Apocalipse 14

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ke liti a, ndã fɔkɔ ade mmɔ́ Kavelibi a kĩ ɛdzɛ̃ nɛ Zion ɔtɔ a akũ a. Bati mpim ɔha tɛna-ana (144,000) kĩ bɛtsɛlɛ Kavelibi a dĩ mɔ Ɔlɛga a dĩ bite nɛ be nnyɛ a dzɛ̃ nɛ ye sɛkɛ̃ nɛ awã.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ade nnu odo odi kĩ ɛnɛ́ eto ode kĩ ɛla ndɛ ayekĩ mui ato ɔtɔ akũ kaka kako, ĩye ndɛ ayekĩ ɔplala kakpɛnɛ aye. Odo a buki ɛla ndɛ tɔnɔ kĩ babɔa nɛ tɛsankuo akũ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Bati mpim ɔha tɛna-ana a dza bɛkasã ɔnɔ vɔɛ̃ nɛ lɛgãkpo a, mɔ fɔtsa ɛna a kĩ fudzi nkpã a, mɔ banɔkɔɛ̃ a anɛ. Otidziwa odima lɛláapuli ɛkɔlɛ ɔnɔ a na, mbɔɛntɛ bati mpim ɔha tɛna-ana a kĩ be odi lɔlɔ kɔtɔ bise nɛ tite akũ a.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ade be nyɛ bati a kĩ bɛkpalɛ be akũ, kĩ binyína batsole, bɛnyɛ badedzaa. Ade be atomɔ Kavelibi a kanaa kakɔ nyɛ kakɔ kĩ yanaa a. Ade be lɛmɛ nyɛ bati a kĩ bise be lɔlɔ kɔtɔ nɛ batidziwa kasinu a kamɛ, bɛkɛna be bati batɔnyade lɛmɛ bɛkpa Baguma mɔ Kavelibi a.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Bɛtámɔ tɔ̃ kĩ bɛma fɔvã, ade nfumusu adima lɛmɛ lɛláa be akũ a.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ke liti a, mmɔ́ ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã kĩ yayidza nɛ tite mɔ ode kayite. Ɛnɛɛ Kalɛ wĩ a kĩ kɛlá kawũna a, kĩ yaade lɛtsã nɛ ke akũ ɛkpa tite akũ bati, batidziwa ahɔlɔ ahɔlɔ, fude nyɛ fude, tide nyɛ tide mɔ ɔmaĩ nyɛ ɔmaĩ.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ɛlɛ kĩ, “Mivila Baguma, mikpa ye obu, kitonɛkĩ lɔkɔ wo ɔtɔ kĩ yadzɛmɔ batidziwa. Misum ye a kĩ ɛkbɔa tite mɔ ode, mpo mɔ mui kĩ banɛ nɛ tite kamɛ a!”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ode fɔtɔ ɔnyanɛ ɔyade tomɔ ɔtɔnyade a ɛkalɛ kĩ, “Ɛtɔ o-o! Babilonia a kĩ ɛtɛ dĩ a tɔ tsoo! Ɛfɔ̃ fude fude flee mɔa ye waĩ mɔ ɔsĩ a kĩ fɔnyɛ linyolewɛ mɔ litsolewɛ a!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ode fɔtɔ ɔnyanɛ ɔlalɛde a tomɔ be nviã a ɛkabɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Ntɛ odi sum ɔyaɛ kpa mɔ ye kutidu a kĩ bɛmɛ a, mɔ ɛtɛ ye sɔkpɔ̃na nɛ ye nnyɛ ĩye kɔkpɔ ni,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 yaamɔa Baguma kawũnaba waĩ a kĩ ɛkɔa eko nɛ ye kalɔkpa kɔɔpu kamɛ a. Bati flee a kĩ bɛkɛna fukĩĩ odu a, Baguma aamɔna be lubo nɛ fi mɔ fukpokpo gɛĩgɛĩ kamɛ nɛ ode fɔtɔ banyanɛ kpalɛwa a mɔ Kavelibi a anɛ kamɛ.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Be lubo kamɔ fi ɔnyɔ a aakade nɛ ode daa daa. Bati a kĩ basum ɔyaɛ kpa a mɔ ye kutidu a kĩ bɛmɛ a, mɔ bikĩ ye dĩ sɔkpɔ̃na a teĩ nɛ be akũ a, lɛláana kawɛya lɛnyɛ mɔ suwa da.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ade awĩ mɔ Baguma bade a kĩ bakɛna nɛ ye mbla a akũ, bɛtɛ Yesu bido lɛmɛ a, sĩ ɔwɔlɛ kado a.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ke liti a, nnu odo odi kĩ eto ode ɛkalɛ kĩ, “Tsɛlɛ kayi kĩ, Kito finyaa kanaa ni, Baguma hila bati a kĩ biku nɛ Kristo katɛkado kamɛ a!” Hũhũ a tɛ etunɔ kĩ, “Nuwĩ, Baguma hila be! Baawɛya bitomɛna be lubo kamɔ kamɛ, kitonɛkĩ be tudzuma kakɛna tomɔ be!”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ke liti a, ndã fɔkɔ ade mmɔ́ luflututu fitaa lidi, kĩ litsedi ndɛ otidziwa aye dzi nɛ de akũ. Ɛtsa sika ngbã lɔbɔɛ, ɛnɛɛ lɛsɛga mɔ ɔbɔ̃ nɛ awɛ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ade Baguma ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã nɛ́ eto Asɔli Kɔla a kamɛ, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ebi oti a kĩ edzi nɛ luflututu akũ a kĩ, “Kɔa nɔ lɛsɛga a kanɛna fudutsa, kitonɛkĩ lɔkɔ wo ɔtɔ, tite akũ fudutsa bo fɔkpa kakpɔta!”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ade ke oti a kĩ edzi nɛ luflututu akũ a wũnya ye lɛsɛga nɛ tite akũ ɛkpɔta fudutsa a flee a.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ke liti a, mmɔ ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã odi kĩ ɛnɛ́ eto ode Asɔli Kɔla a kamɛ. Ye malo ɛnɛɛ lɛsɛga mɔ ɔbɔ̃ lidi.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ade ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã odi kĩ edeĩ otumi nɛ fi akũ a nɛ́ eto afɔlibɔ atɛnyɛ a kamɛ a. Ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ebi ode fɔtɔ ɔnyanɛ a kĩ ɛnɛɛ lɛsɛga mɔ ɔbɔ̃ a kĩ, “Kɔa nɔ lɛsɛga a kakpalɛ waĩ babi a nɛ tite akũ kɔbã a kamɛ, kitonɛkĩ waĩ babi a yɔɔlɛ!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Foesũ ode fɔtɔ ɔnyanɛ a wũnya ye lɛsɛga a nɛ tite akũ ade ɛna waĩ babi a nɛ tɔwɛ̃ akũ a. Ɛta be eko nɛ waĩ kakã lɛkɛ kpale, kĩ lɛnyɛ Baguma kalɔkpa a kamɛ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Binuna waĩ babi a mɔ fɔnɛta nɛ ɔmatɔ a ɔbaɛ̃, ade babɔanɛ tini bito waĩ kakã lɛkɛ a kamɛ a, bɛtɛ̃ ndɛ ɔwɔ a. Babɔanɛ a kadzũ kamɛ aana ndɛ fɔnɛta elo ĩye ɔpɔnkɔ akũ kadzɛla, ade bitini bɛnaa ndɛ fusikũ ɔha nviã a.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.