Apocalipse 12
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 Ᵽúrto, ni baj bigitenum bámah búᵽurul n’émit yay, bo buomme anaare águbore tinah talu ti gábil, mbiban fieñ fafu ni fíni fattam uhagol ban nabaj ni fuhool fugaŋ faa suut sono guñen ni súuba.
1 Então apareceu no céu um grande e misterioso sinal. Era uma mulher. O seu vestido era o sol, debaixo dos seus pés estava a lua, e ela usava na cabeça uma coroa que tinha doze estrelas.
2 Aare ahumu ni far nam, ban tinagol tiĉige taa gapegor ; sílam sasu saa gapegor gagu nihi sikanol náᵽib.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto.
3 Ni baj bigitenum bice mul búᵽurul dó n’émit yay, baamme éjegut yámah éjugah yabaje guhow gono futoh ni gúuba ni usin wono guñen ; ebaje ni fuhow yo fánofan élandiŋ.
3 E apareceu no céu outro sinal: era um enorme dragão vermelho com sete cabeças e dez chifres e com uma coroa em cada cabeça.
4 Fílej yo nihi fuvu fugab fanur ni gono gúfaji gaa suut sasu sal émit fíbenul n’ettam. Ejégut yauyu neilo bújoŋor aare ahu ajae me gapegor gagu bi émer jiñil jaju no jijae me ebugi.
4 Com a cauda ele arrastou do céu a terça parte das estrelas e as jogou sobre a terra. Depois parou diante da mulher grávida a fim de comer a criança logo que ela nascesse.
5 Aare ahu nabuh áᵽur ajae me eŋar egol yaa mañ min akoñ súsuh sasu ᵽe. Añil ahumu náᵽunni ájaenumi bi to Aláemit anamo me n’efenjeŋol yaa jávi.
5 Então a mulher deu à luz um filho, que governará todas as nações com uma barra de ferro. Mas a criança foi tirada e levada para perto de Deus e do seu trono.
6 Ñer aare ahu natey bi ni gafit gámah bo Aláemit acokorol me furobo, min mb’aogeni bo gunah gono éuli ni sikeme súuba n’úvi gúfaji (1 260).
6 A mulher fugiu para o deserto, onde Deus havia preparado um lugar para ela. Ali ela será sustentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Ñer bútaj m’bubaj n’émit : Miĉel ni emalakaol n’gunamo etigen éjegut yay, yo may neŋar emalaka yo min enamo etigenil.
7 Depois houve guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, que combateu junto com os seus anjos.
8 Ban Miĉeli n’guhek éjegut yay, mbiban n’gúfiren yo ni emalaka yo ebbañ guĉin dó n’émit.
8 Mas o dragão foi vencido, e por isso ele e os seus anjos não puderam mais ficar no céu.
9 Ñer gájegut gagu n’gúᵽunnuli gubeni tíyaŋ. Gájegut gaugu go guomme ganuhunjaŋ gagu gátiar go guvoge me Seytane, atega-sulob ahu, abute me mof mamu ᵽoomo. Ñer n’gubenuli ni mof n’emalaka go ró ᵽe.
9 O enorme dragão foi lançado fora do céu. Ele é aquela velha cobra, chamada Diabo ou Satanás, que leva todas as pessoas do mundo a pecar. Ele foi jogado sobre a terra, e os seus anjos também foram jogados junto com ele.
10 Ᵽúrto, niun firim fijil fúogul dó n’émit :
10 Então ouvi uma voz forte no céu, que dizia: — Agora chegou a salvação de Deus! Agora Deus mostrou o seu poder como rei! Agora o
11 Gutiolal ubugu gutebe ebeŋ yay ni o
11 Os nossos irmãos o derrotaram por meio do sangue do Cordeiro e da mensagem que anunciaram. Eles estavam prontos para dar a sua vida e morrer.
12 Yo eĉil me buru ᵽe jaĉin me n’émit, júsumaet !
12 Portanto, ó céu e todos vocês que vivem nele, alegrem-se! Mas ai da terra e do mar! Pois o Diabo desceu até vocês e ele está muito furioso porque sabe que tem somente um pouco mais de tempo para agir.
13 No éjegut yay étallo me búoh ebenulibelen n’ettam, nenamo ehattor aare ahu apegor me añil ahu.
13 Quando o dragão viu que tinha sido jogado sobre a terra, começou a perseguir a mulher que tinha dado à luz o menino.
14 Bare n’gusen aare ahu ubes waw waa fúmunjuh fafu fámah fafu min áit bi ni furobool faamme ni gafit gagu gámah gagu, ráli ganuhunjaŋ gaugu, to ᵽan aogeni me símit sífaji ni gueñ futoh ni fanur.
14 Porém a mulher recebeu as duas asas de uma grande águia para poder voar para o seu lugar no deserto, onde ela será sustentada durante três anos e meio , livre do ataque do dragão.
15 Ñer ganuhunjaŋ gagu n’gúpusenul mal mámah kan eral mbal aare ahu, tima gulongos gagu n’guñagol gúkaenum.
15 Então o dragão lançou água da sua boca, como se fosse um rio, atrás da mulher, para que ela fosse arrastada pelas águas.
16 Bare ettam yay nékail garamben aare ahu : neŋaben min émer mal mamu ᵽe mo éjegut yay épusenulo me.
16 Mas a terra ajudou a mulher, pois a própria terra abriu a boca e engoliu a água que tinha saído da boca do dragão.
17 Ñer fiiñ éjegut yay ni fufaŋ ni fitiñe aare ahu, ban ñer nejow eke etigen gabulaken gagu gola gaŋaño me, gaamme bugan bugagu ᵽe gákanume me gúboñ gagu gal Aláemit ban n’gútuh liŋ maagen mamu mo Yésu agiten me.
17 O dragão ficou furioso com a mulher e foi combater contra o resto dos descendentes dela, isto é, aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis à verdade revelada por Jesus.
18 Ᵽúrto, éjegut yay nek’eilo galam fal fafu.
18 E o dragão ficou de pé na praia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.