2 Coríntios 7
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 Gutiom bugo níbboli me nár, nemme Aláemit nalobe esenolal waf wauwu ᵽe, kan nuotale úᵽural ni wáfowaf ᵽe wájue usigen sinilolal ter uinumolal. Uakenal min gákanum Aláemit gújaenumolal uk’ubanal éni maagen mamu bugan ganabe.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Jípeguloli uinumul ! Wóli jibijut ni ánoan, juloenut an, ban may jubutut an min jiŋar wafol.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Nilob maa let bi fujogul nílobum yo ; ti nilob yo me iban, buru ubugu n’uinumóli, ban bajut waf wájue úᵽunnul dó : nuĉelale-ó, nuroŋale-ó, ᵽan jíni to me n’uinumóli.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Nibabaj gafium gámah ni buru, ban nísumaete faŋ molul. Ni sílamoli ᵽe so jujuh me, nibajdóbaj buaken faŋ, ban ésumay yámah efaĉom mala yo.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Maagen mamu, no jiĉih me Masedonia, jibajut bo gáelo gánogan, bare til sílam sánosan jibajsobobaj : bútaj tíyaŋ, gáholi ñáraruoli.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Bare Aláemit o nah’asafor me bugan bugagu gádeume me, nasaforólisafor n’éjoul yay yaa Tit,
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 ban let ejoulol bare esaforóli, bare ᵽoᵽ min alobóli me bu buru faŋaul jisaforol me nogor. Nalobólilob bu buru jimaŋ me faŋ ebbañ jujugom. Nalobóli ᵽoᵽ mala eteh mahat yay yolul, ni bu jírihenom me nogor bújoŋor ulatorom. Waf wauwu ᵽe ukanomkan min ifaŋ nísumaete.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Ey, hani eletar yay yo nihiĉulul me ekanulkan n’júgogor, ĉilutom min ijoh émiremma. Maagen, nijogenjoh émiremma no nijuh me búoh eletar yauyu ekanulkan n’júgogor maa.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Bare maer ínje umu n’ésumay : let mala min ikanul me n’júgogor, bare mala min gágogor gaugu guĉilul me n’júvu búsol buroŋul baarat me, min jíbaho jiŋar buroŋ buvugul. Gágogorul gujaojaor ni búnongum Aláemit, yo eĉil me n’gaᵽinoróli wóli juoge jikanutul maarat mánoman.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Maagen mamu, gágogor gajaore ni búnongum Aláemit gukanekan buroŋ bal an m’búbaho, min ĉilol naᵽah m’bajogut émiremma mala gágogor gaugu. Bare gágogor gajoumulo ni bakaner babu baa mof me gúŋareulŋar eĉet.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Jujuh wo gágogor gaugu gajaor mee ni búnongum Aláemit gukanul me : Mo jusommene n’ebet waf waw ni ganab ! Mo jújue elaw gaboket ! Mo waf waĉolut ukanul bitiña-fiiñ ! Mo jíkanume Aláemit ! Mo jusommene bujugom ! Mo jiakene n’ekan maĉole ! Mo jújue ejjonen waf waĉolut ! Ni bakanerul ᵽe jigitengiten búoh n’elob yauyu buru jiffasenut to wáfowaf.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Min ihiĉulul mee eletar yauyu, let ter an ahu ageĉ me aĉile, let ᵽoᵽ ter an ahu o nageĉ me o aĉile, bare nihiĉululhiĉ bi egiten ŋanno ca bújoŋor Aláemit gailo gagu gáari me go jibaj me ni wóli.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Yauyu eĉil me wóli n’jibaj buaken.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Eno me nikakan iruĉen jatiito no nilobeol me molul, kanutom ñusu. Ti julobeul me nánonan maagen, mo may Tit ajuh me búoh esal yay yo wóli jisalul me bújoŋorol maagen dom.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ban Tit ake me aosen bu júttunol me ᵽooul ni bu jialenol me súndoul ni gákanum n’etelenor nímoro, gábboli gagu go nábboliul me n’gufaŋ n’gújaloe.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Ey, súmomsum nár mata niffase búoh níjue íhagum ni buru ni wáfowaf.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.