João 4

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Farisifɔ a nu kĩ Yesu kawɔla bati mui, kĩ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kapɔ kaba Yohanes bade.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Lɛmɛ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, Yesu mɔawɛ táwɔla odima mui, mbom ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a odi lɛwɔla bati mui.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Foesũ kĩ Yesu nu fɔlɛtsa kĩĩ a, ɛdzakũ nɛ Yudea emuniki ɛnaa Galilea tite akũ.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Kɛnɛ kĩ ɛtsã Samaria tite kamɛ ɛnaa awã.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Yesu yawo Samaria ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Sikar. Ɔmatɔ a fuã mɔ tite a kĩ be ɔwanyɔ Yakob kɔa ɛkpa ye obi Yosef.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yakob lɔwɔkɛ deĩ nɛ awã. Yesu yawo awã ndɛ suwa tɔdɔũ ewua-nviã kamɛ, ade kĩ osi katsã piã ye sũ ni, ɛkɛna akũ edzi nɛ lɔwɔkɛ a ɔwɛ̃.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Owi tábuna mɔ Samaria otsole odi ya kĩ yaanu mui. Yesu bi ye kĩ, “Kpa yĩ mui badi mmɔa.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a naa ɔmatɔ kamɛ bɛnaaya funitsã.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Otsole a bi Yesu kĩ, “Nde fɔya mɔ nɔ Yudani avia yĩ Samaria otsole kĩ nkpa nɔ mui kamɔa?” Ɛlɛ lɔmɔ kitonɛkĩ Yudafɔ mɔ Samariafɔ lákã.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Ntɛ kanyina onyina lɛtsa a kĩ Baguma akpa, mɔ oti a kĩ ye lamɛna nɔ mui mɔawa kavia ni, kufɛ nɔ aavia ye lɔkɔa ɛkpa nɔ mui kĩ bakpa nkpã a.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Otsole a bi ye kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, ɔnɛ́ɛ bokiti kĩ bakɔa kanu mui, ade lɔwɔkɛ a lɛmɛ dzũ a. Ndia aatomɛna mui a kĩ bakpa nkpã a?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Boe ɔwanyɔ Yakob lɛnyɛ lɔwɔkɛ kĩĩ ɛkpa boe, ade ye mɔawɛ, ye babi mɔ ye bayaɛ flee mɔa mui bitomɛna de kamɛ a. Mbɔɛɛ katsa atsa kĩ ɔbɛ̃ Yakob?”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ade Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Odi nyɛ odi kĩ ɛmɔa mui kĩĩ ni, ɔmɔado aabuki ɛkɔ ye,
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 lɛmɛ odi nyɛ odi kĩ yamɔa mui a kĩ maakpa ye a ni, ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ ye da. Kitonɛkĩ mui a kĩ maakpa oti a aadani mui katokɔ̃ kĩ nkpã mui deĩ a nɛ ye kamɛ, bɛkpa ye nkpã kĩ ɛla kawũna a.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, kpa yĩ mui a na badi ayekĩ ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ yĩ da, ĩye mbuki ĩya nɛ awĩ kĩ maanu mui.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naakpã nɔ ɔnyɔ miya.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Otsole a bi ye kĩ, “Nlá ɔnyɔ.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, odzimɔ banyole elo tɔ̃, ade onyole a kĩ mimɔ ye midzi finyaakĩĩ malo liti ɛnyɛ́ nɔ ɔnyɔ a.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ade otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, mmɔ́ kĩ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ anɛ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Boe Samariafɔ bawanyɔ sum Baguma nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ, lɛmɛ mi Yudafɔ mibo Yerusalem nyɛ awã kĩ kɛnɛ kĩ bati bisum Baguma.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu bi ye kĩ, “Boe ɔma, tɛ yĩ kado kĩ lɔkɔ aaya kĩ bati lɛláabuki bisum Ɔlɛga a nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ ĩye nɛ Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mi Samariafɔ miti minyína oti a kĩ ye miasum. Lɛmɛ boe Yudafɔ kɔ̃ bunyina oti a kĩ bɔasum, kitonɛkĩ Yudafɔ akũ nkpã katɛ a tsã kɛya.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Lɛmɛ lɔkɔ aya, ade lɛya kɔkɔɛ malo kĩ bati a kĩ basum Baguma nɛ osi wĩ akũ a, aasum Ɔlɛga a nɛ Baguma Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ. Ade bati a kĩ basum ye lɔmɔ a Baguma awɛ a.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Baguma ni, Hũhũ yanɛ, foesũ kɛnɛ kĩ bati a kĩ basum ye a, bisum ye nɛ Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ade otsole a bi ye kĩ, “Ĩnyina kĩ Mesia kĩ bavɛ Kristo a aaya, ade ntɛ ɛya ni, yaabi boe lɛtsa nyɛ lɛtsa.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ nyɛ ye, yĩ a kĩ nlamɛna kɔdzɛla kalɛ mɔ nɔ a.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Lɔkɔ a na kamɛ mɔ Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a muniki bɛya. Fɔkɛna be wãwã paa kĩ bɛmɔ́ kĩ ye mɔ otsole bɛlamɛna kɔdzɛla kalɛ. Lɛmɛ be kamɛ odima távia otsole a kĩ, “Litsa awɛ?” ĩye bivia Yesu kĩ, “Nde sũ mimɔ ye mialɔmɛna?