Mateus 14
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVT
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, Herodes, Galilea tite akũ ɔnyanɛ a, nu Yesu nkã.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ebi ye banɔkɔɛ̃ a kĩ, “Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a liyidza eto kanɔkpa edzi nkpã, ade foesũ edeĩ kɔbɛ̃ kĩĩ ɛnɛɛ yakɛna awãwã fɔtsa a.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Herodes nya lɔtɔ ɛfɔ̃ bipi Yohanes bisui ye bɛkɔa bido nɛ kɔla. Ɛkɛna fukĩĩ nɛ Herodia, ɔwaɛ̃ Filipo ɔtsɔ̃ sũ.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Lɛtsa a kĩ lɛya nyɛ kĩ Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a bi Herodes kĩ, “Mose mbla a tákpa osi kĩ akɔã Herodia.”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Fɔlɛtsa kĩĩ sũ Herodes wɛ kĩ yakɔ Yohanes, lɛmɛ evila Yudafɔ a kitonɛkĩ babu ye ndɛ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ aye.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Nɛ luwi a kĩ Herodes anya ye lɛmawi a, Herodia obitsole yato nɛ bati a flee anɛ. Ye kuto a lɛ Herodes kadã paa,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 foesũ ɛlɔ fubo ɛkpa oyitsɔ̃ a kĩ, “Maakpa nɔ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ aavia yĩ!”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Oyitsɔ̃ a ɔma fɔ̃ ebi Herodes kĩ, “Kɔa Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a lɔlɔ kate nɛ tsensi akũ kakpa yĩ finyaakĩĩ!”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Kalɛ a wo lɛgã a kalɔɛ, lɛmɛ nɛ fubo a kĩ ɛlɔ nɛ obu bati a kĩ ɛvɛ a anɛ sũ ni, ɛkpa osi kĩ bɛkɛna nɛ oyitsɔ̃ a kawɛ akũ.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Foesũ ɛfɔ̃ bɛnatsua Yohanes lɔlɔ nɛ kɔla a kamɛ.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Bite oti lɔlɔ a nɛ tsensi akũ bɛyamɛna, ade bɛkɔa bɛkpa oyitsɔ̃ a, ade ye malo ɛkɔa de ɛma ɔma a.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Yohanes fɔtsa bakɔlɛnɛ a nabɔɛ ɔnɔkpa a bɛnabila, ade bɛnabɔa Yesu amandiɛ a.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Kĩ Yesu nu Yohanes fɔlɛtsa kĩĩ a, ewo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ ɛdzaku ɛnaa kakɔ kadi kĩ bati lɛláa. Lɛmɛ bati nu ye nkã, foesũ bɛtsã abɔa bito be tɛmatɔ kamɛ bitomɔ ye liti.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Yesu nɛ́ nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ, ade kĩ ɛmɔ bati kɔdabu a, be akũ kɔ ye kɔnya, ade ɛtsa be kamɛ basɔnɛ a.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ke olobe a, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a fuã ye, ade bibi ye kĩ, “Kade dɔ kiyua ade awĩ táfuã ɔmatɔ kamɛ a, foesũ fɔnɛ bati a awɛ bɛdzakũ bɛnaa tukula kamɛ bɛnaaya funitsã bɛnya.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Fɔtásĩ kĩ badzakũ. Mi mɔawɛ a mikpa be litsedi bɛnya!”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Fɔtsa bakɔlɛnɛ a kpa mbuayɛ kĩ, “Abodoo fɔbɔ elo mɔ kɔfɔabi nviã pɛ bɔnɛɛ nɛ awĩ.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Ade Yesu bi be kĩ, “Mikɔa foe mima yĩ nɛ awĩ.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ɛfɔ̃ bati a flee dzi nɛ tuwĩ akũ nɛ awã, ade ɛbɔɛ abodoo elo mɔ kɔfɔabi nviã a, ɛdã ode, ehila foe. Ke liti a, ɛyɛlɛ abodoo a, ɛkɔa ɛkpa ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a, ade be bɛsɛ̃ bɛkpa bati a.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Odi nyɛ odi nya ewĩ. Ke liti a, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a fila fuwuliwa a kĩ fute a biyula tɛtsɛtsɛ ewua-nviã.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Bati a kĩ bɛnya funitsã a lidede aawo banyole mpim elo, kĩ bɛtákã batsole mɔ babisɛ̃ bido nɛ be kamɛ.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Yesu fɔ̃ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a wo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ kĩ binyina bɛnaa ɔwɔ lutubu baũ sɛkɛ sitide a, lɔkɔa ɛnyɛ bati a osi.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Kĩ ɛnyɛ bati a osi eyua a, ede ɛnaa ɔtɔ akũ ye odi kĩ yanaabɔa mpaɛ. Kĩ kade dɔ a Yesu odi lite nɛ awã.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, ɔkɔlɔ a naa mɔ lugo flee ade mpo akũ ɔwɛ kabɔa ye kato katɛ̃mɛna, kitonɛkĩ ɔwɛ mɔ ɔsĩ kavũ katsɛlamɔ ye.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Odenyinawi tɔdɔũ ɛlalɛ kamɛ a, Yesu tsɛ̃ nɛ mui anɛ yaya nɛ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a sɛkɛ̃.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Kĩ bɛmɔ́ ye ɛtsɛ̃ nɛ mui anɛ a, fute bɔɛ be bɛlɛ kĩ, “Ɔnɔkpa yanɛ!” ade bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba mɔ libe a.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Deedimɔapɛ Yesu lɛmɔ be kɔdzɛla kĩ, “Mi ɔwɔlɛ ɛka edzi. Yĩ manɛ. Mitavila!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ade Petro lɛ kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ nuwĩ nɔ anɛ ni, fɔ̃ ntsã mui a anɛ ĩya nɛ nɔ sɛkɛ̃.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Yesu bi ye kĩ, “Ya!”
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Lɛmɛ kĩ ɛmɔ́ ayekĩ ɔwɛ lamɔ kavũ kɔɔba a, libe wo ye ade edo kayɛla awɛ nɛ mui a kamɛ a. Adeke ɛbɔa fɔwɔla kĩ, “Boe Ɔlate, tɛ yĩ!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Deedimɔapɛ Yesu yo awɛ epi ye nɛ kɔkpɔ, ɛlɛ kĩ, “Nɔ katɛkado adã kabii. Nde sũ ɔtɛ atsindze?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Kĩ be nviã a biwo nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ a ɔwɛ a fɔ̃ kavũ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Fɔtsa bakɔlɛnɛ nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ a ke aduli bisum Yesu, ade bɛlɛ kĩ, “Nuwĩnuwĩ Baguma Obi anɛ!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Kĩ binyina ɔwɔ lutubu baũ a, bɛyaduma nɛ Genezaret tite akũ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Awã bati mɔ́ Yesu biyi ɔsũ, foesũ bɛnakpã basɔnɛ nɛ kayite a flee bɛyamɛna nɛ ye sɛkɛ̃.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Bike ye aduli kĩ efɔ̃ basɔnɛ a bɛta ye atadiɛ atɔ odi pɛ. Ade bati a kĩ bɛta ye a flee akũ de ɔsĩ a.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.