João 11

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Onyole odi kĩ bavɛ Lazaro kasɔ. Eto Betania, ɔmatɔ a kĩ bawaɛ̃tsole nviã Maria mɔ Marta dzi a kamɛ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ade Maria kĩĩ lɛkɔa kugua mɔ ɔlɛ̃ eko nɛ boe Ɔlate fɔnɛta, ɛkɔa ye lɔlɔ tɔlɔ ɛyɔ foe a. Ye ɔwaɛ̃nyole nyɛ Lazaro kĩ yasɔ a.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Bawaɛ̃tsole a do lɔtɔ nɛ Yesu sɛkɛ̃ kĩ, “Boe Ɔlate, nɔ ɔkɔba a kĩ aátunɔ ye kalɛ a asɔ.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kĩ Yesu nu fɔlɛtsa kĩĩ a, ɛlɛ kĩ, “Fɔsɔ kĩĩ lɛnyɛ wuda fɔsɔ, mbom fɔnyɛ lɛtsa a kĩ baatsã foe akũ bɛdɛla Baguma dĩ nɛ ode, ade baadɛla Baguma Obi a lɛmɛ dĩ nɛ ode a.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu awɛ Marta, mɔ ɔwaɛ̃tsole mɔ Lazaro kalɛ.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Lɛmɛ kĩ Yesu nu Lazaro fɔsɔ a, ebuki ɛkahɔ nɛ awã kĩ edeĩ a fuwi nviã.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ke liti a, ebi ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Mifɔ̃ bumuniki bɔnaa Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ade ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a bi ye kĩ, “Fɔtsa ɔtsanɛ, wádzɔ nɛ awĩ mɔ Yudafɔ a wɛ kĩ batalɛ nɔ boe, mɔ obuki anaa awã a?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesu kpa be mbuayɛ kĩ, “Nnɛ́ dɔũhuilɛ ewua-nviã deĩ nɛ kade kanyina kamɛ? Odi nyɛ odi kĩ ɛtsɛ̃ nɛ suwa ni, ɛláatula kitonɛkĩ katinya kamɛ ɔhaĩ a afɔ̃ yamɔ fɔkɔ.
9 Jesus respondeu:
10 Lɛmɛ ntɛ odi tsɛ̃ nɛ lɛnyɛ ni, yatula kitonɛkĩ ɔhaĩ lɛláa.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kĩ Yesu lɛ fɔlɛtsa kĩĩ eyua a, ebuki ɛlɛ kĩ, “Boe ɔkɔba Lazaro wa tida, lɛmɛ maanaadzɛla ye.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kpa mbuayɛ kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ tida ɛwaa kɔ̃ ni, yaasaɛ.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Lɛtsa a kĩ Yesu atsa a nyɛ kĩ Lazaro ku, lɛmɛ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kɔ̃ kɔna kĩ tida pupulidza kawa ɛlɛ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Foesũ Yesu binya ebi be pefee kĩ, “Lazaro ku.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Lɛmɛ nɛ mi sũ ni, kawɔlɛ de yĩ kĩ ntána nɛ awã ayekĩ míatɛ mido. Mifɔ̃ bɔnaa ye sɛkɛ̃.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ade Toma kĩ bavɛ Ata a bi ye bakɔba fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Mifɔ̃ boe malo butomɔ Fɔtsa Ɔtsanɛ a bɔnaa, bɔnaaku mɔ ye!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Kĩ Yesu wo awã a, ɛmɔ́ kĩ fɔtɛ fuwi ɛna kĩ bibila Lazaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Kito Betania kɛnaa Yerusalem aana ndɛ fusikũ nviã,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 ade Yudafɔ pii ya kĩ bayaadzam Maria mɔ Marta nɛ be ɔwaɛ̃nyole wuda a sũ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Kĩ Marta nu kĩ Yesu aya a, ɛnɛ́ ɛnaatsɛlamɔ ye, lɛmɛ Maria kɔ̃ kahɔ nɛ tɔtɔ kamɛ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ade Marta bi Yesu kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ kana ɔna nɛ awĩ kufɛ nwaɛ̃nyole táku!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Lɛmɛ ĩnyina kĩ finyaa malo Baguma aakpa nɔ lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ ovia ye.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yesu kpa ye mbuayɛ kĩ, “Awaɛ̃nyole a aabuki eyidza edzi nkpã.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ade Marta bi ye kĩ, “Ĩnyina kĩ yaabuki eyidza edzi nkpã nɛ Luwi Nkaɛ a kĩ banɔkpa aayidza a akũ.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu bi ye kĩ, “Yĩ nyɛ kayidza kadzi nkpã mɔ nkpã a. Odi nyɛ odi kĩ ɛtɛ yĩ edo, ntɛ eku malo ni, yaayidza edzi nkpã.
