João 6

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pa pei nnu ni ŋga ntɔgɔ, Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ shāʼa ntaoŋ nɔ yini njiɛŋ ŋkhǐ Galili, ŋa pi mɛ̄iŋ ni ŋkhǐ Tiberia nɛ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ŋkiɛŋ ntou yu ŋgwa yōu njiŋ yi nthɛ ŋa pugu ni njəɨ fɨʼɨ pa lì ŋa a nōoŋ nu, mbɔ yɨ̄gɨ nu ghɨ̌nɔ ghaŋ ghɨ̌nɔ nɛ.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Jishɔ kuʼɔ ŋkuoŋ mbra nchɔchhɔ fɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ndɨɨ jɨ Lli Njiʼa, mbɔ jɨ pa Juu ni ŋkwo para.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Nthɛ yie ghɔ, Jishɔ gha ŋkə̄rə ligi yi, njəɨ ŋkiɛŋ ntou yú ŋgwa thɔ nu yəɨ yu, a chhu ni Fili ŋa, “Pia shi njuoŋ brɛi pi hɨŋ nnɛ ŋa a nthɛ fɨʼɨ ŋgwa pei kru?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 A ni nchhu yei pi nɔ ywɛʼi nu Fili nthɛ ŋa ju nduthɔ yi ni nji nnu ŋa a shi nchwīe nɛ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Fili khwɛ̄ ŋa, “Pi njiʼi njuoŋ brɛi pi ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ nthɛ a fāʼa nɔ paa ŋkɨɨ llɛ́ nɛ, paʼa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ fɨʼɨ brɛi ŋa a nthɛ shesheŋoŋ fāʼo shɨgɛi fɔ nɛ.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi mbɔ Andru ndǐŋ Shemu Pita chhu ghɔ ŋa,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Muuŋ mimbia chəɨ pɔ hɛiŋ ŋa a fāʼo tiɛŋ brɛi ŋa pi chwīe ni balɛ nɛ, ni paa shhu. Ndɔ yie pɔ pi khɔ ni fɨʼɨ ntou ŋgwa pei.”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Jishɔ chhu ŋa, “Chwīe ŋgwa chɔchɔ shhɛ.” Ntou trǔ ni mbɔ nɔ lɨʼɨ ghɔ. Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ chɔchɔ shhɛ, pimbia ni mbɔ nɔ tiɛŋ kaŋ yugu.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jishɔ lɔ̄gɔ brɛi ghɔ ŋga ŋkwo tōo Minnwi, ŋgrā ni ŋgwa ŋa pugu pi nchhɔ shhɛ nɛ. Ŋguʼɔ nchwīe pi nnɛ ni shhu ghɔ, shesheŋoŋ fāʼo fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a khwā nɛ.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Pugu ni ŋga njru, a chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ kɨrɨ pa pɨgəɨ kuo pi, kiʼi sheshe yaoŋ phɛ.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Nɛnnɛ pugu kɨrɨ, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo pa kuo brɛi llɔ ŋkuoŋ tiɛŋ ndigi brɛi ghɔ ŋa ŋgwa pighɔ kru a pɨgəɨ nɛ.Jishɔ kugwi kaʼa ŋgwa ni tiɛŋ brɛi pugu paa shhu|alt="Jesus fed crowd of people with five bread and two fish" src="44_John6 9-13_BarleyLoaves&Fish.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="6:13"
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ yei lì ŋa a ni nōoŋ nɛ, nchhu ŋa, “Yei ya mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi shini ŋa a ni mfāʼo nɔ thɔ nu moŋ mbhi nɛ.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jishɔ ni ŋga nji ŋa pi tāʼa nu nthɔ ŋgwɛ̄iŋ vi mfra vi nūʼɔŋ vi nɔ fùoŋ, a pɨ̄nɨ njiŋnjiŋ ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ mbra mbɔ fɔ təʼɨ vi.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ shwiʼi ŋkɨŋ ŋkhǐ,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 nii moŋ kikuoŋ, njɛ̄ shāʼa nu ntaoŋ Kapanuŋ. Tuʼu ni ŋkwo shini, ndɔ paʼa Jishɔ lɔ naa nthɔ mbara vugu yaʼa.