João 11
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVI
1 Onyole odi kĩ bavɛ Lazaro kasɔ. Eto Betania, ɔmatɔ a kĩ bawaɛ̃tsole nviã Maria mɔ Marta dzi a kamɛ.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Ade Maria kĩĩ lɛkɔa kugua mɔ ɔlɛ̃ eko nɛ boe Ɔlate fɔnɛta, ɛkɔa ye lɔlɔ tɔlɔ ɛyɔ foe a. Ye ɔwaɛ̃nyole nyɛ Lazaro kĩ yasɔ a.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Bawaɛ̃tsole a do lɔtɔ nɛ Yesu sɛkɛ̃ kĩ, “Boe Ɔlate, nɔ ɔkɔba a kĩ aátunɔ ye kalɛ a asɔ.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Kĩ Yesu nu fɔlɛtsa kĩĩ a, ɛlɛ kĩ, “Fɔsɔ kĩĩ lɛnyɛ wuda fɔsɔ, mbom fɔnyɛ lɛtsa a kĩ baatsã foe akũ bɛdɛla Baguma dĩ nɛ ode, ade baadɛla Baguma Obi a lɛmɛ dĩ nɛ ode a.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesu awɛ Marta, mɔ ɔwaɛ̃tsole mɔ Lazaro kalɛ.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Lɛmɛ kĩ Yesu nu Lazaro fɔsɔ a, ebuki ɛkahɔ nɛ awã kĩ edeĩ a fuwi nviã.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ke liti a, ebi ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Mifɔ̃ bumuniki bɔnaa Yudea.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Ade ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a bi ye kĩ, “Fɔtsa ɔtsanɛ, wádzɔ nɛ awĩ mɔ Yudafɔ a wɛ kĩ batalɛ nɔ boe, mɔ obuki anaa awã a?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Nnɛ́ dɔũhuilɛ ewua-nviã deĩ nɛ kade kanyina kamɛ? Odi nyɛ odi kĩ ɛtsɛ̃ nɛ suwa ni, ɛláatula kitonɛkĩ katinya kamɛ ɔhaĩ a afɔ̃ yamɔ fɔkɔ.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Lɛmɛ ntɛ odi tsɛ̃ nɛ lɛnyɛ ni, yatula kitonɛkĩ ɔhaĩ lɛláa.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Kĩ Yesu lɛ fɔlɛtsa kĩĩ eyua a, ebuki ɛlɛ kĩ, “Boe ɔkɔba Lazaro wa tida, lɛmɛ maanaadzɛla ye.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kpa mbuayɛ kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ tida ɛwaa kɔ̃ ni, yaasaɛ.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Lɛtsa a kĩ Yesu atsa a nyɛ kĩ Lazaro ku, lɛmɛ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kɔ̃ kɔna kĩ tida pupulidza kawa ɛlɛ.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Foesũ Yesu binya ebi be pefee kĩ, “Lazaro ku.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Lɛmɛ nɛ mi sũ ni, kawɔlɛ de yĩ kĩ ntána nɛ awã ayekĩ míatɛ mido. Mifɔ̃ bɔnaa ye sɛkɛ̃.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Ade Toma kĩ bavɛ Ata a bi ye bakɔba fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Mifɔ̃ boe malo butomɔ Fɔtsa Ɔtsanɛ a bɔnaa, bɔnaaku mɔ ye!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Kĩ Yesu wo awã a, ɛmɔ́ kĩ fɔtɛ fuwi ɛna kĩ bibila Lazaro.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Kito Betania kɛnaa Yerusalem aana ndɛ fusikũ nviã,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ade Yudafɔ pii ya kĩ bayaadzam Maria mɔ Marta nɛ be ɔwaɛ̃nyole wuda a sũ.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Kĩ Marta nu kĩ Yesu aya a, ɛnɛ́ ɛnaatsɛlamɔ ye, lɛmɛ Maria kɔ̃ kahɔ nɛ tɔtɔ kamɛ.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Ade Marta bi Yesu kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ kana ɔna nɛ awĩ kufɛ nwaɛ̃nyole táku!
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Lɛmɛ ĩnyina kĩ finyaa malo Baguma aakpa nɔ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ ovia ye.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Awaɛ̃nyole a aabuki eyidza edzi nkpã.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Ade Marta bi ye kĩ, “Ĩnyina kĩ yaabuki eyidza edzi nkpã nɛ Luwi Nkaɛ a kĩ banɔkpa aayidza a akũ.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ nyɛ kayidza kadzi nkpã mɔ nkpã a. Odi nyɛ odi kĩ ɛtɛ yĩ edo, ntɛ eku malo ni, yaayidza edzi nkpã.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Odi nyɛ odi kĩ edzi nkpã mɔ́ ɛtɛ yĩ edo ni, ɛláaku da. Ɔtɛ fukĩĩ odo?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Marta kpa ye mbuayɛ kĩ, “Oo, boe Ɔlate! Ntɛ ndo kĩ nɔ nyɛ Kristo a, Baguma Obi a kĩ bɛlɛ biyi kĩ yaaya nɛ katinya kamɛ a.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Kĩ Marta lɛ fukĩĩ eyua a, emuniki ɛnaa kɔla ɛnavɛ ɔwaɛ̃tsole Maria pɛtɛɛ. Ebi ye kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ a ya nɛ awĩ, ade evia nɔ akũ a.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Kĩ Maria nu foe pɛ, ɛta eyidza ewula atsɛ ɛnaatsɛlamɔ ye.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Nɛ lɔkɔ a naa Yesu táwo tɔ̃ ɔmatɔ a kamɛ, mbom ebuki ɛdzɛ̃ nɛ awã kĩ Marta yatsɛlamɔ ye a.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Kĩ bati a kĩ bideĩ nɛ tɔtɔ kamɛ bɛkadzam Maria a mɔ́ kĩ ɛta eyidza ɛnɛ a, bitomɔ ye, kitonɛkĩ bɛkɔna kĩ yanaa linikɛ a ɔwɛ̃ ɛnaabe.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Maria yawo awã kĩ Yesu dzɛ̃ a, ade kĩ esila ɛmɔ́ ye pɛ ɛtɔ nɛ Yesu abɔa kamɛ ɛlɛ kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ ɔna nɛ awĩ kufɛ nwaɛ̃nyole a táku.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Kĩ Yesu mɔ́ ayekĩ ɛkabe, mɔ ayekĩ bati a kĩ bitomɔ ye kabe a, fɔkɛna adzuma nɛ ye kamɛ ade ɛwɛya eke hũũ a.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Evia be kĩ, “Nɛ ndia mibila ye?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Nɛ awã naa, Yesu be.
