Mateus 14

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, Herodes, Galilea tite akũ ɔnyanɛ a, nu Yesu nkã.
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 Ebi ye banɔkɔɛ̃ a kĩ, “Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a liyidza eto kanɔkpa edzi nkpã, ade foesũ edeĩ kɔbɛ̃ kĩĩ ɛnɛɛ yakɛna awãwã fɔtsa a.”
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 Herodes nya lɔtɔ ɛfɔ̃ bipi Yohanes bisui ye bɛkɔa bido nɛ kɔla. Ɛkɛna fukĩĩ nɛ Herodia, ɔwaɛ̃ Filipo ɔtsɔ̃ sũ.
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 Lɛtsa a kĩ lɛya nyɛ kĩ Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a bi Herodes kĩ, “Mose mbla a tákpa osi kĩ akɔã Herodia.”
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Fɔlɛtsa kĩĩ sũ Herodes wɛ kĩ yakɔ Yohanes, lɛmɛ evila Yudafɔ a kitonɛkĩ babu ye ndɛ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ aye.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Nɛ luwi a kĩ Herodes anya ye lɛmawi a, Herodia obitsole yato nɛ bati a flee anɛ. Ye kuto a lɛ Herodes kadã paa,
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 foesũ ɛlɔ fubo ɛkpa oyitsɔ̃ a kĩ, “Maakpa nɔ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ aavia yĩ!”
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Oyitsɔ̃ a ɔma fɔ̃ ebi Herodes kĩ, “Kɔa Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a lɔlɔ kate nɛ tsensi akũ kakpa yĩ finyaakĩĩ!”
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Kalɛ a wo lɛgã a kalɔɛ, lɛmɛ nɛ fubo a kĩ ɛlɔ nɛ obu bati a kĩ ɛvɛ a anɛ sũ ni, ɛkpa osi kĩ bɛkɛna nɛ oyitsɔ̃ a kawɛ akũ.
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 Foesũ ɛfɔ̃ bɛnatsua Yohanes lɔlɔ nɛ kɔla a kamɛ.
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 Bite oti lɔlɔ a nɛ tsensi akũ bɛyamɛna, ade bɛkɔa bɛkpa oyitsɔ̃ a, ade ye malo ɛkɔa de ɛma ɔma a.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Yohanes fɔtsa bakɔlɛnɛ a nabɔɛ ɔnɔkpa a bɛnabila, ade bɛnabɔa Yesu amandiɛ a.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Kĩ Yesu nu Yohanes fɔlɛtsa kĩĩ a, ewo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ ɛdzaku ɛnaa kakɔ kadi kĩ bati lɛláa. Lɛmɛ bati nu ye nkã, foesũ bɛtsã abɔa bito be tɛmatɔ kamɛ bitomɔ ye liti.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Yesu nɛ́ nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ, ade kĩ ɛmɔ bati kɔdabu a, be akũ kɔ ye kɔnya, ade ɛtsa be kamɛ basɔnɛ a.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Ke olobe a, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a fuã ye, ade bibi ye kĩ, “Kade dɔ kiyua ade awĩ táfuã ɔmatɔ kamɛ a, foesũ fɔnɛ bati a awɛ bɛdzakũ bɛnaa tukula kamɛ bɛnaaya funitsã bɛnya.”
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Fɔtásĩ kĩ badzakũ. Mi mɔawɛ a mikpa be litsedi bɛnya!”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Fɔtsa bakɔlɛnɛ a kpa mbuayɛ kĩ, “Abodoo fɔbɔ elo mɔ kɔfɔabi nviã pɛ bɔnɛɛ nɛ awĩ.”
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ade Yesu bi be kĩ, “Mikɔa foe mima yĩ nɛ awĩ.”
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 Ɛfɔ̃ bati a flee dzi nɛ tuwĩ akũ nɛ awã, ade ɛbɔɛ abodoo elo mɔ kɔfɔabi nviã a, ɛdã ode, ehila foe. Ke liti a, ɛyɛlɛ abodoo a, ɛkɔa ɛkpa ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a, ade be bɛsɛ̃ bɛkpa bati a.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Odi nyɛ odi nya ewĩ. Ke liti a, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a fila fuwuliwa a kĩ fute a biyula tɛtsɛtsɛ ewua-nviã.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Bati a kĩ bɛnya funitsã a lidede aawo banyole mpim elo, kĩ bɛtákã batsole mɔ babisɛ̃ bido nɛ be kamɛ.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Yesu fɔ̃ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a wo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ kĩ binyina bɛnaa ɔwɔ lutubu baũ sɛkɛ sitide a, lɔkɔa ɛnyɛ bati a osi.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Kĩ ɛnyɛ bati a osi eyua a, ede ɛnaa ɔtɔ akũ ye odi kĩ yanaabɔa mpaɛ. Kĩ kade dɔ a Yesu odi lite nɛ awã.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, ɔkɔlɔ a naa mɔ lugo flee ade mpo akũ ɔwɛ kabɔa ye kato katɛ̃mɛna, kitonɛkĩ ɔwɛ mɔ ɔsĩ kavũ katsɛlamɔ ye.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Odenyinawi tɔdɔũ ɛlalɛ kamɛ a, Yesu tsɛ̃ nɛ mui anɛ yaya nɛ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a sɛkɛ̃.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Kĩ bɛmɔ́ ye ɛtsɛ̃ nɛ mui anɛ a, fute bɔɛ be bɛlɛ kĩ, “Ɔnɔkpa yanɛ!” ade bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba mɔ libe a.
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Deedimɔapɛ Yesu lɛmɔ be kɔdzɛla kĩ, “Mi ɔwɔlɛ ɛka edzi. Yĩ manɛ. Mitavila!”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Ade Petro lɛ kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ nuwĩ nɔ anɛ ni, fɔ̃ ntsã mui a anɛ ĩya nɛ nɔ sɛkɛ̃.”
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Yesu bi ye kĩ, “Ya!”
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Lɛmɛ kĩ ɛmɔ́ ayekĩ ɔwɛ lamɔ kavũ kɔɔba a, libe wo ye ade edo kayɛla awɛ nɛ mui a kamɛ a. Adeke ɛbɔa fɔwɔla kĩ, “Boe Ɔlate, tɛ yĩ!”
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Deedimɔapɛ Yesu yo awɛ epi ye nɛ kɔkpɔ, ɛlɛ kĩ, “Nɔ katɛkado adã kabii. Nde sũ ɔtɛ atsindze?”
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Kĩ be nviã a biwo nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ a ɔwɛ a fɔ̃ kavũ.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Fɔtsa bakɔlɛnɛ nɛ ɔkɔlɔ a kamɛ a ke aduli bisum Yesu, ade bɛlɛ kĩ, “Nuwĩnuwĩ Baguma Obi anɛ!”
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Kĩ binyina ɔwɔ lutubu baũ a, bɛyaduma nɛ Genezaret tite akũ.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Awã bati mɔ́ Yesu biyi ɔsũ, foesũ bɛnakpã basɔnɛ nɛ kayite a flee bɛyamɛna nɛ ye sɛkɛ̃.
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Bike ye aduli kĩ efɔ̃ basɔnɛ a bɛta ye atadiɛ atɔ odi pɛ. Ade bati a kĩ bɛta ye a flee akũ de ɔsĩ a.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.