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ fɨfrəɨ ni ntɔgɔ nu thɔ ŋkhǐ, moŋ ŋkhǐ gū pa ŋgwanyieŋ.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Nɛnnɛ pugu ni ŋga ŋkwo chhwi pie ŋgə̄ɨ yaoŋ nɔ tiɛŋ ŋkaŋ ki ntɨgao ŋkaŋ kwò moŋ ŋkhǐ, njəɨ Jishɔ a nyīeŋ ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ kikuoŋ ghɔ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “A mmu, kiʼi pəɨ pɔgɔ.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Nnɛ pugu ni ŋkhwā ŋa a nii moŋ kikuoŋ, wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, pugu kaoŋ pie yugu nɔ lɨʼɨ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Mbhi ni ŋga ndaŋ, yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkɨna nɔ yini njiɛŋ ŋkhǐ nɛ yəɨ ŋa pichəɨ pa puoŋ mi kikuoŋ shini ndɔ njiʼi mbɔ fɔ ŋkiɛŋ taʼa yi ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nii kikuoŋ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi ŋgə̄ɨ kaʼa, pugu ni ŋgə̄ɨ pi təʼɨ vugu.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Pichəɨ pa kikuoŋ llɔ Tiberia ni nthɔ mbara nɔ lɨʼɨ haʼaŋ pugu ni ŋkru brɛi ghɔ ndɨɨ ŋa Taathɔ ni ŋkwo fɛ tōo nu nɛ.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nɛnnɛ yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ ŋa Jishɔ shi lɔ mbɔ fɔ, ki pa ghaŋ younjiŋ pi nɛ, pugu ni nduthɔ yugu nii moŋ pa kikuoŋ nshāʼa Kapanuŋ nthɔ ntāʼa Jishɔ.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Pugu ni ŋga njəɨ vi moŋ yini njiɛŋ ŋkhǐ, mbie vi ŋa, “Masha, ɔ ni nthɔ hɛiŋ pi ndɨɨ khɔ?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, pəɨ lɔ ntāʼa a nthɛ pi ŋa pəɨ yəɨ pa lì, pəɨ tāʼa a nthɛ pi ŋa pəɨ ni ŋkru brɛi ti njru.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Kiʼi pəɨ wie noŋ yəɨ pi nɔ maoŋ jɨ pɛ ŋa a ghà mbɨrɨ nɛ, pəɨ wie noŋ yəɨ pi nɔ maoŋ jɨ ŋa a ghà kɨna mfɛ chɔmbhi ki mmɛ nɛ, ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi mfɛ ni pəɨ nɛ, nthɛ ŋa Minnwi mbɔ Tǎa kwo nūʼɔŋ lì yi mbɨŋ yu ŋa a piŋ vi.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Nnɛ pugu chhu ghɔ ŋa, “Pigi shi nchwīe pi nɛiŋ nɔ thɔ nu fāʼa fàʼa Minnwi?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Yei fàʼa Minnwi, ŋa pəɨ piŋ ju ŋa Minnwi taoŋ nɛ.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Nnɛ pugu chhu ghɔ ŋa, “Ti ɔ nōoŋ pi yəɨ lì nnɛ ŋa pigi yəɨ mbiŋ ghɔ? Nnu ŋa ɔ shi nchwīe nɛ khɔ?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Pa tǎa pigi ni njɨ maoŋ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni mana nɛ moŋ ŋkǔnu njó wuʼɔ nɔ haʼaŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu ŋa, ‘A ni mfɛ brɛi llɔ po ŋa pi kru.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Jishɔ chhu kiʼɛ ni pugu ŋa, “Shishini, ǹchhu ni pəɨ, a shi ki lɔ mfɛ Mushi mfɛ brɛi llɔ po ni pəɨ, ndɔ Tǎa a fɛ ŋkiɛŋ brɛi ŋa a llɔ po nɛ.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Nthɛ ŋa brɛi Minnwi Ju ŋa a llɔ po nshwiʼi shhɛ mfɛ chɔmbhi ni ŋgwa ŋkuoŋ mbhi nɛ.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Masha, fɛ brɛi yei ni pigi ŋguoŋ ndɨɨ.