João 20

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ mbɔ Shonde ni muuŋ tutuʼu, mbhi wuʼɔ njo shini nu, Meri Madaliŋ ghə̄ɨ chofuŋ njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ chofuŋ ghɔ mbɨʼɨ.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Nɛnnɛ a tei ŋgə̄ɨ njəɨ Shemu Pita pugu yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ŋa Jishɔ khwā nɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pi fuʼu khu Taathɔ moŋ fúŋ, paʼa pigi lɔ nji lɨʼɨ yɛ ŋa pi nūʼɔŋ vi nɛ!”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Nnɛ Pita taoŋ mbhi pugu yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ, ŋgə̄ɨ nu chofuŋ.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Ŋguoŋ vugu pi paa ni ntei nu, ndɔ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ tei mfərə Pita fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 A ni ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ ndɔ paʼa ndɔ nii moŋ ghɔ.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Nɛnnɛ Shemu Pita thɔ mbara vi nii moŋ fúŋ. A ni njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ,
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 pugu pa ndhwí pūoŋ ligi ŋa a ni mbɔ nɔ thɔ Jishɔ nɛ, paʼa lɔ nūaŋ pi pugu pa ndhwí fhu ghɔ, pi para vi para nūʼɔŋ lɨʼɨ təʼɨ vi.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Nnɛ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yɛ ŋa a ni fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ nɛ nii moŋ ghɔ ŋkaa yu. Njəɨ ndɔ mbiŋ,
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 ndɔ paʼa thɔ yugu lɔ naa nshie ni chrà Minnwi yɛ ŋa a chhu ŋa a shi ŋguʼɔ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ pighɔ pɨ̄nɨ laʼa pugu.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Ndɔ Meri tithi chofuŋ ŋkə̄ɨ nu, nɔ haʼaŋ a ni ŋkə̄ɨ nu nɛ, ntuʼu noŋ yi ndīi moŋ fúŋ
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 njəɨ paa ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu māʼaŋ ndhwí fhu, pugu chhɔ nɔ lɨʼɨ ŋa pi ni nūʼɔŋ khu Jishɔ nɛ, taʼa yi nɔ thɔ yi, taʼa yi nɔ kwò yi.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Pugu pie vi ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ?”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 A gha ŋkwo chhu yei nnu, ŋkara njəɨ Jishɔ a tithi, ndɔ paʼa a lɔ nji ŋa a Jishɔ.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ? Ɔ tāʼa pi gɔ̌?”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Meri.”
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ mbaŋ a, nthɛ ŋa ǹdɔ naa ŋkuʼɔ njəɨ Tǎa a yaʼa. Ndɔ ghə̄ɨ njəɨ pa lǐŋ paŋ nchhu ni pugu ŋa ǹchhɔ ŋkuʼɔ nu njəɨ Tǎa a mbɨnɨ mbɔ Tǎa vəɨ, Minnwi a mbɨnɨ mbɔ Minnwi yəɨ.”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Meri Madaliŋ ghə̄ɨ nchīi ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Ǹjəɨ Taathɔ!” -pugu pa ŋa a ni nchhu nnu pei ghɔ.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 A ni mbɔ ni fanaoŋ, moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi kɨrɨ taʼa lɨʼɨ moŋ nda fɨ̄nɨ nthɛ ŋa pugu ni nthɔ mbɔgɔ pa thishɨ ŋgwa Juu. Jishɔ thɔ nthi shhɨ pugu nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 A ni ŋga ŋkwo chhu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pa mbru yi ni pugu. Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi fāʼo pwanjuʼɔ ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ Taathɔ vugu nɛ.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ nchhu ni pugu ŋkamuʼɔŋ ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ. Nɔ haʼaŋ Tǎa taoŋ a nɛ, nɛnnɛ ǹtaoŋ vəɨ.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 A ni ŋga kwo chhu yei nnu, njwɛ̄ mbɨŋ pugu nchhu ŋa, “Pəɨ kwe Jijwɛ Minnwi.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 P̈əɨ ndīʼɛ phɨ shesheŋoŋ, kaŋ pi liʼɛ. Ti pəɨ mieŋ ki liʼɛ, kaŋ pi lɔ njiʼi ndīʼɛ.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Taʼa paanchrɔ ghɔ, ligi yi pɔ Toma, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ŋa kəʼɨ nɛ, shini ndɔ mbɔ pugu pugu ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nthɔ nɛ.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Nnɛ pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ shwei vi ŋa, “Pigi yəɨ Taathɔ.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 A gha ndaʼa fúoŋ llɛ́, pa ghaŋ younjiŋ pi pɔ moŋ nda ŋkamuʼɔŋ Toma pɔ pugu pugu. Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ chonda ni mbɔ yi fɨ̄nɨ nɛ, Jishɔ thɔ nthi shɨna pugu nchhu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Nnɛ nchhu ni Toma ŋa, “Niʼiŋ muuŋshɨmbhɔ yɔ hɛiŋ ndɔ ndīi mbhɔ a njəɨ, fɛ mbhɔ yɔ nūʼɔŋ nɔ mbru a. Mieŋ fāʼo nu khuthɔ fɔ, mfāʼo piŋ.”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Toma khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ a, ndɔ mbɔ Minnwi a!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ piŋ nthɛ ŋa ɔ yəɨ a nɛ? Mbɔrɔ yi ŋgwa pɛ ŋa pugu piŋ ndɔ ki lɔ njəɨ yəɨ nɛ.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Jishɔ ni nōoŋ ntou pichəɨ pa lì shhɨ ghaŋ younjiŋ pi, ŋa pi lɔ nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ yei;
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Ndɔ pi nāʼaŋ pei nnɛ ŋa mimfɛ pəɨ piŋ ŋa Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi pugu pa ŋa moŋ piŋ nu mi minthɛ pəɨ fāʼo chɔmbhi.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.