João 6
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Pa pei nnu ni ŋga ntɔgɔ, Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ shāʼa ntaoŋ nɔ yini njiɛŋ ŋkhǐ Galili, ŋa pi mɛ̄iŋ ni ŋkhǐ Tiberia nɛ.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ŋkiɛŋ ntou yu ŋgwa yōu njiŋ yi nthɛ ŋa pugu ni njəɨ fɨʼɨ pa lì ŋa a nōoŋ nu, mbɔ yɨ̄gɨ nu ghɨ̌nɔ ghaŋ ghɨ̌nɔ nɛ.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Jishɔ kuʼɔ ŋkuoŋ mbra nchɔchhɔ fɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ndɨɨ jɨ Lli Njiʼa, mbɔ jɨ pa Juu ni ŋkwo para.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Nthɛ yie ghɔ, Jishɔ gha ŋkə̄rə ligi yi, njəɨ ŋkiɛŋ ntou yú ŋgwa thɔ nu yəɨ yu, a chhu ni Fili ŋa, “Pia shi njuoŋ brɛi pi hɨŋ nnɛ ŋa a nthɛ fɨʼɨ ŋgwa pei kru?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 A ni nchhu yei pi nɔ ywɛʼi nu Fili nthɛ ŋa ju nduthɔ yi ni nji nnu ŋa a shi nchwīe nɛ.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Fili khwɛ̄ ŋa, “Pi njiʼi njuoŋ brɛi pi ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ nthɛ a fāʼa nɔ paa ŋkɨɨ llɛ́ nɛ, paʼa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ fɨʼɨ brɛi ŋa a nthɛ shesheŋoŋ fāʼo shɨgɛi fɔ nɛ.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi mbɔ Andru ndǐŋ Shemu Pita chhu ghɔ ŋa,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Muuŋ mimbia chəɨ pɔ hɛiŋ ŋa a fāʼo tiɛŋ brɛi ŋa pi chwīe ni balɛ nɛ, ni paa shhu. Ndɔ yie pɔ pi khɔ ni fɨʼɨ ntou ŋgwa pei.”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Jishɔ chhu ŋa, “Chwīe ŋgwa chɔchɔ shhɛ.” Ntou trǔ ni mbɔ nɔ lɨʼɨ ghɔ. Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ chɔchɔ shhɛ, pimbia ni mbɔ nɔ tiɛŋ kaŋ yugu.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Jishɔ lɔ̄gɔ brɛi ghɔ ŋga ŋkwo tōo Minnwi, ŋgrā ni ŋgwa ŋa pugu pi nchhɔ shhɛ nɛ. Ŋguʼɔ nchwīe pi nnɛ ni shhu ghɔ, shesheŋoŋ fāʼo fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a khwā nɛ.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Pugu ni ŋga njru, a chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ kɨrɨ pa pɨgəɨ kuo pi, kiʼi sheshe yaoŋ phɛ.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Nɛnnɛ pugu kɨrɨ, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo pa kuo brɛi llɔ ŋkuoŋ tiɛŋ ndigi brɛi ghɔ ŋa ŋgwa pighɔ kru a pɨgəɨ nɛ.Jishɔ kugwi kaʼa ŋgwa ni tiɛŋ brɛi pugu paa shhu|alt="Jesus fed crowd of people with five bread and two fish" src="44_John6 9-13_BarleyLoaves&Fish.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="6:13"
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ yei lì ŋa a ni nōoŋ nɛ, nchhu ŋa, “Yei ya mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi shini ŋa a ni mfāʼo nɔ thɔ nu moŋ mbhi nɛ.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Jishɔ ni ŋga nji ŋa pi tāʼa nu nthɔ ŋgwɛ̄iŋ vi mfra vi nūʼɔŋ vi nɔ fùoŋ, a pɨ̄nɨ njiŋnjiŋ ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ mbra mbɔ fɔ təʼɨ vi.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ shwiʼi ŋkɨŋ ŋkhǐ,
