Hebreus 11
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA
1 Katɛkado nyɛ fɔatsa kĩ nɔ anɛ teĩ nɛ foe akũ a anɛ kadã mɔ fɔtsa a kĩ aámɔ mɔ anɛ a foe katɛkado kĩ fudeĩ.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Katɛkado akũ fɔtsã mɔ Baguma mɔ́ kawɔlɛ nɛ boe atitifɔ bawanyɔ a akũ a.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Katɛkado kamɛ fɔtsã mɔ bunu foe kayɔ kĩ Baguma kalɛ a ɛkɔa ɛbɔa katinya, ayekĩ lɛtsa a kĩ bɔamɔ a, ɛkɛna de etomɛna lɛtsa a kĩ bɔámɔ mɔ anɛ a kamɛ.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Katɛkado lɛfɔ̃ Abel bɔa afɔliɛ kĩ ɛnɛnɛ ɛbɛ̃ Kain ade ɛkpa Baguma. Ye katɛkado kamɛ ɛtsã ɛna Baguma adansiɛ nɛ ye akũ kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ, kitonɛkĩ Baguma mɔawɛ lɛtɛ ye futetsa a. Titɔ kĩ Abel ku malo ni, ɛtsã ye katɛkado kamɛ ebuki yalɛ kɔdzɛla nviã.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Katɛkado lɛfɔ̃ bɛbɔɛ Henok bɛnamɛna ode kĩ ɛtáku. Odima tábuki ɛmɔ́ ye, kitonɛkĩ Baguma yabɔɛ ye ɛnamɛna ode. Fɔmɔ ɛbɔɛ ye ɛnamɛna ode a ni, Katsɛlɛ Kpalɛwa a di adansiɛ nɛ ye akũ kĩ ye fɔlɛtsa wo Baguma anɛ.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Ntɛ odi lɛlá katɛkado ni, ye fɔlɛtsa lɛláawo Baguma anɛ, kitonɛkĩ odi nyɛ odi kĩ yaya nɛ Baguma sɛkɛ̃ ni, kɛnɛ kĩ ɛna katɛkado kĩ Baguma deĩ, ade ɛnyɛ bikĩ bawɛ ye liti osi a kɔtɔ osenɛ a.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Katɛkado lɛfɔ̃ Noa tɛ Baguma kɔdɛ nɛ fɔtsa a kĩ fɔ́aya kĩ ɛláapuli ɛmɔ́ a akũ. Ebu Baguma ade ke ɛmɛ mui anɛ adakã kpale kĩ ɛnyɛ ye mɔ ye tɔtɔ bati a. Nɛ fukĩĩ sũ ni, ye katɛkado nyɛ kɛtsa kĩ katinya kamɛ bati ku kɔtɔ ade Baguma bɔɛ ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ a.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Katɛkado lɛfɔ̃ Abraham bu Baguma, kĩ ɛvɛ ye kĩ ɛdzakũ ɛnaa tite a kĩ taanya ye adzapadiɛ akũ a. Ade ɛdzakũ nɛ ye mɔawɛ tite akũ ɛnaa awã kĩ enyína malo a.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Katɛkado ɛkɔa ɛnanya ɔnɔvɔɛ̃ nɛ tite a kĩ Baguma lɛ eyi yaakpa ye a akũ. Edzi nɛ patampa kamɛ, ade ayea Isak mɔ Yakob lɛmɛ dzi nɛ tɛpatampa kamɛ a, titɔ kĩ bɛkpa be tite mɔapɛ a bɔhɛ a.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham kɛna foe lɔmɔ, kitonɛkĩ ɛkadã anɛ kakpa ɔmatɔ kpale a kĩ Baguma awɛ tsua ɛdzɛ̃ nɛ kayɔkayi futekũ mɔ ɔsĩ akũ.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Katɛkado lɛfɔ̃ Sara lɛmɛ na kɔbɛ̃ epuli ɛtsãmɔ kɔma, titɔ kĩ ɛkɛna katsɔkpa malo, kitonɛkĩ ebu Baguma a kĩ ɛkpa ye bɔhɛ a ɔnɔkɔalini.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Foesũ kito Abraham mɔapɛ a kĩ eku eyua malo a kamɛ babi mɔ bawa kĩ bɛnɛ lidede ndɛ fusibii, mɔ mpo abuĩ dã kĩ bɛláapuli bɛkã a nɛ́ bito a.