João 4
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVT
1 Farisifɔ a nu kĩ Yesu kawɔla bati mui, kĩ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kapɔ kaba Yohanes bade.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Lɛmɛ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, Yesu mɔawɛ táwɔla odima mui, mbom ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a odi lɛwɔla bati mui.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Foesũ kĩ Yesu nu fɔlɛtsa kĩĩ a, ɛdzakũ nɛ Yudea emuniki ɛnaa Galilea tite akũ.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Kɛnɛ kĩ ɛtsã Samaria tite kamɛ ɛnaa awã.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Yesu yawo Samaria ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Sikar. Ɔmatɔ a fuã mɔ tite a kĩ be ɔwanyɔ Yakob kɔa ɛkpa ye obi Yosef.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yakob lɔwɔkɛ deĩ nɛ awã. Yesu yawo awã ndɛ suwa tɔdɔũ ewua-nviã kamɛ, ade kĩ osi katsã piã ye sũ ni, ɛkɛna akũ edzi nɛ lɔwɔkɛ a ɔwɛ̃.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Owi tábuna mɔ Samaria otsole odi ya kĩ yaanu mui. Yesu bi ye kĩ, “Kpa yĩ mui badi mmɔa.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a naa ɔmatɔ kamɛ bɛnaaya funitsã.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Otsole a bi Yesu kĩ, “Nde fɔya mɔ nɔ Yudani avia yĩ Samaria otsole kĩ nkpa nɔ mui kamɔa?” Ɛlɛ lɔmɔ kitonɛkĩ Yudafɔ mɔ Samariafɔ lákã.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Ntɛ kanyina onyina lɛtsa a kĩ Baguma akpa, mɔ oti a kĩ ye lamɛna nɔ mui mɔawa kavia ni, kufɛ nɔ aavia ye lɔkɔa ɛkpa nɔ mui kĩ bakpa nkpã a.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Otsole a bi ye kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, ɔnɛ́ɛ bokiti kĩ bakɔa kanu mui, ade lɔwɔkɛ a lɛmɛ dzũ a. Ndia aatomɛna mui a kĩ bakpa nkpã a?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Boe ɔwanyɔ Yakob lɛnyɛ lɔwɔkɛ kĩĩ ɛkpa boe, ade ye mɔawɛ, ye babi mɔ ye bayaɛ flee mɔa mui bitomɛna de kamɛ a. Mbɔɛɛ katsa atsa kĩ ɔbɛ̃ Yakob?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ade Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Odi nyɛ odi kĩ ɛmɔa mui kĩĩ ni, ɔmɔado aabuki ɛkɔ ye,
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 lɛmɛ odi nyɛ odi kĩ yamɔa mui a kĩ maakpa ye a ni, ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ ye da. Kitonɛkĩ mui a kĩ maakpa oti a aadani mui katokɔ̃ kĩ nkpã mui deĩ a nɛ ye kamɛ, bɛkpa ye nkpã kĩ ɛla kawũna a.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, kpa yĩ mui a na badi ayekĩ ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ yĩ da, ĩye mbuki ĩya nɛ awĩ kĩ maanu mui.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naakpã nɔ ɔnyɔ miya.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Otsole a bi ye kĩ, “Nlá ɔnyɔ.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, odzimɔ banyole elo tɔ̃, ade onyole a kĩ mimɔ ye midzi finyaakĩĩ malo liti ɛnyɛ́ nɔ ɔnyɔ a.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ade otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, mmɔ́ kĩ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ anɛ.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Boe Samariafɔ bawanyɔ sum Baguma nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ, lɛmɛ mi Yudafɔ mibo Yerusalem nyɛ awã kĩ kɛnɛ kĩ bati bisum Baguma.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yesu bi ye kĩ, “Boe ɔma, tɛ yĩ kado kĩ lɔkɔ aaya kĩ bati lɛláabuki bisum Ɔlɛga a nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ ĩye nɛ Yerusalem.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Mi Samariafɔ miti minyína oti a kĩ ye miasum. Lɛmɛ boe Yudafɔ kɔ̃ bunyina oti a kĩ bɔasum, kitonɛkĩ Yudafɔ akũ nkpã katɛ a tsã kɛya.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Lɛmɛ lɔkɔ aya, ade lɛya kɔkɔɛ malo kĩ bati a kĩ basum Baguma nɛ osi wĩ akũ a, aasum Ɔlɛga a nɛ Baguma Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ. Ade bati a kĩ basum ye lɔmɔ a Baguma awɛ a.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Baguma ni, Hũhũ yanɛ, foesũ kɛnɛ kĩ bati a kĩ basum ye a, bisum ye nɛ Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ade otsole a bi ye kĩ, “Ĩnyina kĩ Mesia kĩ bavɛ Kristo a aaya, ade ntɛ ɛya ni, yaabi boe lɛtsa nyɛ lɛtsa.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ nyɛ ye, yĩ a kĩ nlamɛna kɔdzɛla kalɛ mɔ nɔ a.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Lɔkɔ a na kamɛ mɔ Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a muniki bɛya. Fɔkɛna be wãwã paa kĩ bɛmɔ́ kĩ ye mɔ otsole bɛlamɛna kɔdzɛla kalɛ. Lɛmɛ be kamɛ odima távia otsole a kĩ, “Litsa awɛ?” ĩye bivia Yesu kĩ, “Nde sũ mimɔ ye mialɔmɛna?