Apocalipse 12
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 Ᵽúrto, ni baj bigitenum bámah búᵽurul n’émit yay, bo buomme anaare águbore tinah talu ti gábil, mbiban fieñ fafu ni fíni fattam uhagol ban nabaj ni fuhool fugaŋ faa suut sono guñen ni súuba.
1 Apareceu no céu um sinal extraordinário: uma mulher vestida do sol, com a lua debaixo dos seus pés e uma coroa de doze estrelas sobre a cabeça.
2 Aare ahumu ni far nam, ban tinagol tiĉige taa gapegor ; sílam sasu saa gapegor gagu nihi sikanol náᵽib.
2 Ela estava grávida e gritava de dor, pois estava para dar à luz.
3 Ni baj bigitenum bice mul búᵽurul dó n’émit yay, baamme éjegut yámah éjugah yabaje guhow gono futoh ni gúuba ni usin wono guñen ; ebaje ni fuhow yo fánofan élandiŋ.
3 Então apareceu no céu outro sinal: um enorme dragão vermelho com sete cabeças e dez chifres, tendo sobre as cabeças sete coroas.
4 Fílej yo nihi fuvu fugab fanur ni gono gúfaji gaa suut sasu sal émit fíbenul n’ettam. Ejégut yauyu neilo bújoŋor aare ahu ajae me gapegor gagu bi émer jiñil jaju no jijae me ebugi.
4 Sua cauda arrastou consigo um terço das estrelas do céu, lançando-as na terra. O dragão colocou-se diante da mulher que estava para dar à luz, para devorar o seu filho no momento em que nascesse.
5 Aare ahu nabuh áᵽur ajae me eŋar egol yaa mañ min akoñ súsuh sasu ᵽe. Añil ahumu náᵽunni ájaenumi bi to Aláemit anamo me n’efenjeŋol yaa jávi.
5 Ela deu à luz um filho, um homem, que governará todas as nações com cetro de ferro. Seu filho foi arrebatado para junto de Deus e de seu trono.
6 Ñer aare ahu natey bi ni gafit gámah bo Aláemit acokorol me furobo, min mb’aogeni bo gunah gono éuli ni sikeme súuba n’úvi gúfaji (1 260).
6 A mulher fugiu para o deserto, para um lugar que lhe havia sido preparado por Deus, para que ali a sustentassem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Ñer bútaj m’bubaj n’émit : Miĉel ni emalakaol n’gunamo etigen éjegut yay, yo may neŋar emalaka yo min enamo etigenil.
7 Houve então uma guerra no céu. Miguel e seus anjos lutaram contra o dragão, e o dragão e os seus anjos revidaram.
8 Ban Miĉeli n’guhek éjegut yay, mbiban n’gúfiren yo ni emalaka yo ebbañ guĉin dó n’émit.
8 Mas estes não foram suficientemente fortes, e assim perderam o seu lugar no céu.
9 Ñer gájegut gagu n’gúᵽunnuli gubeni tíyaŋ. Gájegut gaugu go guomme ganuhunjaŋ gagu gátiar go guvoge me Seytane, atega-sulob ahu, abute me mof mamu ᵽoomo. Ñer n’gubenuli ni mof n’emalaka go ró ᵽe.
9 O grande dragão foi lançado fora. Ele é a antiga serpente chamada diabo ou Satanás, que engana o mundo todo. Ele e os seus anjos foram lançado à terra.
10 Ᵽúrto, niun firim fijil fúogul dó n’émit :
10 Então ouvi uma forte voz do céu que dizia: "Agora veio a salvação, o poder e o Reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo, pois foi lançado fora o acusador dos nossos irmãos, que os acusa diante do nosso Deus, dia e noite.
11 Gutiolal ubugu gutebe ebeŋ yay ni o
11 Eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do testemunho que deram; diante da morte, não amaram a própria vida.
12 Yo eĉil me buru ᵽe jaĉin me n’émit, júsumaet !
12 Portanto, celebrem, ó céus, e os que neles habitam! Mas, ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vocês! Ele está cheio de fúria, pois sabe que lhe resta pouco tempo".
13 No éjegut yay étallo me búoh ebenulibelen n’ettam, nenamo ehattor aare ahu apegor me añil ahu.
13 Quando o dragão viu que havia sido lançado à terra, começou a perseguir a mulher que dera à luz o menino.
14 Bare n’gusen aare ahu ubes waw waa fúmunjuh fafu fámah fafu min áit bi ni furobool faamme ni gafit gagu gámah gagu, ráli ganuhunjaŋ gaugu, to ᵽan aogeni me símit sífaji ni gueñ futoh ni fanur.
14 Foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que ela pudesse voar para o lugar que lhe havia sido preparado no deserto, onde seria sustentada durante um tempo, tempos e meio tempo, fora do alcance da serpente.
15 Ñer ganuhunjaŋ gagu n’gúpusenul mal mámah kan eral mbal aare ahu, tima gulongos gagu n’guñagol gúkaenum.
15 Então a serpente fez jorrar da sua boca água como um rio, para alcançar a mulher e arrastá-la com a correnteza.
16 Bare ettam yay nékail garamben aare ahu : neŋaben min émer mal mamu ᵽe mo éjegut yay épusenulo me.
16 A terra, porém, ajudou a mulher, abrindo a boca e engolindo o rio que o dragão fizera jorrar da sua boca.
17 Ñer fiiñ éjegut yay ni fufaŋ ni fitiñe aare ahu, ban ñer nejow eke etigen gabulaken gagu gola gaŋaño me, gaamme bugan bugagu ᵽe gákanume me gúboñ gagu gal Aláemit ban n’gútuh liŋ maagen mamu mo Yésu agiten me.
17 O dragão irou-se contra a mulher e saiu para guerrear contra o restante da sua descendência, os que obedecem aos mandamentos de Deus e se mantêm fiéis ao testemunho de Jesus.
18 Ᵽúrto, éjegut yay nek’eilo galam fal fafu.
18 Então o dragão se pôs em pé na areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.