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Bati kĩĩ flee ku nɛ be katɛkado kamɛ, kĩ be awɛ táta lɛtsa a kĩ Baguma lɛ eyi kĩ yaakpa be a. Lɛmɛ bɛmɔ́ foe mɔ lugo, bɛtɛ foe mɔ kawɔlɛ ade bitunɔ nɛ foe akũ kĩ banɔvɔɛ̃ mɔ basitsãnɛ banɛ nɛ tite kĩĩ akũ a.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Kitonɛkĩ bati a kĩ balɛ fɔlɛtsa kĩĩ odu a, nyɛ bɛtsa pefee kĩ bɛlamɔ be mɔawɛ tite kawɛ.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Ntɛ tite a kĩ te akũ bɛdzakũ a bɛkakɔna ni, kufɛ bɛna osi bimuniki bɛnaa te akũ.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Mbom bɛkawɛ tite kĩ tɛnɛnɛ tɛbɛ̃, kĩ tɛnyɛ ode tide a lɛmɛ. Nɛ foesũ fɔákɔ Baguma kɔnyɔã kĩ bavɛ ye kĩ be Baguma, kitonɛkĩ ɛlɔla ɔmatɔ kpale odi eyi be.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Katɛkado lɛfɔ̃ Abraham kɔa ye obi Isak ɛbɔa afɔliɛ, lɔkɔ a kĩ Baguma sɔ ye ɛdã a. Titɔ kĩ obi a na Baguma lɛ eyi kĩ yaakpa Abraham malo ni, etunɔ faa kĩ yakɔa ye obinyole mɔapɛ a ɛbɔa afɔliɛ ɛkpa Baguma.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Baguma bi ye kɔkɔɛ kĩ, “Isak akũ fɔ́atsã mɔ aana babi mɔ bawa a kĩ nlɛ ĩyi a.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Abraham kɔna kĩ Baguma aapuli ɛdzɛla Isak etomɛna kanɔkpa malo. Ade foesũ emuniki ɛtɛ ye obi ndɛ wuda kamɛ bɛdzɛla ye bitomɛna a.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Katɛkado lɛfɔ̃ Isak hila Yakob mɔ Esau nɛ fɔtsa a kĩ fɔ́aya a akũ a.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Katɛkado lɛfɔ̃ kĩ Yakob aaku a, ehila Yosef babinyole a, ade kĩ ɛkɛna lɔlɔ ete nɛ ye otse kĩ yake katsã akũ a, esum Baguma.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Katɛkado lɛfɔ̃ kĩ Yosef aaku a, ɛlɛ eyi kĩ Israelfɔ aadzakũ nɛ Egipte tite akũ, ade ɛtsa ayekĩ bɛkɛna mɔ ye fɔtsɔ̃ a.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Katɛkado lɛfɔ̃ kĩ bɛma Mose a, ye bamanɛ kɔla ye tidetɔ ɛlalɛ, kitonɛkĩ bɛmɔ́ kĩ yalɛ kadã paa, ade bɛtávila mbla a kĩ Egipte Lɛgã si a katu a.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Katɛkado lɛfɔ̃ kĩ Mose bo anɛ a, esĩ kĩ bɛtavɛ ye kĩ Egipte Lɛgã obitsole obi.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Mbom ɛwɛ kĩ yamɔ lubo mɔ Baguma bati kɛba kĩ yamɔ tɔkpa kamɛ ɔmɛnɛ lɔkɔ lukũ lidi.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Mose kɔna kĩ kɔnyɔã a kĩ baado ye nɛ Kristo sũ tɛ kɔya paa kɔba akũ kana fɔtsa flee a kĩ fudeĩ nɛ Egipte a, kitonɛkĩ ɛkɔa anɛ ete nɛ kɔtɔkase a kĩ Baguma aakpa ye nɛ lɔkɔ kĩ laaya a akũ.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Katɛkado lɛfɔ̃ Mose dzakũ nɛ Egipte, kĩ ɛtávila lɛgã kalɔkpa a. Edo ɔwɔlɛ ɛtámuniki liti, ɛkɛna ndɛ yamɔ Baguma a kĩ bɔámɔ mɔ anɛ a.