a cidade de Suném, onde morava uma mulher rica. Ela o convidou para uma refeição, e daí em diante, sempre que ia a Suném, Eliseu tomava as suas refeições na casa dela.
9 Mansễm ki atỡng cayac án neq: “Cứq dáng samoât lứq samiang ca dốq toâq pỡ dống hái la cũai khong Yiang Sursĩ.
9 Ela disse ao seu marido: — Tenho a certeza de que esse homem que vem sempre aqui é um santo homem de Deus.
10 Hâi! Hái táq muoi clống cớt tâng mpuol tapín, cớp chóq cachơng bếq, cachơng chi-cha, cachơng tacu, cớp chớp tớu dŏq tâng ki. Trỗ léq án toâq sa‑óh hái, yỗn án rlu tâng ntốq ki.”
10 Vamos construir um quarto pequeno na parte de cima da casa e vamos pôr ali uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lamparina. E assim, quando ele vier nos visitar, poderá ficar lá.
11 Bữn muoi tangái, Ê-li-sa toâq pỡ vil Sunêm, cớp chỗn rlu tâng clống ki.
11 Um dia Eliseu voltou a Suném e subiu ao seu quarto para descansar.
12 Án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, pỡq arô mansễm ki toâq ramóh án. Tữ mansễm ki toâq,
12 Ele disse a Geazi, o seu empregado, que fosse chamar a dona da casa. Quando ela chegou,
13 án pai chóq Kê-hasi neq: “Mới pỡq blớh mansễm nâi ntrớu án yoc cứq táq yỗn án, dŏq cứq culáh cóng án khoiq túh tál yỗn hái. Cŏh lơ án ễq cứq pỡq atỡng puo, tỡ la sốt tahan, dŏq chuai máh ranáq án ễ táq cống bữn.”
13 Eliseu disse a Geazi: — Pergunte o que eu posso fazer por ela para pagar todo o trabalho que ela tem tido, cuidando de nós. Talvez ela queira que eu vá falar em favor dela com o rei ou com o comandante do exército. Mas a mulher respondeu: — Eu tenho tudo o que preciso aqui, no meio do meu povo.
14 Ê-li-sa blớh Kê-hasi ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu mới chanchớm o cứq têq táq yỗn mansễm nâi?”
14 Eliseu perguntou a Geazi: — Então o que posso fazer por ela? Ele disse: — Bem, a mulher não tem filhos, e o marido dela é velho.
15 Ê-li-sa ta‑ỡi: “Atỡng án toâq pỡ nâi.”
15 — Diga a ela que venha aqui! — ordenou Eliseu. Ele a chamou, e ela foi e ficou na porta.
16 Ê-li-sa pai neq: “Cumo kếq, toâq catữ nâi, mới lứq bữn ca‑ữ con samiang.”
16 Então Eliseu disse: — No ano que vem, por este tempo, você carregará um filho no colo. A mulher exclamou: — Por favor, não minta para mim! O senhor é um homem de Deus!
17 Toâq cumo tamái, rapĩeiq ariang santoiq Ê-li-sa khoiq pai tễ nhũang, mansễm ki bữn canỡt muoi lám con samiang.
17 Mas, como Eliseu tinha dito, no ano seguinte, no tempo marcado, ela deu à luz um filho.
18 Tữ carnễn ki toâr achỗn, bữn muoi tangái catữ noau roaiq saro, carnễn ki pỡq chu mpoaq án tâng ntốq noau roaiq saro.
18 Alguns anos depois, no tempo da colheita, o menino saiu para se encontrar com o pai, que estava no campo com os trabalhadores que faziam a colheita.
19 Án atỡng mpoaq án neq: “Cứq sâng a‑ĩ plỡ! Cứq sâng a‑ĩ plỡ!”
19 De repente, ele começou a gritar para o pai: — Ai! Que dor de cabeça! Então o pai disse a um dos empregados: — Leve o menino para a mãe.
20 Cũai táq ranáq ki ca‑ữ carnễn dững chu mpiq án. Mpiq án ca‑ữ con án toau toâq mandang toâng; chơ con án cuchĩt.
20 O empregado carregou o menino até o lugar onde a mãe estava. Ela ficou com ele no colo até o meio-dia, e então ele morreu.
21 Án ca‑ữ con án chỗn achúh dŏq tâng cachơng Ê-li-sa dốq bếq, chơ án catáih toong cớp loŏh tễ ki.
21 Aí ela o carregou para o quarto de Eliseu e o pôs na cama. Depois saiu e fechou a porta.
22 Án arô cayac án cớp atỡng neq: “Ớn cũai táq ranáq hái dững muoi lám aséh dễn pỡ nâi. Cứq ễ pỡq ramóh Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ. Cứq pỡq chái, tỡ bữn dũn mŏ.”
22 Então chamou o marido e disse: — Mande um empregado trazer uma jumenta. Eu preciso ir falar com o profeta Eliseu. Volto o mais depressa que puder.
