Mateus 22

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu buki ɛlɛ kɔdzɛla mɔ be nɛ fɔgbã kamɛ kĩ,
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a la ndɛ fukĩĩ. Lɛgã lidi te opunu ɛkpa obinyole nɛ ye obolitsɔ̃ kapi luwi akũ.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Lɛmɛ kĩ edo ye basumunɛ kĩ bɛnaavɛ bati a kĩ ɛkpa kanyi a kĩ bɛya nɛ kanyakɔ̃, bisĩ kaya.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 “Foesũ ebuki edo basumunɛ bɛbã nɛ bikĩ bɛvɛ a sɛkɛ̃ mɔ ɔlɛdo kĩ, ‘Bɛtɔ yĩ funitsã a biyua, bɛkɔ yĩ banantsuenyole mɔ banantsue babi dɔliwa, bɛmanɛ lɛtsa nyɛ lɛtsa biyua. Miya nɛ obolitsɔ̃ luwi kanyakɔ̃ a!’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 “Lɛmɛ bati a kĩ bɛvɛ a tákpeti ye kavɛ a, mbom bɛdzakũ bɛnaa be tudzuma kamɛ. Oti mɔa naa ye kɔba, ɔbɛbã naa kɔyaatɔ,
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 bati nkaɛ a pili basumunɛ a bɛkɛna be tɛnya ade bɛkɔ be a.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Lɛgã a na kalɔkpa paa, foesũ edo ye sodzafɔ bɛnakɔ awudifɔ a, bipila be ɔmatɔ a lɛmɛ.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 “Ke liti a, ɛvɛ ye basumunɛ ebi be kĩ, ‘Biyua obolitsɔ̃ kapi funitsã a katɔ, lɛmɛ bati a kĩ nvɛ a táfɛta obu a kĩ nkpa be a.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Foesũ finyaa minaa ɔmatɔ a tɔblɔnu kpale akũ minaavɛ odi nyɛ odi kĩ míamɔ ɛya nɛ kanyakɔ̃ a.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ade basumunɛ a nɛ bɛnaa tɔblɔnu akũ bɛnakpã odi nyɛ odi kĩ bɛmɔ́, bati wĩ mɔ bati kpa flee, ade obolitsɔ̃ kapikɔ̃ a yi mɔ bati a.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Kĩ lɛgã a nawo kĩ yadã bikĩ bɛvɛ a, ɛmɔ́ onyole odi kĩ ɛtádo obolitsɔ̃ kapi atadiɛ nɛ awã.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ade lɛgã a via ye kĩ, ‘Ɔkɔba, nde ɔkɛna owo nɛ awĩ kĩ ɔtádo obolitsɔ̃ kapi atadiɛ?’ Lɛmɛ onyole a tɔ lumumu.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Foesũ lɛgã a bi ye basumunɛ a kĩ, ‘Misui ye akpɔ mɔ abɔa mita ye mimuni nɛ kanya nɛ ɔtũ kamɛ, awã kĩ yaabe ɛba adɔ̃.’ ”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Yesu wũna kĩ, “Bati beblebee bavɛ, lɛmɛ be sukuloomɛ bapau.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Farisifɔ a nanaa adzina ayekĩ banaĩ Yesu bɛtsãmɛna fɔlɛtsa kavia kamɛ, bɛna ye nɛ ye kɔdzɛla kalɛ kamɛ.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Foesũ bido be fɔtsa bakɔlɛnɛ mɔ bikĩ bitomɔ Herodes a kamɛ badi nɛ ye sɛkɛ̃ bɛlɛ kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, bunyina kĩ odeĩ ɔnɔkɔali, atsa Baguma osi a nɛ ɔnɔkɔali kamɛ, ade ɔtsɛ́la odima akũ, kitonɛkĩ aádã oti anɛ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Foesũ bi boe nɔ adzuni. Boe mbla kpa osi kĩ bute tɔgɔlɛ bɔkpa Roma Lɛgãnɔkɔɛ̃, mbɔɛɛ kĩ ɛtákpa osi?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Lɛmɛ Yesu mɔ́ be adzuni kpa a kĩ bɛbɔɛ a eyi ɔsũ, foesũ ebi be kĩ, “Mi anɛ kamɛ kɛkɛ fɔtsa bakɛnanɛ! Nde sũ miasɔ yĩ midã?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Mikɔa sika a kĩ miakɔa kase ɔgɔlɛ a mitsa yĩ.”
