Apocalipse 6
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Ᵽúrto, nijuh Gabbarum gagu guogen élebur yay, mbiban n’gúᵽuren banur ni bajeker babu baamme futoh ni búuba ; no gúᵽuren bo me guban, niun ace n’úuwenum waw waamme ubbagir alob ni firim faake fánie ti baeler fuᵽaranu aah : « Ujóul ! »
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Niluj nijuh eᵽiliŋ-bufal étuay. An ahu arembor yo me nátuh fuŋajen ban ni gusenol élandiŋ yal ateba-ebeŋ, mbiban nakay ti ateba-ebeŋ ban bi mul eteb ebeŋ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ᵽúrto, Gabbarum gagu n’gúᵽuren bajeker babu búutten, ban niun búuwenum babu búutten babu buoh : « Ujóul ! »
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ñer ni baj eᵽiliŋ-bufal éjugah éᵽurul. An ahu arembor yo me nayab sembe sasu sal éyu fitih ni mof mamu min mbi bugan bugagu gumugor. N’gusenol gafoje gámah.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Mbiban Gabbarum gagu n’gúᵽuren bajeker babu búfatten, ban niun búuwenum babu búfatten babu buoh : « Ujóul ! » Niluj nijuh eᵽiliŋ-bufal eñuget. An ahu arembor yo me nátuh épesaum ni gañenol.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Niun ti firim fáᵽullo n’etut úuwenum waw waamme ubbagir fuoh : « Gacoᵽ ganur pat gaa gusah ᵽan gúni me bacam babu baa funah ᵽe faa burok ; emano yay, yo, ᵽan ní ucoᵽ úfaji. Bare édunen yay ni bíñu yay, so, jamb’ugor so. »
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ᵽúrto, Gabbarum gagu n’gúᵽuren bajeker babu bubarigen, ban niun búuwenum babu bubarigen babu buoh : « Ujóul ! »
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Niluj nijuh eᵽiliŋ-bufal eus. An ahu arembor yo me gajaol Eĉet, ban an ahu ailo me ni gajow gal ufugaaw narukenulol. N’gusenil sembe sasu sal enemen bugan bugagu ni galam ganur aw bagaborer mof mamu ulam wono ubbagir, bi enemenil ni gafoje, ni bieb, ni gásomut, ni ᵽoᵽ ni súnuhureŋ sasu sálaᵽut me saa baha.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ᵽúrto, Gabbarum gagu n’gúᵽuren bajeker babu butogen. Ñer nijuh fattam físimenum fafu saalor sasu saa bugan bugagu gamugi me mala firim fafu fal Aláemit, mata gugitenfogiten ni maagen mamu.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Bugan bugaubugi nihi gúᵽib fatiya guoh : « Ataw, aw anab me, aw aamme an ala maagen, bi nay ᵽan uŋaen etaliŋ bugan bugagu gamugóli me gaĉin me n’ettam min utegil ? »
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ñer n’gusen ánoan ni bugo gájuo gútuay gaave bi n’ettam, ban n’guogil guirigen ᵽan jatiito bi no gupalil ni burok bi n’Aláemit, gaamme gutiil gajae me may emugi ti bugo, gujae me érir.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ᵽúrto, Gabbarum gagu n’gúᵽuren bajeker babu butogen ni banur. Ñer ni baj gagoror gámah gal ettam yay, ban nijuh tinah talu tihat n’tuñuget tem ti gábil gáñubiñub, fieñ fafu fo ᵽoofo n’fuhat ni fújuh ti físim,
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 suut sasu nihi súloul dó n’émit bi n’ettam ti emangu yájugut néh’éloul me ni bumangu fúrus fámah bálisener bo.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Emít yay nellim ñanur ti gapeh nihi gubboñoro me, ban sirijaŋ sasu ni súloŋ sasu ᵽe ni súloĉo to suomen me.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ñer bugan bugagu ᵽe n’gutey iki gukoᵽ ni uuŋ waw ni búsol guval gagu gaa gurijaŋ gagu, újogum n’úviaw bugaa mof, ufan waw gaamme ni guhow gagu, ufan ekosombil yay, usanum waw, gabaj me sembe, bi ni emigel yay ró,
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 ban nihi guoh gurijaŋ gagu ni guval gagu : « Júloul ni wóli min jukoᵽenóli jambi an ahu arobo me n’efenjeŋ yay ajugóli, jambi ᵽoᵽ bitiña-fiiñ babu baa Gabbarum gagu buya ni wóli,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 mata funah fafu fámah fafu faa bitiña-fiiñil fiĉiloĉih, ban ay ᵽan áju áᵽimbor ni bugo ? »
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.