João 4

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Farisifɔ a nu kĩ Yesu kawɔla bati mui, kĩ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kapɔ kaba Yohanes bade.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Lɛmɛ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, Yesu mɔawɛ táwɔla odima mui, mbom ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a odi lɛwɔla bati mui.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Foesũ kĩ Yesu nu fɔlɛtsa kĩĩ a, ɛdzakũ nɛ Yudea emuniki ɛnaa Galilea tite akũ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Kɛnɛ kĩ ɛtsã Samaria tite kamɛ ɛnaa awã.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Yesu yawo Samaria ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Sikar. Ɔmatɔ a fuã mɔ tite a kĩ be ɔwanyɔ Yakob kɔa ɛkpa ye obi Yosef.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yakob lɔwɔkɛ deĩ nɛ awã. Yesu yawo awã ndɛ suwa tɔdɔũ ewua-nviã kamɛ, ade kĩ osi katsã piã ye sũ ni, ɛkɛna akũ edzi nɛ lɔwɔkɛ a ɔwɛ̃.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Owi tábuna mɔ Samaria otsole odi ya kĩ yaanu mui. Yesu bi ye kĩ, “Kpa yĩ mui badi mmɔa.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a naa ɔmatɔ kamɛ bɛnaaya funitsã.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Otsole a bi Yesu kĩ, “Nde fɔya mɔ nɔ Yudani avia yĩ Samaria otsole kĩ nkpa nɔ mui kamɔa?” Ɛlɛ lɔmɔ kitonɛkĩ Yudafɔ mɔ Samariafɔ lákã.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Ntɛ kanyina onyina lɛtsa a kĩ Baguma akpa, mɔ oti a kĩ ye lamɛna nɔ mui mɔawa kavia ni, kufɛ nɔ aavia ye lɔkɔa ɛkpa nɔ mui kĩ bakpa nkpã a.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Otsole a bi ye kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, ɔnɛ́ɛ bokiti kĩ bakɔa kanu mui, ade lɔwɔkɛ a lɛmɛ dzũ a. Ndia aatomɛna mui a kĩ bakpa nkpã a?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Boe ɔwanyɔ Yakob lɛnyɛ lɔwɔkɛ kĩĩ ɛkpa boe, ade ye mɔawɛ, ye babi mɔ ye bayaɛ flee mɔa mui bitomɛna de kamɛ a. Mbɔɛɛ katsa atsa kĩ ɔbɛ̃ Yakob?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ade Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Odi nyɛ odi kĩ ɛmɔa mui kĩĩ ni, ɔmɔado aabuki ɛkɔ ye,
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 lɛmɛ odi nyɛ odi kĩ yamɔa mui a kĩ maakpa ye a ni, ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ ye da. Kitonɛkĩ mui a kĩ maakpa oti a aadani mui katokɔ̃ kĩ nkpã mui deĩ a nɛ ye kamɛ, bɛkpa ye nkpã kĩ ɛla kawũna a.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, kpa yĩ mui a na badi ayekĩ ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ yĩ da, ĩye mbuki ĩya nɛ awĩ kĩ maanu mui.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naakpã nɔ ɔnyɔ miya.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Otsole a bi ye kĩ, “Nlá ɔnyɔ.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, odzimɔ banyole elo tɔ̃, ade onyole a kĩ mimɔ ye midzi finyaakĩĩ malo liti ɛnyɛ́ nɔ ɔnyɔ a.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ade otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, mmɔ́ kĩ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ anɛ.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Boe Samariafɔ bawanyɔ sum Baguma nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ, lɛmɛ mi Yudafɔ mibo Yerusalem nyɛ awã kĩ kɛnɛ kĩ bati bisum Baguma.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu bi ye kĩ, “Boe ɔma, tɛ yĩ kado kĩ lɔkɔ aaya kĩ bati lɛláabuki bisum Ɔlɛga a nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ ĩye nɛ Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mi Samariafɔ miti minyína oti a kĩ ye miasum. Lɛmɛ boe Yudafɔ kɔ̃ bunyina oti a kĩ bɔasum, kitonɛkĩ Yudafɔ akũ nkpã katɛ a tsã kɛya.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Lɛmɛ lɔkɔ aya, ade lɛya kɔkɔɛ malo kĩ bati a kĩ basum Baguma nɛ osi wĩ akũ a, aasum Ɔlɛga a nɛ Baguma Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ. Ade bati a kĩ basum ye lɔmɔ a Baguma awɛ a.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Baguma ni, Hũhũ yanɛ, foesũ kɛnɛ kĩ bati a kĩ basum ye a, bisum ye nɛ Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ade otsole a bi ye kĩ, “Ĩnyina kĩ Mesia kĩ bavɛ Kristo a aaya, ade ntɛ ɛya ni, yaabi boe lɛtsa nyɛ lɛtsa.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ nyɛ ye, yĩ a kĩ nlamɛna kɔdzɛla kalɛ mɔ nɔ a.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Lɔkɔ a na kamɛ mɔ Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a muniki bɛya. Fɔkɛna be wãwã paa kĩ bɛmɔ́ kĩ ye mɔ otsole bɛlamɛna kɔdzɛla kalɛ. Lɛmɛ be kamɛ odima távia otsole a kĩ, “Litsa awɛ?” ĩye bivia Yesu kĩ, “Nde sũ mimɔ ye mialɔmɛna?