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ade otsole a fɔnɛ ye kugumi awɛ eyi nɛ awã, ɛnaa ɔmatɔ kamɛ ɛnabi bati kĩ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Miyaadã onyole odi kĩ ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ nkɛna tɔ̃. Mbɔɛɛ ye nyɛ Kristo a?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Foesũ bati nɛ́ nɛ ɔmatɔ a kamɛ bɛnaa Yesu sɛkɛ̃.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Nɛ lɔkɔ a kamɛ a, Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a kake ye aduli kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, yaanya litsedi.”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Lɛmɛ Yesu bi be kĩ, “Ndeĩ funitsã kĩ maanya, kĩ minyína foe akũ lɛtsama.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Foesũ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kavia be akũ kĩ, “Mbɔɛɛ odi ma ye funitsã?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Yesu bi be kĩ, “Yĩ funitsã nyɛ kĩ makɛna nɛ oti a kĩ edo yĩ a kawɛ akũ, lɔkɔa nwũna ye adzuma a kĩ ɛkpa yĩ a.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Nnɛ́ mi alɛ kĩ kite tidetɔ ɛna sɔũ kĩ funitsã kakpɔta lɔkɔ awo ɔtɔ? Lɛmɛ mabi mi kĩ miko anɛ midã fɔba a! Funitsã a bo kĩ bakpɔta.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Oti a kĩ yakpɔta funitsã a atɛ kɔtɔkase, ade ɔkpɔtanɛ akpɔta foe kakpa nkpã kĩ ɛlá kawũna a. Foesũ funitsã odunɛ a mɔ ɔkpɔtanɛ a flee aamɔ kawɔlɛ bɛkpɔta.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Foesũ kalɛ a kĩ balɛ kĩ, ‘Oti mɔa adu fɔtsa, oti bɛbã akpɔta foe’ a nyɛ ɔnɔkɔali.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ndo mi kĩ minaakpɔta funitsã nɛ fɔba a kĩ mitákɛna adzuma nɛ foe kamɛ a. Bati bɛbã lɛkɛna adzuma nɛ awã, lɛmɛ mi mina nfasɔ mitomɛna be adzuma kakɛna kamɛ.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariafɔ pii kĩ bito ɔmatɔ a kamɛ a tɛ Yesu bido nɛ otsole a adansiɛ a kĩ edi kĩ, “Ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ nkɛna tɔ̃ nɛ yĩ nkpã kamɛ,” a sũ.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Foesũ kĩ bɛyamɔ Yesu a, bike ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃, ade Yesu dzi nɛ awã fuwi nviã fudi a.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Bati bɛbã pii lɛmɛ tɛ Yesu bido nɛ ye mɔawɛ fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a sũ.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Ade bibi otsole a kĩ, “Finyaa kɔ̃, nnɛ́ nɔ fɔlɛtsa a sũ bɔtɛ budo, kitonɛkĩ boe mɔawɛ a bunu fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a, ade bunyi kĩ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, ye nyɛ katinya kamɛ Ɔtɛnɛ a.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nɛ fuwi nviã a liti a, Yesu dzakũ nɛ awã ɛnaa Galilea tite akũ.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Ye mɔawɛ a ɛlɛ kĩ, “Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ lɛ́la obu nɛ ye mɔawɛ kade bati kamɛ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Lɛmɛ kĩ ewo Galilea tite akũ a, bati a tɛ ye katɛ wĩ, kitonɛkĩ bɛnaa Yerusalem nɛ Wuda Katɛ̃ Luwi kanya a kamɛ, ade bɛmɔ́ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ ɛkɛna a nɛ luwi kanya a kamɛ.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Ke liti a, Yesu muniki ɛnaa Kana nɛ Galilea tite akũ, awã kĩ ɛdani mui bɛkɛna bavɛ a. Abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi deĩ nɛ awã, ye obinyole asɔ nɛ Kapernaum.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Kĩ enu kĩ Yesu to Yudea ɛya nɛ Galilea a, ɛnaa ye sɛkɛ̃ ɛnake ye aduli kĩ ɛyatsa ye obi kĩ edeĩ nɛ wuda mɔ nkpã kayite a ɛkpa ye.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Yesu bi ye kĩ, “Ntɛ mitámɔ awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa ni, miátɛ kado.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ɔnɔkɔɛ̃ a ke ye aduli kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ ɔtáya mɔatsɛ ni, yĩ obi aaku.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naa, nɔ obi aana nkpã.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Kĩ yanaa a, ye basumunɛ yatsɛlamɔ ye bibi ye kĩ ye obinyole a saɛ.
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Evia be lɔkɔ a kĩ de kamɛ obinyole a saɛ, ade bibi ye kĩ, “Kadzɔ suwa ɔdɔũ mɔa kamɛ mɔ atilili a fɔnɛ ye awɛ.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Ade ɔlɛga a te anɛ kĩ ade lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ Yesu bi ye kĩ, “Nɔ obi aana nkpã.” Nɛ foesũ ye mɔ ye tɔtɔ kamɛ bati flee tɛ Yesu bido.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ade fukĩĩ nyɛ nsɛntsɛlɛni ayade kĩ Yesu kɛna nɛ Galilea, kĩ emuniki eto Yudea ɛya a.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.