Tiago 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Ban irorenul : wa uĉile gárig ni bútaj ni sibaj n’etulul ? Let ᵽiaŋ gamaŋul gaarat me gatigeneul me go guĉile ?
1 De onde procedem guerras e contendas que há entre vós? De onde, senão dos prazeres que militam na vossa carne?
2 Ᵽan jimero waf, ban mati júju jibaj wo ; ᵽan ñer jiilo gailo gal emuh bugan bi ebaj wo. Ᵽan jísilaet mal ebaj waf, ban mati júju jibaj wo ; ñer ᵽan jírig n’jitaj, bare mati jibaj wáfowaf ni wo jimaŋ me, mata jícinut wo Aláemit.
2 Cobiçais e nada tendes; matais, e invejais, e nada podeis obter; viveis a lutar e a fazer guerras. Nada tendes, porque não pedis;
3 Ᵽiᵽima hani jícinene, mati jiyab wáfowaf, mata jilaérit ni uinum wakure : ebaj wásumul me re to jimaŋe.
3 pedis e não recebeis, porque pedis mal, para esbanjardes em vossos prazeres.
4 Buru jahajen me gafium gagu golul n’Aláemit níme ti anaare areut n’áinol ! Leᵽo jiffase búoh emaŋ buroŋ be dóemme búlator n’Aláemit ? Yo eĉil me ánoan aŋare buroŋ be abaŋ fáĉil o alator ala Aláemit nam.
4 Infiéis, não compreendeis que a amizade do mundo é inimiga de Deus? Aquele, pois, que quiser ser amigo do mundo constitui-se inimigo de Deus.
5 Juoseh ᵽiaŋ firim faufe fo Bahiĉer babu bulob me bamotoŋ dom, faah me : « Aláemit namamaŋ máamah Biinum babu bo nakan me m’biĉin ni wolal bireg násilaet jamb’umaŋal ace » ?
5 Ou supondes que em vão afirma a Escritura: É com ciúme que por nós anseia o Espírito, que ele fez habitar em nós?
6 Ban Aláemit nagitenolal músumol mafaŋ me ni mújaloe. Yo eĉil me Bahiĉer babu m’buoh : « Aláemit nalalat bugan bugagu gatennoro me, bare gaalenoro me, bugo, nagitenilgiten músumol. »
6 Antes, ele dá maior graça; pelo que diz: Deus resiste aos soberbos, mas dá graça aos humildes.
7 Yo eĉil me ñer jialenoro bújoŋor Aláemit, bare bújoŋor Seytane, jijajen, mamu ᵽan atey akay áraliul.
7 Sujeitai-vos, portanto, a Deus; mas resisti ao diabo, e ele fugirá de vós.
8 Julof me Aláemit, ᵽan aloful. Buru utilaaw juᵽos guñenul gukur das ! Buru jabaj me uᵽinor úuba, jukuren uinumul !
8 Chegai-vos a Deus, e ele se chegará a vós outros. Purificai as mãos, pecadores; e vós que sois de ânimo dobre, limpai o coração.
9 Jiĉagor mala utilul ; jíni ni gúnigo, jukoŋ jufotenor ; mbi eber yay yolul ébaho éni ukoŋ, min ésumayul ébbañul éni gágogor.
9 Afligi-vos, lamentai e chorai. Converta-se o vosso riso em pranto, e a vossa alegria, em tristeza.
10 Jialen guhoul bi to bújoŋor Ataw ban aĉila ᵽan atebenul.
10 Humilhai-vos na presença do Senhor, e ele vos exaltará.
11 Gutiom, jambi an alob mahojo aya n’apalol. An alob me mahojo aya n’apalol, an ataliŋ me apalol, an ahumu mahojo nalobe aya ni gúboñ gagu, ban go ᵽoᵽ nataliŋe. Ban utaliŋ me gúboñ gagu, ulet ñer an akane wo gúboñ gagu gulob me, bare til ataliŋa ala go nom.
11 Irmãos, não faleis mal uns dos outros. Aquele que fala mal do irmão ou julga a seu irmão fala mal da lei e julga a lei; ora, se julgas a lei, não és observador da lei, mas juiz.
12 Ban Aláemit bare nah’asen gúboñ gagu, o bare nah’ataliŋ. Aĉila bare nah’aᵽagen, o bare nah’anemen. Aw ñer aamme n’etaliŋ apali, aw ay nom ?
12 Um só é Legislador e Juiz, aquele que pode salvar e fazer perecer; tu, porém, quem és, que julgas o próximo?
13 Maer juuttenom, buru jaage me : « Jama ter gajem ᵽan ujaal bi n’ésuh eman, nukanal bo émit lám min újullaal bo, tima nubajal síralam sammeŋe. »
13 Atendei, agora, vós que dizeis: Hoje ou amanhã, iremos para a cidade tal, e lá passaremos um ano, e negociaremos, e teremos lucros.
14 Injé ilobul yo : buru jiffasut buroŋul baa gajem bu bujae me éni ! Jínini ti gávula gáᵽureul jatiito, ban mati ᵽio n’gufaen gunemo.
14 Vós não sabeis o que sucederá amanhã. Que é a vossa vida? Sois, apenas, como neblina que aparece por instante e logo se dissipa.
15 Wo juoten me julob, uwe : « Súm me Ataw, ᵽan uroŋal ban ᵽan ukanal uwe ter uwua. »
15 Em vez disso, devíeis dizer: Se o Senhor quiser, não só viveremos, como também faremos isto ou aquilo.
16 Bare buru batennoro juom ni bo min julob nan jiffafas wajae me ebaj. Jiffas búoh batennoro bánoban bánie ti baubu buarat.
16 Agora, entretanto, vos jactais das vossas arrogantes pretensões. Toda jactância semelhante a essa é maligna.
17 Yo eĉil me ánoan affas me waamme ekan maaro mbiban akanut mo, an ahumu natitil.
17 Portanto, aquele que sabe que deve fazer o bem e não o faz nisso está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.