Apocalipse 9
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 Ᵽúrto, amalaka ahu atogen ahu naoh gáturuᵽaol. Ñer nijuh eut éloul n’émit yay bi n’ettam. N’gusen yo éffaŋum yay yal éhaᵽa yay yabajut me to étije.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Eut yay néffaŋul éhaᵽa yauyu ; ñer fakor ni fúᵽurul dó fanogore ti fakor faa sambun sámah sajege. Fakor faufu ni fimmeŋen émit yay bireg bunaa babu ni bumoĉ.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ni baj fábangur fúᵽurul ni fakor faufu, min fivisor fuban ettam yay ᵽe. Ni fuyab sembe ti saa siakut.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 N’guoh fábangur fafu jambi fuhajen me mafos mamu ni ununuh waw sal ettam yay, bare til fukan maarat bugan bugagu gabajut me fúffasum fafu fal Aláemit ni gúringil.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Gulobfolob búoh jambi fumuh bugan bugaubugu, bare fukanil n’gúlam gueñ gono futoh. Sílam sasu so fujae me élamenil ᵽan síni ti sal an o eakut etafe.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ni gunah gaugu, bugan bugagu ᵽan guliᵽ eĉet, bare mati guĉet ; ᵽan gumaŋ guĉet, bare eĉet yay ᵽan eteil ráli.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Fábangur faufu funogonogor ti siᵽiliŋ-bufal so gucokore bi eke fitih. Ni baj ni guhow fo waf uce wanogore ti sílandiŋ sal éurus. Uul waw wala fo n’unogor ti uul waa bugan,
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 ban ni fubaj wal unogor ti wal anaare, gúŋiŋ fo n’gunogor ti gal éŋaŋ.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ni fubaj n’ugiŋ fo waf uce wanogore ti sibangal saa mañ, ban gael gagu gal ubes fo n’gúni ti gael gaa siᵽiliŋ-bufal sammeŋe sañage sisaret saa fitih min sitey bi eke fitih.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Fábangur faufu fubabaj gúlej gabaje utaf ti waa siakut. Ni gúlej gagu gala fo fúbajum me sembe sasu sal élamen bugan gueñ gono futoh.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Aví ahu ala fo o aamme amalaka ahu aĉil me éhaᵽa yay yabajut me to étije. Ni gúhiboriay guvogol Abadoŋ, ni gugerekay Apolioŋ, dóemme "Ahajena ahu".
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Sílam sasu sítiar sasu ni sibao. Ᵽúrto sausu, sice mul súuba ni sibbañ sibaj.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Amalaka ahu atogen ni anur naoh gáturuᵽaol. Ñer niun firim fúᵽurul ni suŋofot sasu sibbagir sasu saa físimenum fafu fal éurus yay faamme bújoŋor Aláemit.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Firim faufu ni fuoh amalaka ahu atogen ni anur ahu aogen me gáturuᵽa gagu : « Uhálenul emalakaay gubbagir bugagu gahogi me gubaŋi lof fal fafu fájalo me fo guvoge me Afúrat. »
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ñer náhalenul emalakaay gubbagir bugagu bugo gubaŋen to me bi n’émit yauyu, ni fieñ faufu, ni funah faufu, ni tinah tautu, no guot me gumuh gaŋas ganur ni uŋas úfaji waa bugan bugagu ᵽe.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Niun gulob mala jammeŋ jaju jal ekosombil yay garembor me siᵽiliŋ-bufal sasu saa fitih : guomme similioŋ sono sikeme súuba.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ni bujugum baube, maa nijuge siᵽiliŋ-bufal sasu ni bugan bugagu garembor so me : guce sibangal sájuge ti sambun guogene, bugagu sábulore, bugaguil sanogore ti éhomboŋ yásuᵽe. Guhow siᵽiliŋ-bufal sasu n’gunogor ti guhow gaa síŋaŋ. Sambun, fakor ni batoroh básuresur nihi súᵽurul n’utum waw wala so.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Waf wauwe úfajiaw wáᵽureul mee n’utum waw waa siᵽiliŋ-bufal sausu, waamme sambun sasu, fakor fafu ni batoroh babu básure me, n’umuh gaŋas ganur n’úfaji waa bugan bugagu gaĉin me ni mof.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Maagen sembe sasu saa siᵽiliŋ-bufal sausu n’utum waw ni ᵽoᵽ ni gúlej gagu sala so som. Gúlej gagu gala so gunogonogor ti sunuhunjaŋ sabaje guhow, ban guhow gaugu nihi siŋar me min sikan bugan bugagu maarat.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Bugan bugagu gaŋaño me, gaĉelut me ni gúteh gaugu, gutegut mahat min gujunden sínati sasu so guilenoro me ; guhalut emigelet uinum waw waarat me n’emigelet yay yo gumigelete me sinetal sasu sal éurus, saa síralam ni saa mañ, saa sival ni saiji me ni simil sal ununuh. Ban sínati sausu sújuut sujuh, sújuut suun, sújuut sujow.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Bugan bugaubugu gujogut ᵽoᵽ émiremma min guhat emuh bugan, guhalut ekan waf waa múuet, guhalut gafilo ni aletalet, ban guhalut may gákuet.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.