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “A mmu mbɔ brɛi chɔmbhi, shesheŋoŋ ŋa a thɔ njəɨ a nɛ, mbaʼa nji ma nuʼuŋ njia vi, ndɔ shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, mbaʼa njùʼɔ yi ma nuʼuŋ njaoŋ.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Ndɔ nchu ni pəɨ ŋa pəɨ lɔ mbiŋ a, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ a nɛ.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Ŋguoŋ ŋgwa ŋa Tǎa fɛ vəɨ nɛ shi nthɔ njəɨ a, ndɔ shesheŋoŋ ŋa a shi nthɔ njəɨ a nɛ, m̀baʼa njiʼi ndāa vi.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi nshwiʼi llɔ po pi nɔ chwīe nu nyaŋ nnu ŋa ǹtāʼa nu nɛ, ǹshwiʼi pi nɔ chwīe nu nnu ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Yei nnu ŋa Minnwi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ tāʼa nu nɛ, ŋa kiʼi m̀bhɛ sheshe yaoŋ shɨna ŋguoŋ yi yɛ ŋa a fɛ vəɨ nɛ, ŋa m̂bɨʼɨ vugu tɔthɨ moŋ ndugwi njiŋ llɛ́.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Yei nnu ŋa Tǎa a tāʼa nu nɛ, ŋa shesheŋoŋ ŋa a pɨʼɨ ligi yi ndīi Muuŋ ndɔ mbiŋ vi nɛ, fāʼo chɔmbhi ki mmɛ, ǹshi mbɨʼɨ vi tɔthɨ moŋ ndugwi njiŋ llɛ́.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Nnɛ pa ŋgwa Juu jɛ̄ luo nu nthɛ vi, nthɛ ŋa a chhu ŋa, “A mmu mbɔ brɛi ŋa a llɔ po nshwiʼi nɛ.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Pugu chhu ŋa, “Yei lɔ mbɔ Jishɔ muuŋ Joshɛ, ŋa pigi ji tǎa vi pugu mǔuŋ vi nɛ? A nthɛ a kie pi nɛiŋ nchhu ndwɛ ŋa, ‘Ndhɔ pi po nshwiʼi?’ ”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ luo nu shɨna pəɨ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Minthɛ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ lɔ nthɔ njəɨ a ki Tǎa ŋa a taoŋ a nɛ lɔ nshūu vi nthɔ nɔ. Ndɔ ǹshi mbɨnɨ mbɨʼɨ vi moŋ gu nɔ ndugwi njiŋ llɛ́.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ ŋa, ‘A lɛ njɛʼi Minnwi njɛʼi vugu.’ Shesheŋoŋ ŋa a kwo yaʼo ndɔ njɛʼi yaoŋ mbhɔ Tǎa nɛ shi nthɔ njəɨ a.
45 Está escrito nos profetas:
46 Yei lɔ mbɔ pi ŋa yichəɨ ŋoŋ kwo yəɨ Tǎa, Ju ŋa a llɔ mbhɔ Minnwi nɛ wuʼɔ fiɛŋ ŋoŋ ŋa a yəɨ Tǎa nɛ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 “Shishini, ǹshwei vəɨ, shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ fāʼo chɔmbhi ki mmɛ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 A mmu mbɔ brɛi chɔmbhi.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Pa tǎa pəɨ ni njɨ mana moŋ ŋkǔnu njó, ndɔ ŋguoŋ yugu wuʼɔ ŋkhukhu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Yei yɛ brɛi ŋa a shwiʼi llɔ po, nɛnnɛ ŋa mimfɛ ŋoŋ kru ki lɔ ŋkhu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 A mmu mbɔ brɛi maoŋ ŋa a shwiʼi llɔ po. S̈hesheŋoŋ ŋkru brɛi yei, kaŋ a shi mfāʼo chɔmbhi ki ndugwi yi. Ndɔ brɛi yɛ ŋa ǹshi mfɛ nɔ chɔmbhi ŋgwa ŋkuoŋ mbhi yei nɛ, pɔ pi frɛinoŋ a.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Nnɛ pa Juu jɛ̄ mindoundou shɨna pugu, nchhu nu ŋa, “Mimfɛ ŋoŋ vei kie nɛiŋ mfɛ frɛ̀i yi ŋa pia kru?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Nthɛ yie, Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, p̈əɨ mieŋ ki kru frɛ̀i Muuŋ Ŋoŋmishua, mbɨnɨ nnu chhǐ yi, nthɛ paʼa pəɨ lɔ mfāʼo chɔmbhi mbɨŋ pəɨ.