João 20
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ mbɔ Shonde ni muuŋ tutuʼu, mbhi wuʼɔ njo shini nu, Meri Madaliŋ ghə̄ɨ chofuŋ njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ chofuŋ ghɔ mbɨʼɨ.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Nɛnnɛ a tei ŋgə̄ɨ njəɨ Shemu Pita pugu yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ŋa Jishɔ khwā nɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pi fuʼu khu Taathɔ moŋ fúŋ, paʼa pigi lɔ nji lɨʼɨ yɛ ŋa pi nūʼɔŋ vi nɛ!”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Nnɛ Pita taoŋ mbhi pugu yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ, ŋgə̄ɨ nu chofuŋ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ŋguoŋ vugu pi paa ni ntei nu, ndɔ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ tei mfərə Pita fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 A ni ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ ndɔ paʼa ndɔ nii moŋ ghɔ.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Nɛnnɛ Shemu Pita thɔ mbara vi nii moŋ fúŋ. A ni njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ,
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 pugu pa ndhwí pūoŋ ligi ŋa a ni mbɔ nɔ thɔ Jishɔ nɛ, paʼa lɔ nūaŋ pi pugu pa ndhwí fhu ghɔ, pi para vi para nūʼɔŋ lɨʼɨ təʼɨ vi.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Nnɛ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yɛ ŋa a ni fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ nɛ nii moŋ ghɔ ŋkaa yu. Njəɨ ndɔ mbiŋ,
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 ndɔ paʼa thɔ yugu lɔ naa nshie ni chrà Minnwi yɛ ŋa a chhu ŋa a shi ŋguʼɔ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ pighɔ pɨ̄nɨ laʼa pugu.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Ndɔ Meri tithi chofuŋ ŋkə̄ɨ nu, nɔ haʼaŋ a ni ŋkə̄ɨ nu nɛ, ntuʼu noŋ yi ndīi moŋ fúŋ
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 njəɨ paa ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu māʼaŋ ndhwí fhu, pugu chhɔ nɔ lɨʼɨ ŋa pi ni nūʼɔŋ khu Jishɔ nɛ, taʼa yi nɔ thɔ yi, taʼa yi nɔ kwò yi.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Pugu pie vi ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ?”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 A gha ŋkwo chhu yei nnu, ŋkara njəɨ Jishɔ a tithi, ndɔ paʼa a lɔ nji ŋa a Jishɔ.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ? Ɔ tāʼa pi gɔ̌?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Meri.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ mbaŋ a, nthɛ ŋa ǹdɔ naa ŋkuʼɔ njəɨ Tǎa a yaʼa. Ndɔ ghə̄ɨ njəɨ pa lǐŋ paŋ nchhu ni pugu ŋa ǹchhɔ ŋkuʼɔ nu njəɨ Tǎa a mbɨnɨ mbɔ Tǎa vəɨ, Minnwi a mbɨnɨ mbɔ Minnwi yəɨ.”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Meri Madaliŋ ghə̄ɨ nchīi ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Ǹjəɨ Taathɔ!” -pugu pa ŋa a ni nchhu nnu pei ghɔ.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 A ni mbɔ ni fanaoŋ, moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi kɨrɨ taʼa lɨʼɨ moŋ nda fɨ̄nɨ nthɛ ŋa pugu ni nthɔ mbɔgɔ pa thishɨ ŋgwa Juu. Jishɔ thɔ nthi shhɨ pugu nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 A ni ŋga ŋkwo chhu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pa mbru yi ni pugu. Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi fāʼo pwanjuʼɔ ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ Taathɔ vugu nɛ.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ nchhu ni pugu ŋkamuʼɔŋ ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ. Nɔ haʼaŋ Tǎa taoŋ a nɛ, nɛnnɛ ǹtaoŋ vəɨ.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 A ni ŋga kwo chhu yei nnu, njwɛ̄ mbɨŋ pugu nchhu ŋa, “Pəɨ kwe Jijwɛ Minnwi.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 P̈əɨ ndīʼɛ phɨ shesheŋoŋ, kaŋ pi liʼɛ. Ti pəɨ mieŋ ki liʼɛ, kaŋ pi lɔ njiʼi ndīʼɛ.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Taʼa paanchrɔ ghɔ, ligi yi pɔ Toma, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ŋa kəʼɨ nɛ, shini ndɔ mbɔ pugu pugu ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nthɔ nɛ.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Nnɛ pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ shwei vi ŋa, “Pigi yəɨ Taathɔ.”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 A gha ndaʼa fúoŋ llɛ́, pa ghaŋ younjiŋ pi pɔ moŋ nda ŋkamuʼɔŋ Toma pɔ pugu pugu. Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ chonda ni mbɔ yi fɨ̄nɨ nɛ, Jishɔ thɔ nthi shɨna pugu nchhu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Nnɛ nchhu ni Toma ŋa, “Niʼiŋ muuŋshɨmbhɔ yɔ hɛiŋ ndɔ ndīi mbhɔ a njəɨ, fɛ mbhɔ yɔ nūʼɔŋ nɔ mbru a. Mieŋ fāʼo nu khuthɔ fɔ, mfāʼo piŋ.”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Toma khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ a, ndɔ mbɔ Minnwi a!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ piŋ nthɛ ŋa ɔ yəɨ a nɛ? Mbɔrɔ yi ŋgwa pɛ ŋa pugu piŋ ndɔ ki lɔ njəɨ yəɨ nɛ.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Jishɔ ni nōoŋ ntou pichəɨ pa lì shhɨ ghaŋ younjiŋ pi, ŋa pi lɔ nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ yei;
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ndɔ pi nāʼaŋ pei nnɛ ŋa mimfɛ pəɨ piŋ ŋa Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi pugu pa ŋa moŋ piŋ nu mi minthɛ pəɨ fāʼo chɔmbhi.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.