Apocalipse 14
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB
1 Ke liti a, ndã fɔkɔ ade mmɔ́ Kavelibi a kĩ ɛdzɛ̃ nɛ Zion ɔtɔ a akũ a. Bati mpim ɔha tɛna-ana (144,000) kĩ bɛtsɛlɛ Kavelibi a dĩ mɔ Ɔlɛga a dĩ bite nɛ be nnyɛ a dzɛ̃ nɛ ye sɛkɛ̃ nɛ awã.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ade nnu odo odi kĩ ɛnɛ́ eto ode kĩ ɛla ndɛ ayekĩ mui ato ɔtɔ akũ kaka kako, ĩye ndɛ ayekĩ ɔplala kakpɛnɛ aye. Odo a buki ɛla ndɛ tɔnɔ kĩ babɔa nɛ tɛsankuo akũ.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Bati mpim ɔha tɛna-ana a dza bɛkasã ɔnɔ vɔɛ̃ nɛ lɛgãkpo a, mɔ fɔtsa ɛna a kĩ fudzi nkpã a, mɔ banɔkɔɛ̃ a anɛ. Otidziwa odima lɛláapuli ɛkɔlɛ ɔnɔ a na, mbɔɛntɛ bati mpim ɔha tɛna-ana a kĩ be odi lɔlɔ kɔtɔ bise nɛ tite akũ a.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Ade be nyɛ bati a kĩ bɛkpalɛ be akũ, kĩ binyína batsole, bɛnyɛ badedzaa. Ade be atomɔ Kavelibi a kanaa kakɔ nyɛ kakɔ kĩ yanaa a. Ade be lɛmɛ nyɛ bati a kĩ bise be lɔlɔ kɔtɔ nɛ batidziwa kasinu a kamɛ, bɛkɛna be bati batɔnyade lɛmɛ bɛkpa Baguma mɔ Kavelibi a.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Bɛtámɔ tɔ̃ kĩ bɛma fɔvã, ade nfumusu adima lɛmɛ lɛláa be akũ a.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Ke liti a, mmɔ́ ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã kĩ yayidza nɛ tite mɔ ode kayite. Ɛnɛɛ Kalɛ wĩ a kĩ kɛlá kawũna a, kĩ yaade lɛtsã nɛ ke akũ ɛkpa tite akũ bati, batidziwa ahɔlɔ ahɔlɔ, fude nyɛ fude, tide nyɛ tide mɔ ɔmaĩ nyɛ ɔmaĩ.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ɛlɛ kĩ, “Mivila Baguma, mikpa ye obu, kitonɛkĩ lɔkɔ wo ɔtɔ kĩ yadzɛmɔ batidziwa. Misum ye a kĩ ɛkbɔa tite mɔ ode, mpo mɔ mui kĩ banɛ nɛ tite kamɛ a!”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ode fɔtɔ ɔnyanɛ ɔyade tomɔ ɔtɔnyade a ɛkalɛ kĩ, “Ɛtɔ o-o! Babilonia a kĩ ɛtɛ dĩ a tɔ tsoo! Ɛfɔ̃ fude fude flee mɔa ye waĩ mɔ ɔsĩ a kĩ fɔnyɛ linyolewɛ mɔ litsolewɛ a!”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Ode fɔtɔ ɔnyanɛ ɔlalɛde a tomɔ be nviã a ɛkabɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Ntɛ odi sum ɔyaɛ kpa mɔ ye kutidu a kĩ bɛmɛ a, mɔ ɛtɛ ye sɔkpɔ̃na nɛ ye nnyɛ ĩye kɔkpɔ ni,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 yaamɔa Baguma kawũnaba waĩ a kĩ ɛkɔa eko nɛ ye kalɔkpa kɔɔpu kamɛ a. Bati flee a kĩ bɛkɛna fukĩĩ odu a, Baguma aamɔna be lubo nɛ fi mɔ fukpokpo gɛĩgɛĩ kamɛ nɛ ode fɔtɔ banyanɛ kpalɛwa a mɔ Kavelibi a anɛ kamɛ.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Be lubo kamɔ fi ɔnyɔ a aakade nɛ ode daa daa. Bati a kĩ basum ɔyaɛ kpa a mɔ ye kutidu a kĩ bɛmɛ a, mɔ bikĩ ye dĩ sɔkpɔ̃na a teĩ nɛ be akũ a, lɛláana kawɛya lɛnyɛ mɔ suwa da.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Ade awĩ mɔ Baguma bade a kĩ bakɛna nɛ ye mbla a akũ, bɛtɛ Yesu bido lɛmɛ a, sĩ ɔwɔlɛ kado a.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ke liti a, nnu odo odi kĩ eto ode ɛkalɛ kĩ, “Tsɛlɛ kayi kĩ, Kito finyaa kanaa ni, Baguma hila bati a kĩ biku nɛ Kristo katɛkado kamɛ a!” Hũhũ a tɛ etunɔ kĩ, “Nuwĩ, Baguma hila be! Baawɛya bitomɛna be lubo kamɔ kamɛ, kitonɛkĩ be tudzuma kakɛna tomɔ be!”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ke liti a, ndã fɔkɔ ade mmɔ́ luflututu fitaa lidi, kĩ litsedi ndɛ otidziwa aye dzi nɛ de akũ. Ɛtsa sika ngbã lɔbɔɛ, ɛnɛɛ lɛsɛga mɔ ɔbɔ̃ nɛ awɛ.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Ade Baguma ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã nɛ́ eto Asɔli Kɔla a kamɛ, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ebi oti a kĩ edzi nɛ luflututu akũ a kĩ, “Kɔa nɔ lɛsɛga a kanɛna fudutsa, kitonɛkĩ lɔkɔ wo ɔtɔ, tite akũ fudutsa bo fɔkpa kakpɔta!”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Ade ke oti a kĩ edzi nɛ luflututu akũ a wũnya ye lɛsɛga nɛ tite akũ ɛkpɔta fudutsa a flee a.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ke liti a, mmɔ ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã odi kĩ ɛnɛ́ eto ode Asɔli Kɔla a kamɛ. Ye malo ɛnɛɛ lɛsɛga mɔ ɔbɔ̃ lidi.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Ade ode fɔtɔ ɔnyanɛ bɛbã odi kĩ edeĩ otumi nɛ fi akũ a nɛ́ eto afɔlibɔ atɛnyɛ a kamɛ a. Ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ebi ode fɔtɔ ɔnyanɛ a kĩ ɛnɛɛ lɛsɛga mɔ ɔbɔ̃ a kĩ, “Kɔa nɔ lɛsɛga a kakpalɛ waĩ babi a nɛ tite akũ kɔbã a kamɛ, kitonɛkĩ waĩ babi a yɔɔlɛ!”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Foesũ ode fɔtɔ ɔnyanɛ a wũnya ye lɛsɛga a nɛ tite akũ ade ɛna waĩ babi a nɛ tɔwɛ̃ akũ a. Ɛta be eko nɛ waĩ kakã lɛkɛ kpale, kĩ lɛnyɛ Baguma kalɔkpa a kamɛ.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Binuna waĩ babi a mɔ fɔnɛta nɛ ɔmatɔ a ɔbaɛ̃, ade babɔanɛ tini bito waĩ kakã lɛkɛ a kamɛ a, bɛtɛ̃ ndɛ ɔwɔ a. Babɔanɛ a kadzũ kamɛ aana ndɛ fɔnɛta elo ĩye ɔpɔnkɔ akũ kadzɛla, ade bitini bɛnaa ndɛ fusikũ ɔha nviã a.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.