João 4
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB
1 Farisifɔ a nu kĩ Yesu kawɔla bati mui, kĩ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kapɔ kaba Yohanes bade.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Lɛmɛ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, Yesu mɔawɛ táwɔla odima mui, mbom ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a odi lɛwɔla bati mui.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Foesũ kĩ Yesu nu fɔlɛtsa kĩĩ a, ɛdzakũ nɛ Yudea emuniki ɛnaa Galilea tite akũ.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Kɛnɛ kĩ ɛtsã Samaria tite kamɛ ɛnaa awã.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Yesu yawo Samaria ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Sikar. Ɔmatɔ a fuã mɔ tite a kĩ be ɔwanyɔ Yakob kɔa ɛkpa ye obi Yosef.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Yakob lɔwɔkɛ deĩ nɛ awã. Yesu yawo awã ndɛ suwa tɔdɔũ ewua-nviã kamɛ, ade kĩ osi katsã piã ye sũ ni, ɛkɛna akũ edzi nɛ lɔwɔkɛ a ɔwɛ̃.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Owi tábuna mɔ Samaria otsole odi ya kĩ yaanu mui. Yesu bi ye kĩ, “Kpa yĩ mui badi mmɔa.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a naa ɔmatɔ kamɛ bɛnaaya funitsã.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Otsole a bi Yesu kĩ, “Nde fɔya mɔ nɔ Yudani avia yĩ Samaria otsole kĩ nkpa nɔ mui kamɔa?” Ɛlɛ lɔmɔ kitonɛkĩ Yudafɔ mɔ Samariafɔ lákã.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Ntɛ kanyina onyina lɛtsa a kĩ Baguma akpa, mɔ oti a kĩ ye lamɛna nɔ mui mɔawa kavia ni, kufɛ nɔ aavia ye lɔkɔa ɛkpa nɔ mui kĩ bakpa nkpã a.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Otsole a bi ye kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, ɔnɛ́ɛ bokiti kĩ bakɔa kanu mui, ade lɔwɔkɛ a lɛmɛ dzũ a. Ndia aatomɛna mui a kĩ bakpa nkpã a?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Boe ɔwanyɔ Yakob lɛnyɛ lɔwɔkɛ kĩĩ ɛkpa boe, ade ye mɔawɛ, ye babi mɔ ye bayaɛ flee mɔa mui bitomɛna de kamɛ a. Mbɔɛɛ katsa atsa kĩ ɔbɛ̃ Yakob?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ade Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Odi nyɛ odi kĩ ɛmɔa mui kĩĩ ni, ɔmɔado aabuki ɛkɔ ye,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 lɛmɛ odi nyɛ odi kĩ yamɔa mui a kĩ maakpa ye a ni, ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ ye da. Kitonɛkĩ mui a kĩ maakpa oti a aadani mui katokɔ̃ kĩ nkpã mui deĩ a nɛ ye kamɛ, bɛkpa ye nkpã kĩ ɛla kawũna a.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, kpa yĩ mui a na badi ayekĩ ɔmɔado lɛláabuki ɛkɔ yĩ da, ĩye mbuki ĩya nɛ awĩ kĩ maanu mui.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naakpã nɔ ɔnyɔ miya.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Otsole a bi ye kĩ, “Nlá ɔnyɔ.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, odzimɔ banyole elo tɔ̃, ade onyole a kĩ mimɔ ye midzi finyaakĩĩ malo liti ɛnyɛ́ nɔ ɔnyɔ a.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ade otsole a bi Yesu kĩ, “Ɔnɔkɔɛ̃, mmɔ́ kĩ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ anɛ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Boe Samariafɔ bawanyɔ sum Baguma nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ, lɛmɛ mi Yudafɔ mibo Yerusalem nyɛ awã kĩ kɛnɛ kĩ bati bisum Baguma.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu bi ye kĩ, “Boe ɔma, tɛ yĩ kado kĩ lɔkɔ aaya kĩ bati lɛláabuki bisum Ɔlɛga a nɛ ɔtɔ kĩĩ akũ ĩye nɛ Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mi Samariafɔ miti minyína oti a kĩ ye miasum. Lɛmɛ boe Yudafɔ kɔ̃ bunyina oti a kĩ bɔasum, kitonɛkĩ Yudafɔ akũ nkpã katɛ a tsã kɛya.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Lɛmɛ lɔkɔ aya, ade lɛya kɔkɔɛ malo kĩ bati a kĩ basum Baguma nɛ osi wĩ akũ a, aasum Ɔlɛga a nɛ Baguma Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ. Ade bati a kĩ basum ye lɔmɔ a Baguma awɛ a.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Baguma ni, Hũhũ yanɛ, foesũ kɛnɛ kĩ bati a kĩ basum ye a, bisum ye nɛ Hũhũ mɔ ɔnɔkɔali kamɛ.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ade otsole a bi ye kĩ, “Ĩnyina kĩ Mesia kĩ bavɛ Kristo a aaya, ade ntɛ ɛya ni, yaabi boe lɛtsa nyɛ lɛtsa.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ nyɛ ye, yĩ a kĩ nlamɛna kɔdzɛla kalɛ mɔ nɔ a.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Lɔkɔ a na kamɛ mɔ Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a muniki bɛya. Fɔkɛna be wãwã paa kĩ bɛmɔ́ kĩ ye mɔ otsole bɛlamɛna kɔdzɛla kalɛ. Lɛmɛ be kamɛ odima távia otsole a kĩ, “Litsa awɛ?” ĩye bivia Yesu kĩ, “Nde sũ mimɔ ye mialɔmɛna?