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ade otsole a fɔnɛ ye kugumi awɛ eyi nɛ awã, ɛnaa ɔmatɔ kamɛ ɛnabi bati kĩ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Miyaadã onyole odi kĩ ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ nkɛna tɔ̃. Mbɔɛɛ ye nyɛ Kristo a?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Foesũ bati nɛ́ nɛ ɔmatɔ a kamɛ bɛnaa Yesu sɛkɛ̃.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Nɛ lɔkɔ a kamɛ a, Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a kake ye aduli kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, yaanya litsedi.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Lɛmɛ Yesu bi be kĩ, “Ndeĩ funitsã kĩ maanya, kĩ minyína foe akũ lɛtsama.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Foesũ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kavia be akũ kĩ, “Mbɔɛɛ odi ma ye funitsã?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yesu bi be kĩ, “Yĩ funitsã nyɛ kĩ makɛna nɛ oti a kĩ edo yĩ a kawɛ akũ, lɔkɔa nwũna ye adzuma a kĩ ɛkpa yĩ a.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Nnɛ́ mi alɛ kĩ kite tidetɔ ɛna sɔũ kĩ funitsã kakpɔta lɔkɔ awo ɔtɔ? Lɛmɛ mabi mi kĩ miko anɛ midã fɔba a! Funitsã a bo kĩ bakpɔta.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Oti a kĩ yakpɔta funitsã a atɛ kɔtɔkase, ade ɔkpɔtanɛ akpɔta foe kakpa nkpã kĩ ɛlá kawũna a. Foesũ funitsã odunɛ a mɔ ɔkpɔtanɛ a flee aamɔ kawɔlɛ bɛkpɔta.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Foesũ kalɛ a kĩ balɛ kĩ, ‘Oti mɔa adu fɔtsa, oti bɛbã akpɔta foe’ a nyɛ ɔnɔkɔali.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ndo mi kĩ minaakpɔta funitsã nɛ fɔba a kĩ mitákɛna adzuma nɛ foe kamɛ a. Bati bɛbã lɛkɛna adzuma nɛ awã, lɛmɛ mi mina nfasɔ mitomɛna be adzuma kakɛna kamɛ.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariafɔ pii kĩ bito ɔmatɔ a kamɛ a tɛ Yesu bido nɛ otsole a adansiɛ a kĩ edi kĩ, “Ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ nkɛna tɔ̃ nɛ yĩ nkpã kamɛ,” a sũ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Foesũ kĩ bɛyamɔ Yesu a, bike ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃, ade Yesu dzi nɛ awã fuwi nviã fudi a.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Bati bɛbã pii lɛmɛ tɛ Yesu bido nɛ ye mɔawɛ fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a sũ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ade bibi otsole a kĩ, “Finyaa kɔ̃, nnɛ́ nɔ fɔlɛtsa a sũ bɔtɛ budo, kitonɛkĩ boe mɔawɛ a bunu fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a, ade bunyi kĩ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, ye nyɛ katinya kamɛ Ɔtɛnɛ a.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nɛ fuwi nviã a liti a, Yesu dzakũ nɛ awã ɛnaa Galilea tite akũ.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Ye mɔawɛ a ɛlɛ kĩ, “Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ lɛ́la obu nɛ ye mɔawɛ kade bati kamɛ.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Lɛmɛ kĩ ewo Galilea tite akũ a, bati a tɛ ye katɛ wĩ, kitonɛkĩ bɛnaa Yerusalem nɛ Wuda Katɛ̃ Luwi kanya a kamɛ, ade bɛmɔ́ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ ɛkɛna a nɛ luwi kanya a kamɛ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ke liti a, Yesu muniki ɛnaa Kana nɛ Galilea tite akũ, awã kĩ ɛdani mui bɛkɛna bavɛ a. Abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi deĩ nɛ awã, ye obinyole asɔ nɛ Kapernaum.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kĩ enu kĩ Yesu to Yudea ɛya nɛ Galilea a, ɛnaa ye sɛkɛ̃ ɛnake ye aduli kĩ ɛyatsa ye obi kĩ edeĩ nɛ wuda mɔ nkpã kayite a ɛkpa ye.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yesu bi ye kĩ, “Ntɛ mitámɔ awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa ni, miátɛ kado.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ɔnɔkɔɛ̃ a ke ye aduli kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ ɔtáya mɔatsɛ ni, yĩ obi aaku.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naa, nɔ obi aana nkpã.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Kĩ yanaa a, ye basumunɛ yatsɛlamɔ ye bibi ye kĩ ye obinyole a saɛ.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Evia be lɔkɔ a kĩ de kamɛ obinyole a saɛ, ade bibi ye kĩ, “Kadzɔ suwa ɔdɔũ mɔa kamɛ mɔ atilili a fɔnɛ ye awɛ.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ade ɔlɛga a te anɛ kĩ ade lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ Yesu bi ye kĩ, “Nɔ obi aana nkpã.” Nɛ foesũ ye mɔ ye tɔtɔ kamɛ bati flee tɛ Yesu bido.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ade fukĩĩ nyɛ nsɛntsɛlɛni ayade kĩ Yesu kɛna nɛ Galilea, kĩ emuniki eto Yudea ɛya a.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.