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 nii moŋ kikuoŋ, njɛ̄ shāʼa nu ntaoŋ Kapanuŋ. Tuʼu ni ŋkwo shini, ndɔ paʼa Jishɔ lɔ naa nthɔ mbara vugu yaʼa.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ fɨfrəɨ ni ntɔgɔ nu thɔ ŋkhǐ, moŋ ŋkhǐ gū pa ŋgwanyieŋ.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Nɛnnɛ pugu ni ŋga ŋkwo chhwi pie ŋgə̄ɨ yaoŋ nɔ tiɛŋ ŋkaŋ ki ntɨgao ŋkaŋ kwò moŋ ŋkhǐ, njəɨ Jishɔ a nyīeŋ ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ kikuoŋ ghɔ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “A mmu, kiʼi pəɨ pɔgɔ.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Nnɛ pugu ni ŋkhwā ŋa a nii moŋ kikuoŋ, wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, pugu kaoŋ pie yugu nɔ lɨʼɨ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Mbhi ni ŋga ndaŋ, yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkɨna nɔ yini njiɛŋ ŋkhǐ nɛ yəɨ ŋa pichəɨ pa puoŋ mi kikuoŋ shini ndɔ njiʼi mbɔ fɔ ŋkiɛŋ taʼa yi ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nii kikuoŋ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi ŋgə̄ɨ kaʼa, pugu ni ŋgə̄ɨ pi təʼɨ vugu.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Pichəɨ pa kikuoŋ llɔ Tiberia ni nthɔ mbara nɔ lɨʼɨ haʼaŋ pugu ni ŋkru brɛi ghɔ ndɨɨ ŋa Taathɔ ni ŋkwo fɛ tōo nu nɛ.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Nɛnnɛ yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ ŋa Jishɔ shi lɔ mbɔ fɔ, ki pa ghaŋ younjiŋ pi nɛ, pugu ni nduthɔ yugu nii moŋ pa kikuoŋ nshāʼa Kapanuŋ nthɔ ntāʼa Jishɔ.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Pugu ni ŋga njəɨ vi moŋ yini njiɛŋ ŋkhǐ, mbie vi ŋa, “Masha, ɔ ni nthɔ hɛiŋ pi ndɨɨ khɔ?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, pəɨ lɔ ntāʼa a nthɛ pi ŋa pəɨ yəɨ pa lì, pəɨ tāʼa a nthɛ pi ŋa pəɨ ni ŋkru brɛi ti njru.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Kiʼi pəɨ wie noŋ yəɨ pi nɔ maoŋ jɨ pɛ ŋa a ghà mbɨrɨ nɛ, pəɨ wie noŋ yəɨ pi nɔ maoŋ jɨ ŋa a ghà kɨna mfɛ chɔmbhi ki mmɛ nɛ, ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi mfɛ ni pəɨ nɛ, nthɛ ŋa Minnwi mbɔ Tǎa kwo nūʼɔŋ lì yi mbɨŋ yu ŋa a piŋ vi.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Nnɛ pugu chhu ghɔ ŋa, “Pigi shi nchwīe pi nɛiŋ nɔ thɔ nu fāʼa fàʼa Minnwi?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Yei fàʼa Minnwi, ŋa pəɨ piŋ ju ŋa Minnwi taoŋ nɛ.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Nnɛ pugu chhu ghɔ ŋa, “Ti ɔ nōoŋ pi yəɨ lì nnɛ ŋa pigi yəɨ mbiŋ ghɔ? Nnu ŋa ɔ shi nchwīe nɛ khɔ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Pa tǎa pigi ni njɨ maoŋ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni mana nɛ moŋ ŋkǔnu njó wuʼɔ nɔ haʼaŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu ŋa, ‘A ni mfɛ brɛi llɔ po ŋa pi kru.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Jishɔ chhu kiʼɛ ni pugu ŋa, “Shishini, ǹchhu ni pəɨ, a shi ki lɔ mfɛ Mushi mfɛ brɛi llɔ po ni pəɨ, ndɔ Tǎa a fɛ ŋkiɛŋ brɛi ŋa a llɔ po nɛ.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Nthɛ ŋa brɛi Minnwi Ju ŋa a llɔ po nshwiʼi shhɛ mfɛ chɔmbhi ni ŋgwa ŋkuoŋ mbhi nɛ.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Masha, fɛ brɛi yei ni pigi ŋguoŋ ndɨɨ.