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Ade otsole a fɔnɛ ye kugumi awɛ eyi nɛ awã, ɛnaa ɔmatɔ kamɛ ɛnabi bati kĩ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Miyaadã onyole odi kĩ ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ nkɛna tɔ̃. Mbɔɛɛ ye nyɛ Kristo a?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Foesũ bati nɛ́ nɛ ɔmatɔ a kamɛ bɛnaa Yesu sɛkɛ̃.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Nɛ lɔkɔ a kamɛ a, Yesu fɔtsa bakɔlɛnɛ a kake ye aduli kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, yaanya litsedi.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Lɛmɛ Yesu bi be kĩ, “Ndeĩ funitsã kĩ maanya, kĩ minyína foe akũ lɛtsama.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Foesũ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kavia be akũ kĩ, “Mbɔɛɛ odi ma ye funitsã?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Yesu bi be kĩ, “Yĩ funitsã nyɛ kĩ makɛna nɛ oti a kĩ edo yĩ a kawɛ akũ, lɔkɔa nwũna ye adzuma a kĩ ɛkpa yĩ a.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nnɛ́ mi alɛ kĩ kite tidetɔ ɛna sɔũ kĩ funitsã kakpɔta lɔkɔ awo ɔtɔ? Lɛmɛ mabi mi kĩ miko anɛ midã fɔba a! Funitsã a bo kĩ bakpɔta.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Oti a kĩ yakpɔta funitsã a atɛ kɔtɔkase, ade ɔkpɔtanɛ akpɔta foe kakpa nkpã kĩ ɛlá kawũna a. Foesũ funitsã odunɛ a mɔ ɔkpɔtanɛ a flee aamɔ kawɔlɛ bɛkpɔta.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Foesũ kalɛ a kĩ balɛ kĩ, ‘Oti mɔa adu fɔtsa, oti bɛbã akpɔta foe’ a nyɛ ɔnɔkɔali.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ndo mi kĩ minaakpɔta funitsã nɛ fɔba a kĩ mitákɛna adzuma nɛ foe kamɛ a. Bati bɛbã lɛkɛna adzuma nɛ awã, lɛmɛ mi mina nfasɔ mitomɛna be adzuma kakɛna kamɛ.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariafɔ pii kĩ bito ɔmatɔ a kamɛ a tɛ Yesu bido nɛ otsole a adansiɛ a kĩ edi kĩ, “Ebi yĩ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ nkɛna tɔ̃ nɛ yĩ nkpã kamɛ,” a sũ.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Foesũ kĩ bɛyamɔ Yesu a, bike ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃, ade Yesu dzi nɛ awã fuwi nviã fudi a.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Bati bɛbã pii lɛmɛ tɛ Yesu bido nɛ ye mɔawɛ fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a sũ.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ade bibi otsole a kĩ, “Finyaa kɔ̃, nnɛ́ nɔ fɔlɛtsa a sũ bɔtɛ budo, kitonɛkĩ boe mɔawɛ a bunu fɔlɛtsa a kĩ ɛlɛ a, ade bunyi kĩ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, ye nyɛ katinya kamɛ Ɔtɛnɛ a.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nɛ fuwi nviã a liti a, Yesu dzakũ nɛ awã ɛnaa Galilea tite akũ.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Ye mɔawɛ a ɛlɛ kĩ, “Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ lɛ́la obu nɛ ye mɔawɛ kade bati kamɛ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Lɛmɛ kĩ ewo Galilea tite akũ a, bati a tɛ ye katɛ wĩ, kitonɛkĩ bɛnaa Yerusalem nɛ Wuda Katɛ̃ Luwi kanya a kamɛ, ade bɛmɔ́ lɛtsa nyɛ lɛtsa a kĩ ɛkɛna a nɛ luwi kanya a kamɛ.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ke liti a, Yesu muniki ɛnaa Kana nɛ Galilea tite akũ, awã kĩ ɛdani mui bɛkɛna bavɛ a. Abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi deĩ nɛ awã, ye obinyole asɔ nɛ Kapernaum.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Kĩ enu kĩ Yesu to Yudea ɛya nɛ Galilea a, ɛnaa ye sɛkɛ̃ ɛnake ye aduli kĩ ɛyatsa ye obi kĩ edeĩ nɛ wuda mɔ nkpã kayite a ɛkpa ye.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Yesu bi ye kĩ, “Ntɛ mitámɔ awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa ni, miátɛ kado.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ɔnɔkɔɛ̃ a ke ye aduli kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ ɔtáya mɔatsɛ ni, yĩ obi aaku.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Ade Yesu bi ye kĩ, “Naa, nɔ obi aana nkpã.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Kĩ yanaa a, ye basumunɛ yatsɛlamɔ ye bibi ye kĩ ye obinyole a saɛ.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Evia be lɔkɔ a kĩ de kamɛ obinyole a saɛ, ade bibi ye kĩ, “Kadzɔ suwa ɔdɔũ mɔa kamɛ mɔ atilili a fɔnɛ ye awɛ.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ade ɔlɛga a te anɛ kĩ ade lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ Yesu bi ye kĩ, “Nɔ obi aana nkpã.” Nɛ foesũ ye mɔ ye tɔtɔ kamɛ bati flee tɛ Yesu bido.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ade fukĩĩ nyɛ nsɛntsɛlɛni ayade kĩ Yesu kɛna nɛ Galilea, kĩ emuniki eto Yudea ɛya a.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.