25 Então Jesus declarou:
26 Odi nyɛ odi kĩ edzi nkpã mɔ́ ɛtɛ yĩ edo ni, ɛláaku da. Ɔtɛ fukĩĩ odo?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta kpa ye mbuayɛ kĩ, “Oo, boe Ɔlate! Ntɛ ndo kĩ nɔ nyɛ Kristo a, Baguma Obi a kĩ bɛlɛ biyi kĩ yaaya nɛ katinya kamɛ a.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kĩ Marta lɛ fukĩĩ eyua a, emuniki ɛnaa kɔla ɛnavɛ ɔwaɛ̃tsole Maria pɛtɛɛ. Ebi ye kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ a ya nɛ awĩ, ade evia nɔ akũ a.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kĩ Maria nu foe pɛ, ɛta eyidza ewula atsɛ ɛnaatsɛlamɔ ye.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Nɛ lɔkɔ a naa Yesu táwo tɔ̃ ɔmatɔ a kamɛ, mbom ebuki ɛdzɛ̃ nɛ awã kĩ Marta yatsɛlamɔ ye a.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Kĩ bati a kĩ bideĩ nɛ tɔtɔ kamɛ bɛkadzam Maria a mɔ́ kĩ ɛta eyidza ɛnɛ a, bitomɔ ye, kitonɛkĩ bɛkɔna kĩ yanaa linikɛ a ɔwɛ̃ ɛnaabe.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria yawo awã kĩ Yesu dzɛ̃ a, ade kĩ esila ɛmɔ́ ye pɛ ɛtɔ nɛ Yesu abɔa kamɛ ɛlɛ kĩ, “Boe Ɔlate, ntɛ ɔna nɛ awĩ kufɛ nwaɛ̃nyole a táku.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Kĩ Yesu mɔ́ ayekĩ ɛkabe, mɔ ayekĩ bati a kĩ bitomɔ ye kabe a, fɔkɛna adzuma nɛ ye kamɛ ade ɛwɛya eke hũũ a.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Evia be kĩ, “Nɛ ndia mibila ye?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Nɛ awã naa, Yesu be.
35 Jesus chorou.
36 Ade Yudafɔ a lɛ kĩ, “Midã tɔ̃ ayekĩ yawɛ ye kalɛ!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Lɛmɛ badi lɛ kĩ, “Ebinya ɔnɛkunɛ anɛ. Kapuli ɛláapuli ɛfɔ̃ kĩ onyole kĩĩ ɛtaku?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Kalɔɛ a buki kɛna nɛ Yesu kamɛ ade ɛnaa linikɛ a ɔwɛ̃ a. Linikɛ a nyɛ de ɔkɛ kĩ bɛkɔa de bisua de onukpɛ̃.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yesu bi be kĩ, “Mibɔɛ de a nɛ lɛkɛ a onukpɛ̃.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesu bi Marta kĩ, “Mbɔɛɛ ntábi nɔ kĩ ntɛ ɔtɛ odo ni, aamɔ Baguma kukũkpalɛ a?”