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ade otsole a fɔnɛ ye kugumi awɛ eyi nɛ awã, ɛnaa ɔmatɔ kamɛ ɛnabi bati kĩ,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Miyaadã onyole odi kĩ ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ nkɛna tɔ̃. Mbɔɛɛ ye nyɛ Kristo a?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Foesũ bati nɛ́ nɛ ɔmatɔ a kamɛ bɛnaa Yesu sɛkɛ̃.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nɛ lɔkɔ a kamɛ a, Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a kake ye aduli kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, yaanya litsedi.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Lɛmɛ Yesu bi be kĩ, “Ndeĩ funitsã kĩ maanya, kĩ minyína foe akũ lɛtsama.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Foesũ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kavia be akũ kĩ, “Mbɔɛɛ odi ma ye funitsã?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Yesu bi be kĩ, “Yĩ funitsã nyɛ kĩ makɛna nɛ oti a kĩ edo yĩ a kawɛ akũ, lɔkɔa nwũna ye adzuma a kĩ ɛkpa yĩ a.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Nnɛ́ mi alɛ kĩ kite tidetɔ ɛna sɔũ kĩ funitsã kakpɔta lɔkɔ awo ɔtɔ? Lɛmɛ mabi mi kĩ miko anɛ midã fɔba a! Funitsã a bo kĩ bakpɔta.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Oti a kĩ yakpɔta funitsã a atɛ kɔtɔkase, ade ɔkpɔtanɛ akpɔta foe kakpa nkpã kĩ ɛlá kawũna a. Foesũ funitsã odunɛ a mɔ ɔkpɔtanɛ a flee aamɔ kawɔlɛ bɛkpɔta.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Foesũ kalɛ a kĩ balɛ kĩ, ‘Oti mɔa adu fɔtsa, oti bɛbã akpɔta foe’ a nyɛ ɔnɔkɔali.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ndo mi kĩ minaakpɔta funitsã nɛ fɔba a kĩ mitákɛna adzuma nɛ foe kamɛ a. Bati bɛbã lɛkɛna adzuma nɛ awã, lɛmɛ mi mina nfasɔ mitomɛna be adzuma kakɛna kamɛ.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Samariafɔ pii kĩ bito ɔmatɔ a kamɛ a tɛ Yesu bido nɛ otsole a adansiɛ a kĩ edi kĩ, “Ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ nkɛna tɔ̃ nɛ yĩ nkpã kamɛ,” a sũ.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Foesũ kĩ bɛyamɔ Yesu a, bike ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃, ade Yesu dzi nɛ awã fuwi nviã fudi a.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Bati bɛbã pii lɛmɛ tɛ Yesu bido nɛ ye mɔawɛ fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a sũ.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ade bibi otsole a kĩ, “Finyaa kɔ̃, nnɛ́ nɔ fɔlɛtsa a sũ bɔtɛ budo, kitonɛkĩ boe mɔawɛ a bunu fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a, ade bunyi kĩ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, ye nyɛ katinya kamɛ Ɔtɛnɛ a.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Nɛ fuwi nviã a liti a, Yesu dzakũ nɛ awã ɛnaa Galilea tite akũ.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Ye mɔawɛ a ɛlɛ kĩ, “Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ lɛ́la obu nɛ ye mɔawɛ kade bati kamɛ.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Lɛmɛ kĩ ewo Galilea tite akũ a, bati a tɛ ye katɛ wĩ, kitonɛkĩ bɛnaa Yerusalem nɛ Wuda Katɛ̃ Luwi kanya a kamɛ, ade bɛmɔ́ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ ɛkɛna a nɛ luwi kanya a kamɛ.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ke liti a, Yesu muniki ɛnaa Kana nɛ Galilea tite akũ, awã kĩ ɛdani mui bɛkɛna bavɛ a. Abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi deĩ nɛ awã, ye obinyole asɔ nɛ Kapernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Kĩ enu kĩ Yesu to Yudea ɛya nɛ Galilea a, ɛnaa ye sɛkɛ̃ ɛnake ye aduli kĩ ɛyatsa ye obi kĩ edeĩ nɛ wuda mɔ nkpã kayite a ɛkpa ye.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yesu bi ye kĩ, “Ntɛ mitámɔ awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa ni, miátɛ kado.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ɔnɔkɔɛ̃ a ke ye aduli kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ ɔtáya mɔatsɛ ni, yĩ obi aaku.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naa, nɔ obi aana nkpã.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Kĩ yanaa a, ye basumunɛ yatsɛlamɔ ye bibi ye kĩ ye obinyole a saɛ.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Evia be lɔkɔ a kĩ de kamɛ obinyole a saɛ, ade bibi ye kĩ, “Kadzɔ suwa ɔdɔũ mɔa kamɛ mɔ atilili a fɔnɛ ye awɛ.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ade ɔlɛga a te anɛ kĩ ade lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ Yesu bi ye kĩ, “Nɔ obi aana nkpã.” Nɛ foesũ ye mɔ ye tɔtɔ kamɛ bati flee tɛ Yesu bido.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Ade fukĩĩ nyɛ nsɛntsɛlɛni ayade kĩ Yesu kɛna nɛ Galilea, kĩ emuniki eto Yudea ɛya a.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.