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 ade evia be kĩ, “Owei lɔlɔ kata mɔ dĩ teĩ nɛ se akũ?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Bɛkpa ye mbuayɛ kĩ, “Roma Lɛgãnɔkɔɛ̃ fude fɔanɛ.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Kĩ binu fɔlɛtsa kĩĩ a fɔkɛna be saa, ade bɛfɔnɛ ye awɛ bɛdzakũ a.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Luwi mɔapɛ a, Zadukifɔ kĩ balɛ kĩ banɔkpa kayidza lɛláa kamɛ badi ya nɛ Yesu sɛkɛ̃ bɛyavia ye
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, Mose bi boe kĩ ntɛ onyole odi kĩ ɛtáma ku ni, kɛnɛ kĩ ɔwaɛ̃nyole ɛkɔã okunawa a lɔkɔa bɛma bido ye lɔlɔ.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Finyaa bawaɛ̃nyole evũkɔnɔ badi dzi nɛ boe kamɛ tɔ̃ nɛ awĩ. Ɔnɔkɔɛ̃de a kɔã ɔtsɔ̃ lɛmɛ bɛmɔ ye bɛtáma fɔmɔ eku, foesũ ɛfɔnɛ ye okunawa a eyi ɛkpa ɔwaɛ̃nyole a.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ade lɛtsa mɔapɛ a lɛya nɛ ɔyade a, mɔ ɔlalɛde a, kɛnawo ovũkɔnɔde a akũ a.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Nɛ foe kawũna kamɛ a, otsole a lɛmɛ ku.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Finyaa, nɛ luwi a kĩ banɔkpa aayidza bidzi nkpã akũ a, be kamɛ ɔɔdabe ɔtsɔ̃ yaanya, kitonɛkĩ banyole evũkɔnɔ a flee kɔã ye tɔ̃ a?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Mikɛna mfumsu, kitonɛkĩ minyína Katsɛlɛ Kpalɛwa a fɔlɛtsa mɔ Baguma kɔbɛ̃ a.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Kitonɛkĩ nɛ banɔkpa kayidza kadzi nkpã kamɛ ni, bɛláakɔã batsɔ̃ ĩye bidzi fɔnyɔ, mbom baana ndɛ ode fɔtɔ banyanɛ aye.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Mbɔɛɛ mitákã tɔ̃ lɛtsa a kĩ Baguma lɛ nɛ banɔkpa kayidza kadzi nkpã akũ a? Ɛlɛ kĩ,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Yĩ nyɛ Abraham Baguma, mɔ Isak Baguma mɔ Yakob Baguma.’ Nnɛ́ banɔkpa Baguma yanɛ, mbom batidziwa ade yanɛ.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Kĩ bati kɔdabu a nu fɔlɛtsa kĩĩ a, akũ dzuli be nɛ ye fɔtsa katsa a akũ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Kĩ Farisifɔ a nu kĩ Zadukifɔ a tápuli bɛdza nɛ Yesu anɛ a, bɛnakpɔta nɛ kakɔ mɔa,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 ade be kamɛ ɔmɔa kĩ ɛnyɛ mbla ɔtsanɛ sɔ Yesu ɛdã nɛ fɔlɛtsa kavia kamɛ kĩ,
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Fɔtsa Ɔtsanɛ, Mose mbla aádabe bɛ̃ nɛ te kamɛ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Wɛ boe Ɔlate, nɔ Baguma a kalɛ mɔ nɔ ɔwɔlɛ flee, mɔ nɔ ɔkla flee, mɔ nɔ adzuni flee.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ade mbla kĩĩ nyɛ atɔnyade mɔ ekĩ ɛbɛ̃ flefle a.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Mbla ayade a la ndɛ ye, ‘Wɛ nɔ ɔkɔba kalɛ ndɛ ayekĩ awɛ nɔ mɔawɛ akũ kalɛ.’
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Ade tɛbla nviã kĩĩ akũ Mose mbla a mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ fɔtsa katsa a flee dzɛ̃ a.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Kĩ Farisifɔ a yakpɔta a, Yesu via be kĩ,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “Litsa nyɛ mi adzuni nɛ Kristo akũ? Owei obinyole yanɛ?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Ade Yesu via be kĩ, “Kekɔ̃ nde sũ Dawid tsã Hũhũ kamɛ ɛvɛ ye kĩ, ‘Ɔlate’? Kitonɛkĩ Dawid lɛ kĩ,
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Boe Ɔlate bi yĩ Ɔlate a kĩ,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Ntɛ Dawid vɛ Kristo kĩ Ɔlate a ni, nde Kristo aapuli ɛnya Dawid obinyole?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Be kamɛ odima tápuli ɛkpa Yesu mbuayɛ, ade kito luwi a kanaa a, odima tádo ɔwɔlɛ ebuki evia ye kalɛ kadima.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.