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Katɛkado Mose kɔa eyi Wuda Katɛ̃ Luwi a, ade ɛfɔ̃ bɛkɔa babɔanɛ bikputa nɛ be tunyukpɛ̃ titse akũ, ayekĩ ode fɔtɔ ɔnyanɛ a lɛláakɔ Israelfɔ babinyole batɔnyade a.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Katɛkado lɛfɔ̃ Israelfɔ puli bitsua Mpo Ngbã a binyina ndɛ tite akũ bɛtsɛ̃. Kĩ Egiptefɔ bɔa mbɔdi kĩ be malo banyina a ni, bɛkamu nɛ mui a kamɛ.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Katɛkado lɛfɔ̃ Yeriko ɔmatɔ foebi a kĩ Israelfɔ tsã bisinya foe fuwi evũkɔnɔ a veliveli.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Katɛkado lɛfɔ̃ bɛtákɔ Rahab ɔdɔpaani a bibumɔ bati a kĩ bɛtábu Baguma a, kitonɛkĩ ɛtɛ Israelfɔ a kĩ bɛbɛla bɛnadã tite a kamɛ mɔ kawɔlɛ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Litsa mbuki nlɛ mbu? Lɔkɔ lɛláa kĩ maalɛ fɔlɛtsa nɛ Gideon, Barak, Samson, Yefta, Dawid, Samuel mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a akũ.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Bɛtsã katɛkado kamɛ bɛnɔ mɔ fude pii bɛnya be akũ. Bɛnya akũ nɛ osi kpĩĩ akũ, ade bɛna fɔtsa a kĩ Baguma lɛ eyi kĩ yaakpa be a. Badi sua dzata tunukpɛ̃,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 badi dina fi gɛĩgɛĩ, ade fɔfɔ̃ kĩ badi lo nɛ kawũ onukpɛ̃ a. Katɛkado fɔ̃ bikĩ bɛkɛna kpɛtɛɛ a na kɔbɛ̃, ade bɛna ɔsĩ nɛ kawũ kamɛ bɛnɔ bɛnya banɔvɔɛ̃ kawũ banɔnɛ akũ a.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Katɛkado kamɛ fɔtsã mɔ batsole tɛ be akũ bati banɔkpa kĩ bɛdzɛla bidzi nkpã. Nɛ katɛkado sũ bati bɛbã kĩ bɛtáwɛ kĩ bɛnyɛ be nɛ kɔla fɔnɛ be akũ awɛ bɛkɛna be awɔda biku, ayekĩ baadzɛla be bidzi nkpã kĩ ɛnɛnɛ ɛbɛ̃ a.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Bidi badi nsekuo, bibo be mɔ mple, ade bido badi nkɔsɔnkɔsɔ bɛnado nɛ kɔla kamɛ a.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Bɛtalɛ badi boe, bɛbɛ̃ badi nɛ kayite mɔ ɔsaɛ, bɛkɔ badi mɔ apã. Badi na nɛ baveli ĩye kutukpã tuvoli kamɛ bɛtsã bɛkamini nɛ ohiã kamɛ, bitomɔ be liti ade bɛkɛna be awɔda a.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Nɛ be kalɛ sũ katinya kĩĩ tákpa be kadzi! Bɛtsã bɛkamini ndɛ bati kĩ bilo kawũ nɛ kɔsa kamɛ, bidzi nɛ tɔtɔ akũ, bɛbɛla nɛ tɔtɔ tɛkɛ mɔ tite fɔkɛ kamɛ.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Lɛmɛ bati kĩĩ flee kĩ be katɛkado di adansiɛ nɛ be akũ malo ni, be kamɛ odima awɛ táta lɛtsa a kĩ Baguma lɛ eyi a,
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 kitonɛkĩ Baguma kɛna nhihiɛ kĩ ɛnɛnɛ ɛbɛ̃ eyi ɛkpa boe. Ye botaɛ nyɛ kĩ ɛláanɛ boe liti ɛkɛna be bɛkpɔla.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.