2 Coríntios 7

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Gutiom bugo níbboli me nár, nemme Aláemit nalobe esenolal waf wauwu ᵽe, kan nuotale úᵽural ni wáfowaf ᵽe wájue usigen sinilolal ter uinumolal. Uakenal min gákanum Aláemit gújaenumolal uk’ubanal éni maagen mamu bugan ganabe.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Jípeguloli uinumul ! Wóli jibijut ni ánoan, juloenut an, ban may jubutut an min jiŋar wafol.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Nilob maa let bi fujogul nílobum yo ; ti nilob yo me iban, buru ubugu n’uinumóli, ban bajut waf wájue úᵽunnul dó : nuĉelale-ó, nuroŋale-ó, ᵽan jíni to me n’uinumóli.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Nibabaj gafium gámah ni buru, ban nísumaete faŋ molul. Ni sílamoli ᵽe so jujuh me, nibajdóbaj buaken faŋ, ban ésumay yámah efaĉom mala yo.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Maagen mamu, no jiĉih me Masedonia, jibajut bo gáelo gánogan, bare til sílam sánosan jibajsobobaj : bútaj tíyaŋ, gáholi ñáraruoli.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Bare Aláemit o nah’asafor me bugan bugagu gádeume me, nasaforólisafor n’éjoul yay yaa Tit,
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 ban let ejoulol bare esaforóli, bare ᵽoᵽ min alobóli me bu buru faŋaul jisaforol me nogor. Nalobólilob bu buru jimaŋ me faŋ ebbañ jujugom. Nalobóli ᵽoᵽ mala eteh mahat yay yolul, ni bu jírihenom me nogor bújoŋor ulatorom. Waf wauwu ᵽe ukanomkan min ifaŋ nísumaete.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ey, hani eletar yay yo nihiĉulul me ekanulkan n’júgogor, ĉilutom min ijoh émiremma. Maagen, nijogenjoh émiremma no nijuh me búoh eletar yauyu ekanulkan n’júgogor maa.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Bare maer ínje umu n’ésumay : let mala min ikanul me n’júgogor, bare mala min gágogor gaugu guĉilul me n’júvu búsol buroŋul baarat me, min jíbaho jiŋar buroŋ buvugul. Gágogorul gujaojaor ni búnongum Aláemit, yo eĉil me n’gaᵽinoróli wóli juoge jikanutul maarat mánoman.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Maagen mamu, gágogor gajaore ni búnongum Aláemit gukanekan buroŋ bal an m’búbaho, min ĉilol naᵽah m’bajogut émiremma mala gágogor gaugu. Bare gágogor gajoumulo ni bakaner babu baa mof me gúŋareulŋar eĉet.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Jujuh wo gágogor gaugu gajaor mee ni búnongum Aláemit gukanul me : Mo jusommene n’ebet waf waw ni ganab ! Mo jújue elaw gaboket ! Mo waf waĉolut ukanul bitiña-fiiñ ! Mo jíkanume Aláemit ! Mo jusommene bujugom ! Mo jiakene n’ekan maĉole ! Mo jújue ejjonen waf waĉolut ! Ni bakanerul ᵽe jigitengiten búoh n’elob yauyu buru jiffasenut to wáfowaf.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Min ihiĉulul mee eletar yauyu, let ter an ahu ageĉ me aĉile, let ᵽoᵽ ter an ahu o nageĉ me o aĉile, bare nihiĉululhiĉ bi egiten ŋanno ca bújoŋor Aláemit gailo gagu gáari me go jibaj me ni wóli.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Yauyu eĉil me wóli n’jibaj buaken.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Eno me nikakan iruĉen jatiito no nilobeol me molul, kanutom ñusu. Ti julobeul me nánonan maagen, mo may Tit ajuh me búoh esal yay yo wóli jisalul me bújoŋorol maagen dom.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Ban Tit ake me aosen bu júttunol me ᵽooul ni bu jialenol me súndoul ni gákanum n’etelenor nímoro, gábboli gagu go nábboliul me n’gufaŋ n’gújaloe.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ey, súmomsum nár mata niffase búoh níjue íhagum ni buru ni wáfowaf.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.