40 Jesus respondeu:
41 Bati a bɔɛ de a bɛnyɛ. Yesu dɛla anɛ nɛ ode ɛlɛ kĩ, “Nda, manyɛ nɔ kɔlɛ kĩ atse yĩ.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ĩnyina kĩ atse yĩ daa, lɛmɛ bikĩ bɛdzɛ̃ nɛ awĩ a sũ malɛ fukĩĩ, ayekĩ baatɛ bido kĩ nɔ lido yĩ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kĩ ɛlɛ fukĩĩ eyua a, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Lazaro, nɛ́ kaya!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ade ɔnɔkpa a nɛ́ ɛya a. Lima a kĩ bɛkɔa bisuli ye akpɔ mɔ abɔa a buki lɛna nɛ ye akũ, ade duku a kĩ bɛkɔa bisuli ye anɛ a lɛmɛ na nɛ ye akũ a.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Yudafɔ a kĩ bɛya nɛ Maria sɛkɛ̃ mɔ́ lɛtsa a kĩ Yesu kɛna a, ade be pii tɛ ye bido a.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Lɛmɛ be kamɛ badi muniki bɛnaa Farisifɔ a sɛkɛ̃ bɛnabi be lɛtsa a kĩ Yesu kɛna a.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Foesũ Farisifɔ a mɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ a natsa fɔlɔ mɔ Yudafɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ a ade bɛlɛ kĩ, “Litsa bɔ́akɛna? Kitonɛkĩ oti kĩĩ lamɛna awãwã fɔtsa pii kakɛna!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ntɛ bɔkpa ye osi lɔmɔ ni, odi nyɛ odi aayatɛ ye edo, ade Roma abãã ayabubuli boe Asɔli Kɔla a, ɛwɔla boe ɔmaĩ lɛmɛ.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Be kamɛ ɔmɔa kĩ bavɛ Kaiafa, kĩ ɛnyɛ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee nɛ kateli a na kamɛ a bi be kĩ, “Minyína lɛtsama kɔlaa!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Minyína kĩ fɔnɛnɛ fɔkpa mi kĩ oti mɔa aaku nɛ bati a flee lɔlɔ kɛba kĩ baawɔla ɔmaĩ a flee a?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nnɛ́ ye mɔawɛ kakɔna ɛkɔa ɛlɛ fukĩĩ, mbom ndɛ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee nɛ kateli a kamɛ ni, ɛlɛ eyi kĩ Yesu aaku nɛ Yudafɔ a lɔlɔ.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Nnɛ́ Yudafɔ a odi yaku ɛkpa, mbom kĩ yaakpɔta Baguma bade a kĩ bɛgba biko nɛ katinya kamɛ a bɛkɛna ɔmɔa.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kito luwi a kanaa a, Yudafɔ banɔkɔɛ̃ kapi adzuni kĩ baakɔ Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Nɛ foesũ Yesu tábuki ɛkanɛ kanya Yudafɔ a lɛmɔ ye. Ɛdzakũ ɛnaa ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Efrayim kamɛ nɛ kɔsa kudi kamɛ, ade awã bɛmɔ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a bidzi nɛ awã a.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Finyaa Yudafɔ Wuda Katɛ̃ luwi kanya a fuã, ade bati pii to ɔmaĩ a fɔkɔ kumɛkumɛ bɛya nɛ Yerusalem, kĩ bayaakpalɛ be akũ fɔmɔ luwi a aawo ɔtɔ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kĩ bɛna nɛ Asɔli Kɔla kamɛ a, bɛkawɛ Yesu, ade bɛkavia akũ kĩ, “Nde akɔna? Mbɔɛɛ ɛláaya nɛ luwi a kanyakɔ̃?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ Farisifɔ a si mbla kĩ odi nyɛ odi kĩ enyina awã kĩ Yesu deĩ ni, kɛnɛ kĩ ɛyaakpa kanyi lɔkɔa bɛnaapi ye.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.