Mateus 21

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kĩ Yesu mɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a fuã Yerusalem, biwo Betfage kĩ ɛwaa nɛ Kugua Futse Ɔtɔ akũ a, edo ye fɔtsa bakɔlɛnɛ nviã kĩ bɛnya lɔtɔ.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Ebi be kĩ, “Minaa akula a kĩ ɛwaa nɛ mi lɔtɔ a kamɛ. Ntɛ misila miwo awã a, míamɔ kĩ bido aflimu mɔ obi ɔwɛ̃ bɛdzɛla. Miwũnya be mikpã mima yĩ.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Ntɛ odi via mi kadi ni, milɛ kĩ, ‘Boe Ɔlate a sĩ be,’ lɔkɔa yaafɔnɛ be awɛ ɛkpa mi lɛtalɛta.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Bɛkɛna fukĩĩ ayekĩ fɔlɛtsa a kĩ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ lɛ eyi a aaya nɛ foe kamɛ kĩ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Bi Zion ɔmatɔ a kĩ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ade fɔtsa bakɔlɛnɛ a naa bɛnakɛna ndɛ ayekĩ Yesu bi be kĩ bɛkɛna a.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Bɛkpã aflimu mɔ obi a bɛyamɛna, bɛkɔa be tilima bɛtɛɛtɛɛ nɛ be akũ ade Yesu de edzi a.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Bati kɔdabu a dzɛlɛ be tɛtadiɛ wulaa biko nɛ osi a akũ, ade badi lɛmɛ pãã pãã futse tɛnanɛ biko nɛ osi a akũ a.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Bati kɔdabu a kĩ bɛnya Yesu lɔtɔ mɔ bikĩ bitomɔ ye nɛ liti a kabɔa fɔwɔla kĩ,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Kĩ Yesu wo nɛ Yerusalem ɔmatɔ a kamɛ a, ɔmatɔ a flee bɔa obũ, ade bati via kĩ, “Owei nɛ awĩ a?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Bati kɔdabu a kpa mbuayɛ kĩ, “Ade Baguma Onukpɛ̃ Ɔnyɛnɛ Yesu kĩ eto Nazaret nɛ Galilea tite akũ a.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ade Yesu nawo nɛ Asɔli Kɔla a kamɛ, ɛblɔmɛna bati a kĩ bɛkanɔ fɔtsa mɔ bikĩ bɛkaya fɔtsa a nɛ awã ɛnɛmɛna. Edu bikĩ babɛ̃ sika a tupunu mɔ bikĩ banɔ mblɔduma a fukpo ewula,
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 ade ebi be kĩ, “Bɛtsɛlɛ nɛ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ kĩ Baguma lɛ kĩ, ‘Baavɛ Yĩ Asɔli Kɔla a kĩ mpaɛ kabɔakɔ̃’ lɛmɛ mi kɔ̃ mikɔa koe mikɛna bayekpanɛ kabɛlakɔ̃!”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Ade banɛkunɛ mɔ abafã amɛ ya nɛ ye sɛkɛ̃ nɛ Asɔli Kɔla a kamɛ ade ɛtsa be fɔsɔ a.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Kĩ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ mbla batsanɛ a mɔ́ awãwã fɔtsa a kĩ ɛkɛna a, mɔ ayekĩ babisɛ̃ kabɔa fɔwɔla nɛ Asɔli Kɔla a kamɛ kĩ, “Mitu osee nɛ Lɛgã Dawid Obinyole a akũ!” a ni, bɛna kalɔkpa paa.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Foesũ bivia Yesu nɛ kalɔkpa kamɛ kĩ, “Anu lɛtsa a kĩ bɛlamɛna kalɛ a?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Ke liti a, Yesu dzakũ ɛfɔnɛ be, ɛnɛ nɛ ɔmatɔ a kamɛ ade ɛnaa Betania ɛnawa nɛ awã a.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Nɛ kadekanyina ɔnɔnɛ a, kĩ emuniki yanaa ɔmatɔ a kamɛ a, kɔlɛ kɔ ye.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Ɛmɔ́ kutse kĩ kɔawũ babi kĩ kɔdzɛ̃ nɛ osi ɔɔwɛ̃ ade ɛbɛlɛ ɛnaa koe kayɔ a, lɛmɛ ɛtámɔ babi badima nɛ koe akũ kɛba tɔɔta nɛnɛ. Foesũ ebi kutse a kĩ, “Ɔláabuki owũ babi dadaada.” Deedimɔapɛ kutse a tɔɔta vɛ.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Kĩ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a mɔ́ fukĩĩ a, fɔkɛna be wãwã, foesũ bivia ye kĩ, “Nde fɔya mɔ kutse a tɔɔta vɛ mɔatsɛ lɔmɔ?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Ade Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Mabi mi pipiipi kĩ ntɛ mitɛ mido, mɔ mitátɛ atsindze ni, míapuli mikɛna lɛtsa a kĩ nkɛna kutse kĩĩ. Nnɛ́ fukĩĩ odi malo, míapuli mibi ɔtɔ kĩĩ kĩ, ‘Bɔlɛ kanaatɔ nɛ mpo kamɛ,’ ade yaabɔlɛ a.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Ntɛ mideĩ katɛkado ni, lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ míavia nɛ mpaɛbɔ kamɛ ni, míana foe.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Kĩ Yesu muniki ɛya nɛ Asɔli Kɔla kamɛ ɛkatsa fɔtsa a, basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ ya nɛ ye sɛkɛ̃ bivia ye kĩ, “Otumi ɔdabe ɔnɛɛ akɛna fɔtsa kĩĩ bamɛ? Owei lɛkpa nɔ osi a?