João 4
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA
1 Farisifɔ a nu kĩ Yesu kawɔla bati mui, kĩ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kapɔ kaba Yohanes bade.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Lɛmɛ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, Yesu mɔawɛ táwɔla odima mui, mbom ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a odi lɛwɔla bati mui.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Foesũ kĩ Yesu nu fɔlɛtsa kĩĩ a, ɛdzakũ nɛ Yudea emuniki ɛnaa Galilea tite akũ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Kɛnɛ kĩ ɛtsã Samaria tite kamɛ ɛnaa awã.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Yesu yawo Samaria ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Sikar. Ɔmatɔ a fuã mɔ tite a kĩ be ɔwanyɔ Yakob kɔa ɛkpa ye obi Yosef.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yakob lɔwɔkɛ deĩ nɛ awã. Yesu yawo awã ndɛ suwa tɔdɔũ ewua-nviã kamɛ, ade kĩ osi katsã piã ye sũ ni, ɛkɛna akũ edzi nɛ lɔwɔkɛ a ɔwɛ̃.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Owi tábuna mɔ Samaria otsole odi ya kĩ yaanu mui. Yesu bi ye kĩ, “Kpa yĩ mui badi mmɔa.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a naa ɔmatɔ kamɛ bɛnaaya funitsã.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Otsole a bi Yesu kĩ, “Nde fɔya mɔ nɔ Yudani avia yĩ Samaria otsole kĩ nkpa nɔ mui kamɔa?” Ɛlɛ lɔmɔ kitonɛkĩ Yudafɔ mɔ Samariafɔ lákã.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Ntɛ kanyina onyina lɛtsa a kĩ Baguma akpa, mɔ oti a kĩ ye lamɛna nɔ mui mɔawa kavia ni, kufɛ nɔ aavia ye lɔkɔa ɛkpa nɔ mui kĩ bakpa nkpã a.”
10 Jesus respondeu:
11 Otsole a bi ye kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, ɔnɛ́ɛ bokiti kĩ bakɔa kanu mui, ade lɔwɔkɛ a lɛmɛ dzũ a. Ndia aatomɛna mui a kĩ bakpa nkpã a?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Boe ɔwanyɔ Yakob lɛnyɛ lɔwɔkɛ kĩĩ ɛkpa boe, ade ye mɔawɛ, ye babi mɔ ye bayaɛ flee mɔa mui bitomɛna de kamɛ a. Mbɔɛɛ katsa atsa kĩ ɔbɛ̃ Yakob?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ade Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Odi nyɛ odi kĩ ɛmɔa mui kĩĩ ni, ɔmɔado aabuki ɛkɔ ye,
13 Jesus respondeu:
14 lɛmɛ odi nyɛ odi kĩ yamɔa mui a kĩ maakpa ye a ni, ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ ye da. Kitonɛkĩ mui a kĩ maakpa oti a aadani mui katokɔ̃ kĩ nkpã mui deĩ a nɛ ye kamɛ, bɛkpa ye nkpã kĩ ɛla kawũna a.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, kpa yĩ mui a na badi ayekĩ ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ yĩ da, ĩye mbuki ĩya nɛ awĩ kĩ maanu mui.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naakpã nɔ ɔnyɔ miya.”
16 Jesus disse:
17 Otsole a bi ye kĩ, “Nlá ɔnyɔ.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, odzimɔ banyole elo tɔ̃, ade onyole a kĩ mimɔ ye midzi finyaakĩĩ malo liti ɛnyɛ́ nɔ ɔnyɔ a.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ade otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, mmɔ́ kĩ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ anɛ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Boe Samariafɔ bawanyɔ sum Baguma nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ, lɛmɛ mi Yudafɔ mibo Yerusalem nyɛ awã kĩ kɛnɛ kĩ bati bisum Baguma.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu bi ye kĩ, “Boe ɔma, tɛ yĩ kado kĩ lɔkɔ aaya kĩ bati lɛláabuki bisum Ɔlɛga a nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ ĩye nɛ Yerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Mi Samariafɔ miti minyína oti a kĩ ye miasum. Lɛmɛ boe Yudafɔ kɔ̃ bunyina oti a kĩ bɔasum, kitonɛkĩ Yudafɔ akũ nkpã katɛ a tsã kɛya.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Lɛmɛ lɔkɔ aya, ade lɛya kɔkɔɛ malo kĩ bati a kĩ basum Baguma nɛ osi wĩ akũ a, aasum Ɔlɛga a nɛ Baguma Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ. Ade bati a kĩ basum ye lɔmɔ a Baguma awɛ a.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Baguma ni, Hũhũ yanɛ, foesũ kɛnɛ kĩ bati a kĩ basum ye a, bisum ye nɛ Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ade otsole a bi ye kĩ, “Ĩnyina kĩ Mesia kĩ bavɛ Kristo a aaya, ade ntɛ ɛya ni, yaabi boe lɛtsa nyɛ lɛtsa.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ nyɛ ye, yĩ a kĩ nlamɛna kɔdzɛla kalɛ mɔ nɔ a.”