23 Cayac án blớh: “Pỡq ramóh án táq ntrớu? Tangái nâi tỡ cỡn Tangái Rlu, tỡ la Casâi Loŏh Tamái.”
23 O marido perguntou: — Por que você vai falar com ele hoje? Hoje não é sábado nem dia de — Não faz mal! — respondeu ela.
24 Chơ án ớn cũai táq ranáq chóq racu tâng cloong aséh dễn, cớp ớn neq hỡ: “Yỗn aséh dễn lúh chái; khân mới tỡ bữn sâng cứq ớn, chỗi yỗn án lúh ngcuai.”
24 Aí mandou que pusessem os arreios na jumenta e ordenou ao empregado: — Faça o animal andar o mais depressa que puder e só pare quando eu mandar.
25 Án pỡq rana chỗn chu anũol cóh Car-mel, la ntốq Ê-li-sa ỡt. Ê-li-sa tapoang tễ yơng, chơ án atỡng Kê-hasi, cũai táq ranáq án, neq: “Nhêng tíh! Mansễm tễ vil Sunêm toâq!
25 E assim ela saiu e foi para o monte Carmelo, onde Eliseu estava. Quando ela ainda estava um pouco longe, Eliseu a viu chegando e disse ao seu empregado Geazi: — Veja! A mulher de Suném vem vindo aí.
26 Mới loŏh chái, pỡq roap án cớp blớh neq: ‘Mới cớp cayac mới, dếh con mới bán sũan tỡ?’”
26 Corra até lá e pergunte se tudo está bem com ela, com o marido e com o filho. A mulher disse a Geazi que estava tudo bem;
27 Tữ án toâq pỡ Ê-li-sa, án sacốh racớl cớp yống ayững Ê-li-sa. Kê-hasi ễ ti án aloŏh, ma Ê-li-sa pai: “Chỗi! Nŏ́q mới tỡ bữn hữm án bữn ŏ́c túh ngua tâng mứt án? Cớp Yiang Sursĩ tỡ bữn atỡng yỗn cứq dáng tễ ranáq nâi.”
27 porém, quando chegou ao lugar onde Eliseu estava, ela se ajoelhou diante dele e abraçou os seus pés. Geazi ia tirá-la dali, mas Eliseu disse: — Não faça isso! Você não está vendo que ela está muito aflita? E o
28 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa neq: “Achuaih ơi! Cứq tỡ bữn sễq con samiang tễ achuaih, lứq tỡ? Cứq khoiq pai chơ tễ nhũang chỗi phếq cứq.”
28 Então a mulher disse a Eliseu: — Senhor, por acaso, eu lhe pedi um filho? Não lhe pedi que não me enganasse?
29 Ê-li-sa nhêng chu Kê-hasi, cớp pai neq: “Táq chái! Mới ĩt ralỡng cứq, chơ pỡq. Khân mới ramóh cũai aléq, mới chỗi tangứt cớp chỗi cubán cusũan. Khân noau cubán mới, la mới chỗi ta‑ỡi; cóq mới pỡq tanoang chu dống án, cớp ĩt ralỡng cứq achúh tâng mieiq carnễn ki.”
29 Eliseu virou-se para Geazi e disse: — Apronte-se, pegue o meu bastão e vá. Não pare para cumprimentar ninguém que você encontrar e, se alguém cumprimentar você, não perca tempo respondendo. Vá direto e ponha o meu bastão em cima do menino.
30 Mansễm ki pai chóq Ê-li-sa ễn neq: “Cứq sễq thễ dũan samoât lứq choâng moat Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cớp choâng moat anhia tê, cứq tỡ bữn pỡq tễ anhia.”
30 Mas a mulher disse a Eliseu: — Juro pelo Aí Eliseu se levantou e foi com ela.
31 Kê-hasi loŏh pỡq nhũang, cớp án ĩt ralỡng Ê-li-sa achúh tâng mieiq carnễn, ma tỡ bữn sâng sưong ntrớu tễ carnễn ki. Moâm ki án píh chu loah pỡ Ê-li-sa cớp atỡng neq: “Carnễn ki tỡ bữn môih.”
31 Geazi foi na frente deles e colocou o bastão em cima do menino. Porém ele não soltou nenhum gemido, nem havia nele qualquer outro sinal de vida. Então Geazi voltou para encontrar Eliseu e disse: — O menino não acordou.
32 Tữ Ê-li-sa toâq, án chỗn ống muoi noaq án sâng tâng clống bếq, án hữm carnễn ki cuchĩt tâng pỡng cachơng.
32 Quando Eliseu chegou, entrou sozinho no quarto e viu o menino morto na cama.
33 Ngkíq án catáih toong, cớp câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
33 Então fechou a porta e orou a Deus, o Senhor .
34 Moâm ki, án ũp tớt tâng tỗ carnễn ki, bỗq án amóh cớp bỗq carnễn, moat án amóh cớp moat carnễn, atĩ án amóh cớp atĩ carnễn. Bo án ũp anoang tâng tỗ carnễn ki, tỗ carnễn tabŏ́q cỡt cutâu loah.