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “A mmu mbɔ brɛi chɔmbhi, shesheŋoŋ ŋa a thɔ njəɨ a nɛ, mbaʼa nji ma nuʼuŋ njia vi, ndɔ shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, mbaʼa njùʼɔ yi ma nuʼuŋ njaoŋ.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Ndɔ nchu ni pəɨ ŋa pəɨ lɔ mbiŋ a, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ a nɛ.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ŋguoŋ ŋgwa ŋa Tǎa fɛ vəɨ nɛ shi nthɔ njəɨ a, ndɔ shesheŋoŋ ŋa a shi nthɔ njəɨ a nɛ, m̀baʼa njiʼi ndāa vi.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi nshwiʼi llɔ po pi nɔ chwīe nu nyaŋ nnu ŋa ǹtāʼa nu nɛ, ǹshwiʼi pi nɔ chwīe nu nnu ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Yei nnu ŋa Minnwi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ tāʼa nu nɛ, ŋa kiʼi m̀bhɛ sheshe yaoŋ shɨna ŋguoŋ yi yɛ ŋa a fɛ vəɨ nɛ, ŋa m̂bɨʼɨ vugu tɔthɨ moŋ ndugwi njiŋ llɛ́.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Yei nnu ŋa Tǎa a tāʼa nu nɛ, ŋa shesheŋoŋ ŋa a pɨʼɨ ligi yi ndīi Muuŋ ndɔ mbiŋ vi nɛ, fāʼo chɔmbhi ki mmɛ, ǹshi mbɨʼɨ vi tɔthɨ moŋ ndugwi njiŋ llɛ́.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Nnɛ pa ŋgwa Juu jɛ̄ luo nu nthɛ vi, nthɛ ŋa a chhu ŋa, “A mmu mbɔ brɛi ŋa a llɔ po nshwiʼi nɛ.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Pugu chhu ŋa, “Yei lɔ mbɔ Jishɔ muuŋ Joshɛ, ŋa pigi ji tǎa vi pugu mǔuŋ vi nɛ? A nthɛ a kie pi nɛiŋ nchhu ndwɛ ŋa, ‘Ndhɔ pi po nshwiʼi?’ ”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ luo nu shɨna pəɨ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Minthɛ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ lɔ nthɔ njəɨ a ki Tǎa ŋa a taoŋ a nɛ lɔ nshūu vi nthɔ nɔ. Ndɔ ǹshi mbɨnɨ mbɨʼɨ vi moŋ gu nɔ ndugwi njiŋ llɛ́.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ ŋa, ‘A lɛ njɛʼi Minnwi njɛʼi vugu.’ Shesheŋoŋ ŋa a kwo yaʼo ndɔ njɛʼi yaoŋ mbhɔ Tǎa nɛ shi nthɔ njəɨ a.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Yei lɔ mbɔ pi ŋa yichəɨ ŋoŋ kwo yəɨ Tǎa, Ju ŋa a llɔ mbhɔ Minnwi nɛ wuʼɔ fiɛŋ ŋoŋ ŋa a yəɨ Tǎa nɛ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 “Shishini, ǹshwei vəɨ, shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ fāʼo chɔmbhi ki mmɛ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 A mmu mbɔ brɛi chɔmbhi.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Pa tǎa pəɨ ni njɨ mana moŋ ŋkǔnu njó, ndɔ ŋguoŋ yugu wuʼɔ ŋkhukhu.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Yei yɛ brɛi ŋa a shwiʼi llɔ po, nɛnnɛ ŋa mimfɛ ŋoŋ kru ki lɔ ŋkhu.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 A mmu mbɔ brɛi maoŋ ŋa a shwiʼi llɔ po. S̈hesheŋoŋ ŋkru brɛi yei, kaŋ a shi mfāʼo chɔmbhi ki ndugwi yi. Ndɔ brɛi yɛ ŋa ǹshi mfɛ nɔ chɔmbhi ŋgwa ŋkuoŋ mbhi yei nɛ, pɔ pi frɛinoŋ a.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Nnɛ pa Juu jɛ̄ mindoundou shɨna pugu, nchhu nu ŋa, “Mimfɛ ŋoŋ vei kie nɛiŋ mfɛ frɛ̀i yi ŋa pia kru?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Nthɛ yie, Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, p̈əɨ mieŋ ki kru frɛ̀i Muuŋ Ŋoŋmishua, mbɨnɨ nnu chhǐ yi, nthɛ paʼa pəɨ lɔ mfāʼo chɔmbhi mbɨŋ pəɨ.