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Shesheŋoŋ ŋa a kru frɛinoŋ a ndɔ nnu chhǐ a nɛ fāʼo chɔmbhi ki mmɛ, ǹdɔ mbɨnɨ mbɨʼɨ vi moŋ gu moŋ ndugwi njiŋ llɛ́.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nthɛ ŋa frɛinoŋ a ya ŋkiɛŋ maoŋ jɨ, chhǐ a pɔ ya ŋkiɛŋ maoŋ nnu.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Shesheŋoŋ ŋa a kru frɛinoŋ a ndɔ nnu chhǐ a nɛ ghà ŋkɨna mbɨŋ mu, ŋ̀kɨna mbɨŋ yu.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Nɔ haʼaŋ Tǎa ŋa a yi maoŋ taoŋ a, m̀fāʼo chɔmbhi nthɛ pi Tǎa ghɔ nɛ, nɛnnɛ, shesheŋoŋ ŋa a kru frɛinoŋ a nɛ, ju ŋkaa yu shi mbɔ yi maoŋ nthɛ a.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Yei brɛi ŋa a ni nshwiʼi llɔ po nɛ, a lɔ mbɔ pi nɔ yɛ ŋa pa tǎa ni ŋkru ndaʼa ŋguʼɔ ŋkukhu nɛ. Shesheŋoŋ yɛ ŋa a kru frɛinoŋ a yei nɛ shi nchhɔ mbhi ki ndugwi yi.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Jishɔ ni nchhu pa nnu pei moŋ nda luoŋ Minnwi nɔ haʼaŋ a ki yɛʼi nu Kapanuŋ nɛ.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ndɨɨ ŋa ntou pa ghaŋ younjiŋ pi ni njaʼo yei nɛ, pugu chhu ŋa, “Yei chrà tɨnɨ ŋgaʼa, a nthɛ a ywɛrɛ gɔ̀ chrà ghɔ?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ndɔ Jishɔ ni nji ŋa pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ nduo nu nthɛ nnu yei, nnɛ a chhu ni pugu ŋa, “Nnu yei pɨgɨ vəɨ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ti a kaŋ ni mīʼɛŋ mbɔ pəɨ yəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua kuʼɔ nu lɨʼɨ ŋa a ni fǔoŋ mbɔ nɛ?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 A ghà mfɛ Jijwɛ chɔmbhi, frɛinoŋ lɔ mfāʼo ghɛ̀rɛ kaŋ shɨgɛi. Chrà pɛ ŋa ǹchrā ni pəɨ nɛ pɔ pi jijwɛ pugu chɔmbhi.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ndɔ pichəɨ shɨna pəɨ lɔ njiʼi mbiŋ.” (Nthɛ ŋa Jishɔ ni nji llɔ nɔ njɛ̄ yi pɛ ŋgwa ŋa pugu shini ndɔ mbiŋ nɛ, ndɔ nji ŋoŋ vɛ ŋa a shi mfīni vi nɛ.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 A chhu ŋa, “Yei nnu ŋa a ni nchwīe nchhu ni pəɨ ŋa mbaʼa ŋoŋ thɔ njəɨ a, kaŋ a nɛ a fɛ Tǎa ghrɨ́ ghɔ nɔ thɔ nu.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Jɛ̄ ndɨɨ yei ntou pa ghaŋ younjiŋ pi pɨ̄nɨ ki lɔ nuʼuŋ nyīeŋ pugu pugu.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Nnɛ Jishɔ pie paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋgə̄ɨ ŋkaa pəɨ?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Shemu Pita khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Taathɔ, pigi shi ŋgə̄ɨ njəɨ pi gɔ̌? Ɔ fāʼo chrà chɔmbhi ki mmɛ,
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 ndɔ pigi kwo piŋ, ndɔ nji ŋa ɔ Yi Taoŋtaoŋ Llɔ Mbhɔ Minnwi.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Nnɛ Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “A lɔ nchuʼɔ mmu nchuʼɔ vəɨ Paanchrɔ? Ndɔ taʼa ŋoŋ shɨna pəɨ pɔ devɨ.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 A ni nchhu pi Judashi, mbɔ muuŋ Shemu Ishikario, nthɛ ŋa a taʼa ŋoŋ shɨna Paanchrɔ ghɔ nɛ, ni mbɔ nɔ fīni nu vi.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.