35 Jesus chorou.
36 Ade Yudafɔ a lɛ kĩ, “Midã tɔ̃ ayekĩ yawɛ ye kalɛ!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Lɛmɛ badi lɛ kĩ, “Ebinya ɔnɛkunɛ anɛ. Kapuli ɛláapuli ɛfɔ̃ kĩ onyole kĩĩ ɛtaku?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Kalɔɛ a buki kɛna nɛ Yesu kamɛ ade ɛnaa linikɛ a ɔwɛ̃ a. Linikɛ a nyɛ de ɔkɛ kĩ bɛkɔa de bisua de onukpɛ̃.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Yesu bi be kĩ, “Mibɔɛ de a nɛ lɛkɛ a onukpɛ̃.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Yesu bi Marta kĩ, “Mbɔɛɛ ntábi nɔ kĩ ntɛ ɔtɛ odo ni, aamɔ Baguma kukũkpalɛ a?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Bati a bɔɛ de a bɛnyɛ. Yesu dɛla anɛ nɛ ode ɛlɛ kĩ, “Nda, manyɛ nɔ kɔlɛ kĩ atse yĩ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ĩnyina kĩ atse yĩ daa, lɛmɛ bikĩ bɛdzɛ̃ nɛ awĩ a sũ malɛ fukĩĩ, ayekĩ baatɛ bido kĩ nɔ lido yĩ.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Kĩ ɛlɛ fukĩĩ eyua a, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Lazaro, nɛ́ kaya!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ade ɔnɔkpa a nɛ́ ɛya a. Lima a kĩ bɛkɔa bisuli ye akpɔ mɔ abɔa a buki lɛna nɛ ye akũ, ade duku a kĩ bɛkɔa bisuli ye anɛ a lɛmɛ na nɛ ye akũ a.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Yudafɔ a kĩ bɛya nɛ Maria sɛkɛ̃ mɔ́ lɛtsa a kĩ Yesu kɛna a, ade be pii tɛ ye bido a.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Lɛmɛ be kamɛ badi muniki bɛnaa Farisifɔ a sɛkɛ̃ bɛnabi be lɛtsa a kĩ Yesu kɛna a.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Foesũ Farisifɔ a mɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ a natsa fɔlɔ mɔ Yudafɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ a ade bɛlɛ kĩ, “Litsa bɔ́akɛna? Kitonɛkĩ oti kĩĩ lamɛna awãwã fɔtsa pii kakɛna!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ntɛ bɔkpa ye osi lɔmɔ ni, odi nyɛ odi aayatɛ ye edo, ade Roma abãã ayabubuli boe Asɔli Kɔla a, ɛwɔla boe ɔmaĩ lɛmɛ.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Be kamɛ ɔmɔa kĩ bavɛ Kaiafa, kĩ ɛnyɛ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee nɛ kateli a na kamɛ a bi be kĩ, “Minyína lɛtsama kɔlaa!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Minyína kĩ fɔnɛnɛ fɔkpa mi kĩ oti mɔa aaku nɛ bati a flee lɔlɔ kɛba kĩ baawɔla ɔmaĩ a flee a?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Nnɛ́ ye mɔawɛ kakɔna ɛkɔa ɛlɛ fukĩĩ, mbom ndɛ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee nɛ kateli a kamɛ ni, ɛlɛ eyi kĩ Yesu aaku nɛ Yudafɔ a lɔlɔ.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Nnɛ́ Yudafɔ a odi yaku ɛkpa, mbom kĩ yaakpɔta Baguma bade a kĩ bɛgba biko nɛ katinya kamɛ a bɛkɛna ɔmɔa.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Kito luwi a kanaa a, Yudafɔ banɔkɔɛ̃ kapi adzuni kĩ baakɔ Yesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Nɛ foesũ Yesu tábuki ɛkanɛ kanya Yudafɔ a lɛmɔ ye. Ɛdzakũ ɛnaa ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Efrayim kamɛ nɛ kɔsa kudi kamɛ, ade awã bɛmɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a bidzi nɛ awã a.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Finyaa Yudafɔ Wuda Katɛ̃ luwi kanya a fuã, ade bati pii to ɔmaĩ a fɔkɔ kumɛkumɛ bɛya nɛ Yerusalem, kĩ bayaakpalɛ be akũ fɔmɔ luwi a aawo ɔtɔ.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Kĩ bɛna nɛ Asɔli Kɔla kamɛ a, bɛkawɛ Yesu, ade bɛkavia akũ kĩ, “Nde akɔna? Mbɔɛɛ ɛláaya nɛ luwi a kanyakɔ̃?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ Farisifɔ a si mbla kĩ odi nyɛ odi kĩ enyina awã kĩ Yesu deĩ ni, kɛnɛ kĩ ɛyaakpa kanyi lɔkɔa bɛnaapi ye.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.