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Maavia mi kalɛ mɔapɛ ade ntɛ mikpa yĩ ke mbuayɛ ni, maabi mi otumi a kĩ nnɛɛ nkɔa makɛna fɔtsa kĩĩ.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Owei sɛkɛ̃ Yohanes tɛ otumi etomɛna mɔ ɛwɔla bati mui? Baguma sɛkɛ̃ ɛtɛ ye etomɛna mbɔɛɛ kĩ batidziwa sɛkɛ̃?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Ade ntɛ bɔlɛ kĩ, ‘Eto bati sɛkɛ̃’ ni, bɔavila lɛtsa a kĩ bati a aakɛna, kitonɛkĩ be flee bɛtɛ bido kĩ Yohanes nyɛ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Foesũ bɛkpa Yesu mbuayɛ kĩ, “Bunyína.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Nde mikɔna nɛ kalɛ kĩĩ akũ? Onyole odi deĩ babinyole nviã. Ɛnaa ɔnɔkɔɛ̃de a sɛkɛ̃ ebi ye kĩ, ‘Yĩ obi, naa yĩ waĩ kɔba kamɛ nviã kanaakɛna adzuma kakpa yĩ.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Ye obi a kpa mbuayɛ kĩ, ‘Nláanaa,’ lɛmɛ ke liti a, fuwo ye kalɔɛ ade ɛnaa kɔba a.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Ɔlɛga a naa obi ɔyade a sɛkɛ̃ ebi ye kalɛ mɔapɛ a. Ɛkpa mbuayɛ kĩ, ‘Awoo, papa maanaa,’ lɛmɛ ɛtánaa.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Bati nviã kĩĩ kamɛ ɔɔdabe lɛkɛna nɛ ɔlɛga a kawɛ akũ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Kitonɛkĩ kĩ Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a ya kĩ yatsa mi osi wĩ a kĩ míatsã midzi nkpã a, mitátɛ ye mido. Mbom tɔgɔlɛ batɛnɛ mɔ adɔpaafɔ kɔ̃ tɛ ye bido. Ade titɔ kĩ mimɔ́ fukĩĩ malo ni, ke liti a mitádani adzuni mitɛ ye mido.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Yesu bi be kĩ, “Mitse lɛgbã bɛbã lidi lɛmɛ. Kɔba ɔnɛnɛ odi nɛ́ waĩ kɔba, ade edzi kɔbã emini koe a. Ɛnyɛ lɛkɛ ɛkpa waĩ mui a kakã kako, ade eke kɔla geĩ kĩ oti aana nɛ awã ɛkadã kɔba a akũ. Ke liti ɛkɔa kɔba a edo nɛ waĩ kɔba banɛnɛ awɛ ɛdzakũ ɛnaa osi akũ.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Kĩ kutse babi a kana a wo ɔtɔ a, edo ye basumunɛ nɛ waĩ kɔba banɛnɛ a sɛkɛ̃ kĩ bɛnaatɛ ye kanyakɔ̃ bɛma ye.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Kɔba akũ badãmɛnanɛ a pi ye basumunɛ a, bibo ɔmɔa, bɛkɔ ɔbɛbã ade bɛtalɛ ɔlalɛde a boe a.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ke liti a, kɔba ɔlate a buki edo basumunɛ bɛbã kĩ bɛpɔnɛ bɛbɛ̃ batɔnyade a, lɛmɛ kɔba akũ badãmɛnanɛ a kɛna be lɛtsa mɔapɛ a.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Nɛ foe kawũna kamɛ a, edo ye obi nɛ be sɛkɛ̃, ɛlɛ kĩ, ‘Matɛ kado kĩ baanyɔã yĩ obi.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Lɛmɛ kĩ kɔba akũ badãmɛnanɛ a mɔ́ obi a, bibi akũ kĩ, ‘Ade fɔtsa ɔnyanɛ a nɛ awĩ a. Miya bɔkɔ ye, ye adzapadiɛ a ɛdani boe ade.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Foesũ bipi ye bɛvɛlɛ bɛnɛmɛna nɛ kɔba a kamɛ, ade bɛkɔ ye a.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yesu via kĩ, “Finyaa, ntɛ waĩ kɔba ɔlate a ya ni, litsa yaakɛna kɔba akũ badãmɛnanɛ kĩĩ a?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bɛkpa ye mbuayɛ kĩ, “Nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, yaawɔla bati kpa a na, lɔkɔa ɛkɔa kɔba a edo nɛ kɔba akũ badãmɛnanɛ bɛbã awɛ, bikĩ baakɔa ye kanyakɔ̃ bɛma ye nɛ fudutsa kakpɔta lɔkɔ kamɛ pɛpɛɛpɛ.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Ade Yesu bi be kĩ, “Mitákã tɔ̃ lɛtsa a kĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ a?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Yesu lɛ ebu kĩ, “Foesũ mabi mi kĩ, baatɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a nɛ mi awɛ bɛkɔa bɛkpa kade a kĩ kaawũ babi wĩ a.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Odi nyɛ odi kĩ yaanɛ ɛtɔ nɛ de kĩĩ akũ ni, yaaveli gblɛgblɛgblɛ, lɛmɛ owula kĩ ye akũ laaatɔ ni, laabubuli ye kpɛtɛkpɛtɛkpɛtɛ.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Kĩ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ Farisifɔ a nu Yesu fɔgbã kĩĩ a, bɛmɔ́ kĩ be akũ fɔlɛtsa ɛkalɛ,
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 foesũ bɛwɛ kĩ bapi ye. Lɛmɛ bivila bati kɔdabu a, kitonɛkĩ bati a bu Yesu ndɛ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ aye.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.