26 Então Jesus disse:
27 Lɔkɔ a na kamɛ mɔ Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a muniki bɛya. Fɔkɛna be wãwã paa kĩ bɛmɔ́ kĩ ye mɔ otsole bɛlamɛna kɔdzɛla kalɛ. Lɛmɛ be kamɛ odima távia otsole a kĩ, “Litsa awɛ?” ĩye bivia Yesu kĩ, “Nde sũ mimɔ ye mialɔmɛna?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ade otsole a fɔnɛ ye kugumi awɛ eyi nɛ awã, ɛnaa ɔmatɔ kamɛ ɛnabi bati kĩ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Miyaadã onyole odi kĩ ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ nkɛna tɔ̃. Mbɔɛɛ ye nyɛ Kristo a?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Foesũ bati nɛ́ nɛ ɔmatɔ a kamɛ bɛnaa Yesu sɛkɛ̃.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Nɛ lɔkɔ a kamɛ a, Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a kake ye aduli kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, yaanya litsedi.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Lɛmɛ Yesu bi be kĩ, “Ndeĩ funitsã kĩ maanya, kĩ minyína foe akũ lɛtsama.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Foesũ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kavia be akũ kĩ, “Mbɔɛɛ odi ma ye funitsã?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yesu bi be kĩ, “Yĩ funitsã nyɛ kĩ makɛna nɛ oti a kĩ edo yĩ a kawɛ akũ, lɔkɔa nwũna ye adzuma a kĩ ɛkpa yĩ a.
34 Jesus lhes declarou:
35 Nnɛ́ mi alɛ kĩ kite tidetɔ ɛna sɔũ kĩ funitsã kakpɔta lɔkɔ awo ɔtɔ? Lɛmɛ mabi mi kĩ miko anɛ midã fɔba a! Funitsã a bo kĩ bakpɔta.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Oti a kĩ yakpɔta funitsã a atɛ kɔtɔkase, ade ɔkpɔtanɛ akpɔta foe kakpa nkpã kĩ ɛlá kawũna a. Foesũ funitsã odunɛ a mɔ ɔkpɔtanɛ a flee aamɔ kawɔlɛ bɛkpɔta.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Foesũ kalɛ a kĩ balɛ kĩ, ‘Oti mɔa adu fɔtsa, oti bɛbã akpɔta foe’ a nyɛ ɔnɔkɔali.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ndo mi kĩ minaakpɔta funitsã nɛ fɔba a kĩ mitákɛna adzuma nɛ foe kamɛ a. Bati bɛbã lɛkɛna adzuma nɛ awã, lɛmɛ mi mina nfasɔ mitomɛna be adzuma kakɛna kamɛ.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samariafɔ pii kĩ bito ɔmatɔ a kamɛ a tɛ Yesu bido nɛ otsole a adansiɛ a kĩ edi kĩ, “Ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ nkɛna tɔ̃ nɛ yĩ nkpã kamɛ,” a sũ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Foesũ kĩ bɛyamɔ Yesu a, bike ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃, ade Yesu dzi nɛ awã fuwi nviã fudi a.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Bati bɛbã pii lɛmɛ tɛ Yesu bido nɛ ye mɔawɛ fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a sũ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ade bibi otsole a kĩ, “Finyaa kɔ̃, nnɛ́ nɔ fɔlɛtsa a sũ bɔtɛ budo, kitonɛkĩ boe mɔawɛ a bunu fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a, ade bunyi kĩ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, ye nyɛ katinya kamɛ Ɔtɛnɛ a.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nɛ fuwi nviã a liti a, Yesu dzakũ nɛ awã ɛnaa Galilea tite akũ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Ye mɔawɛ a ɛlɛ kĩ, “Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ lɛ́la obu nɛ ye mɔawɛ kade bati kamɛ.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Lɛmɛ kĩ ewo Galilea tite akũ a, bati a tɛ ye katɛ wĩ, kitonɛkĩ bɛnaa Yerusalem nɛ Wuda Katɛ̃ Luwi kanya a kamɛ, ade bɛmɔ́ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ ɛkɛna a nɛ luwi kanya a kamɛ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ke liti a, Yesu muniki ɛnaa Kana nɛ Galilea tite akũ, awã kĩ ɛdani mui bɛkɛna bavɛ a. Abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi deĩ nɛ awã, ye obinyole asɔ nɛ Kapernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kĩ enu kĩ Yesu to Yudea ɛya nɛ Galilea a, ɛnaa ye sɛkɛ̃ ɛnake ye aduli kĩ ɛyatsa ye obi kĩ edeĩ nɛ wuda mɔ nkpã kayite a ɛkpa ye.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu bi ye kĩ, “Ntɛ mitámɔ awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa ni, miátɛ kado.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ɔnɔkɔɛ̃ a ke ye aduli kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ ɔtáya mɔatsɛ ni, yĩ obi aaku.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naa, nɔ obi aana nkpã.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Kĩ yanaa a, ye basumunɛ yatsɛlamɔ ye bibi ye kĩ ye obinyole a saɛ.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Evia be lɔkɔ a kĩ de kamɛ obinyole a saɛ, ade bibi ye kĩ, “Kadzɔ suwa ɔdɔũ mɔa kamɛ mɔ atilili a fɔnɛ ye awɛ.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ade ɔlɛga a te anɛ kĩ ade lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ Yesu bi ye kĩ, “Nɔ obi aana nkpã.” Nɛ foesũ ye mɔ ye tɔtɔ kamɛ bati flee tɛ Yesu bido.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ade fukĩĩ nyɛ nsɛntsɛlɛni ayade kĩ Yesu kɛna nɛ Galilea, kĩ emuniki eto Yudea ɛya a.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.