34 Depois deitou-se sobre o menino, pondo a sua boca sobre a boca dele, os olhos sobre os olhos e as mãos sobre as mãos. Quando Eliseu se deitou sobre o menino, o corpo da criança começou a esquentar.
35 Ê-li-sa yuor tayứng, luloah pỡq tứng-tooc tâng clống ki, chơ án ũp sĩa tâng tỗ carnễn. Chơ carnễn ki choaih tapul taláp, cớp moat án culian loah.
35 Eliseu levantou-se e andou de um lado para outro do quarto. Depois voltou e deitou-se de novo sobre o menino. Aí o menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ê-li-sa ớn Kê-hasi pỡq coâiq mpiq carnễn ki. Tữ mpiq carnễn ki toâq, Ê-li-sa pai neq: “Nâi, con samiang mới.”
36 Então Eliseu chamou Geazi e mandou que ele chamasse a mãe. Quando a mulher entrou, Eliseu disse: — Pegue o seu filho.
37 Mansễm ki mut chu Ê-li-sa, cớp sacốh racớl cheq ayững Ê-li-sa, chơ án ca‑ữ aloŏh con samiang án.
37 Ela caiu aos pés de Eliseu e encostou o rosto no chão. Depois pegou o filho e saiu.
38 Bữn muoi trỗ ễn, chũop cruang ki cỡt panhieih khlac; Ê-li-sa píh chu pỡ vil Kil-cal. Bo án ỡt arĩen muoi tỗp cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án ớn muoi noaq cũai táq ranáq án pỡq ĩt muoi bễng adéh toâr, chơ táq raveh yỗn tỗp rien ki cha.
38 Certa vez, quando havia falta de alimentos naquela terra, Eliseu voltou a Gilgal. Enquanto estava ensinando um grupo de profetas , ele mandou que o seu empregado pusesse uma panela grande no fogo e fizesse um cozido para eles.
39 Bữn muoi noaq tễ tỗp alới pỡq chuaq bát tâng arưih, ma án tamóh muoi thữ voar bữn palâi ariang aluoi, chơ án ĩt palâi ki catúng chóq tâng au tuar cớp dững achu. Án cacat palâi ki chóq tâng raveh, ma án tỡ dáng palâi ntrớu.
39 Então um dos profetas saiu para o campo a fim de apanhar ervas. Ele achou uma trepadeira que dava umas frutas amargas e apanhou todas as que pôde carregar na sua capa . Então voltou, cortou as frutas em pedaços e jogou dentro da panela, não sabendo o que eram.
40 Chơ án ŏh raveh yỗn tỗp alới cha; toâq alới chim, alới pai chóq Ê-li-sa neq: “Raveh nâi bữn crơng bũl!”
40 O cozido foi servido aos homens, mas, assim que eles o provaram, começaram a gritar para Eliseu: — O cozido está envenenado! E não queriam comer.
41 Ê-li-sa sễq bĩq bỗt, chơ án yữi tâng adéh raveh cớp pai neq: “Ŏh raveh nâi yỗn tỗp alới cha.”
41 Então Eliseu pediu um pouco de farinha, jogou dentro da panela e disse: — Sirvam mais um pouco de cozido para todos. E o cozido que estava na panela já podia ser comido sem perigo.
42 Muoi trỗ ễn, bữn muoi noaq samiang tễ vil Ba-al Sali-sa toâq, cớp dững yỗn Ê-li-sa bar chít lám bễng táq toâq bỗt racáu bali tamái cớp saro bali bỡiq sot. Chơ Ê-li-sa atỡng cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ cha;
42 Outra vez, um homem chegou de Baal-Salisa, trazendo para Eliseu vinte pães feitos com a primeira cevada que havia sido colhida naquele ano e também algumas espigas de cevada ainda verdes. Eliseu mandou que o seu empregado desse aquela comida ao grupo de profetas.
43 ma cũai táq ranáq án ta‑ỡi neq: “Nŏ́q anhia chanchớm sana nâi dũ yỗn muoi culám náq cũai nâi cha tỡ?”
43 Mas o empregado perguntou: — O senhor acha que isto dá para cem homens? Eliseu respondeu: — Entregue a eles, e eles comerão, pois o
44 Yuaq ngkíq, cũai táq ranáq án dững máh sana ki yỗn tỗp alới cha, táq puai santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai chơ neq: “Tỗp alới dũ náq bữn cha pasâi, cớp noâng clữi loah hỡ.”
44 Aí o empregado lhes deu a comida, e, como o Senhor tinha dito, todos comeram, e ainda sobrou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.