Apocalipse 19
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Ᵽúrto, niun n’émit níme ti gurim gajile gáᵽullo ni fítiman fámah nihi guoh :
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Bataliŋerol baa maagen bom ban buĉoĉol :
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Gurim gagu n’gutajen guoh : « Usalal Aláemit ! Fakor fafu faa gasa gagu gal ésuh yay yámah yay ᵽan fiilo bi nánonan ! »
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ñer úuwenum waw waroŋ me waamme ubbagir ni ufan waw gaamme ávi ni gubbagir n’guya gújul min gunamo emigelet Aláemit arobo me n’efenjeŋ yay nihi guoh : « Amen, usalal Aláemit ! »
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Mbiban, ni baj firim fúᵽurul n’efenjeŋ yay fuoh :
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Ᵽúrto, niun gael níme ti gurim gaa fítiman fámah, nihi guel ti báyuer mal bámah, ti baeler baa fuᵽaranu fámah. Gurim gaugu n’guoh :
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Usúmaetal, uŋaŋanoral ni gásumay, ban nusalalol !
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Gusimolsim épis ejaha, épis yaa maagen, ehat neh’eij maij. »
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Ñer amalaka ahu naagom : « Uhiĉ firim fe : “Gásumay gúni ni bugan bugagu bugo guvoh me fitiñ gaggan gagu gaa búyab Gabbarum gagu.” » Aban natajen aagom : « Dáure gurim gom gaa maagen gal Aláemit. »
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Ñer nilo to n’guolol bi emigeletol, bare naagom : « Jamb’ukan mamu ! Injé may aroka Yésu nem ti aw, ti gutii gaffas me may maagen mamu mo nagiten me. Umigelet til Aláemit ! » Maagen mamu mo Yésu agiten me, Aláemit aŋare Biinumol min agiten mo uboñerol, min bugo gúbahen mo gugiten bugan bugagu.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ᵽúrto, nijuh émit yay épegulo ban eᵽiliŋ-bufal étuay néᵽurul dó. Ni baj an arembor yo ; an ahumu gajaol "An ala maagen o nah’akan me wo nalob me." Nataliŋetaliŋ ban natigenetigen ulatorol ni maĉole.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Gúĉilol n’guhat n’gújuh ti sambun, ban nabaj ni fuhool sílandiŋ saa jávi sammeŋe. Nabaj ni o gajow gahiĉihiĉ go ánoan affasut eno let aĉila bareol.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 An ahumu nakanokano gájuo gáñubiñub ni físim gaave bi n’ettam ; gajaol "Firim Aláemit".
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Uyoŋ ekosombil yay bugal émit nuh’ulagenol min gurembore siᵽiliŋ-bufal sútuay, ban ni gusimo bisimo bujaha bátuene par.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Ni baj gafoje gañege nihi gúᵽurul ni butumol, go najae me eŋar nateh súsuh sasu. Ᵽan áĉibben so ni gañen gaake, ban ᵽan ahagil ti an aam ni gapucen bíñu, dó ᵽe bi egiten bitiña-fiiñ babu bajeh mee bal Aláemit-Sembe.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ni gájuool ti ᵽoᵽ ni gaalol gajow gauge guhiĉi ró : "Aví ahu ala úviaw, Ataw ahu ala utaw waw."
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Mbiban, nijuh amalaka ailo ni tinah talu. Amalaka ahumu nalob fatiya upu waw wáit me úroŋen aah wo : « Jújoul, júomunorul bi fitiñ fafu fámah fafu fo Aláemit avoh me !
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Jújoul íkiil jitiñ sufuluŋ úviaw, sal ekosombil yay ni ufanil, saa siᵽiliŋ-bufal sasu ni saa garembore so me, saa bugan bugagu ᵽe, emigel ni galet me emigel, uñil ni ufan. »
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ᵽúrto, nijuh gánuhureŋ gagu, úviaw bugaa mof ni ekosombilil ᵽe, min guomunore bi etigen an ahu arembor me eᵽiliŋ-bufal yay étuay yay ni ekosombil yay bugola.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Ñer gánuhureŋ gagu n’gujogi gúni amigel, go ni aboñer ahu alet me ala maagen, akan me bújoŋor go waf wajureruti min abut mamu bugan bugagu gayab me fúffasum fafu fala go ban ni gumigelet enetal yay yala go. Ñer gánuhureŋ gagu ni aboñer ahu alet me ala maagen, bugo ᵽooil n’gubeni maroŋe ni fusun fafu faa sambun ni batoroh básuᵽe.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Ekosombil yay ᵽe bugala go, bugo, gafoje gagu gáᵽureul me ni butum an ahu arembor me eᵽiliŋ-bufal yay étuay yay n’gumugil, ban upu waw ᵽe n’uyao ni sufuluŋil.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.