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Shesheŋoŋ ŋa a kru frɛinoŋ a ndɔ nnu chhǐ a nɛ fāʼo chɔmbhi ki mmɛ, ǹdɔ mbɨnɨ mbɨʼɨ vi moŋ gu moŋ ndugwi njiŋ llɛ́.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nthɛ ŋa frɛinoŋ a ya ŋkiɛŋ maoŋ jɨ, chhǐ a pɔ ya ŋkiɛŋ maoŋ nnu.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Shesheŋoŋ ŋa a kru frɛinoŋ a ndɔ nnu chhǐ a nɛ ghà ŋkɨna mbɨŋ mu, ŋ̀kɨna mbɨŋ yu.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Nɔ haʼaŋ Tǎa ŋa a yi maoŋ taoŋ a, m̀fāʼo chɔmbhi nthɛ pi Tǎa ghɔ nɛ, nɛnnɛ, shesheŋoŋ ŋa a kru frɛinoŋ a nɛ, ju ŋkaa yu shi mbɔ yi maoŋ nthɛ a.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Yei brɛi ŋa a ni nshwiʼi llɔ po nɛ, a lɔ mbɔ pi nɔ yɛ ŋa pa tǎa ni ŋkru ndaʼa ŋguʼɔ ŋkukhu nɛ. Shesheŋoŋ yɛ ŋa a kru frɛinoŋ a yei nɛ shi nchhɔ mbhi ki ndugwi yi.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Jishɔ ni nchhu pa nnu pei moŋ nda luoŋ Minnwi nɔ haʼaŋ a ki yɛʼi nu Kapanuŋ nɛ.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ndɨɨ ŋa ntou pa ghaŋ younjiŋ pi ni njaʼo yei nɛ, pugu chhu ŋa, “Yei chrà tɨnɨ ŋgaʼa, a nthɛ a ywɛrɛ gɔ̀ chrà ghɔ?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Ndɔ Jishɔ ni nji ŋa pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ nduo nu nthɛ nnu yei, nnɛ a chhu ni pugu ŋa, “Nnu yei pɨgɨ vəɨ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Ti a kaŋ ni mīʼɛŋ mbɔ pəɨ yəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua kuʼɔ nu lɨʼɨ ŋa a ni fǔoŋ mbɔ nɛ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 A ghà mfɛ Jijwɛ chɔmbhi, frɛinoŋ lɔ mfāʼo ghɛ̀rɛ kaŋ shɨgɛi. Chrà pɛ ŋa ǹchrā ni pəɨ nɛ pɔ pi jijwɛ pugu chɔmbhi.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Ndɔ pichəɨ shɨna pəɨ lɔ njiʼi mbiŋ.” (Nthɛ ŋa Jishɔ ni nji llɔ nɔ njɛ̄ yi pɛ ŋgwa ŋa pugu shini ndɔ mbiŋ nɛ, ndɔ nji ŋoŋ vɛ ŋa a shi mfīni vi nɛ.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 A chhu ŋa, “Yei nnu ŋa a ni nchwīe nchhu ni pəɨ ŋa mbaʼa ŋoŋ thɔ njəɨ a, kaŋ a nɛ a fɛ Tǎa ghrɨ́ ghɔ nɔ thɔ nu.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Jɛ̄ ndɨɨ yei ntou pa ghaŋ younjiŋ pi pɨ̄nɨ ki lɔ nuʼuŋ nyīeŋ pugu pugu.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Nnɛ Jishɔ pie paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋgə̄ɨ ŋkaa pəɨ?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Shemu Pita khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Taathɔ, pigi shi ŋgə̄ɨ njəɨ pi gɔ̌? Ɔ fāʼo chrà chɔmbhi ki mmɛ,
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 ndɔ pigi kwo piŋ, ndɔ nji ŋa ɔ Yi Taoŋtaoŋ Llɔ Mbhɔ Minnwi.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Nnɛ Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “A lɔ nchuʼɔ mmu nchuʼɔ vəɨ Paanchrɔ? Ndɔ taʼa ŋoŋ shɨna pəɨ pɔ devɨ.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 A ni nchhu pi Judashi, mbɔ muuŋ Shemu Ishikario, nthɛ ŋa a taʼa ŋoŋ shɨna Paanchrɔ ghɔ nɛ, ni mbɔ nɔ fīni nu vi.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.